[Lust king 66]

பகுதி 1



கல்வித் துறை அலுவலகத்தின் அந்த மங்கலான அறைக்குள் அமைதி நிலவினாலும், நிஷாவுக்கும் பிரகாஷுக்கும் இடையே ஒரு போர்க்களமே உருவாகியிருந்தது. காற்றில் மின்சாரக் கம்பிகள் உரசுவது போன்ற ஒரு பதற்றம்.



நிஷா தன் கைகளை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு பிரகாஷை பார்தாள். அவளது கண்கள் கோபத்தில் சிவந்திருந்தன.



"சார், இது அப்பட்டமான அநீதி!" அவள் குரல் அந்த அறையின் நான்கு சுவர்களிலும் மோதி எதிரொலித்தது. 



"DEO ப்ரமோஷனுக்காக நான் எவ்வளவு உழைச்சிருக்கேன்னு உங்களுக்குத் தெரியும். கஷ்டமான ஏரியால ரூரல் சர்வீஸ் முடிச்சேன், எக்ஸாம்ல டாப் மார்க் எடுத்தேன். இப்போ வந்து ஏதோ ஒரு மொக்க காரணத்தைச் சொல்லி தட்டிப் பறிக்கறது எந்த ஊர் நியாயம்?"



பிரகாஷ் தன் நாற்காலியில் சொகுசாகச் சாய்ந்தான். ஒரு நரிக்குரிய தந்திரத்தோடு அவளைப் பார்த்தான். 

"நிஷா, உணர்ச்சிவசப்படாதே. கவர்மெண்ட் ஆர்டர் படி நீ வேலை பார்த்த இடம் இப்போ சிட்டி லிஸ்ட்ல சேர்ந்துடுச்சு. அந்த ஆறு மாசத்தை ரூரல் சர்வீஸா கணக்கு காட்ட முடியாது. இன்னும் ஒரு 6 மாசம் நீ வெயிட்டிங் லிஸ்ட்ல தான் இருந்தாகணும். ரூல்ஸ்னா ரூல்ஸ் தான்."



நிஷா விரக்தியின் விளிம்பிற்கே சென்றாள். "சார், என்னோட பழைய பெர்ஃபாமன்ஸ் ரெக்கார்ட் பாருங்க. எனக்காக ஒரு சின்ன Exception கொடுக்க முடியாதா?"



பிரகாஷ் மெல்ல எழுந்து அவளுக்கு அருகே வந்தான். அவனது பார்வையில் இப்போது அதிகாரத்தை விட அசிங்கமான காமம் வழிந்தது.



 "புரியுது நிஷா... ஆனா ரூல்ஸை வளைக்கணும்னா, எனக்கும் மேலிடத்துல சில அட்ஜஸ்ட்மென்ட்ஸ் பண்ண வேண்டியிருக்கும். இன்னைக்கு நைட் நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒரு டின்னர் போலாமா? அங்க நிதானமா இதைப் பத்திப் பேசலாம். எனக்கு ஓகேன்னா, உனக்கு ப்ரமோஷனும் கிடைக்கும், நீ தூரமா எங்கேயும் போகாம என் செக்ஷன்லேயே எனக்கு கீழவேலை பார்க்கலாம்..."



அவன் 'கீழே' என்று சொன்ன விதம், அவனது வக்கிரமான எண்ணத்தை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தியது. அவனது மஞ்சள் பற்களும், எண்ணெய் வழியும் தலைமுடியும் நிஷாவுக்கு அருவருப்பைத் தந்தன.



(நிஷாவுக்கு அவன் எதைக் கேட்கிறான் என்பது நன்றாகவே புரிந்தது. அவளது 161 செ.மீ உயரமும், 36-24-36 என்ற கச்சிதமான உடல்வாகுமே அவளுக்கு சாபமாகத் தெரிந்தது. அந்த பச்சை நிற காட்டன் புடவையில் அவளது வளைவுகளைக் துல்லியமாகக் காட்டின. நடிகை Samyuktha menon போன்ற அவளது பால்வண்ணத் தோல் ஆண்களை எப்பொழுதும் அலைய வைக்கும் என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.







மூன்று பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்தாலும், நிஷாவைப் பார்ப்பவர்கள் யாரும் அவளை 'மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தாய்' என்று எளிதில் சொல்லிவிட முடியாது. காலையில் குளித்து முடித்து, ஈரக் கூந்தலை முடிந்து வைத்துக்கொண்டு, மல்லிகைப் பூச் சரத்தைச் சூடிக்கொண்டு அவள் நடப்பதே ஒரு தனி அழகுதான்.



"நல்லா செதுக்கி வெச்ச சிலையாட்டம் முகம். அந்த ரோசாப்பூ உதடும், அலை அலையா ஆடுகின்ற கருங்கூந்தலும் அவளுக்குத் தனி எடுப்பு. விடியற்காலையில பனி படர்ந்த செங்காந்தள் பூ மாதிரி இருப்பா."



"மூணு புள்ள பெத்த வயிறுன்னு சொல்லவே முடியாது. நல்லா வாளிப்பான குழைவான தொப்புள் கட்டுக்கோப்பான உடம்பு. இடுப்புல அந்தச் சேலை சொருகியிருக்கிற அழகும், சதைப்பற்றுள்ள அந்த வளைவுகளும் பாக்குறப்ப அவ ஒரு அழகு ராணிதான். அந்த இடுப்பழகும், ஆழமான தொப்புள் குழியும் அவளுக்கு இன்னும் கூடுதல் மெருகைக் கொடுக்கும்.

ஒரு எடுப்பான அமைப்பு அவளுக்கு இயற்கையாவே அமைஞ்சிருக்கு,தாய்மை கலந்த அழகி ,எடுப்பான தோற்றமும், அந்த நடையும் அழகான உடம்பும் ஆண்களை இன்னும் அவ பின்னாடியே சுத்த வைக்குது.")



ஆனால் நிஷா அத்தனை எளிதில் விழுந்துவிடவில்லை. தன் அருவருப்பை மறைத்துக்கொண்டு, ஒரு ஏளனச் சிரிப்பை உதிர்த்தாள். "ரொம்ப தேங்க்ஸ் மிஸ்டர் பிரகாஷ். ஆனா எனக்குத் தகுதியால கிடைக்காத பதவி, உங்ககிட்ட படுத்து வரணும்னு அவசியம் இல்லை. நான் 6 மாசம் கழிச்சே பதவி உயர்வு வாங்கிக்கிறேன்," என்று கூறிவிட்டு விறுவிறுவென வெளியேறினாள்.



அவள் திரும்பி நடக்கும்போது, அவளது அந்த உருண்டையான பின்னழகு பிரகாஷின் கண்களுக்கு விருந்தானது. அந்த இறுக்கமான உடையில் அவளது ஒவ்வொரு அசைவும் அவனைப் பித்தாகியது.



அவள் மறைந்ததும், பிரகாஷ் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் கையை விட்டு தன் தடியை தடவிக்கொண்டே முணுமுணுத்தான். "போடி... எத்தனை நாளைக்குத் தான் திமிரா இருப்ப? உன்னை வளைக்காம விடமாட்டேன். உன் கால்களை என் தோள் மேல தூக்கிப் போட்டுட்டு நீ கதறப்போற நேரத்தை நான் குறிச்சுட்டேன்."