Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Lust king 66]

பகுதி 1



கோவை - கொங்கு மண்டலத்தோட கெத்து! அதுலயும் இந்த அவிநாசி ரோடு இருக்கே... அது எப்பவுமே ஒரு தனி வைப் தான். 

காரு, பைக்குன்னு போட்டி போட்டுக்கிட்டு பறக்குற அந்த ரோட்டுல, மதிய வெயில் மண்டையப் பொளந்தாலும், அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஷாப்பிங் மால் மட்டும் ஜில்லுனு ஒரு தனி உலகமா நிமிந்து நின்னுட்டு இருந்துச்சு. ஊர்ல இருக்குற பெரிய இடத்து ஆளுங்க மட்டும் புழங்குற இடம் அது. 

ஏசி காத்து இதமா வீசுனாலும், அன்னைக்கு அந்த மாலுக்குள்ள ஒரு அக்னிப் புயல் நுழையக் காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் புயலோட பேரு... பூரணி.


பூரணி... பேரைச் சொன்னாலே அந்த ஏரியாவுல சில பேருக்குக் குளுமையாவும், பல பேருக்கு நடுக்கமாவும் இருக்கும். சும்மா நச்சுனு, செதுக்கி வச்ச சிலையாட்டம் இருப்பா. வயசுன்னு பாத்தா, இப்பத்தான் 24 முடிஞ்சு 25-ஐத் தொடப்போற ஒரு இளவட்டம். 

கல்யாணமாகி ஒரு வருஷம் ஆச்சுன்னு சொன்னா எவனும் நம்ப மாட்டான். அந்த அளவுக்கு உடம்பை மெயின்டெய்ன் பண்றவ.



பொதுவாவே கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் பொண்ணுங்க கொஞ்சம் உடம்பு போடுவாங்க. ஆனா பூரணி வேற ரகம். அவளோட உடம்பு வாகு இருக்கே... சும்மா கும்முனு 36-28-36ங்குற அளவுல, ஒரு இன்ச் கூட கூடாம குறையாம, மாடல்களுக்கே டஃப் குடுக்குற மாதிரி இருக்கும். நிறம் நம்ம கோவைக்கு உரித்தான அந்த ஆப்பிள் பழம் மாதிரி செக்கச் செவேர்னு இருக்கும். 

அதுல அவ போடுற மாடர்ன் புடவையும், காதுல ஆடுற ஜிமிக்கியும், அவ நடக்கும்போது சிலுக்குற அந்த நீளமான கூந்தலும்... அப்பப்பா! பாக்குறவங்கள அப்படியே கட்டிப் போட்டுரும்.

பூரணி ஹைலைட்டே அவளோட அந்தத் தோற்றம் தான். அவளோட அந்த 36 சைஸ் திரண்ட மாம்பழ மார்பகங்கள், பாக்குறவங்க கண்ணை அப்படியே உறுத்தும். நதி மாதிரி வளைஞ்சு நெளிஞ்சு போற அந்த இடை அழகும், பின்னாடி தூக்கலா இருக்குற அந்த எடுப்பான சூத்தும்... சும்மா ரோட்ல போனா டிராஃபிக் ஜாம் ஆகுற அளவுக்கு ஒரு அழகு புயல் அவ. எவ்வளவு அழகானவளோ, அதே அளவுக்குக் கோவக்காரி. அவகிட்ட வம்பிழுத்தா, அவ்வளவுதான்... "ஏழாவது அறிவு" சூர்யா மாதிரி கண்ணுலேயே எரிச்சுடுவா.



பூரணி ஒன்னும் சாதாரண ஆளு இல்ல. அவ புகுந்த வீடு, அந்த ஊருக்கே சிம்ம சொப்பனமா இருக்குற எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியோட வீடு.

 கந்தசாமி யாரு? கோயம்புத்தூர் அரசியல்லயும் சரி, பிஸ்னஸ்லயும் சரி... "கந்தசாமி அண்ணாச்சி"ன்னு சொன்னா, எதிரல இருக்குறவன் எழுந்து நின்னு கும்பிடு போடுவான். அந்த அளவுக்கு ஒரு பெரிய ரவுடி அரசியல்வாதி. அவரைக் கண்டாலே ஊரே நடுங்கும்.

