Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------
Part 86:
--------


"பீப்...

பீப்...

பீப்..."

வாஷிங் மெஷின் சத்தம் அந்த அமைதியை உடைச்சுது.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு வினாடி திடுக்கிட்டோம்.

அந்தச் சத்தம் என்னை நிஜ உலகத்துக்கு இழுத்துட்டு வந்துச்சு.

இவ்ளோ நேரம் ஒரு கனவுல மிதக்குற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் பேசுனது, என் அழகைப் புகழ்ந்தது, நான் அதை ரசிச்சது...

எல்லாமே அந்த ஒரு சத்தத்துல கலைஞ்சு போச்சு.

நான் சுதாரிச்சேன்.

"துணி காஞ்சுடுச்சு போல."

நான் சொன்னேன்.

பிரகாஷ் உடனே எழுந்தான்.

"நான் போய் எடுக்குறேன் மேடம்."

"பரவால்ல...

நீ உக்காரு. நான் எடுத்துத் தர்றேன்."

நான் கொஞ்சம் அவன்கிட்ட அதட்டிச் சொன்னேன்.

நான் தான் மேடம். நான் சொல்றதை அவன் கேட்கணும். அவன் போய் என் உள்ளாடை கிடக்கிற மெஷினைத் திறக்க வேணாம்.

நான் எழுந்தேன்.

என் நைட்டியைச் சரி பண்ணிக்கிட்டேன்.

இடுப்பு வரைக்கும் ஏறியிருந்த துணியை கீழே இழுத்து விட்டேன்.

என் தொடையை மறைச்சேன்.

"இனிமே ஜாக்கிரதையா இருக்கணும்."

யூட்டிலிட்டி ஏரியா பக்கம் போனேன்.

வாஷிங் மெஷின் மூடியைத் திறந்தேன்.

உள்ள இருந்து ஒரு அனல் காத்து என் முகத்துல அடிச்சுது.

நான் உள்ள கையை விட்டேன்.

அவனோட டிராக் பேண்ட், டீ-ஷர்ட் ரெண்டையும் எடுத்தேன்.

அது டிரையர்ல ஓடினதால...

நல்ல சூடா இருந்துச்சு.

ஈரம் முழுசாப் போயிருக்காது. லேசா ஒரு பிசுபிசுப்பு இருக்கும்.

ஆனா அந்தச் சூடு...

"கதகத"னு என் கையில பட்டுச்சு.

அது வெறும் துணியோட சூடு மட்டும் இல்ல.

அவன் உடம்புல இருந்து வந்த சூடு மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

நான் அதை மடிச்சு எடுக்கல.

அப்படியே ஒரு பொட்டலம் மாதிரி கையில் அள்ளி எடுத்தேன்.

திரும்பும்போது...

யாருக்கும் தெரியாம...

அந்தத் துணி மூட்டையை என் நெஞ்சோடு அணைச்சேன்.

ஒரே ஒரு வினாடி தான்.

அந்தச் சூடான துணி என் மார்புல பட்டுச்சு.

என் நைட்டி ஈரம் பட்டுக் குளிர்ந்து போயிருந்ததுக்கு...

இந்தச் சூடு இதமா இருந்துச்சு.

இது அவனைக் கட்டிப்பிடிக்கிற மாதிரி ஒரு உணர்வு.

"சீ...

என்ன பவித்ரா நீ..."

"துணியைக் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கியே..."

எனக்கு நானே ஒரு முறைப்பு முறைச்சுக்கிட்டேன்.

கையை விலக்கினேன்.

திரும்பி ஹாலுக்கு வந்தேன்.

பிரகாஷ் சோபால இருந்து எழுந்து நின்னுட்டு இருந்தான்.

கையில இருந்த காலி கிளாஸை என்கிட்ட நீட்டினான்.

"இந்தாங்க மேடம்."

நான் ஒரு கையில கிளாஸை வாங்கினேன்.

இன்னொரு கையில அந்தச் சூடான துணிகளைக் கொடுத்தேன்.

"இந்தா...

போட்டுக்கோ."

நான் கொடுக்கும்போது...

எங்க கை விரல்கள் மறுபடியும் உரசினது.

அவன் கை ஏற்கனவே சூடா இருக்கும். இப்போ இந்தத் துணியின் சூடும் சேர்ந்து...

அவன் உள்ளங்கை அனலா இருந்துச்சு.

அந்தத் தீ என் மேல பற்றிக்கிட்ட மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் வேகமா கையை எடுத்தேன்.

"சரி...

