01-02-2026, 05:30 AM
அகமத் அபார்ட்மெண்ட் லாபிக்கு காரோடு வந்தான். அவன் சில்வர் கலர் டொயோட்டா கார் – புதுசா, பளபளப்பா இருந்தது. ஹாரன் அடிச்சு சிக்னல் கொடுத்தான். வத்சலா கீழே இறங்கி வந்தாள். அவள் கிரீன் சல்வார் கமீஸ் அவள் உடலை பெர்ஃபெக்ட்டா ஃபிட் ஆகி, இடுப்பு வளைவுகளை லேசா ஹைலைட் பண்ணியது. காலை வெயில் அவள் முகத்தில் படர்ந்து, கண்கள் பிரகாசமா தெரிந்தது. அகமத் காரிலிருந்து இறங்கி, கதவை திறந்து கொடுத்தான். "அன்ட்டி... வாவ், இந்த டிரெஸ் உங்களுக்கு பெர்ஃபெக்ட்! ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க" என்று சொன்னான். அவன் கண்கள் அவள் முகத்தில் தொடங்கி, சல்வாரின் டைட் ஃபிட், கமீஸின் நெக் லைன், இடுப்பு ஷேப் – எல்லாத்தையும் மெதுவா ஸ்கேன் பண்ணியது. அவன் பார்வை கொஞ்சம் நீண்ட நேரம் தங்கியது, ஆனா சிரிப்போடு மறைச்சான்.
வத்சலா கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டு, கன்னம் சிவந்தது. "தேங்க்ஸ் டா... நீயும் ஸ்மார்டா இருக்கே" என்று சொல்லி காரில் உட்கார்ந்தாள். அகமத் டிரைவர் சீட்டில் உட்கார்ந்து, காரை ஸ்டார்ட் பண்ணினான். என்ஜின் மென்மையான சத்தம், ஏசி காற்று உள்ளே பரவியது – கூல் ஆக, லேசான பெர்ஃப்யூம் வாசனை அகமத்-இடமிருந்து வந்தது. "அன்ட்டி, நேத்து நீங்க போட்டிருந்த லெகிங்ஸ் அண்ட் மஞ்சள் சுடி டாப்... ரொம்ப பியூட்டிஃபுல்! அது உங்களுக்கு செட் ஆகியது" என்று சொன்னான். அவன் குரலில் ஒரு ஆர்வம் இருந்தது, கண்கள் ரியர் வியூ மிரரில் அவளை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தது.
வத்சலா முகம் இன்னும் சிவந்தது, கன்னத்தில் லேசான வெப்பம் உணர்ந்தாள். "அடேய்... அது சிம்பிள் டிரெஸ் தான். நீ ஓவரா புகழ்றே" என்று சிரித்தாள், ஆனா உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன ஃப்ளட்டரிங் – பாராட்டு நல்லா இருந்தது, ஆனா அவன் பார்வை கொஞ்சம் அசௌகரியமா இருந்தது. அகமத் சிரிச்சு, "நோ அன்ட்டி... ரியல்-ஆ சொல்றேன். உங்க ஸ்டைல் ரொம்ப யூனிக்" என்றான்.
அவர்கள் காரில் பயணம் ஆரம்பிச்சாங்க. டிராஃபிக் லேசா இருந்தது, சாலையில் ஹாரன் சத்தங்கள், பஸ் எஞ்சின் ஓசை கலந்து வந்தது. அகமத் ரேடியோவை ஆன் பண்ணினான் – லேசான சிங்கள பாடல், மெலடி டைப், ரூமை நிரப்பியது. அவர்கள் பேச்சு நல்லா போச்சு. முதல்ல கொழும்பு பத்தி – "அன்ட்டி, இங்க கடல் பீச் ரொம்ப நைஸ். நீங்க போனதில்லையா?" என்று அகமத் கேட்டான். வத்சலா "இல்ல டா... ஜாஃப்னாவுல இருந்து வர்றேன், கொழும்பு புதுசு" என்றாள். பிறகு அகமத் அவன் காலேஜ் லைஃப் பத்தி சொன்னான் – "சுஜன் ரொம்ப ஸ்மார்ட். நாங்க ஒண்ணா கோடிங் ப்ராஜெக்ட் பண்ணுறோம். அவன் அம்மாவை பார்த்தா தெரியுது, எங்கிருந்து அந்த புத்திசாலித்தனம் வந்துச்சுனு" என்று புகழ்ந்தான். வத்சலா சிரிச்சு, "அவன் அப்பா மாதிரி தான். நீயும் நல்லா படிக்குறியா?" என்று கேட்டாள்.
