Adultery அந்த மூன்று நாட்கள்

[shivkajan]

அவள் ஷாப்பிங் பேக்கை எடுத்தாள். மஞ்சள்-வெள்ளை சாரி ஒரு பக்கம், இன்னர்ஸ் பேக் இன்னொரு பக்கம். மிங்க் கலர் தாங் – சின்ன பிளாஸ்டிக் கவர் உள்ளே இருந்தது. அவள் அதை திறந்து எடுத்தாள். மெல்லிய லேஸ் எட்ஜ், மென்மையான ஸ்பான்டெக்ஸ் ஃபேப்ரிக் – மிங்க் கலர் (லேசான ரோஸ்-பிரவுன், ஸ்கின் டோனுக்கு நெருக்கமான சூடான ஷேட்) அவள் கையில் மெதுவாக அசைந்தது. அது ரொம்ப லைட் வெயிட், சில்க் மாதிரி ஸ்மூத் டச் கொடுத்தது.

அவள் பாத்ரூமுக்கு போனாள். லைட் ஆன் செய்தாள் – வெள்ளை டைல்ஸ், லேசான சோப்பு வாசனை, ஷவரின் தண்ணி ட்ராப் சத்தம் இன்னும் லேசாக இருந்தது. கதவை பூட்டினாள். முதல்ல சல்வார் கமீஸ், பிரா எல்லாம் கழற்றி வைத்தாள். மிரரில் தன்னை பார்த்தாள் – 42 வயதிலும் உடல் டைட், யோகாவால் வந்த கர்வ்ஸ் நல்லா இருந்தது. ஆனால் அவள் கீழ் பகுதியை பார்த்தபோது, ஒரு சின்ன ஷாக் – "அய்யோ... ஒரு மாசத்துக்கு மேலா ஷேவ் பண்ணலையே" என்று மனசுக்குள் சொன்னாள். அங்கு முடி கொஞ்சம் நீளமாக வளர்ந்திருந்தது – மெல்லிய கருப்பு முடி, லெகிங்ஸ் போடும்போது தெரியாது என்றாலும், தாங் போடும்போது ரொம்ப க்ளியரா தெரியும்.

அவள் கொஞ்சம் தயங்கினாள். "இதை அணியணுமா இல்லையா?" என்று யோசித்தாள். ஆனால் அகமத் கொடுத்தது, அவன் எதிர்பார்ப்பு, அவள் உள்ளுக்குள் இருந்த சின்ன ஆர்வம் – எல்லாம் சேர்ந்து அவளை தள்ளியது. "சரி... ஒரு தடவை ட்ரை பண்ணி பார்க்கலாம்" என்று முடிவு செய்தாள்.



பாத்ரூமில் சுஜன்-இன் ரேஸர் இருந்தது – அவன் ஷேவிங் கிட் ஒரு சின்ன பாக்ஸில் வைத்திருந்தான். அவள் அதை எடுத்தாள். ரேஸர் பிளேட் புதுசா இருந்தது – சுஜன் அடிக்கடி யூஸ் பண்ணுவான். அவள் ஷேவிங் க்ரீம் எடுத்து, லேசாக தண்ணியில் நனைத்து, கீழ் பகுதியில் தடவினாள். குளிர்ந்த க்ரீம் தோலில் பரவியது – ஃபோம் மென்மையாக, மென்டால் வாசனை மூக்கில் பட்டது. அவள் மெதுவாக ரேஸரை எடுத்து, மென்மையாக ஸ்ட்ரோக் செய்தாள் – முதல் ஸ்வைப், முடி அகற்றப்பட்டது, தோல் ஸ்மூத் ஆனது. ஒவ்வொரு ஸ்வைப்பும் மெதுவாக, கவனமாக – தோல் சிவக்காமல், கட் ஆகாமல். தண்ணி ஓட வைத்து, ரேஸரை கழுவினாள் – தண்ணி சத்தம், ஃபோம் கரைந்து போகும் ஓசை. "நான் ஏன் இப்படி ஆசைப்படுறேன்? அகமத்-இன் மெசேஜ், அவன் பார்வை... இது என்னை மாற்றிட்டுதா?" என்று மனசு கத்தியது. தண்ணி ஓட வைத்து கழுவினாள் – சூடான தண்ணி தோலில் பட்டு, ஒரு வலி-ஆறுதல் கலந்த உணர்வு. டவலால் துடைத்தாள் – மென்மையான டச், ஆனா அவள் இதயம் வலித்தது. மிரரில் பார்த்தாள் – தோல் இப்போ ரொம்ப ஸ்மூத், பளபளப்பு. அவள் தாங்கை எடுத்து அணிந்தாள். மெல்லிய ஸ்ட்ரிங் பின்னால் இடுப்பில் பதிந்தது, ஃப்ரண்ட் லேஸ் மெதுவாக தோலை தழுவியது. மிங்க் கலர் அவள் தோலோடு ஒன்றாக கலந்தது – ரொம்ப செக்ஸி, ரொம்ப இன்டிமேட்.