உள்ள போய் மாத்திக்கோ."

"பெட்ரூம்ல போய் மாத்து."

நான் சொன்னேன்.

மறுபடியும் அவனை என் படுக்கையறைக்குள்ள அனுப்புறேன்.

"சரிங்க மேடம்."

அவன் திரும்பினான்.

பெட்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.

அவன் நடக்குறதைப் பார்க்க எனக்கே பாவமா இருந்துச்சு.

சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு.

அந்த லுங்கி...

என் புருஷனோட லுங்கி...

அவனுக்குக் கால் போடவே இடம் கொடுக்கல.

அவன் ஒவ்வொரு அடியும் சின்னச் சின்னதாத் தான் வெக்க முடிஞ்சுது.

பென்குயின் நடக்குற மாதிரி நடந்து போனான்.

அவன் இடுப்பு, தொடை எல்லாம் அந்தத் துணிக்குள்ள இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் நடக்கும்போது...

அந்தப் பழைய துணி பின்பக்கமா இழுத்து...

அவனோட குண்டி வடிவத்தைக் காட்டுச்சு.

நான் பின்னாலேயே நின்னு பார்த்தேன்.

"இவன் நடக்குற வேகத்துக்கு...

அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்துட்டா என்ன ஆகும்?"

"இல்ல அந்தத் துணி கிழிஞ்சுட்டா?"

"மறுபடியும் அவனோட அந்த அம்மண குண்டியைப் பார்க்கணுமோ?"

என் மனசுல ஒரு சின்ன பதட்டம்.

ஆனா அவன் பத்திரமா உள்ள போயிட்டான்.

பெட்ரூம் கதவை லேசாச் சாத்தினான்.

நான் ஹால்லேயே காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

கிளாஸை கொண்டு போய் கிச்சன்ல வெச்சேன்.

வாஷிங் மெஷினையும் ஆஃப் பண்ணினேன்.

ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு.

பெட்ரூம் கதவு திறந்தது.

பிரகாஷ் வெளிய வந்தான்.

அவன் இப்போ அந்த டிராக் பேண்ட்டையும், டீ-ஷர்ட்டையும் போட்டிருந்தான்.

கையில என் புருஷனோட லுங்கியை மடிச்சு வெச்சிருந்தான்.

"இந்தாங்க மேடம்."

என்கிட்ட கொடுத்தான்.

நான் வாங்கினேன்.

வாங்கிட்டு...

எதேச்சையா என் பார்வை அவன் இடுப்புப் பக்கம் போச்சு.

அவன் டிராக் பேண்ட் போட்டுட்டான்.

ஆனா...

"அய்யோ..."

எனக்குத் திடுக்கிட்டுப் போச்சு.

அவன் அந்தப் பேண்ட்டுக்குள்ள...

ஜட்டி போடலங்கிற விஷயம் எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா இப்போ அதை என் கண்ணால பார்த்தேன்.

அந்த சிந்தெடிக் துணி...

அவன் தோலோட ஒட்டி இருந்துச்சு.

உள்ள ஜட்டி போட்டிருந்தா...

அவ்ளோ புடைப்பாத் தெரியாது.

ஆனா இங்க...

எதுவும் இல்ல.

நடுவுல இருந்த அந்த மேடு.

பாத்ரூம்ல பார்த்தப்போ...

அது வானத்தை நோக்கி விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

இப்போ அவன் டிரஸ் மாத்துற கேப்ல...

அது கொஞ்சம் அடங்கியிருந்துச்சு.

ஆனா முழுசாத் தூங்கல.

ஒரு அரை விறைப்புல...

ஒரு கனமான சதைப்பிண்டம் மாதிரி...

அவன் தொடையை ஒட்டித் தொங்குச்சு.

அது விறைச்சு இருந்தா கூட...

உள்ளாடை இருந்தா வெளிய அவ்ளோ தெளிவாத் தெரியாது.

ஆனா அந்தப் பேண்ட் துணி மெலிசா இருந்ததால...

அவனோட சுண்ணியோட தலைப் பகுதி...

அந்த மொட்டு...

ஒரு உருண்டையான வடிவத்துல வெளிய துருத்திக்கிட்டு தெரிஞ்சுது.

அதுக்குக் கீழே...

அவனோட ரெண்டு கொட்டைகளும்...

கொஞ்சம் தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

நடக்கும்போது அது "டங்...

டங்..."னு ஆடுறது கூடத் தெரிஞ்சுது.

