30-01-2026, 02:29 PM
ஹாலில் ஓடிக்கொண்டிருந்த மின்விசிறியின் சத்தம் மட்டுமே அந்த அமைதியில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. வானதி அக்கா காபி போட சமையலறைக்குள் சென்றிருக்க, ஹாலில் இருந்த அந்தப் பெரிய சோபாவில் ஆர்கே-வும், அவன் அம்மா மகாலட்சுமியும் மட்டுமே இருந்தனர்.
மகாலட்சுமி சோபாவில் சாய்ந்து அமர்ந்து, கையில் இருந்த ஒரு மாத இதழைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த மெல்லிய காட்டன் புடவை, அவளது 38-32-40 என்கிற செழுமையான உடலோடு இயல்பாகப் படிந்திருந்தது. 45 வயதிலும் அவளது சருமம் ஒரு மினுமினுப்போடு இருப்பதை ஆர்கே கவனித்தான். அவள் இதழைப் புரட்டும்போது அவளது கைகளில் இருந்த தங்க வளையல்கள் எழுப்பிய மெல்லிய சத்தம் ஆர்கே-வின் காதுகளுக்கு ஒரு சங்கீதம் போல இருந்தது.
"ஏண்டா ஆர்கே... இப்படி வெறிச்சினு உட்கார்ந்திருக்க? மாடிக்கு போய் கொஞ்ச நேரம் தூங்க வேண்டியதுதானே?" என்று மகாலட்சுமி இதழிலிருந்து கண்களை எடுக்காமலே கேட்டாள்.
ஆர்கே அவளது முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "தூக்கம் வரலமா... சும்மா உங்களை எல்லாம் பார்த்துட்டு இருக்கிறது எனக்கே ஒரு மாதிரி ஜாலியா இருக்கு," என்றான் கள்ளத்தனம் கலந்த குரலில்.
மகாலட்சுமி இதழை மூடிவிட்டு அவனைப் பார்த்து மென்மையாகச் சிரித்தாள். "நாங்க என்னடா வேடிக்கை பொருளா? என்னவோ போ... உனக்கு எப்பவும் குறும்பே ஜாஸ்தி," என்று சொல்லிவிட்டு, அவள் தன் கால்களைச் சற்று நீட்டி அமர்ந்தாள். அவள் காலை நீட்டியபோது, அவளது புடவை கணுக்கால் வரை விலகி, அவளது சிவந்த பாதங்களையும், மென்மையான விரல்களையும் வெளிப்படுத்தியது.
சமையலறையிலிருந்து காபி வாசனையோடு வெளியே வந்தாள் வானதி. அவள் கையில் இருந்த தட்டில் இரண்டு காபி கோப்பைகள் இருந்தன. அவள் நடந்து வரும்போது, அவளது அந்த நீல நிற நைட்டி அவளது தொடைகளின் அசைவுக்கு ஏற்ப முன்னும் பின்னும் ஆடியது. அவள் டைனிங் டேபிளுக்கு அருகே வந்து, "அம்மா... காபி," என்று சொல்லி ஒரு கோப்பையை நீட்டினாள்.
வானதி குனிந்து ஆர்கே-விடம் கோப்பையை நீட்டியபோது, அவளது நைட்டியின் கீழ்ப்பகுதி அவனது முழங்காலில் லேசாக உரசியது. அந்த ஒரு நொடி ஸ்பரிசம் ஆர்கே-வுக்குள் ஒரு மின்னலைப் பாய்ச்சியது. வானதி அதைக் கவனிக்கவில்லை. அவள் தன் தம்பி என்ற உரிமையில், "இந்தாடா தம்பி... சர்க்கரை கம்மியா தான் போட்டிருக்கேன்," என்று சொன்னாள்.
ஆர்கே கோப்பையை வாங்கும்போது, அவனது விரல்கள் வானதியின் விரல்களைத் தற்செயலாகத் தொட்டன. வானதியின் கை இளஞ்சூடாக இருந்தது. ஆர்கே-வின் அந்தப் பளிங்கு போன்ற வெள்ளை நிற விரல்கள் பட்ட இடத்தில், வானதிக்குள்ளும் ஒரு மெல்லிய அதிர்வு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். அவள் சட்டென்று கையை எடுத்துக்கொண்டு, "சரி... நான் போய் குழந்தைகளை எட்டிப் பார்த்துட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்தாள்.