அவள் மிரரில் நின்று, தன்னை பார்த்தாள். கண்கள் நிறைந்தன. "நான்... இன்னும் அழகா இருக்கேன். ஆனா இது யாருக்காக?" என்று மனசு கேட்டது. அவள் கைகளால் முகத்தை மூடினாள். கண்ணீர் வழிந்தது – வெட்கம், குற்ற உணர்வு, ஆசை, தனிமை எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் அவளை தாக்கியது. "சுஜன்... அம்மா இப்படி ஆகிட்டேனா?" என்று மனசு அழுதது. அவள் உடல் நடுங்கியது – தாங் அணிந்த உடல் இப்போ அவளுக்கு அந்நியமாக தெரிந்தது.

அவள் மெதுவாக தாங்கை கழற்றி, பேக் செய்து வைத்தாள். சல்வார் கமீஸ் மீண்டும் அணிந்து, பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தாள். கால்கள் தளர்ந்தன. சோபாவில் உட்கார்ந்தாள் – கடல் அலைகள் இப்போ கொஞ்சம் கோபமாக அடிப்பது மாதிரி தெரிந்தது. த்சலா சோபாவில் உட்கார்ந்து, கைகளால் முகத்தை மூடினாள். அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது – ஒவ்வொரு துடிப்பும் ஒரு கேள்வியாக மாறியது. "இது... இது நான் தானா? 42 வயசுல, இல்லத்தரசி, சுமன்-இன் மனைவி, சுஜன்-இன் அம்மா... நான் ஏன் இப்படி உணருறேன்?" என்று மனசுக்குள் கத்தினாள். கண்ணீர் வழிந்தது, கன்னங்களில் சூடாக பரவியது – அது வெட்கத்தின் சூடு, குற்ற உணர்வின் வலி, ஆசையின் தீ எல்லாம் கலந்த ஒன்று.

அவள் மனதில் ஜாஃப்னா வீடு வந்தது – சுமன் வங்கியிலிருந்து வரும் மாலை நேரம், சுஜன் சிறுவனாக ஓடி வந்து ஹக் செய்யும் காட்சி. "நான் அவர்களுக்கு தான்... என் வாழ்க்கை அவர்களோடு தான்" என்று தன்னை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள். ஆனா அகமத்-இன் முகம், அவன் பார்வை, அவன் கொடுத்த தாங் – எல்லாம் அவள் மனதை கலைத்தது. "அவன்... சுஜன்-இன் ஃப்ரெண்ட் தான். ஆனா அவன் பார்க்குற விதம், பேசுற விதம்... அது என்னை ஏன் இப்படி உலுக்குது? நான் ஏன் அவன் மெசேஜுக்கு ட்ரை பண்ணினேன்? ஏன் ஷேவ் பண்ணினேன்?" என்று கேள்விகள் அலையாக வந்தது.