பார்க்கவே ரொம்ப ஆபாசமா இருந்துச்சு.

ரோட்ல போறவங்க பார்த்தா...

"என்ன இவன் இப்டி வரான்"னு காறித் துப்புவாங்க.

அவ்ளோ கேவலமாத் தெரிஞ்சுது.

அவன் இதைக் கவனிக்கல போல.

"சரி மேடம்...

நான் கிளம்புறேன்."

அவன் கதவை நோக்கித் திரும்பினான்.

எனக்கு உள்ளுக்குள்ள "திக்"னு ஆச்சு.

"இவன் இப்டியேவா வெளிய போவான்?"

"எதிர்ல யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க?"

"போற வழியில யாரும் இதைப் பார்க்க மாட்டாங்களா?"

"எல்லாரும் என்ன நினைப்பாங்க?"

"வாட்ச்மேன் இப்டிப் போறான்னா...

வீட்ல என்ன நடந்துச்சுன்னு கேக்க மாட்டாங்க?"

இது எனக்குத் தேவை இல்லாத பிரச்சனை.

ஆனா அவனை இப்டி அனுப்பக் கூடாதுன்னு நினைச்சேன்.

"ஏய் பிரகாஷ்...

நில்லு."

நான் சத்தமாத் தடுத்தேன்.

அவன் நின்னான்.

"என்ன மேடம்?"

நான் அவன் கிட்ட போனேன்.

வேற வழி இல்லாம...

என் விரலை நீட்டி...

அவனோட இடுப்புப் பகுதியைக் காட்டினேன்.

"என்ன அது?"

"எது மேடம்?"

"அங்க பாரு...

உன் பேண்ட்டுக்குள்ள."

"உன்னோட அந்த...

அது பாரு..."

"ஏன் இப்டித் தெரியுது?"

அவன் குனிஞ்சு பார்த்தான்.

"மேடம்...

அது..."

"என்ன அது இதுன்னு?"

"இப்டியேவா வெளிய போவ?"

"பார்த்தா அசிங்கமா தெரியல?"

"யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க?"

நான் படபடன்னு பொரிஞ்சு தள்ளினேன்.

அவன் கொஞ்சம் அசடு வழிஞ்சான்.

"இல்ல மேடம்...

இது என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல மேடம்?"

"நான் என்ன பண்ண முடியும் மேடம்?"

"என்ன பண்ண முடியுமா?"

"ஒரு மாதிரி...

உனக்கு அடக்கத் தெரியாதா?"

"எப்போ பார்த்தாலும் அது ஏன் இப்டி நின்னுகிட்டே இருக்கு?"

"சின்னப் பையன் மாதிரி..."

நான் கண்டிப்பா கேட்டேன்.

எனக்கு நிஜமாவே ஒரு சந்தேகம்.

"இவன் எப்பவுமே இப்டித் தானா? இல்ல என் வீட்ல மட்டும் தான் இப்டியா?"

அவன் என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்ணுல இப்போ பயம் இல்ல.

ஒரு விதமான குறும்பு. ஒரு திமிர்.

"மேடம்..."

"என்ன?"

"நீங்களே சொல்லுங்க...

நான் என்ன பண்றது?"

"என்ன?"

"கண்ணாடி முன்னாடி போய் பாருங்க மேடம்."

"நீங்க போட்டிருக்கிற இந்த நைட்டி...

ஈரம் பட்டு உடம்போட ஒட்டிருக்கு."

"ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க."

"தலைமுடி கலைஞ்சு போய்...

குளிச்சுட்டு வந்த தேவதை மாதிரி நிக்கிறீங்க."

"உங்க உடம்புல இருந்து வர்ற வாசனை...

என் மூக்கைத் துளைக்குது."

"இவ்ளோ அழகை என் கண்ணு முன்னாடி வெச்சுக்கிட்டு..."

"என்னை அடக்கச் சொன்னா எப்டி மேடம்?"

"நீங்க பேசப் பேச...

அதுவே என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல."

அவன் பேசப் பேச...

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"என்னடா இவன்...

பழியை என் மேல போடுறான்?"

"நான் அழகா இருக்கேன்னு சொல்றானா...

இல்ல நான் கவர்ச்சியா இருக்கேன்னு சொல்றானா?"

அவன் சொல்றதுல ஒரு நியாயம் இருந்துச்சு.

நானும் கொஞ்சம் ஓவராத் தான் நின்னுகிட்டு இருக்கேன்.

ஆனா அவன் சொன்ன விதம்...

