పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 67

ధనుంజయ్ జైలుకి వెళతాడు. ఒకసారి భార్గవిని కలిసి రావాలి అని. భర్త తన కోసం వచ్చాడని  ఆనందంతో మురిసి తబ్బెబ్బైపోతుంది.

నాకు తెలుసండి మీరు తప్పకుండా వస్తారు.ఏదో కోపంలో అనేశారు కానీ...నేను లేకుండా మీరు ఉండలేరు.  ఒక గర్వంతో కూడిన నవ్వు పెదాలపైకి వస్తుంది.

మిమ్మల్ని ఎలాగైనా ఒప్పించి నేను, శిల్ప బయటికి వచ్చేస్తాము. అప్పుడు చూపిస్తాను నా హంగామా మళ్లీ.

విక్రమ్,  అవినిలని విడదీసి శాశ్వతంగా అవనినీ నా పనిమనిషిని చేసుకుంటాను అని పగటి కలలు కంటూ ముఖంలో బాధని చూపిస్తూ భర్త ముందుకు వెళుతుంది.

భార్గవినే చూస్తూన్న ధనుంజయ్ ముఖంలో ఎటువంటి ఎక్స్ప్రెషన్ ఉండదు. అది చూసిన భార్గవి ఏంటి ఈయన గారి ముఖంలో ఎటువంటి ఫీలింగు కనపడటం లేదు.

ఏదైనా చూపిస్తే నేను లోకువగా తీసుకుంటానని ఆలోచిస్తున్నారా.. అందుకే వాటిని బయటికి కనపడనివ్వకుండా చేస్తున్నారా అని ఆలోచిస్తూ...

భర్త దగ్గరికి వెళుతుంది. ఏవండి ఎలా ఉన్నారండి అని కన్నీళ్ళతో అడుగుతుంది. అయినా ఏమీ మాట్లాడకుండా చూస్తూనే ఉంటాడు.

ఏమిటండి ఇలా చిక్కపోయారు. నా మీద బెంగ పెట్టుకున్నారా. నేను లేకపోతే మిమ్మల్ని పట్టించుకునే వాళ్ళు ఎవరుంటారు అండి.

ఇప్పటికైనా మీకు అర్థమైంది కదా.. నేను ఉంటేనే మీరు బాగుంటారు అని.  మీకోసమైనా సరే నన్ను, శిల్పని ఇంటికి తీసుకువెళ్ళండి.

ఈసారి చాలా బుద్ధిగా ఉంటాము. జాగ్రత్తగా, మీకు అనుకూలంగా నడుచుకుంటాను. అవిని నీ సొంత బిడ్డలాగా చూసుకుంటాను అని ముసలి కన్నీరు కారుస్తుంది.

ప్యాంటు జేబులో రెండు చేతులు పెట్టుకొని ఇంకా అని అడుగుతాడు. ఆ మాటకు అయోమయంగా చూస్తూ ఇంకా ఏమిటి అని అడుగుతుంది.

అదే ఏదో కథ చెబుతున్నావు కదా..తర్వాత ఏమిటి అని అడుగుతున్నాను. నేను కథ చెప్పడం ఏమిటండి.నిజమే చెబుతున్నాను అంటే...

ఆ మాటలకి గట్టిగా నవ్వుతూ నువ్వు నిజం చెబుతున్న అంటే దెయ్యాలు వేదాలు వల్లించినట్టే మిస్ భార్గవి అంటాడు.

మిస్ ఏంటండీ..నేను మిస్సెస్ ధనుంజయ్ అని కోపంగా అంటుంది. అది పోయి చాలా రోజులైంది..

ఆ మాటలకే కోపం వస్తున్నా సరే ఇప్పుడు అది సరైన సమయం కాదు అని.. కంట్రోల్ చేసుకుంటూ నేను మీ మిస్సెస్ ని కాకపోతే..మరి మా కోసం ఎందుకు వచ్చినట్టు అని అడుగుతుంది.