அவள் படியேறும்போது, அந்த நைட்டி அவளது பின்னழகின் வடிவத்தை அப்படியே பிடித்துக் காட்டியது. ஆர்கே காபியை உறிஞ்சிக்கொண்டே, அவளது ஒவ்வொரு அடியையும், அந்த உடலில் ஏற்பட்ட அசைவுகளையும் விழுங்குவது போலப் பார்த்தான்.
ஹாலில் மகாலட்சுமி மீண்டும் இதழைப் படிக்கத் தொடங்கினாள். ஆர்கே தன் காபி கோப்பையைக் கையில் வைத்தபடி, தன் அம்மாவின் அந்த அமைதியான முகத்தையும், அவ்வப்போது அவள் தன் புடவைத் தலைப்பைச் சரி செய்யும் அந்த நளினத்தையும் ரசித்தான். இந்த வீட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் அவனுக்கு ஒரு பாடப்புத்தகம் போலத் தெரிந்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் யாருக்கும் தெரியாது - இந்த அமைதியான பையனின் கண்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பெரும் காமக் கடல் பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று.
மகாலட்சுமி அம்மா இதழைப் படித்துக் கொண்டிருக்க, மாடிப் படிக்கட்டுகளில் மெல்லிய கொலுசு சத்தம் கேட்டது. ஆர்கே தன் காபி கோப்பையை வைத்தபடி நிமிர்ந்து பார்த்தான். இரண்டாவது அக்கா நிலா (24) கீழே இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தாள்.
நிலாவுக்குத் திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தாலும், அவளது உடல்வாகு இன்னும் ஒரு கட்டுக்கோப்பான சிலையைப் போலவே இருக்கும். 34-28-36 என்கிற அவளது அளவுகள், அவள் அணிந்திருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிற (Pink) மெல்லிய நைட்டிக்குள் மிகவும் எடுப்பாகத் தெரிந்தன. அவள் மாநிறம் என்பதால், அந்த நிறம் அவளுக்கு இன்னும் ஒரு கூடுதல் கவர்ச்சியைத் தந்தது.
அவள் கைகளில் தனது இரண்டு வயதுக் குழந்தையைத் தூக்கி வைத்திருந்தாள். குழந்தை அவளது தோளில் சாய்ந்திருக்க, நிலா ஒவ்வொரு படியாக இறங்கி வரும்போது, அவளது நைட்டியின் அசைவுகளும், அவளது உடலின் துள்ளலும் ஆர்கே-வின் கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது.
"அம்மா... இவன் தூங்கவே மாட்டேங்குறான், ஒரே அடம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே சோபாவில் மகாலட்சுமிக்கு அருகில் அமர்ந்தாள் நிலா.
அவள் அமர்ந்த வேகத்தில், அவளது நைட்டி சற்று மேலே ஏறி அவளது மென்மையான கணுக்கால்களையும், அதற்கு மேல் இருந்த தொடைகளின் ஆரம்பத்தையும் வெளிப்படுத்தியது. ஆர்கே-வின் பார்வை அங்கே நிலைத்தது. நிலா அதை கவனிக்கவில்லை, அவள் தன் குழந்தையைச் சமாதானப்படுத்துவதில் மும்முரமாக இருந்தாள்.
"குழந்தையை இங்க குடு நிலா, நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ போய் காபி குடி," என்றாள் மகாலட்சுமி.
நிலா குழந்தையைத் தாயிடம் ஒப்படைக்கும்போது, அவள் கைகளை உயர்த்தி குழந்தையைத் தூக்கினாள். அந்த அசைவில் அவளது நைட்டி உடலோடு இன்னும் இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது மார்பகங்களின் வடிவம் அந்த மெல்லிய துணிக்கு அடியில் அப்படியே அச்சு அசலாகத் தெரிந்தது. ஆர்கே-வின் டீன் ஏஜ் உணர்வுகள் மீண்டும் ஒருமுறை கிளர்ந்தெழுந்தன.