"உங்க அழகைப் பார்த்தா எவனும் கட்டுப்படுத்த முடியாது"ன்னு சொன்னது...

என் மனசுக்குள்ள ஒரு சந்தோஷத்தைக் கொடுத்துச்சு.

"சீ...

சும்மா இரு."

"அதுக்காக இப்படியா?"

"இப்படியா நிக்கும்?"

நான் கேட்டேன்.

அவன் சிரிச்சான்.

"ஆமா மேடம்."

"நீங்க பேசப் பேச...

என்னைப் பாருங்க."

நான் அவன் பேண்ட்டைப் பார்த்தேன்.

அவன் பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

என் கண்ணு முன்னாடியே...

அந்தச் சுண்ணி மறுபடியும் வேலையை ஆரம்பிச்சது.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி பாதியாத் தொங்கிக்கிட்டு இருந்தது...

இப்போ முழுசா உயிர் பெத்துச்சு.

"துடிக்...

துடிக்..."

அது துடிச்சுது.

மெதுவா மேல எழும்புச்சு.

அந்த டிராக் பேண்ட் துணியை முட்டிக்கிட்டு...

ஒரு கூடாரம் மாதிரி முன்னாடி வந்துச்சு.

அதோட தலைப் பகுதி...

அந்தத் துணியை உரசிக்கிட்டு மேல ஏறுறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

அது முழுசா விறைச்சு...

நேரா என்னை நோக்கிக் குறி பார்த்து நின்னுச்சு.

நான் வாயடைச்சுப் போய் நின்னேன்.

"பார்த்தீங்களா மேடம்?"

இப்போ அவனோட சுண்ணியை என்னைப் பார்க்க வேற சொல்றான். வெட்கமே இல்லாம.

அதுக்கும் நான் அவனை அனுமதிச்சுட்டு இருக்கேன் பாரு.

"உங்களைப் பார்த்தா இதுக்கு மரியாதை வருது போல."

"உங்களுக்கு சல்யூட் அடிக்குது மேடம்."

"ச்சீ...

நிறுத்து."

"என்ன பேச்சு இது?"

நான் கோவமாச் சொன்னேன். ஆனா என் குரல்ல கோவம் இல்ல.

வெட்கம் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா அவனுக்கு எவ்ளோ தைரியம் இப்போ.

அவன் சுண்ணியைப் பத்தி டைரக்ட்டா, பெருமையா சொல்லிட்டு இருக்கான்.

"எனக்கு சல்யூட் அடிக்குதா?"

"என் அழகைப் பார்த்து...

அவனோட சுண்ணி விறைச்சு நிக்குதா?"

இந்த எண்ணம் என்னை பைத்தியம் ஆக்குச்சு.

ஆனா பிரச்சனை அது இல்ல.

இவன் இப்டியே வெளிய போக முடியாது.

இது ரொம்ப அப்பட்டமாத் தெரியுது.

எந்தத் துணியும் இதை மறைக்கல.

"இங்க பாரு பிரகாஷ்."

"நீ என்ன வேணா சொல்லு."

"ஆனா இந்தக் கோலத்துல நீ என் வீட்டை விட்டு வெளிய போக முடியாது."

"வெளிய யாராவது பார்த்தா...

என்ன நினைப்பாங்க?"

"ரோட்ல இப்டியே அதத் தூக்கிக் காமிச்சுட்டுப் போகப் போறியா?"

"இதுக்கு ஒரு வழி பண்ணனும்."

"என்ன பண்ணலாம் மேடம்? அது தானாத் தான் அடங்கும் மேடம்."

"அதுவரைக்கும் இங்கேயே நிக்கிறியா?"

"எனக்கு ஓகே மேடம்."

"சீ...

அறிவு இல்ல."

எனக்கு ஒரு யோசனை வந்துச்சு.

"இவன் ஜட்டி போடாததாலத் தானே இப்டித் தெரியுது?"

"ஒரு டைட்டான ஜட்டி போட்டா...

இதை அமுக்கி வெக்கலாம்ல?"

"அதுக்கு எங்க போறது?"

திடீர்னு என் மண்டையில ஒரு பல்ப் எரிஞ்சுது.

கார்த்திக்.

கார்த்திக் போன வாரம் தான் புதுசா ஒரு செட் ஜட்டி வாங்கினார்.

"V" ஷேப்.

பச்சை கலர்.

வார்ட்ரோப்ல தான் இருக்கும்.

அதை எடுத்து இவன்கிட்ட கொடுத்தா?

"இவன் அந்த ஜட்டியைப் போடுவானா?"