கந்தசாமிக்கு ரெண்டே வாரிசு. ஒன்னு பையன் அருண், இன்னொன்னு பொண்ணு பூஜா. அருண், அப்படியே அவங்க அப்பாவோட கார்பன் காப்பி. அப்பாவோட நிழல்லயே வளர்ந்து, இப்ப அப்பாவோட சேர்ந்து ரியல் எஸ்டேட், அரசியல்னு எல்லாத்தையும் கெத்தா பாத்துக்கிட்டு இருக்கான். 

அருணுக்கும் பூரணிக்கும் கல்யாணம் முடிஞ்சு சரியா ஒரு வருஷம் ஓடிடுச்சு. அருணுக்கு பூரணின்னாலே உசுரு. அவ என்ன கேட்டாலும் மொத ஆளா செஞ்சு குடுப்பான். அதே மாதிரி மாமனார் கந்தசாமிக்கும் தன் மருமக மேல அலாதி பாசம். அவங்க வீட்டு மகாலட்சுமியா அவளைத் தலையில தூக்கி வச்சு கொண்டாடுறாங்க.


பூரணி அவங்க அப்பா அம்மாவுக்கு ஒரே பொண்ணுங்கிறதால, சின்ன வயசுல இருந்தே ரொம்பச் செல்லமா, கேட்டதெல்லாம் கிடைச்சு வளர்ந்தவ. இப்ப புகுந்த வீட்டுலயும் அதே ராஜ உபச்சாரம். அதனாலயே அவளுக்குக் கொஞ்சம் திமிரும், கோவமும் ஜாஸ்தின்னு கூடச் சொல்லலாம்.


இந்த வீட்டுல பூரணிக்கு ரொம்பப் புடிச்ச ஒரு ஆள், அது அவளோட நாத்தனார் பூஜா தான். பூஜா இப்போதான் ஒரு பிரைவேட் காலேஜ்ல இன்ஜினியரிங் செகண்ட் இயர் படிக்கிறா. வயசு 20 தான் ஆகுது. ஆனா அழகுல அண்ணிக்குக் கொஞ்சமும் சளைச்சவ இல்ல.

பூஜாவோட உடம்பு சும்மா கச்சிதமா 34-26-36-ன்னு, அண்ணியை விட கொஞ்சம் இளமையா, துள்ளலா இருக்கும். காலேஜ் போற பொண்ணுங்கிறதால அவளோட டிரெஸ்ஸிங் சென்ஸ் இன்னும் கொஞ்சம் மாடர்னா இருக்கும். அவளோட அந்த இளசான, சாத்துகொடி மாதிரி இருக்குற மார்பகங்களும், ஜீன்ஸ் பேண்ட் போட்டா கும்முனு தெரியுற அந்த எடுப்பான பின்னழகும்... காலேஜ் பசங்களை எல்லாம் "பூஜா... பூஜா..."ன்னு உருக வைக்கும்.

ஆனா அண்ணி மாதிரி இல்லாம, பூஜா ரொம்ப சாது. அவளுக்குக் கோவமே வராது. எப்பவும் சிரிச்ச முகம். அண்ணியும் நாத்தனாரும் ஒன்னா ஊருக்குள்ள கிளம்பிட்டா, பாக்குறவங்க கண்ணு ரெண்டு பத்தாது. ரெண்டு பேரும் அவ்வளவு க்ளோஸ். ஷாப்பிங், சினிமான்னு எப்பவும் ஜோடியாதான் சுத்துவாங்க.


சரி, இப்போ கதைக்கு வருவோம். பூரணிக்கும் அருணுக்கும் கல்யாண நாள் நெருங்கிட்டு இருக்கு. இது அவங்களோட முதல் ஆனிவர்சரி. அதனால அந்த விழாவை பிரம்மாண்டமா கொண்டாட முடிவு பண்ணியிருந்தாங்க. வீடே திருவிழா மாதிரி இருந்துச்சு.