ఎందుకో వచ్చానో నీకు చెప్పాలి కదా...అసలు నన్ను చెప్పనివ్వకుండా వచ్చిన దగ్గరనుంచి నువ్వే మాట్లాడుతుంటే..  కథ బాగుంది అన్నట్టుగా విన్నాను  అంతే అని చెప్పి...

ఫోన్ ఓపెన్ చేసి చేతికి ఇస్తాడు. ఏమిటండి అంటే చూడు నీకే తెలుస్తుంది అని చెబుతాడు.  

ఏముంటుందా అన్న అనుమానంతో ఫోన్ ఓపెన్ చేసి చూస్తున్న భార్గవికి కాళ్ళ కింద భూమి కదిలిపోతున్నట్టు అనిపిస్తుంది.

అందులో తన కూరిపోతే బాగున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. నో ఇలా జరగడానికి వీల్లేదు అని అరుస్తుంది.అదేంటి ఇప్పుడే అవిని నీ సొంత కూతురు లాగా చూసుకుంటాను అన్నావు.

మరి ఫొటోస్ చూడగానే ఎందుకు అలా పిచ్చదానిలాగా అరుస్తున్నావు అని వెటకారంగా అడుగుతాడు. వెంటనే తన ఆవేశాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుంటూ..

నేను అదే చెబుతున్నానండి అవిని నీ సొంత కూతురులాగానే చూసుకుంటాను అని. నా చేతులతో నేనే పంపించాలి అనుకున్నాను కానీ...

ముందే వెళ్ళేటప్పటికి అలా అరిచాను అంతే అని కవర్ చేసుకుంటూ ఉంటుంది.. ఆ మాటలకి ధనుంజయ్ నవ్వుతూ పరవాలేదు భార్గవి బాగానే కవర్ చేసుకుంటున్నావు.

నీకి ఫోటోలు ఎందుకు చూపించానో తెలుసా? నా కూతురు సంతోషాన్ని చిన్నప్పటినుంచి దూరం చేసి పైశాచిక ఆనందం పొందావు కదా...

అందుకే అసలు అయినా నా కూతురు సంతోషాన్ని చూపిస్తే ఆ నీ పైశాచికా ఆనందం డబల్ అవుతుందేమో అన్న ఆశతో వచ్చాను. అయిందని అనుకుంటున్నాను అని అంటాడు.

నేను ఎందుకండి పైశాచిక ఆనందం పొందుతాను అని ఎంతో బాధగా అడుగుతుంది.  ఏమి నటిస్తున్నావ్ భార్గవి.. ఇంత జరిగినా...నీ గురించి నాకు పూర్తిగా తెలిసినా సరే..
నువ్వు ఒక అమాయకురాలివి అన్నట్టుగా చూపిస్తావు చూడు.

అక్కడ మాత్రం నిన్ను మెచ్చుకోవాల్సిందే.... నా కూతురు నా అల్లుడుతో కలిసి హనీమూన్ కి వెళ్ళింది తెలుసా... మరి నీ కూతురే ఏం చేస్తుంది అని అడుగుతాడు.

నా...ని.....అని మాట్లాడుతారు ఏంటండీ. ఇద్దరూ మన అమ్మాయిలే అంటే... కాదు అవని ఎప్పటికీ నీ కూతురు కాదు.

అవని కేవలం రజిత ధనుంజయ్ కూతురు మాత్రమే. నీ కూతురు ఒక్క శిల్ప మాత్రమే.  నాకు ఒక డౌటు. శిల్ప నాకు పుట్టిందే నా...

లేకపోతే  డబ్బు మీద ఉన్న ఆశతో ఎవరికైనా కమిట్ అయ్యావా ? అది నా బిడ్డగా చూపిస్తున్నావా అని అడుగుతాడు.  ఆ మాటలు తట్టుకోలేక ఏవండి అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

ష్... అరవకు అని నోటి మీద వేలు పెట్టి చూపిస్తాడు ఈసారి భార్గవికి నిజంగానే బాధ వస్తుంది. నోటికి ఎంత మాట వస్తే అంత మాట మాట్లాడతారా..

