సంధ్యారాగం

[sirilucky]

రాజేష్‌తో ఆ రోజులు... అబ్బా, అది ఒక కల లాగా, కానీ రియల్‌గా జరిగిన స్వర్గం లాగా అనిపించేది. మొదటి రాత్రి తర్వాత, మా మధ్య ఎలాంటి బంధం ఏర్పడింది అంటే – అది ప్యూర్ లస్ట్, ప్యాషన్, డామినేషన్ మిక్స్ అయినది. రాజేష్ నన్ను రోజూ ఉపయోగించేవాడు, ఆ ఆటో డ్రైవర్ లాగా కాదు... ఒక మాస్టర్ లాగా, నన్ను తన బిచ్ లాగా ట్రీట్ చేసేవాడు. నాకు అది నచ్చేది – 50 ఏళ్ల వయసులో కూడా ఆ ఫీలింగ్, ఆ సబ్మిషన్, ఆ రఫ్‌నెస్... అది నా ఒళ్ళుని మరింత వేడెక్కించేది.

ప్రతి రోజు సాయంత్రం 5 గంటలకి కాలేజ్ అయిపోయాక, నేను ఇంటికి వచ్చి రెడీ అయ్యేదాన్ని. రాజేష్ 7 గంటలకి వచ్చేవాడు – తన ఆటోని గేట్ బయట పార్క్ చేసి, డోర్ బెల్ కొట్టేవాడు. నేను డోర్ తీసిన వెంటనే, అతని కళ్ళలో ఆ ఆకలి కనిపించేది. "సంధ్యా... రెడీనా?" అని అడిగేవాడు, గొంతు రఫ్‌గా, ఆర్డర్ లాగా. నేను తల ఊపి, లోపలికి రమ్మనేదాన్ని. కానీ అతను వెయిట్ చేసేవాడు కాదు – డోర్ మూసి, నన్ను వాల్‌కి అదిమేసేవాడు. అతని చేతులు నా సళ్ళ మీద పడేవి, గట్టిగా పిసికేవి. "నువ్వు నా బిచ్... ఇవాళ కూడా నిన్ను ఫక్ చేస్తా లంజ లాగా" అని గుసగుసగా చెప్పేవాడు. నాకు ఒళ్ళు వణికేది – ఆ వర్డ్స్, ఆ టచ్... అది నన్ను వెంటనే వెట్ చేసేది.

రోజూ మా రొటీన్ ఒకేలా ఉండేది, కానీ ప్రతిసారి కొత్తగా అనిపించేది. అతను నన్ను హాల్‌లోనే మోకాళ్ళ మీద కూర్చోబెట్టేవాడు. "ఓపెన్ యువర్ మౌత్" అని ఆర్డర్ ఇచ్చేవాడు. నేను అలాగే చేసేదాన్ని – అతని ప్యాంట్ జిప్ తీసి, మొడ్డని బయటకు తీసేవాడు. అది ఇప్పటికే గట్టిగా నిగిడి ఉండేది, వీనస్ లాగా పచ్చళ్ళు ఎగిరిపడుతూ. నేను నాలుకతో టిప్‌ని టచ్ చేసి, స్లోగా మొత్తం నోట్లోకి తీసుకునేదాన్ని. అతను నా జుట్టు పట్టుకుని, గట్టిగా పుష్ చేసేవాడు – డీప్ త్రోట్ లాగా. "సక్ ఇట్ లైక్ అ బిచ్... ఫాస్టర్" అని మూలుగుతూ చెప్పేవాడు. నా గొంతు నిండిపోయేది, కన్నీళ్ళు వచ్చేవి... కానీ ఆ పెయిన్‌లోనే ప్లెజర్ ఉండేది. అతను నా ముఖాన్ని ఫక్ చేసేవాడు, నా పెదాలు అతని మొడ్డ చుట్టూ టైట్‌గా అతుక్కుపోయేవి. 10-15 నిమిషాలు అలా చేసిన తర్వాత, అతను కమ్ చేసేవాడు – నా నోట్లోకి, గొంతు దాటి. "స్వాలో ఇట్... ఆల్ ఆఫ్ ఇట్" అని ఆర్డర్. నేను అలాగే చేసేదాన్ని, ఆ టేస్ట్ నాకు అడిక్ట్ అయిపోయింది.