குழந்தையைத் தாயிடம் கொடுத்துவிட்டு, நிலா ஆர்கே-வின் பக்கம் திரும்பி, "என்ன ஆர்கே... அப்படியே உறைஞ்சு போய் உட்கார்ந்திருக்க? காபி ஆறிப்போச்சு பாரு," என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் அருகில் வந்தாள்.
அவள் ஆர்கே-வின் தோளில் கை வைத்து லேசாக உலுக்கினாள். நிலாவின் கைகள் சற்று சூடாக இருந்தன. அவளது அந்த ஸ்பரிசம் ஆர்கே-வின் மேனியில் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.
"இல்ல அக்கா... சும்மா தான்," என்று அவன் மழுப்பலாகச் சொன்னான். ஆனால், நிலா அவனது பதிலைத் தாண்டி, அவனது அந்தப் பளிங்கு போன்ற வெள்ளை நிறக் கன்னங்களை மென்மையாகக் கிள்ளினாள். "என்னவோ போ... இவன் எப்பவுமே இப்படித்தான் ஏதோ ஒரு கனவுல இருக்குறான்," என்று சொல்லிவிட்டு சமையலறை நோக்கி நடந்தாள்.
நிலா நடந்து செல்லும்போது, அவளது 28 இடுப்பு வளைவும், அதன் கீழே இருந்த 36 அளவிலான பின்னழகின் அசைவும் அந்த நைட்டிக்குள் ஒரு தாளத்திற்கேற்ப ஆடுவது போல இருந்தது. ஆர்கே-வின் கண்கள் அந்த அசைவுகளை அணு அணுவாக அளவெடுத்தன.
மகாலட்சுமி அம்மா குழந்தையைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருக்க, நிலா சமையலறையில் இருந்து காபி கோப்பையுடன் திரும்பி வந்தாள். அவள் வந்து மீண்டும் ஆர்கே-வுக்கு நேரெதிராக இருந்த ஒற்றை சோபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தாள். அவள் அமர்ந்த விதம், அவளது நைட்டியின் பிளவைச் சற்று அதிகப்படுத்தியது.
ஆர்கே-வுக்கு இப்போது அந்த அறையே ஒரு காமக் கூடாரமாகத் தெரிந்தது. ஒரு பக்கம் தன் அம்மாவின் நிதானமான அழகு, மறுபக்கம் நிலா அக்காவின் துள்ளலான கவர்ச்சி. இவர்களுக்கிடையில் ஒரு 'அமைதியான வாரிசாக' அமர்ந்திருந்த ஆர்கே-வின் மனதில், இந்த ரகசியப் பார்வைகளை எப்போது ரகசிய ஸ்பரிசங்களாக மாற்றுவோம் என்ற வேட்கை கனன்று கொண்டிருந்தது.
அப்போதுதான் வாசலில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. மூன்றாவது அக்கா ஸ்வேதாவும் அவளது கணவர் ராகுலும் கடைவீதிக்குச் சென்றிருந்தார்கள். அவர்களின் வருகை அந்த மதிய நேரத்து அமைதியை இன்னும் சற்றே மாற்றப்போகிறது.
வாசலில் கார் வந்து நின்ற சத்தத்தைக் கேட்டதும், நிலா அக்கா காபி கோப்பையை வைத்துவிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். வீட்டின் பிரம்மாண்டமான தேக்கு மரக் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்தாள் ஸ்வேதா (22). அவளது கணவர் ராகுல் கைகளில் சில ஷாப்பிங் பைகளைச் சுமந்து கொண்டு பின்னால் வந்து கொண்டிருந்தான்.