"அது தப்பில்லையா?"

"ஆனா வேற வழி இல்ல."

"இப்டி ஆட்டிக்கிட்டு போறதுக்கு...

இது எவ்வளவோ மேல்."

"அவன் இதை மறைக்கணும்...

அதுக்கு இதுதான் வழி."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

ஒரு அதிகாரத்துல கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

"இரு...

நான் வர்றேன்."

"உன்னை இப்டி அனுப்ப முடியாது. மானம் போகும்."

"நான் உனக்கு ஒரு இன்னர் எடுத்துட்டு வர்றேன்."

"இன்னரா?"

"ஆமா...

அது தான்."

அவன் கண்ணு விரிஞ்சுது.

நான் பதிலை எதிர்பார்க்காம பெட்ரூமுக்குள்ள போனேன்.

வார்ட்ரோபைத் திறந்தேன்.

அங்க புதுசா வாங்கின அந்த ஜட்டி பாக்கெட் இருந்துச்சு.

ஒன்னே ஒன்னை எடுத்தேன்.

பிரிச்சேன்.

புத்தம் புதுசு. பச்சை கலர்.

நல்லாத் தடிமனான எலாஸ்டிக் வெச்சது.

இது நல்லா டைட்டா இருக்கும்.

இதை இடுப்புல போட்டா...

எவ்ளோ பெரிய சுண்ணியா இருந்தாலும் அடங்கித் தான் ஆகணும்.

என் புருஷனுக்காக வாங்கினது.

இப்போ இதை எங்க அப்பார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன் போடப் போறான்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு விதமான படபடப்பு.

"இது தப்பு..."

"பரவால்ல...

இது ஒரு உதவி."

"அவன் மானத்தைக் காப்பாத்த பண்ற உதவி."

நான் அந்தச் சின்னத் துணியைக் கையில எடுத்தேன்.

வெளிய வந்தேன்.

ஹால்ல பிரகாஷ் நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

அவன் பேண்ட்டுக்குள்ள...

அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணி...

இன்னும் அடங்காம, திமிறிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

நான் கையில் அந்தப் பச்சை ஜட்டியைப் பிடிச்சுக்கிட்டு...

அவனை நோக்கி நடந்தேன்.

என் பார்வை அவனோட விறைச்ச சுண்ணி மேலேயே இருந்துச்சு.

"இந்தா...

இதை போடு இப்போ."


--------
Part 87:
--------


நான் மெதுவா அவன் கிட்ட போனேன்.

கையை நீட்டினேன்.

"இந்தா...

இதை எடுத்துக்கோ."

என் குரல் கொஞ்சம் கரகரப்பா வந்துச்சு. தொண்டையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டேன்.

"இது புதுசு தான். இன்னும் யாரும் போடல."

"பயப்படாம எடுத்துக்கோ."

நான் சொன்னேன்.

அவன் தயங்கினான்.

மெதுவா ரெண்டு கையையும் நீட்டினான்.

ரொம்பப் பவ்யமா, ஏதோ பெரிய பொக்கிஷத்தை வாங்குற மாதிரி, அந்த ஜட்டியை என் கையில் இருந்து வாங்கினான்.

அவன் விரல்கள் அந்தத் துணியைத் தொட்டப்போ...

அவன் முகத்துல ஒரு விதமான குழப்பம் தெரிஞ்சுது.

"மேடம்...

இது..."

"ஒன்னும் பேசாத. முதல்ல போய் இதைப் போட்டுக்கோ."

"அப்போ தான் அது அடங்கும்."

"இப்டியே வெளிய போனா...

அவ்ளோதான்."

நான் கொஞ்சம் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

அவன் தலையாட்டினான்.

"சரிங்க மேடம். தேங்க்ஸ்."

அவன் திரும்பினான்.

பெட்ரூம் கதவை நோக்கி நடந்தான்.

அவன் திரும்பும்போது...

என் கண்கள் தானா கீழே போச்சு.

கடைசி முறையா ஒரு பார்வை.

அவன் அந்த டிராக் பேண்ட்டுக்குள்ள...

ஜட்டி போடாம...

அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணியை ஆட்டிக்கிட்டுப் போறதைப் பார்த்தேன்.

அது இன்னும் முழுசா அடங்கல.

அந்த மெலிசான துணிக்குள்ள...

ஒரு விலங்கு மாதிரி அது திமிறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

வலது பக்கம் சாஞ்சிக்கிட்டு...