అప్పుడు అసలు ఫన్ మొదలయ్యేది. అతను నన్ను లేపి, బెడ్‌రూమ్‌లోకి తీసుకెళ్లేవాడు. బట్టలు లాగేసి, నన్ను బెడ్ మీద పడేసేవాడు – డాగీ స్టైల్‌లో. "ఆన్ యువర్ నీస్, బిచ్" అని చెప్పేవాడు. నేను మోకాళ్ళ మీద, చేతుల మీద సపోర్ట్ తీసుకుని ఉండేదాన్ని. అతను వెనక నుంచి వచ్చి, నా నడుము పట్టుకుని, మొడ్డని ఒక్కసారిగా లోపలికి పుష్ చేసేవాడు. "ఆహ్... రాజేష్... స్లో..." అని నేను మూలుగుతుంటే, అతను నవ్వి "నో... టేక్ ఇట్ లైక్ అ బిచ్" అని మరింత ఫాస్ట్ చేసేవాడు. అతని తొడలు నా తొడలకి గట్టిగా తగులుతూ సౌండ్ వచ్చేది – థప్ థప్ థప్. నా సళ్ళు ముందుకు వెనక్కు డ్యాన్స్ చేసేవి, అతని చేతులు వాటిని పట్టుకుని పిసికేవి. "నువ్వు నా స్లట్... డైలీ ఫక్ యు లైక్ దిస్" అని మూలుగుతూ, నా వీపు మీద స్లాప్ చేసేవాడు. ఆ స్లాప్ సౌండ్, ఆ పెయిన్... అది నన్ను మరింత ఎక్సైట్ చేసేది. నేను "యస్... ఫక్ మీ హార్డర్... ఐ ఆమ్ యువర్ బిచ్" అని కేకలు పెట్టేదాన్ని. అతను నా జుట్టు పట్టుకుని బ్యాక్ పుల్ చేసి, మరింత డీప్‌గా చేసేవాడు. ప్రతి స్ట్రోక్‌లో నా గుండె ఆగిపోయేది – ఆ నిండుదనం, ఆ స్పీడ్... రోజూ రెండు, మూడు రౌండ్స్ అలా డాగీలో, మిషనరీలో, కౌగర్ల్‌లో. నేను పైన ఉంటే, అతను కింద నుంచి థ్రస్ట్ చేసేవాడు – నా సళ్ళు అతని ముఖం మీద బౌన్స్ అవుతూ. "బౌన్స్ ఫాస్టర్... లైక్ అ బిచ్ ఇన్ హీట్" అని చెప్పేవాడు. నా ఒళ్ళు చెమటలతో తడిసిపోయేది, మా మూలుగులు గదిని నింపేవి.

అలా వారాలు గడిచాయి – రోజూ ఇదే రొటీన్. కాలేజ్‌లో నేను హెడ్‌మిస్ట్రెస్, కానీ ఇంట్లో రాజేష్ బిచ్. అతను నాకు కొత్త పొజిషన్స్ నేర్పించేవాడు – రివర్స్ కౌగర్ల్‌లో నా తొడలు వెడల్పు చేసి, అతను నా బట్ మీద స్లాప్ చేసేవాడు. "యువర్ అస్ ఇస్ సో టైట్... ఒన్ డే ఐ విల్ ఫక్ ఇట్ టూ" అని టీజ్ చేసేవాడు. నేను భయపడేదాన్ని, కానీ ఎక్సైట్ అయ్యేదాన్ని. రాత్రులు మొత్తం అలా – 2-3 అవర్స్ నాన్‌స్టాప్. ఉదయం అతను లేచి వెళ్లిపోయేవాడు, నేను అలసిపోయి పడుకునేదాన్ని. కానీ ఆ అలసటలోనే ఒక సంతృప్తి ఉండేది – నా జీవితం మళ్ళీ జీవంతో నిండిపోయింది.

కానీ... అంతా మారిపోయింది. ఒక రోజు సాయంత్రం రాజేష్ వచ్చాడు, కానీ అతని ముఖంలో ఆ ఆకలి లేదు. హాల్‌లో కూర్చుని, "సంధ్యా... మాట్లాడాలి" అన్నాడు. నాకు గుండె దడ దడలాడింది – ఆ టోన్ సరిగా లేదు. "ఏంటి రాజేష్?" అని అడిగాను, అతని పక్కన కూర్చుని. అతను కళ్ళు దించుకుని, "నా విలేజ్‌లో ప్రాబ్లమ్... నా ఫ్యామిలీకి తెలిసిపోయింది. నా వైఫ్ వచ్చింది... ఆమెకి డౌట్ వచ్చింది. నేను వెళ్లాలి సంధ్యా... పర్మనెంట్‌గా." అన్నాడు. నాకు షాక్ – "ఏంటి? వైఫ్? నువ్వు మ్యారీడా?" అని అడిగాను, కన్నీళ్ళు వచ్చాయి. అతను తల ఊపాడు – "యస్... కానీ నువ్వు తెలియకుండా హైడ్ చేశాను. కానీ ఇప్పుడు... ఆమెకి డౌట్, విలేజ్‌లో టాక్. నేను వెళ్లాలి... రేపు మార్నింగ్ బస్ క్యాచ్ చేస్తాను." అన్నాడు.

నేను ఏడుస్తున్నాను – "ప్లీజ్... డోంట్ లీవ్ మీ... నువ్వు లేకుండా నేను ఎలా?" అని. అతను నా చేతిని పట్టుకుని, "సారీ సంధ్యా... కానీ నో చాయిస్. ఫ్యామిలీ ప్రాబ్లమ్స్... నా కిడ్స్ ఉన్నారు. ఇది జస్ట్ అఫైర్... కానీ ఇప్పుడు ఆపాలి." అన్నాడు. నాకు కోపం వచ్చింది, హర్ట్ అయింది – అతను నన్ను యూస్ చేశాడు, రోజూ బిచ్ లాగా ట్రీట్ చేసి, ఇప్పుడు లీవ్ చేస్తున్నాడు. కానీ ఆ రాత్రి... అతను లాస్ట్ టైమ్ అని, మళ్ళీ ఫక్ చేశాడు – కానీ ఈసారి సాఫ్ట్‌గా, ఎమోషనల్‌గా. "గుడ్‌బై సంధ్యా... యు వర్ అమేజింగ్" అని చెప్పి, ఉదయం లేచి వెళ్లిపోయాడు. నేను ఒంటరిగా మిగిలాను – హార్ట్ బ్రోకెన్, బాడీ క్రేవింగ్... కానీ అది ఎండ్ కాదు.