வெட்கம் முதல்ல வந்தது – அந்த தாங் அணிந்தபோது, மிரரில் பார்த்த தன் உடல். "நான் இன்னும் அழகா இருக்கேன்... ஆனா இது யாருக்கு? சுமன்-க்கு இப்படி உணர்ந்ததில்லையே" என்று நினைத்தாள். சுமன்-உடன் இருந்த நாட்கள் – அமைதியான, பழக்கமான அன்பு. ஆனா இப்போ இந்த புது உணர்வு – தோலில் சிலிர்ப்பு, வயிற்றில் பட்டாம்பூச்சி, ஒரு தடை மீறும் ஆர்வம். "இது தவறு... ரொம்ப தவறு. நான் அம்மா, மனைவி. இந்த ஆசை என்னை அழிக்கும்" என்று மனசு அழுதது.

குற்ற உணர்வு அவளை குத்தியது – சுஜன்-இன் ரேஸரை யூஸ் பண்ணியது, அவன் ஃப்ரெண்ட் கொடுத்த துணியை அணிந்தது. "சுஜன் தெரிஞ்சா என்ன நினைப்பான்? அம்மா இப்படியா?" என்று கற்பனை செய்து, அவள் உடல் நடுங்கியது. கண்ணீர் வழிந்து, சோபாவில் விழுந்தது. "நான் ஏன் இந்த பாதையில் போகுறேன்? பஸ் பயணம், கொழும்பு, புது இடம் – எல்லாம் என்னை மாற்றிட்டுதா? அல்லது உள்ளுக்குள் இருந்த ஆசை இப்போ வெளியே வருதா?" என்று யோசித்தாள்.

ஆனா அந்த ஆசை – அது ஒரு தீ மாதிரி, அணைக்க முடியாதது. அகமத்-இன் பாராட்டு, "ரொம்ப பியூட்டிஃபுல்" என்ற வார்த்தை, அவன் கை குலுக்கிய வெப்பம் – எல்லாம் அவளை உற்சாகப்படுத்தியது. "நான் இன்னும் ஜீவனோட இருக்கேன்... சுமன்-உடன் இந்த ஃபீல் இல்லை. ஆனா இது சரியா?" என்று மனசு போராடியது. ஒரு பக்கம் வீடு, குடும்பம், பொறுப்பு – இன்னொரு பக்கம் புது உணர்வு, தன்னை புதியதாக உணர்வது. "நான் யார்? இல்லத்தரசியா? அல்லது இன்னும் பெண்ணா?" என்று கேள்வி அவளை கிழித்தது.



அகமத்-இன் மெசேஜ் இன்னும் ஸ்க்ரீனில் திறந்திருந்தது. அவள் கண்கள் நனைந்திருந்தாலும், ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டாள். "இது... ஒரு வேளை அவன் ஜஸ்ட் ஃப்ரெண்ட்லி தான். சுஜன்-இன் ஃப்ரெண்ட், என்னை கவனமா பார்க்குறான், ஹெல்ப் பண்ணுறான். நான் ஓவரா யோசிச்சுட்டேன் போல" என்று தன்னை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள். ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன குற்ற உணர்வு – "அவன் கொடுத்த தாங்... நான் ட்ரை பண்ணினேன். இது சீக்ரெட் தான், ஆனா இது என்னை அழிக்குது. சுமன் தெரிஞ்சா? சுஜன் தெரிஞ்சா? நான் என்ன ஆகிட்டேன்?" என்று மனசு குத்தியது. அவள் கண்களை மூடி, "போதும்... இப்போ ரிப்ளை பண்ணுறேன்" என்று முடிவு செய்தாள்.

அவள் விரல்கள் லேசாக நடுங்கியபடி டைப் செய்தாள்:

"All okay da Ahmad. Sizes perfect. Thanks for everything today. ?"