அந்தத் துணியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வரப் பார்த்துச்சு.

அவன் நடக்க நடக்க...

அது அவன் தொடையில இடிச்சு ஆடுறது தெரிஞ்சுது.

அந்தக் காட்சியே எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

"இன்னும் ஒரு நிமிஷத்துல...

அது அந்தப் பச்சைத் துணிக்குள்ள சிறைப்படப் போகுது."

எனக்குத் திடீர்னு ஒரு விபரீதமான ஆசை வந்துச்சு.

ஒரு அழுக்கான, ஆனா ஆசையான எண்ணம்.

"ஏய் நில்லு..."

"நீ உள்ள போக வேணாம்."

"இங்கேயே மாத்து."

"கதவைச் சாத்தாம...

என் கண்ணு முன்னாடி மாத்து."

"அந்தப் பேண்ட்டைக் கழட்டு."

"உன் அம்மணமான உடம்பை இன்னொரு தடவை காட்டு."

"நீ அந்த ஜட்டியைப் போடுறதை நான் பார்க்கணும்."

"உன்னோட அந்தப் பெரிய கருப்புச் சுண்ணியை...

அந்தச் சின்ன ஜட்டிக்குள்ள நீ எப்டித் திணிக்கிறேன்னு நான் பார்க்கணும்."

"உன் பெரிய கொட்டைகளைத் தூக்கி எப்டி உள்ள விடுறேன்னு பார்க்கணும்."

"அது உள்ள போகாம திமிறும்...

நீ அதை அடக்குவ...

அதை நான் பார்க்கணும்."

என் மனசுக்குள்ள இந்தக் குரல் ஓலமிட்டது.

என் வாய் லேசாத் திறந்தது.

ஆனா நல்லவேளை...

வார்த்தை வெளிய வரல.

நான் என்னை நானே கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"ச்சீ...

பவித்ரா...

இது ரொம்ப ஓவர்."

"இது ரொம்பத் தப்பு."

"நீ ஒரு குடும்பப் பொண்ணு. அவன் வாட்ச்மேன்."

"ஏற்கனவே அவன் முன்னாடி அரைக்குறையா நின்னதே தப்பு."

"இதுல அவன் ஜட்டி போடுறதைப் பார்க்கணுமா?"

"உனக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சிருக்கு?"

நான் என்னை நானே அதட்டிக்கிட்டேன்.

அவன் பெட்ரூமுக்குள்ள நுழைஞ்சான்.

கதவைச் சாத்துனான்.

"டப்"னு சத்தம் கேட்டுச்சு.

நான் ஹால்லேயே நின்னேன்.

அசையல.

என் பார்வை அந்தக் கதவு மேலேயே இருந்துச்சு.

என் கற்பனை அந்தக் கதவைத் தாண்டி உள்ள போச்சு.

"இப்போ அவன் என்ன பண்ணுவான்?"

"அந்த டிராக் பேண்ட்டைக் கீழே இறக்குவான்."

"மறுபடியும் முழுசா அம்மணமா நிப்பான்."

"கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு...

தன் உடம்பைப் பார்ப்பான்."

"அந்தப் புது ஜட்டியைப் பிரிப்பான்."

"அவன் காலை உள்ள விடுவான்."

"அதை மேலே ஏத்துவான்."

"அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணியை...

கஷ்டப்பட்டு உள்ள தள்ளுவான்."

"அது அவ்ளோ பெருசா இருக்கே...

ஜட்டிக்குள்ள பற்றுமா?"

"அது உள்ள போகாம திமிறும்."

"அவன் வலுக்கட்டாயமா அதை உள்ள அடக்குவான்."

"சாதாரண மனுஷன் போடுற ஜட்டி...

இன்னைக்கு இவன் சுண்ணியைத் தாங்குது."

எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.

நேரம் மெதுவா நகருற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு நிமிஷம் ஆச்சு. ரெண்டு நிமிஷம் ஆச்சு.

"ஏன் இவ்ளோ நேரம்?"

"ஜட்டி போட இவ்ளோ நேரமா?"

"ஒருவேளை அது பத்தலையா?"

"இல்ல...

அவன் எதையாவது ரசிச்சுக்கிட்டு இருக்கானா?"

"பெட்ரூம்ல என் வாசனையை நுகர்ந்து பார்க்குறானா?"

எனக்குக் கையும் ஓடல, காலும் ஓடல.

கடைசியா...

கதவு திறக்குற சத்தம்.

நான் நிமிர்ந்து நின்னேன்.