నేను ఎలాంటిదాన్నో మీకు తెలియదా అని అడుగుతుంది. ఎందుకు భార్గవి నీకు అంత బాధ. నువ్వు అలాంటి దానివి కాబట్టే కదా.. నా కూతురు జీవితాన్ని కూడా నాశనం చేయాలి అనుకున్నావు.

ఏం చేసింది అవని. అంత పగ పెంచుకొని నాశనం చేయాలి అనుకున్నావు. ఏరోజైనా నీకు ఎదురు చెప్పిందా.. తండ్రి అన్న స్వేచ్ఛతో నా దగ్గరికి వచ్చిందా...

ప్రపంచానికి నాకు అవని అనే కూతురు ఉంది అని తెలియకుండా చేశాను అని ఆనందపడుతున్నావు కదా.. త్వరలోనే నీకు ఇంకొక కొత్త గిఫ్ట్ ఇవ్వబోతున్నాను.

వెయిట్ అండ్ వాచ్ అని చెబుతాడు.  ఏం చేయబోతున్నారు అండి అని భయంగా అడుగుతుంది .

అరే జీవితాల్ని నాశనం చేసే భార్గవి కూడా భయపడుతుందా అని వెటకారంగా అడుగుతారు. మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను ఏం చేయబోతున్నారు దయచేసి చెప్పండి అంటే...

చెప్పను చేసేటప్పుడు చూడు తెలుస్తుంది నీకే అని... హ...నీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పడం మర్చిపోయాను.

మీ వదిన అదే బిందు కూడా ప్రస్తుతం నా దగ్గరే ఉంది. నా ఇంటి మనిషిగా కాదు.  సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో ఉండి ఒక పూట ముద్ద పెడతారా అని ఎదురు చూస్తుంది.

బిందు నా ఇంటికి రావడం లోని హస్తమేమీ లేదు కదా అని  సూటిగా అడుగుతాడు. ఉన్న ఏమీ చేయలేరులే అందరూ కోరలు తీసిన పాములే.

వదిన మీ దగ్గర ఉండడం ఏమిటి.. అన్నయ్య, ఉదయ్ ఏమైపోయారు అని వాళ్ల గురించి తెలుసుకోవాలి. వాళ్ల ద్వారా అయినా బయటికి రావాలి అన్న ఆశతో అడుగుతుంది.

తెలిసి అడుగుతున్నావో.... తెలియక అడుగుతున్నావా భార్గవి అంటే...నిజంగానే నాకు తెలియక అడుగుతున్నాను.

వాళ్ళిద్దరూ ఉండగా వదిన మీ దగ్గరికి ఎందుకు చేరుతుంది అని అడుగుతుంది.  భార్గవి కళ్ళల్లో కనపడుతున్న అనుమానానికి...  ధనుంజయ్ కొంచెం ముందుకి వంగి..

మీ అన్నగాడు ఏమో.. ఇదే జైల్లో జెంట్స్ సెక్షన్లో ఉన్నాడు. ఇక నీ ముద్దుల మేనల్లుడు అంటావా.. నా అల్లుడు చేతిలో ఎక్కడో కైమా అవుతూ ఉన్నాడు.

వాడు ప్రాణాలతో ఉంటాడో లేదో కూడా డౌటే..ఒకవేళ ఉన్నా ఎందుకు బతికున్నానా అని వాడి చేతే అనిపిస్తాడు నా అల్లుడు అని గొప్పగా చెబుతారు.

అల్లుడు అని మురిసిపోతున్నారే కానీ.. అతను శిల్ప మొగుడు అంటుంది. ఎలా అయ్యాడు శిల్పకి మొగుడు...

జీలకర్ర బెల్లం పెట్టాడా? తాళి కట్టాడా... లేకపోతే చేతిలో చెయ్యవేసి పాణిగ్రహణం చేసుకున్నాడా ఎలా అయ్యాడు నీ అల్లుడు. నీ కూతురికి మొగుడు అని వెటకారంగా అడుగుతాడు. 

ఆ మాటలకి సమాధానం ఏం చెప్పాలో అర్థం కాక దిక్కులు చూస్తూ ఉంటుంది. చూసావా నీకే సమాధానం దొరకడం లేదు.