பேச்சு அகமத்-இன் ஃபேமிலி பத்தி போச்சு – அவன் மூர் இஸ்லாம் ஃபேமிலி, கொழும்புல வச்சிருக்காங்க, அவன் ஸ்போர்ட்ஸ் லவர், கிரிக்கெட் ப்ளேயர். "அன்ட்டி, உங்க ஜாஃப்னா ஃபுட் ரொம்ப டேஸ்டி. நான் ஒரு தடவை ட்ரை பண்ணினேன் – பிட்டு, கூல்" என்றான். வத்சலா சிரிச்சு, "ஆமா டா... நான் சமைக்கிறேன், அடுத்த தடவை உனக்கு செய்து கொடுக்கிறேன்" என்றாள். அவர்கள் பேச்சு ஈஸியா, நகைச்சுவையா போச்சு – அகமத் சில ஜோக்ஸ் சொன்னான், வத்சலா சிரிச்சாள். ஆனா இடையிடையே அவன் பார்வை அவள் உடலை தொட்டு சென்றது, அவள் நோட்டிஸ் பண்ணி, கொஞ்சம் வெட்கத்தோடு கண்களை திருப்பினாள்.
அவர்கள் மெஜெஸ்டிக் சிட்டி மால் போய் சேர்ந்தாங்க. பார்க்கிங் ஏரியா இருட்டா, கார் ஸ்மெல் கலந்து இருந்தது. உள்ளே நுழைந்ததும், ஏசி காற்று குளிர்ச்சியா அடிச்சது, ஷாப்ஸ் லைட்ஸ் பிரகாசமா, பாடல் மியூசிக் பின்னணியில் ஓடியது. வத்சலா சாரி செக்ஷனுக்கு போனாள். அகமத் பின்னால் வந்தான். அவள் பல சாரிகளை பார்த்தாள் – சில்க், காட்டன், பிரிண்டட். ஒரு மஞ்சள் அண்ட் வெள்ளை சாரி பிடிச்சது – மஞ்சள் பேக்ரவுண்டில் வெள்ளை ப்ளோரல் டிசைன், மெல்லிய பார்டர். "இது நல்லா இருக்கா டா?" என்று அகமதை கேட்டாள். அவன் சிரிச்சு, "ரொம்ப அழகா இருக்கும் அன்ட்டி... உங்க கலருக்கு பெர்ஃபெக்ட்" என்றான், அவன் கண்கள் அவள் முகத்திலும், உடலிலும் ஓடியது.
அவள் அந்த சாரியை வாங்கினாள். பிறகு அகமத் ஒரு மேனிகின் கிட்டே கொண்டு போனான் – அது வெள்ளை லெகிங்ஸ் அண்ட் மஞ்சள் சுடி போட்டிருந்தது, அவள் காலை போட்டிருந்தது மாதிரி. "அன்ட்டி, பாருங்க... இது உங்களுக்கு ரொம்ப பியூட்டிஃபுல் ஆக இருக்கும்" என்றான், அவன் குரலில் ஒரு ஆர்வம். வத்சலா பார்த்து, முகம் சிவந்தது, உள்ளுக்குள் ஒரு டிங்கிளிங் உணர்வு. "அடேய்... என்கிட்ட அதே சுடி இருக்கு, ஆனா வெள்ளை லெகிங்ஸ் இல்ல. அது ரொம்ப ரிவீலிங் ஆக இருக்கும்" என்றாள், வெட்கத்தோடு கண்களை கீழே பார்த்தாள்.