பிரகாஷ் வெளிய வந்தான்.

அவன் நடந்து வரும்போதே...

அவன்கிட்ட ஒரு மாற்றம் தெரிஞ்சுது.

அவன் நடை கொஞ்சம் இறுக்கமா, கஷ்டப்பட்டு நடக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் பார்வை நேரா அவன் இடுப்புக்குத் தான் போச்சு.

அங்கே...

அந்தக் கூர்மையான கூடாரம் இப்போ இல்ல.

அந்த டிராக் பேண்ட் இப்போ கொஞ்சம் சமமாத் தெரிஞ்சுது.

ஆனா...

முழுசா மறையல.

முன்னாடி துருத்திக்கிட்டு, ஆடிக்கிட்டு நின்ன அந்த சுண்ணி...

இப்போ தட்டையா, ஆனா ஒரு பெரிய வீக்கமாத் தெரிஞ்சுது.

அந்த டைட்டான ஜட்டி...

அவனோட உறுப்பை நல்லா அழுத்திப் பிடிச்சிருந்தது.

அவனோட சுண்ணி, கொட்டைகள் எல்லாம் ஒன்னு சேர்ந்து...

ஒரு பெரிய பந்து மாதிரி...

ஒரு வீக்கம் மாதிரி தெரிஞ்சுது.

அது இப்போ ஆடல.

தொங்கல.

ஒரே இடத்துல கல்லு மாதிரி உக்காந்திருந்துச்சு.

பார்க்கவே ரொம்பக் கனமாத் தெரிஞ்சுது.

ஒரு பெரிய பாரங்கல்லைத் தூக்கி ஜட்டிக்குள்ள வெச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என் கிட்ட வந்தான்.

முகத்துல ஒரு விதமான வலி. கூடவே ஒரு சங்கடம்.

அவன் கையை வெச்சு...

இடுப்பு எலாஸ்டிக்கை இழுத்து விட்டான்.

தொடை இடுக்குல கைய வெச்சுச் சரி பண்ணான்.

சங்கடமா நெளிஞ்சான்.

"என்ன ஆச்சு?"

நான் கேட்டேன்.

"மேடம்..."

அவன் முகத்தைச் சுழிச்சான்.

"ரொம்ப டைட்டா இருக்கு மேடம்."

"அப்படியா?"

"ஆமா மேடம். மூச்சுக் கூட விட முடியல. அவ்ளோ இறுக்கமா இருக்கு."

"கீழே எல்லாம் நசுங்குற மாதிரி இருக்கு."

"உட்காரவே முடியாது போல."

எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரு சந்தோஷம்.

ஒரு குரூரமான சந்தோஷம்.

"இறுக்கமாத் தான் இருக்கும்."

"அது சாதாரண மனுஷனுக்கு வாங்குனது."

"உன்னை மாதிரி மான்ஸ்டர் இல்ல."

"உன்னோட அந்தப் பெரிய சுண்ணிக்கு...

இது பத்தாதுன்னு எனக்குத் தெரியும்."

"பரவால்ல...

நசுங்கட்டும்."

"என் முன்னாடி ஆட்டி ஆட்டி நின்னியே...

இப்போ அனுபவி."

நான் வெளியில சிரிக்கல.

முகத்தை சீரியஸா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"புதுசு இல்லையா...

அப்படித்தான் இருக்கும்."

"எலாஸ்டிக் இன்னும் லூஸ் ஆகல."

"போகப் போகச் சரியாகிடும்."

"அப்டியே வீட்டுக்குப் போய் கழட்டிடு."

"இப்போதைக்கு இதை வெச்சு அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ."

"இப்டிப் போனா தான் வெளிய அசிங்கமா தெரியாது."

நான் சொன்னேன்.

"சரிங்க மேடம்."

அவன் மறுபடியும் இடுப்பைத் தடவினான்.

அவன் தடவும்போது...

அந்த வீக்கம் என் கண்ணை உறுத்துச்சு.

அவன் அடக்கி வெச்சிருந்தாலும்...

உள்ள என்ன இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும்ல.

அந்தப் பெரிய தடி...

இப்போ சுருண்டு போய் உள்ள கிடக்குது.

"போதும்...

கிளம்பு."

"ரொம்ப டைம் ஆச்சு."

நான் அவனை விரட்டினேன்.

இனியும் இவன் இங்க இருந்தா...

நான் எதையாவது செஞ்சுடுவேன்.

இல்ல எதையாவது உளறிடுவேன்.

"சரி மேடம். ரொம்பத் தேங்க்ஸ்."