பூரணிக்கு ஒரு ஆசை. அன்னைக்கு நைட் நடக்கப்போற பார்ட்டியில, தான் தான் தேவதை மாதிரி இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணா. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் ஃபங்ஷன்னாலே புடவை தான் பெஸ்ட்னு அவளுக்குத் தெரியும். அதுவும் தன்னோட அந்த வளைவு நெளிவுகளை எடுப்பா காட்டுறதுக்கு பட்டுப்புடவையை விட சிறந்த உடை வேற என்ன இருக்க முடியும்?

உடனே, போன வாரம் மாமனார் கந்தசாமிக்குச் சொந்தமான அதே பிரம்மாண்டமான மாலுக்குக் கிளம்பிப் போனா. கூடவே பூஜாவும் போயிருந்தா. அன்னைக்கு முழுக்க கடையை அலசி ஆராய்ஞ்சு, கிட்டத்தட்ட 1,00,000 ரூபாய்க்கு ஒரு அரிய வகை பட்டுச் சேலையைத் தேர்ந்தெடுத்தா. அந்தச் சேலை அவளோட நிறத்துக்கு அவ்வளவு பொருத்தமா இருந்துச்சு.

சேலை எடுத்தாச்சு... அதுக்கு மேட்சா ஜாக்கெட்? அதுதான் அங்க ஹைலைட்டே. சாதாரணமா தச்சா நல்லா இருக்காதுன்னு, அதே மால்ல இருக்குற ஒரு ரொம்ப ஃபேமஸான, பணக்காரங்க மட்டுமே போற ஒரு பொட்டிக் கடைக்குப் போனா.

"எனக்கு இந்த ஜாக்கெட் சும்மா சினிமா ஹீரோயின் போடுற மாதிரி இருக்கணும்..." அப்படின்னு அந்த டிசைனர்கிட்ட ஒவ்வொன்னா விவரிச்சா. அவளோட அளவுக்கு, அந்த டைலர் அளவு எடுக்கும்போதே அவளோட அழகைப் பாத்து மிரண்டு போயிட்டான்.

 "மேடம், கவலைப்படாதீங்க.. நீங்க கேட்ட மாதிரியே கச்சிதமா தச்சுத் தர்றேன்"னு வாக்கு குடுத்தான்.


நாட்கள் உருண்டோடிச்சு. கல்யாண நாளுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நாள் தான் இருக்கு. இன்னைக்கு சாயங்காலம் அந்த பொட்டிக் கடையில இருந்து ஒரு பையன் வந்து, பூரணி ஆர்டர் குடுத்த ஜாக்கெட்ட டெலிவரி பண்ணிட்டுப் போனான்.

பூரணிக்கு ஒரே ஆர்வம். அவ்வளவு காசு குடுத்து, ஆசையா டிசைன் பண்ண ஜாக்கெட். அருண் வேற ஆபீஸ்ல இருந்து வர்ற டைம் ஆச்சு. 

"அவன் வர்றதுக்குள்ள இதைப் போட்டுப் பாத்து, அவனுக்கே ஒரு சர்ப்ரைஸ் குடுக்கலாம்"னு நினைச்சுக்கிட்டு, அந்தப் பாக்ஸை எடுத்துக்கிட்டு வேகமா பெட்ரூமுக்கு ஓடுனா.

கதவைச் சாத்திட்டு, கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு அந்தப் பாக்ஸைப் பிரிச்சா. ஜாக்கெட் பாக்கவே பளபளன்னு இருந்துச்சு. உடனே தன்னோட டிரஸ்சை கழட்டிட்டு, அந்தப் புது ஜாக்கெட்ட மாட்டுனா.

ஆனா... மாட்டுன அடுத்த நிமிஷம், பூரணிக்கு வந்ததே பாரு ஒரு கோவம்... அவ மூஞ்சியெல்லாம் அப்படியே சிவந்து போச்சு.

கண்ணாடியில தன்னோட பிம்பத்தைப் பார்த்த அவளுக்கே அவளைப் புடிக்கல. அவ்வளவு கேவலமா தச்சு வச்சிருந்தான் அந்தத் தையல்காரன்.