మొండిగా వాదించి నన్ను మభ్యపెట్టినంత ఈజీ కాదు.. విక్రమ్ తో ఆడుకోవడం అంటే.. ఇకనైనా ఒళ్ళు దగ్గర పెట్టుకుని మారు.

ఆఖరి రోజుల్లో అయినా శిక్ష తగ్గి ప్రశాంతంగా చచ్చిపోగలుగుతావు అని చెప్పి బయలుదేరుతాడు.  వెళుతున్న ధనుంజయ్ ని చూసి శిల్పని చూడరా అని అడిగితే....

నీ కూతురుని చూడవలసిన అవసరం నాకు లేదు. ఎన్నిసార్లు చెప్పానండి మన కూతురు అంటుంటే.. నా కూతురు అయితే గనక అవిని లాగా ఎన్ని కష్టాలు పడినా సరే తన ఆత్మఅభిమానాన్ని వదులుకోదు.

అది నాకు పుట్టలేదు కాబట్టే..నీలాగా బరితెగించి ఎవరు పడితే వాళ్లతో తిరుగుతుంది అని అక్కడి నుండి విసురుగా వెళ్ళిపోతాడు.

ఆ మాటలు విన్న భార్గవి కృంగిపోతోంది. నేను ఎన్ని తప్పులు చేసినా సరే... తప్పుడు మనిషిని అవ్వలేదండి. మిమ్మల్ని తప్ప నేను ఎవరిని తాకలేదు.

అది మీకు తెలిసిన సరే...ఇంత దారుణంగా మాట్లాడుతున్నారు. ఎంతసేపు అవని, రజిత అంటున్నారే గాని..

నా ప్రేమ మీకు ఎందుకు కనిపించడం లేదు. ఈరోజుల్లో ఎంతమందితో రిలేషన్ మెయింటైన్ చేయడం లేదు. అలాంటి వాళ్ళందరినీ తమ పిల్లలు కాదు అనుకుంటున్నారా...

ఎందుకు మీరు శిల్పని అంత దారుణంగా అసహ్యించుకుంటున్నారు అని బాధపడుతూ వెళుతుంది. అంతేకానీ శిల్ప తప్పుడు మార్గంలోకి వెళ్ళింది. సరిదిద్దాలి అన్న ఆలోచన మాత్రం రావడం లేదు.

ధనుంజయ్ అటు నుంచి అటే ఆఫీస్ కి వెళ్ళిపోతాడు. తను చేయాలనుకున్న పనులన్నింటినీ స్పీడ్ గా పూర్తి చేస్తూ ఉంటాడు.

సత్యవతి గారు బిందు దగ్గరికి వెళ్తారు. తలుపు కొట్టి లోపలికి రావచ్చా అని అడుగుతారు. రండి పెద్దమ్మ గారు అలా అడుగుతారు ఏంటి.. అని లేచి నుంచి ఉంటుంది.

ఏమో నువ్వు ఏ బిజీలో ఉన్నావు నాకేం తెలుసు అంటే.. ఇంకా ఎందుకు పెద్దమ్మ గారు చచ్చిన పాముని మీద దెబ్బలు కొడతారు.

ఆ మాటలకి నవ్వుతూ మీరందరూ ఒకే కోవకు చెందిన పక్షులు కదా..  భార్గవి బాగానే డైలాగ్స్ ట్రైనింగ్ ఇచ్చినట్టు ఉంది అంటే...

ఏమని సమాధానం చెప్పాలో తెలియక బిందు తలవంచుకుంటుంది. ఇప్పుడు తలదించుకోవడం వల్ల ఉపయోగం ఏముందిలే కానీ నేను వచ్చిన విషయం చెబుతాను విను.

నువ్వు నిజంగా మారావో లేదో నాకు తెలియదు గానీ భార్గవి తో మాత్రం చేతులు కలిపి ఉంటే ఇప్పటికైనా బయటికి రా...

లేకపోతే మీ కొడుకుని ప్రాణాలతో కాదు కదా శవం కూడా చూడలేవు. నా మనవడు అలాగే చేసేస్తాడు తర్వాత నీ ఇష్టం అని అంటారు.