அகமத் சிரிச்சு, "ஐயோ அன்ட்டி... டோண்ட் வொரி. இங்க ரைட் இன்னர்ஸ் இருக்கு அதுக்கு. லெட்ஸ் ஆஸ்க் தெம்" என்று சொல்லி, வத்சலா எதுவும் சொல்லாம இருக்கும்போதே, ஒரு செல்ஸ்பர்சனை கூப்பிட்டான். "எக்ஸ்க்யூஸ் மீ... லெகிங்ஸ்க்கு சூடபிள் இன்னர்ஸ் இருக்கா?" என்று கேட்டான். செல்ஸ்பர்சன் சிரிச்சு, "ஆமா சார்... இன்னர்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட் அங்க இருக்கு. வாங்க" என்று சொல்லி கூட்டிட்டு போனான்.
வத்சலா கொஞ்சம் தயங்கி, ஆனா அகமத் பின்னால் போனதால், அவளும் ஷையோடு பின்தொடர்ந்தாள். அவள் இதயம் வேகமா துடிச்சது, கன்னங்கள் சூடாகியது – "இது என்ன புது சங்கடம்... ஆனா அகமத் ஹெல்ப் பண்றான்" என்று நினைச்சாள். இன்னர்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட் கொஞ்சம் பிரைவேட் ஏரியா, லைட் டிம் ஆக, பல இன்னர்ஸ் ஹாங்கர்ஸில் தொங்கியது. செல்ஸ்பர்சன் "இங்க லெகிங்ஸ்க்கு ஸ்பெஷல் இன்னர்ஸ் இருக்கு – ஸ்கின் டைட், ஷேப்பர் டைப், ரிவீலிங் இல்லாம இருக்கும்" என்று சொல்லி, சில பீஜ், வெள்ளை கலர் இன்னர்ஸை காட்டினான். அவை மெல்லிய ஃபேப்ரிக், ஸ்ட்ரெட்சபிள், உடலை ஷேப் செய்யும் மாதிரி.
அகமத் அவளை பார்த்து, "அன்ட்டி, இது ட்ரை பண்ணி பாருங்க... பெர்ஃபெக்ட் ஆக இருக்கும்" என்றான், அவன் கண்கள் ஆர்வமா இருந்தது. வத்சலா ஷையோடு தலையசைத்தாள், உள்ளுக்குள் ஒரு மிக்ஸ்ட் ஃபீலிங் – வெட்கம், ஆர்வம், கொஞ்சம் எக்ஸைட்மெண்ட். செல்ஸ்பர்சன் சில சைஸ்களை காட்ட, அவள் ஒண்ணை செலக்ட் பண்ணினாள்.
வத்சலா இன்னர்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட் நுழைந்ததும், அந்த பகுதியின் காற்று கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தது – ஏசி குளிர்ச்சி இன்னும் அதிகமாக, லேசான லவண்டர் அல்லது புது துணி வாசனை (fabric softener மாதிரி) மெதுவாக மூக்கில் படர்ந்தது. ஷெல்ஃப்கள் முழுக்க மெல்லிய லேஸ், காட்டன், ஸ்பான்டெக்ஸ் ப்ரா-பேண்டி செட்கள், ஷேப்பர்கள் தொங்கியிருந்தன – ஒவ்வொன்றும் பிளாஸ்டிக் ஹேங்கரில் சத்தமில்லாமல் அசைந்தது. லைட் டிம் ஆக இருந்தது, மஞ்சள்-வெள்ளை ஸ்பாட் லைட்ஸ் மட்டும் சில இடங்களில் பிரகாசமாக விழுந்தது, அது துணிகளை மென்மையாக ஹைலைட் செய்தது. தரையில் கார்பெட் – கால் வைக்கும்போது மென்மையான, சத்தமில்லாத ஸ்டெப்.