 முதுகு பக்கம் அவ கேட்ட மாதிரி பேக்லெஸ் தான். ஆனா அதுக்காக இப்படியா? முதுகுல துணியே இல்லாத மாதிரி, ஏதோ கயிறை மட்டும் கட்டி வச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
  கழுத்து "டீப் நெக்" கேட்டது தப்புதான். ஆனா இவன் என்னடான்னா, ஜாக்கெட்டோட கழுத்தை இறக்கி வச்சிருக்கான்? போதாக் குறைக்குத் தோள்பட்டை வேற நிக்காம வழிஞ்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.
 
 முக்கியமான மேட்டர் இதுதான் அவளை உச்சக்கட்டக் கோவத்துக்குக் கொண்டு போச்சு. அவளோட மார்பளவு 36. ஆனா அந்தத் தையல்காரன் அளவைச் சரியா கணிக்காம, முன்னாடி ரொம்ப டைட்டாக தச்சுட்டான். இதனால, அவளோட அந்தப் பருத்த மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அடங்காம, சைடுலையும் முன்னாடியும் பிதுங்கிக்கிட்டு அப்பட்டமா தெரிஞ்சது.

தொளதொளன்னு இருந்த அந்த ஜாக்கெட், அவளோட அழகான உடம்பை அசிங்கப்படுத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"சே! என்ன எழவு தையல்டா இது? இதுக்கா 30,000 ரூபா ?"னு பூரணிக்கு வெறி ஏறுச்சு. அவளோட அழகான உடம்பை இப்படி அசிங்கமா காட்டுறத அவளால தாங்கிக்கவே முடியல. அதுவும் ஃபங்ஷன்ல நூறு பேர் முன்னாடி இதைப் போட்டுட்டு எப்படி நிக்கிறது? மானம் போயிடாதா?

அருண் இதைப் பார்த்தா என்ன நினைப்பான்? "உனக்கு ஒரு ஜாக்கெட் கூட ஒழுங்கா செலக்ட் பண்ணத் தெரியாதா?"னு கேப்பானேன்னு நினைக்கும்போதே அவளுக்கு ரத்தம் கொதிச்சது.


அவ்வளவுதான். அந்த ஜாக்கெட்டைக் கழட்டி வீசிட்டு, வேற ஒரு சுடிதாரை அவசர அவசரமா மாத்திக்கிட்டா. ஆனா கோவம் மட்டும் குறையல. கண்ணாடியில பார்த்தப்போ அவ கண்ணு ரெண்டும் கோவத்துல ஜொலிச்சது.

கார் சாவியை எடுத்துக்கிட்டு, "இன்னைக்கு அந்த கடைக்காரன் செத்தான் என்கிட்ட..." அப்படின்னு மனசுக்குள்ள கறுவிக்கிட்டே படபடன்னு மாடியில இருந்து இறங்கி வந்தா. 

வேலையாட்கள் எல்லாம், "அம்மா எங்கம்மா இவ்வளவு கோவமா போறாங்க?"னு பயந்துக்கிட்டு ஓரமா ஒதுங்கி நின்னாங்க.

வெளியே போர்டிகோவுல நின்ன தன்னோட சொகுசு காரை ஸ்டார்ட் பண்ணா. இன்ஜின் உறுமுற சத்தத்தை விட அவளோட மூச்சுக்காத்து வேகம் அதிகமா இருந்துச்சு. கேட்டைத் திறந்துக்கிட்டு கார் மின்னல் வேகத்துல அவிநாசி ரோட்டுக்கு பாய்ஞ்சது.

டிராஃபிக், சிக்னல் எதையும் அவ கண்ணு பாக்கல. அவளோட மனசு பூரா அந்தத் தையல்காரனை எப்படி வெளுத்து வாங்குறதுங்குற சிந்தனை மட்டும்தான் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஸ்டீயரிங்கை இறுக்கிப் புடிச்சிருந்த அவளோட கைகள் சிவந்து போயிருந்தன.