அனுப்பினாள். உடனே அகமத்-இன் ரிப்ளை வந்தது:

"Glad to hear that Aunty! You looked amazing in everything. Rest well. See you tomorrow at the freshers day? ?"

வத்சலா அந்த மெசேஜை படித்து, கொஞ்சம் சிரித்தாள் – அவன் நல்ல பையன் தான்... ஹெல்ப் பண்ணுறான். நான் ஓவரா யோசிக்குறேன்" என்று மனசுக்குள் யோசித்தாள். அவள் போனை சைட்-ல வைத்து, கடிகாரத்தை பார்த்தாள் – மாலை 6 மணி ஆகியிருந்தது. வெளியே சூரியன் மறைந்து, கடல் இருட்டில் மின்ன ஆரம்பித்தது.

"சுஜன் வருவான்... அவனுக்கு பாஸ்தா ரொம்ப பிடிக்கும்" என்று நினைத்தாள். அவள் எழுந்து, கிட்சனுக்கு போனாள். ஃப்ரிட்ஜ் திறந்தாள் – சுஜன் வாங்கி வச்சிருந்த பாஸ்தா பாக்கெட், டொமேட்டோ சாஸ், சீஸ், கொஞ்சம் காய்கறி, ஆலிவ் ஆயில். அவள் தண்ணி கொதிக்க வைத்தாள் – கொதிக்கும் சத்தம், நீர் கொப்பளிக்கும் ஓசை. பாஸ்தாவை போட்டு, சமைத்தாள் – மசாலா வாசனை ரூமை நிரப்பியது. சாஸ் தயார் செய்தாள் – பூண்டு, ஆலிவ் ஆயில், டொமேட்டோ சாஸ், கொஞ்சம் உப்பு, மிளகு. அவள் கைகள் வேகமாக வேலை செய்தன – ஆனா மனம் இன்னும் குழப்பமாக இருந்தது. "நான் அம்மாவா இருக்கணும்... இன்னைக்கு அவனுக்கு நல்ல சாப்பாடு தர்றேன். ஆனா இந்த சீக்ரெட் கில்ட்... இது என்னை உள்ளுக்குள்ளே கொல்றது. சுமன்-ஐ ஏமாற்றுற மாதிரி உணருறேன்" என்று தன்னை உற்சாகப்படுத்த முயன்றாள், ஆனா குற்ற உணர்வு அவளை விடவில்லை.

சுமார் 6:45 மணிக்கு கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. சுஜன் உள்ளே வந்தான் – பேக் தோளில், முகத்தில் சோர்வும் சந்தோஷமும் கலந்திருந்தது. "அம்மா! வாசனை சூப்பர்... பாஸ்தா தானே? நான் வந்துட்டேன்!" என்று சிரித்து கூப்பிட்டான்.

வத்சலா சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்து, அவனை ஹக் செய்தாள். "ஆமா மகனே... நீ பசியோடு இருப்பேன்னு தெரியும். வா, உட்கார். எப்படி இருந்துச்சு இன்னைக்கு?" என்று இயல்பா பேச முயன்றாள், ஆனா அவள் குரலில் கொஞ்சம் தயக்கம் இருந்தது.

சுஜன் சோபாவில் பேக்கை வைத்து, காலை கழற்றி, டைனிங் டேபிளுக்கு வந்தான். "அம்மா, காலேஜ் சூப்பர். ரெண்டு லெக்சர்ஸ் – ஒண்ணு கோடிங், இன்னொண்ணு மேத்ஸ். நாளைக்கு ஃப்ரெஷர்ஸ் டே ஸ்டார்ட் ஆகுது. நீங்க வர்றீங்க இல்ல? ரொம்ப ஃபன் இருக்கும்!" என்று எக்ஸைடடா சொன்னான்.