செல்ஸ்பர்சன் (ஒரு 30 வயது பெண், யுனிஃபார்ம் சார்ட் போட்டு, சிரிப்போடு) அவர்களை வரவேற்றாள். "வெல்கம்... லெகிங்ஸ்க்கு சூடபிள் இன்னர்ஸ் பார்க்கிறீங்களா? இங்க பாருங்க" என்று சொல்லி, ஒரு ரேக் காட்டினாள். அவள் குரல் மென்மையாக, ப்ரொஃபெஷனலா இருந்தது. அகமத் முன்னால் நின்று, "ஆமா... லெகிங்ஸ் போடும்போது ரிவீலிங் இல்லாம, ஷேப் நல்லா இருக்குற மாதிரி. ஸ்கின்-டோன் அல்லது வெள்ளை கலர் இருக்கா?" என்று கேட்டான். அவன் குரலில் ஆர்வம் தெளிவாக இருந்தது, கண்கள் வத்சலாவை திரும்பி திரும்பி பார்த்தது – அவள் கிரீன் சல்வாரின் மெல்லிய ஃபேப்ரிக் லேசாக அசையும்போது, அவன் பார்வை அவள் இடுப்பு, தொடை பகுதியில் சற்று நேரம் தங்கியது.
வத்சலா கொஞ்சம் பின்னால் நின்றாள், கைகளை முன்னால் கோத்து வைத்துக்கொண்டாள். அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது – தொண்டை வறண்டது, வாயில் லேசான உலர்வு உணர்ந்தாள். "இது என்ன... இப்படி ஒரு டிஸ்கஷன்" என்று மனசுக்குள் நினைத்தாள். கன்னங்கள் சூடாகி, சிவப்பு நிறம் பரவியது – அவள் கண்களை கீழே பார்த்தாள், ஆனா ஆர்வமும் கொஞ்சம் இருந்தது. அகமத்-இன் பாராட்டுகள், அவன் கவனம் – அது அவளுக்கு புதுசா, கொஞ்சம் பரவசமா இருந்தது, ஆனா வெட்கம் அதை மறைத்தது.
செல்ஸ்பர்சன் சிரித்து, "இங்க பாருங்க மேடம்... இது ஸ்கின்-கலர் ஹை-வேஸ்ட் ஷேப்பர் பேண்டி – லெகிங்ஸ்க்கு பெர்ஃபெக்ட். ஸ்ட்ரெட்சபிள் ஃபேப்ரிக், seamless edges, no visible lines. வெள்ளை லெகிங்ஸ் போடும்போது எந்த ஷோவும் ஆகாது" என்று சொல்லி, ஒரு பேக்கை எடுத்து காட்டினாள். அது மெல்லிய, மெட் ஷைன் கொண்ட ஃபேப்ரிக் – தொட்டு பார்க்கும்போது சில்க் மாதிரி மென்மை, ஆனா ஸ்ட்ராங் ஸ்ட்ரெட்ச். "இதை ட்ரை பண்ணி பாருங்க... டிரெஸ்ஸிங் ரூம் அங்க இருக்கு" என்றாள்.
அகமத் உடனே, "ஆமா அன்ட்டி... ட்ரை பண்ணி பாருங்க. நான் வெளியே வெயிட் பண்றேன்" என்றான், ஆனா அவன் கண்கள் இன்னும் அவளை விட்டு நகரவில்லை. அவன் சிரிப்பில் ஒரு ப்ளேஃபுல் டோன் இருந்தது. வத்சலா போனை பிடித்துக்கொண்டு, "சரி... ஒரு தடவை பார்க்கிறேன்" என்று மெதுவாக சொன்னாள். அவள் குரல் லேசாக தழுதழுத்தது, ஆனா உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன எக்ஸைட்மெண்ட் – இந்த புது அனுபவம், அகமத்-இன் கவனம், ஷாப்பிங்-இன் ட்ரில் எல்லாம் கலந்து அவளை சற்று உற்சாகப்படுத்தியது.
டிரெஸ்ஸிங் ரூம் கதவை திறந்து உள்ளே போனாள் – சின்ன ரூம், பெரிய மிரர், லைட் லேசாக மஞ்சள் டோன். கதவை பூட்டினாள் – க்ளிக் சத்தம் கேட்டது. அவள் சல்வார் கமீஸை கழற்றி, இப்போது உள்ளே இருந்த ப்ரா-பேண்டி மட்டும். மிரரில் தன்னை பார்த்தாள் – 42 வயதிலும் உடல் டைட், கர்வ்ஸ் நல்லா இருந்தது, யோகாவால் வந்த ஃப்ளெக்ஸிபிலிட்டி. புது இன்னரை அணிந்து பார்த்தாள் – அது உடலை மெதுவாக சுற்றி, ஷேப் கொடுத்தது. மென்மையான ஃபேப்ரிக் தோலில் படர்ந்தது – குளிர்ச்சியான, ஸ்மூத் டச். வெள்ளை லெகிங்ஸ் போட்ட மாதிரி இல்லாம, நோ விசிபிள் லைன்ஸ். அவள் சிரித்தாள் – "இது நல்லா இருக்கு... ஆனா அகமத் எப்படி கேட்டான்" என்று யோசித்தாள்.