ஸ்வேதா இந்த வீட்டின் கடைசிப் பெண் என்பதால், அவளுக்கு ஒரு தனித் துள்ளல் உண்டு. 22 வயதே ஆன அவளுக்கு இன்னும் குழந்தை பிறக்காததால், அவளது 32-26-34 என்கிற உடல்வாகு அப்படியே ஒரு மெழுகுச் சிலை போல இருக்கும். அவள் அணிந்திருந்த அந்த நவீன வகை குர்தியும், இறுக்கமான லெகிங்ஸும் அவளது கால்களின் வடிவத்தை அப்படியே அச்சு அசலாகக் காட்டின.
"அப்பாடா... என்ன வெயில்! சேலம் வெயில் அப்படியே மனுஷனை வாட்டுது," என்று சொல்லிக்கொண்டே ஸ்வேதா நேராக ஹாலுக்கு வந்தாள்.
ராகுல் அந்தப் பைகளை டைனிங் டேபிளில் வைத்துவிட்டு, "நான் கொஞ்சம் ஆபீஸ் கால் அட்டெண்ட் பண்ணிட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு மாடிக்குச் சென்றான். அவன் சென்றதும் ஸ்வேதா அப்படியே ஆர்கே அமர்ந்திருந்த அதே சோபாவின் ஒரு முனையில் வந்து அமர்ந்தாள்.
"ஏண்டா ஆர்கே... அக்காவுக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணி கூட தரமாட்டீயா? அப்படியே உட்கார்ந்திருக்க?" என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டாள்.
ஆர்கே அவளை உற்றுப் பார்த்தான். ஸ்வேதா வேர்வையில் நனைந்திருந்ததால், அவளது குர்தி அவளது மார்புப் பகுதியில் லேசாக ஒட்டியிருந்தது. அவள் மூச்சு வாங்கும் போது அவளது 32 அளவுள்ள அந்த இளமை மேடுகள் ஏறி இறங்குவது ஆர்கே-வின் கண்களுக்குத் தப்பவில்லை.
"இந்தா அக்கா... தண்ணி," என்று டேபிளில் இருந்த வாட்டர் பாட்டிலை நீட்டினான்.
ஸ்வேதா அதை வாங்கி அண்ணாந்து குடித்தாள். அவள் குடிக்கும்போது அவளது கழுத்தின் நரம்புகள் துடிப்பதையும், சொட்டுத் தண்ணீர் அவளது கழுத்துப் பகுதியில் இறங்கி குர்திக்குள் மறைவதையும் ஆர்கே ஒருவிதமான மயக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
மகாலட்சுமி சோபாவில் சாய்ந்து அமர்ந்து, கையில் இருந்த ஒரு மாத இதழைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த மெல்லிய காட்டன் புடவை, அவளது 38-32-40 என்கிற செழுமையான உடலோடு இயல்பாகப் படிந்திருந்தது. 45 வயதிலும் அவளது சருமம் ஒரு மினுமினுப்போடு இருப்பதை ஆர்கே கவனித்தான். அவள் இதழைப் புரட்டும்போது அவளது கைகளில் இருந்த தங்க வளையல்கள் எழுப்பிய மெல்லிய சத்தம் ஆர்கே-வின் காதுகளுக்கு ஒரு சங்கீதம் போல இருந்தது.
"ஏண்டா ஆர்கே... இப்படி வெறிச்சினு உட்கார்ந்திருக்க? மாடிக்கு போய் கொஞ்ச நேரம் தூங்க வேண்டியதுதானே?" என்று மகாலட்சுமி இதழிலிருந்து கண்களை எடுக்காமலே கேட்டாள்.
ஆர்கே அவளது முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "தூக்கம் வரலமா... சும்மா உங்களை எல்லாம் பார்த்துட்டு இருக்கிறது எனக்கே ஒரு மாதிரி ஜாலியா இருக்கு," என்றான் கள்ளத்தனம் கலந்த குரலில்.
மகாலட்சுமி இதழை மூடிவிட்டு அவனைப் பார்த்து மென்மையாகச் சிரித்தாள். "நாங்க என்னடா வேடிக்கை பொருளா? என்னவோ போ... உனக்கு எப்பவும் குறும்பே ஜாஸ்தி," என்று சொல்லிவிட்டு, அவள் தன் கால்களைச் சற்று நீட்டி அமர்ந்தாள். அவள் காலை நீட்டியபோது, அவளது புடவை கணுக்கால் வரை விலகி, அவளது சிவந்த பாதங்களையும், மென்மையான விரல்களையும் வெளிப்படுத்தியது.