வத்சலா பிளேட்டில் பாஸ்தா போட்டு கொடுத்தாள். "ஆமா டா... நான் வர்றேன். உன் காலேஜ் பார்க்கணும். நீ நல்லா படிக்கிறியா? ஃப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாம் எப்படி?" என்று கேட்டாள், அவள் மனதில் அகமத் பெயர் வந்தாலும், உடனே தள்ளி வைத்தாள்.

சுஜன் சாப்பிட்டுக்கொண்டே சொன்னான், "படிக்கிறேன் அம்மா. அகமத் கூட ஒரு ப்ராஜெக்ட் ஆரம்பிச்சோம். அவன் ரொம்ப ஹெல்ப்ஃபுல். இன்னைக்கு நீங்க ஷாப்பிங் போனீங்களா? என்ன வாங்கினீங்க?"

வத்சலா போர்க்கை எடுத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தாள். அவள் மனதில் ஒரு ஃப்ளாஷ் – தாங், அகமத்-இன் சிரிப்பு. "ஆமா டா... ஒரு சாரி வாங்கினேன். நாளைக்கு போடுறேன்" என்று சொல்லி, சாரி பேக்கை எடுத்து காட்டினாள். மஞ்சள்-வெள்ளை சாரி மெல்லிய பட்டு, ப்ளோரல் டிசைன் – அழகாக இருந்தது. சுஜன் "வாவ் அம்மா... ரொம்ப அழகா இருக்கு! நீங்க போட்டா இன்னும் அழகா இருக்கும்" என்று சிரித்தான்.

வத்சலா சிரித்தாள் – ஆனா உள்ளுக்குள் இன்னர்ஸ் பேக், மிங்க் கலர் தாங் பத்தி நினைத்தாள். அவள் அதை டேபிள் கீழ் ஒரு பக்கம் தள்ளி வைத்திருந்தாள் – சுஜன் பார்க்காமல் இருக்க. "இது... அவனுக்கு தெரிய வேண்டாம். இது என் சீக்ரெட். ஆனா இந்த கில்ட்... என்னை உள்ளுக்குள்ளே கொல்றது. நான் அம்மா தான், ஆனா இப்படி ஒரு சீக்ரெட் வச்சிருக்கேன். சுமன் தெரிஞ்சா என்ன சொல்வான்? சுஜன் தெரிஞ்சா அவன் அம்மாவை எப்படி பார்ப்பான்?" என்று மனசு அழுதது. அவள் சிரிப்பை வலுக்கட்டாயமா வைத்துக்கொண்டாள்.

சுஜன் சாப்பிட்டு முடித்து, "அம்மா, நாளைக்கு எப்போ வர்றீங்க? நான் உங்களை பிக் அப் பண்ண வர்றேன். அகமத் கூட வரலாம்" என்றான்.

வத்சலா கொஞ்சம் திகைத்தாள் – "அகமத்?" என்று மனசுக்குள் கேட்டாள், ஆனா இயல்பா சொன்னாள், "நான் தானே வர்றேன் டா... நீ கவனமா இரு. நான் உபர் எடுத்து வர்றேன்."

அவர்கள் சாப்பிட்டு முடித்தார்கள். சுஜன் "அம்மா, நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்க. நான் ஹோம் ஒர்க் பண்றேன்" என்று சொல்லி தன் ரூமுக்கு போனான். வத்சலா பால்கனியில் நின்று கடலை பார்த்தாள் – இருட்டில் அலைகள் வெள்ளை நுரையோடு அடித்தது. அவள் மனம் இன்னும் அமைதியாக இல்லை – "இந்த சீக்ரெட் கில்ட்... நாளைக்கு என்ன நடக்குமோ?" என்று யோசித்தாள். அவள் கண்களில் ஒரு சின்ன கண்ணீர் – ஆனா சுஜன்-இன் சிரிப்பு, அவன் சாப்பாடு சந்தோஷம் அவளுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதல் கொடுத்தது. "நாளைக்கு என் மகனோட இருப்பேன்... இது போதும்" என்று தன்னை சமாதானப்படுத்தினாள்