வெளியே வந்தாள், சாரி பேக் கையில். அகமத் காத்திருந்தான், அவன் கண்கள் உடனே அவளை ஸ்கேன் செய்தது. "எப்படி இருக்கு அன்ட்டி? பெர்ஃபெக்ட் தானே?" என்றான், குரலில் ஒரு டீஸிங் டோன். வத்சலா வெட்கத்தோடு தலையசைத்தாள், "ஆமா... நல்லா இருக்கு. வாங்கிக்கலாம்" என்றாள். அவள் முகம் இன்னும் சிவந்திருந்தது, ஆனா உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன வெற்றி உணர்வு – புது டிரெஸ், புது கான்ஃபிடன்ஸ்.
அவர்கள் பில்லிங் கவுண்டருக்கு போனார்கள். அகமத் "நான் பே பண்றேன் அன்ட்டி... சுஜன் ஃப்ரெண்ட் தானே" என்றான். வத்சலா "இல்ல டா... நான் தான்" என்று சிரித்தாள், ஆனா அவன் இன்சிஸ்ட் பண்ணவில்லை. ஷாப்பிங் முடிந்து, காருக்கு திரும்பினார்கள் – கையில் சாரி பேக், இன்னர்ஸ் பேக், மனதில் கலந்த உணர்வுகள் – வெட்கம், சந்தோஷம், கொஞ்சம் புது ஆசை. கார் ஏசி காற்று மீண்டும் அவர்களை சூழ்ந்தது, அகமத்-இன் பார்வை இன்னும் அவளை தொடர்ந்தது.
அகமத் செல்ஸ்பர்சனிடம் "இதுல எதாவது மிங்க் கலர் thong இருக்கா? லெகிங்ஸ்க்கு பெர்ஃபெக்ட்டா இருக்கும்" என்று கேட்டான். செல்ஸ்பர்சன் சிரித்து, "ஆமா சார்... இப்போ ட்ரெண்டிங் கலர் தான் மிங்க். மென்மையான பிங்க்-பிரவுன் மிக்ஸ், ரொம்ப சாஃப்ட் ஷேட் – ஸ்கின் டோனுக்கு நல்லா மேட்ச் ஆகும், ஆனா கொஞ்சம் லக்ஸரியஸ் லுக் கொடுக்கும்" என்று சொல்லி, ஒரு மெல்லிய, சின்ன பேக்கை எடுத்து காட்டினாள்.
மிங்க் கலர் என்றால் – அது ஒரு மென்மையான, லேசான பிங்க்-பிரவுன் (rose-brown) ஷேட். மிங்க் (mink) என்றால் ஒரு வகை விலங்கின் ரோமம் மாதிரி மென்மையான, சூடான, நியூட்ரல் டோன் – ரொம்ப டார்க் பிரவுன் இல்லை, ரொம்ப பிரைட் பிங்கும் இல்லை. கொஞ்சம் பீஜ், கொஞ்சம் பிங்க், கொஞ்சம் லைட் பிரவுன் கலந்த மாதிரி – ஸ்கின்-லிக் ஆனா, லக்ஸரியஸ் ஃபீல் கொடுக்கும் கலர். அது தோலோடு நல்லா ப்ளெண்ட் ஆகி, டிரான்ஸ்பரன்ட் அல்லது ரிவீலிங் துணிகளுக்கு கீழே அணியும்போது அழகா தெரியும், ஆனா வெளியே தெரியாது.