சமையலறையிலிருந்து காபி வாசனையோடு வெளியே வந்தாள் வானதி. அவள் கையில் இருந்த தட்டில் இரண்டு காபி கோப்பைகள் இருந்தன. அவள் நடந்து வரும்போது, அவளது அந்த நீல நிற நைட்டி அவளது தொடைகளின் அசைவுக்கு ஏற்ப முன்னும் பின்னும் ஆடியது. அவள் டைனிங் டேபிளுக்கு அருகே வந்து, "அம்மா... காபி," என்று சொல்லி ஒரு கோப்பையை நீட்டினாள்.
வானதி குனிந்து ஆர்கே-விடம் கோப்பையை நீட்டியபோது, அவளது நைட்டியின் கீழ்ப்பகுதி அவனது முழங்காலில் லேசாக உரசியது. அந்த ஒரு நொடி ஸ்பரிசம் ஆர்கே-வுக்குள் ஒரு மின்னலைப் பாய்ச்சியது. வானதி அதைக் கவனிக்கவில்லை. அவள் தன் தம்பி என்ற உரிமையில், "இந்தாடா தம்பி... சர்க்கரை கம்மியா தான் போட்டிருக்கேன்," என்று சொன்னாள்.
ஆர்கே கோப்பையை வாங்கும்போது, அவனது விரல்கள் வானதியின் விரல்களைத் தற்செயலாகத் தொட்டன. வானதியின் கை இளஞ்சூடாக இருந்தது. ஆர்கே-வின் அந்தப் பளிங்கு போன்ற வெள்ளை நிற விரல்கள் பட்ட இடத்தில், வானதிக்குள்ளும் ஒரு மெல்லிய அதிர்வு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். அவள் சட்டென்று கையை எடுத்துக்கொண்டு, "சரி... நான் போய் குழந்தைகளை எட்டிப் பார்த்துட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு மாடிப் படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்தாள்.
அவள் படியேறும்போது, அந்த நைட்டி அவளது பின்னழகின் வடிவத்தை அப்படியே பிடித்துக் காட்டியது. ஆர்கே காபியை உறிஞ்சிக்கொண்டே, அவளது ஒவ்வொரு அடியையும், அந்த உடலில் ஏற்பட்ட அசைவுகளையும் விழுங்குவது போலப் பார்த்தான்.
ஹாலில் மகாலட்சுமி மீண்டும் இதழைப் படிக்கத் தொடங்கினாள். ஆர்கே தன் காபி கோப்பையைக் கையில் வைத்தபடி, தன் அம்மாவின் அந்த அமைதியான முகத்தையும், அவ்வப்போது அவள் தன் புடவைத் தலைப்பைச் சரி செய்யும் அந்த நளினத்தையும் ரசித்தான். இந்த வீட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் அவனுக்கு ஒரு பாடப்புத்தகம் போலத் தெரிந்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் யாருக்கும் தெரியாது - இந்த அமைதியான பையனின் கண்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பெரும் காமக் கடல் பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று.
மகாலட்சுமி அம்மா இதழைப் படித்துக் கொண்டிருக்க, மாடிப் படிக்கட்டுகளில் மெல்லிய கொலுசு சத்தம் கேட்டது. ஆர்கே தன் காபி கோப்பையை வைத்தபடி நிமிர்ந்து பார்த்தான். இரண்டாவது அக்கா நிலா (24) கீழே இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தாள்.
நிலாவுக்குத் திருமணமாகி இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தாலும், அவளது உடல்வாகு இன்னும் ஒரு கட்டுக்கோப்பான சிலையைப் போலவே இருக்கும். 34-28-36 என்கிற அவளது அளவுகள், அவள் அணிந்திருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிற (Pink) மெல்லிய நைட்டிக்குள் மிகவும் எடுப்பாகத் தெரிந்தன. அவள் மாநிறம் என்பதால், அந்த நிறம் அவளுக்கு இன்னும் ஒரு கூடுதல் கவர்ச்சியைத் தந்தது.