சரியாகப் பத்தே நிமிஷத்துல கார் அந்த மால் வாசலுக்கு வந்து நின்னது. செக்யூரிட்டி ஓடி வந்து கதவைத் திறக்கறதுக்கு முன்னாடியே, பூரணி காரை விட்டு இறங்கி "டமால்"னு கதவை அறைஞ்சு சாத்துனா.

பூரணி இறங்கி நடந்த அந்த தோரணை இருக்கே... சும்மா "கபாலி" ரஜினி மாதிரி இருந்துச்சு. அவளோட ஹை-ஹீல்ஸ் செருப்பு "டக்... டக்... டக்..."னு தரையில படற சத்தம், அந்த இடத்தையே அதிர வச்சுச்சு. அவளோட முகத்துல இருந்த அனலைக் கண்டு, வழி மறிக்க வந்தவங்க கூட ஓரமா ஒதுங்கிப் போயிட்டாங்க.

எஸ்கலேட்டர்ல ஏறி, நேரா அந்த பொட்டிக் கடை இருக்குற ஃப்ளோருக்குப் போனா. அவளோட ஆவேசமான நடையும், காத்துல பறக்குற அவளோட கூந்தலும், அவளோட இறுக்கமான சுடிதார்ல தெரியுற அவளோட அந்தத் திமிரான உடலழகும்... அங்க இருந்த பசங்களை எல்லாம் ஒரு நிமிஷம் மூச்சடைக்க வச்சுச்சு. "யார்டா இவனு எல்லாரும் அவளையே வெறிச்சுப் பார்த்தாங்க.

ஆனா பூரணி யாரையும் பார்க்கல. அவளோட பார்வை நேரா அந்த கடையை நோக்கி மட்டும்தான் இருந்தது. கையில் அந்த பாழாப்போன ஜாக்கெட் இருந்த பையை இறுக்கிப் புடிச்சிருந்தா.


அந்தப் பிரம்மாண்டமான பொட்டிக் கடை உள்ளே மெல்லிய இசை ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஏசி குளுகுளுன்னு வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. நாலு அஞ்சு பணக்கார வீட்டுப் பொண்ணுங்க அங்க துணி செலக்ட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

திடீர்னு ஒரு சூறாவளி உள்ள வந்த மாதிரி பூரணி கடைக்குள்ள நுழைஞ்சா. அவளோட வரவை கவனிச்ச அந்த கடையோட மேனேஜர், "வாங்க மேடம்..."னு பல்லை இளிச்சுக்கிட்டு வரவேற்க வந்தான்.

அவன் பேசி முடிக்கிறதுக்குள்ள, பூரணி கையில வச்சிருந்த அந்த பையைத் தூக்கி அந்த பில்லிங் டேபிள் மேல வீசுனா. அந்த சத்தத்துல கடையே ஆடிப் போச்சு. மியூசிக் நின்னது. துணி எடுத்துட்டு இருந்தவங்க எல்லாம் அதிர்ச்சியாகித் திரும்பிப் பாத்தாங்க.

பூரணிக்கு மூச்சு வாங்குச்சு. நெற்றிப்பொட்டுல நரம்பு புடைச்சது. அவளோட சிவந்த உதடுகள் துடிச்சது. இடுப்புல கையை வச்சுக்கிட்டு, அந்த மேனேஜரை எரிச்சுவிடுற மாதிரி ஒரு பார்வை பார்த்தா. அவளோட அந்தத் தோற்றத்தைப் பார்த்தாலே தெரிஞ்சது, இப்போ அங்க ஏதோ பெரிய சம்பவம் நடக்கப்போகுதுன்னு.

அவளோட குரல் கணீர்னு ஒலிச்சது.
பூரணி: "எங்க இந்த கடையோட ஓனர்? மரியாதையா இப்போ வெளிய வரச் சொல்லு... இல்லன்னா இந்தக் கடையை அடிச்சு நொறுக்கிடுவேன்!"

அவ கேட்ட அந்தத் தொனியும், அவளோட அதிகாரமும் அந்த இடத்தையே ஒரு நிமிஷம் அப்படியே 'சைலண்ட்' ஆக்கிடுச்சு.