அகமத் அதை எடுத்து வத்சலாவிடம் காட்டினான். "அன்ட்டி... இது மிங்க் கலர் thong. ரொம்ப கம்ஃபர்ட்டபிள், லேஸ் டிசைன் கொஞ்சம் இருக்கு – லெகிங்ஸ்க்கு நோ விசிபிள் லைன்ஸ். நான் உங்களுக்கு பரிசா வாங்குறேன். ட்ரை பண்ணி பாருங்க" என்றான். அவன் கண்கள் ஆர்வத்தோடு அவளை பார்த்தது, சிரிப்பில் ஒரு ப்ளேஃபுல் டோன்.
வத்சலா அதை சரியா பார்க்காமலேயே, கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு நின்றாள். அவள் கைகள் லேசாக நடுங்கியது, இதயம் வேகமா துடிச்சது – "இது என்ன... thong-ஆ? நான் இதெல்லாம் அணிஞ்சதில்லையே... ஆனா அவன் ஹெல்ப் பண்றான், பரிசு கொடுக்குறான்" என்று மனசுக்குள் யோசித்தாள். அவள் முகம் சிவந்து, கன்னங்கள் சூடாகியது. "டா... இது ரொம்ப... தேவையா?" என்று மெதுவாக கேட்டாள், குரல் லேசாக தழுதழுத்தது.
அகமத் சிரிச்சு, "அன்ட்டி, டோண்ட் வொரி. இது மாடர்ன், கம்ஃபர்ட்டபிள்.நான் பே பண்றேன்... சுஜன் ஃப்ரெண்ட் தானே, சின்ன பரிசு" என்று சொல்லி, செல்ஸ்பர்சனிடம் "இதை பேக் பண்ணுங்க" என்றான். வத்சலா மறுக்க முடியாமல், தயக்கத்தோடு தலையசைத்தாள். "சரி டா... தேங்க்ஸ்" என்று சொன்னாள், ஆனா அவள் கண்கள் கீழே பார்த்தது, வெட்கம் முழுக்க முகத்தில் தெரிந்தது.
அகமத் செல்ஸ்பர்சனிடம் திரும்பி, "அந்த வெள்ளை லெகிங்ஸ் இருக்கா? மேனிக்வின்ல காட்டின மாதிரி" என்று கேட்டான்.
செல்ஸ்பர்சன் தலையசைத்து, "சாரி சார்... அது இப்போ ஸ்டாக் இல்ல. வேற ஸ்டோர்ல இருக்கலாம், அல்லது ஆன்லைன்ல ட்ரை பண்ணுங்க" என்றாள்.
அகமத் சிரித்து, "சரி, வேற ஸ்டோர்ல பார்க்கலாம். இப்போ இதை மட்டும் எடுத்துக்கலாம்" என்றான்,
வத்சலா அதை சரியா பார்க்காமலேயே, கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு நின்றாள். " இது ரொம்ப... தேவையா?" என்று மெதுவாக கேட்டாள், முகம் சிவந்தது.
அகமத் சிரித்து, "டோண்ட் வொரி அன்ட்டி, மாடர்ன் தான். உங்களுக்கு நல்லா இருக்கும். சின்ன பரிசு... சுஜன் ஃப்ரெண்ட் தானே" என்று சொல்லி, செல்ஸ்பர்சனிடம் "இதை பேக் பண்ணுங்க" என்றான்.
வத்சலா தயக்கத்தோடு தலையசைத்தாள். "சரி டா... தேங்க்ஸ்" என்று சொன்னாள், கண்கள் கீழே பார்த்தன.
செல்ஸ்பர்சன் பேக் செய்து கொடுத்தாள் – சின்ன பேப்பர் பேக், உள்ளே மிங்க் கலர் thong மெல்லிய பிளாஸ்டிக் கவரில். அகமத் அதை வத்சலாவிடம் கொடுத்தான். அவள் அதை வாங்கி, ஹேண்ட்பேக்கில் வைத்துக்கொண்டாள். அவள் விரல்கள் லேசாக நடுங்கியது – புது துணியின் மென்மை தொட்டதும், ஒரு விசித்திரமான உணர்வு வந்தது. "இதை எப்போ அணியப் போறேன்... ஆனா அவன் கொடுத்தது" என்று மனசுக்குள் யோசித்தாள்


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)