அவள் கைகளில் தனது இரண்டு வயதுக் குழந்தையைத் தூக்கி வைத்திருந்தாள். குழந்தை அவளது தோளில் சாய்ந்திருக்க, நிலா ஒவ்வொரு படியாக இறங்கி வரும்போது, அவளது நைட்டியின் அசைவுகளும், அவளது உடலின் துள்ளலும் ஆர்கே-வின் கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது.
"அம்மா... இவன் தூங்கவே மாட்டேங்குறான், ஒரே அடம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே சோபாவில் மகாலட்சுமிக்கு அருகில் அமர்ந்தாள் நிலா.
அவள் அமர்ந்த வேகத்தில், அவளது நைட்டி சற்று மேலே ஏறி அவளது மென்மையான கணுக்கால்களையும், அதற்கு மேல் இருந்த தொடைகளின் ஆரம்பத்தையும் வெளிப்படுத்தியது. ஆர்கே-வின் பார்வை அங்கே நிலைத்தது. நிலா அதை கவனிக்கவில்லை, அவள் தன் குழந்தையைச் சமாதானப்படுத்துவதில் மும்முரமாக இருந்தாள்.
"குழந்தையை இங்க குடு நிலா, நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ போய் காபி குடி," என்றாள் மகாலட்சுமி.
நிலா குழந்தையைத் தாயிடம் ஒப்படைக்கும்போது, அவள் கைகளை உயர்த்தி குழந்தையைத் தூக்கினாள். அந்த அசைவில் அவளது நைட்டி உடலோடு இன்னும் இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது மார்பகங்களின் வடிவம் அந்த மெல்லிய துணிக்கு அடியில் அப்படியே அச்சு அசலாகத் தெரிந்தது. ஆர்கே-வின் டீன் ஏஜ் உணர்வுகள் மீண்டும் ஒருமுறை கிளர்ந்தெழுந்தன.
குழந்தையைத் தாயிடம் கொடுத்துவிட்டு, நிலா ஆர்கே-வின் பக்கம் திரும்பி, "என்ன ஆர்கே... அப்படியே உறைஞ்சு போய் உட்கார்ந்திருக்க? காபி ஆறிப்போச்சு பாரு," என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் அருகில் வந்தாள்.
அவள் ஆர்கே-வின் தோளில் கை வைத்து லேசாக உலுக்கினாள். நிலாவின் கைகள் சற்று சூடாக இருந்தன. அவளது அந்த ஸ்பரிசம் ஆர்கே-வின் மேனியில் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.
"இல்ல அக்கா... சும்மா தான்," என்று அவன் மழுப்பலாகச் சொன்னான். ஆனால், நிலா அவனது பதிலைத் தாண்டி, அவனது அந்தப் பளிங்கு போன்ற வெள்ளை நிறக் கன்னங்களை மென்மையாகக் கிள்ளினாள். "என்னவோ போ... இவன் எப்பவுமே இப்படித்தான் ஏதோ ஒரு கனவுல இருக்குறான்," என்று சொல்லிவிட்டு சமையலறை நோக்கி நடந்தாள்.
நிலா நடந்து செல்லும்போது, அவளது 28 இடுப்பு வளைவும், அதன் கீழே இருந்த 36 அளவிலான பின்னழகின் அசைவும் அந்த நைட்டிக்குள் ஒரு தாளத்திற்கேற்ப ஆடுவது போல இருந்தது. ஆர்கே-வின் கண்கள் அந்த அசைவுகளை அணு அணுவாக அளவெடுத்தன.
மகாலட்சுமி அம்மா குழந்தையைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருக்க, நிலா சமையலறையில் இருந்து காபி கோப்பையுடன் திரும்பி வந்தாள். அவள் வந்து மீண்டும் ஆர்கே-வுக்கு நேரெதிராக இருந்த ஒற்றை சோபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தாள். அவள் அமர்ந்த விதம், அவளது நைட்டியின் பிளவைச் சற்று அதிகப்படுத்தியது.
ஆர்கே-வுக்கு இப்போது அந்த அறையே ஒரு காமக் கூடாரமாகத் தெரிந்தது. ஒரு பக்கம் தன் அம்மாவின் நிதானமான அழகு, மறுபக்கம் நிலா அக்காவின் துள்ளலான கவர்ச்சி. இவர்களுக்கிடையில் ஒரு 'அமைதியான வாரிசாக' அமர்ந்திருந்த ஆர்கே-வின் மனதில், இந்த ரகசியப் பார்வைகளை எப்போது ரகசிய ஸ்பரிசங்களாக மாற்றுவோம் என்ற வேட்கை கனன்று கொண்டிருந்தது.
அப்போதுதான் வாசலில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. மூன்றாவது அக்கா ஸ்வேதாவும் அவளது கணவர் ராகுலும் கடைவீதிக்குச் சென்றிருந்தார்கள். அவர்களின் வருகை அந்த மதிய நேரத்து அமைதியை இன்னும் சற்றே மாற்றப்போகிறது.
வாசலில் கார் வந்து நின்ற சத்தத்தைக் கேட்டதும், நிலா அக்கா காபி கோப்பையை வைத்துவிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். வீட்டின் பிரம்மாண்டமான தேக்கு மரக் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்தாள் ஸ்வேதா (22). அவளது கணவர் ராகுல் கைகளில் சில ஷாப்பிங் பைகளைச் சுமந்து கொண்டு பின்னால் வந்து கொண்டிருந்தான்.
ஸ்வேதா இந்த வீட்டின் கடைசிப் பெண் என்பதால், அவளுக்கு ஒரு தனித் துள்ளல் உண்டு. 22 வயதே ஆன அவளுக்கு இன்னும் குழந்தை பிறக்காததால், அவளது 32-26-34 என்கிற உடல்வாகு அப்படியே ஒரு மெழுகுச் சிலை போல இருக்கும். அவள் அணிந்திருந்த அந்த நவீன வகை குர்தியும், இறுக்கமான லெகிங்ஸும் அவளது கால்களின் வடிவத்தை அப்படியே அச்சு அசலாகக் காட்டின.
"அப்பாடா... என்ன வெயில்! சேலம் வெயில் அப்படியே மனுஷனை வாட்டுது," என்று சொல்லிக்கொண்டே ஸ்வேதா நேராக ஹாலுக்கு வந்தாள்.
ராகுல் அந்தப் பைகளை டைனிங் டேபிளில் வைத்துவிட்டு, "நான் கொஞ்சம் ஆபீஸ் கால் அட்டெண்ட் பண்ணிட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு மாடிக்குச் சென்றான். அவன் சென்றதும் ஸ்வேதா அப்படியே ஆர்கே அமர்ந்திருந்த அதே சோபாவின் ஒரு முனையில் வந்து அமர்ந்தாள்.
"ஏண்டா ஆர்கே... அக்காவுக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணி கூட தரமாட்டீயா? அப்படியே உட்கார்ந்திருக்க?" என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டாள்.
ஆர்கே அவளை உற்றுப் பார்த்தான். ஸ்வேதா வேர்வையில் நனைந்திருந்ததால், அவளது குர்தி அவளது மார்புப் பகுதியில் லேசாக ஒட்டியிருந்தது. அவள் மூச்சு வாங்கும் போது அவளது 32 அளவுள்ள அந்த இளமை மேடுகள் ஏறி இறங்குவது ஆர்கே-வின் கண்களுக்குத் தப்பவில்லை.
"இந்தா அக்கா... தண்ணி," என்று டேபிளில் இருந்த வாட்டர் பாட்டிலை நீட்டினான்.
ஸ்வேதா அதை வாங்கி அண்ணாந்து குடித்தாள். அவள் குடிக்கும்போது அவளது கழுத்தின் நரம்புகள் துடிப்பதையும், சொட்டுத் தண்ணீர் அவளது கழுத்துப் பகுதியில் இறங்கி குர்திக்குள் மறைவதையும் ஆர்கே ஒருவிதமான மயக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)