"தண்ணிக்கும், சோடாவுக்கும்...

அப்புறம் இதுக்கும் தேங்க்ஸ்."

அவன் சொன்னான்.

அவன் குரல்ல ஒரு பணிவு இருந்துச்சு.

அவன் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டு வாசலை நோக்கிப் போனான்.

ஆனா போகும்போது கூட...

அவன் கை சும்மா இல்ல.

மறுபடியும் பேண்ட்டுக்கு மேல கையை வெச்சு...

அந்த ஜட்டியை இழுத்து விட்டான்.

அது என் கவனத்தை ஈர்த்துச்சு.

நான் கதவு வரைக்கும் போனேன்.

கதவைத் திறந்தேன்.

வெளிய எட்டிப் பார்த்தேன்.

அவன் வெளிய லிப்ட் காரிடார் வரைக்கும் போனான்.

லிப்ட் பட்டனை அமுக்கினான்.

என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தான்.

ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சான்.

லிப்ட் வந்துச்சு. அவன் உள்ள போனான்.

கதவு மூடுச்சு.

நான் வேகமா வீட்டுக்கதவைச் சாத்தினேன்.

தாழ்ப்பாள் போட்டேன்.

அப்படியே கதவுல சாஞ்சு நின்னேன்.

வீடு முழுக்க அமைதி.

"ஹப்பாடா..."

ஒரு பெரிய புயல் அடிச்சு ஓய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

என் உடம்பு தளர்ந்து போச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து ஹாலுக்கு வந்தேன்.

சுவரில் இருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்.

மணி மதியம் 2:30.

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"என்னது...

ரெண்டரை மணியா?"

"அவன் உள்ள வரும்போது மணி 12:30 மணி இருக்கும்."

"கிட்டத்தட்ட ரெண்டு மணி நேரம்..."

"ரெண்டு மணி நேரம் அவன் என் வீட்டுக்குள்ள இருந்திருக்கான்."

"நானும் அவனும் தனியா இருந்திருக்கோம்."

"எவ்ளோ நேரம் பேசி இருக்கோம்..."

"நான் எவ்ளோ நேரம் அவன் முன்னாடி அரைகுறை டிரஸ்ல நின்னிருக்கேன்."

"என்னெல்லாம் நடந்து போச்சு..."

"பாத்ரூம்ல ஆரம்பிச்சு...

பெட்ரூம் வரைக்கும்..."

எனக்குத் தலை சுத்துச்சு.

என் நெத்தியைத் தொட்டுப் பார்த்தேன். வேர்த்திருந்தது.

அப்போ தான் அந்த உணர்வு எனக்கு உறைச்சது.

என் கால் இடுக்குல...

ஒரு பிசுபிசுப்பு.

ஈரம்.

இவ்ளோ நேரம் நடந்த கூத்துல...

என் உடம்பு சும்மா இருக்கல.

அது ரியாக்ட் பண்ணியிருக்கு.

எனக்குத் தெரியாமலே...

என் புண்டை தண்ணி கொட்டி இருக்கு.

"சீ..."

எனக்கு ஒரு மாதிரி அருவருப்பா இருந்துச்சு. அதே சமயம் கிளர்ச்சியாவும் இருந்துச்சு.

நான் நேரா பாத்ரூமுக்கு போனேன்.

கதவைச் சாத்தினேன்.

என் நைட்டியைத் தலைக்கு மேலத் தூக்கிக் கழட்டினேன்.

கழட்டிப் போட்டேன்.

இப்போ நான் வெறும் ஜட்டியோட நின்னேன்.

கண்ணாடியில என்னைப் பார்த்தேன்.

என் முலைகள் இன்னும் விறைப்பாத் தான் இருந்துச்சு.

கீழே...

என் ஜட்டி.

அது ஈரம் பட்டு...

ஒரு மாதிரி நிறம் மாறி இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா ஜட்டியை உருவினேன்.

கீழே கொண்டு வந்தேன்.

கையில எடுத்துப் பார்த்தேன்.

அந்த இடத்துல...

வெள்ளையா...

கெட்டியா...

ஒரு திரவம்.

மதன நீர்.

அது என் காமத்தோட அடையாளம்.

இன்னைக்கு முழுக்க...

பிரகாஷைப் பார்த்தப்போ...

அவன் சுண்ணியைப் பார்த்தப்போ...

அவன் என் அழகைப் புகழ்ந்தப்போ...

என் உடம்பு சுரந்த நீர் அது.

நான் அதை உத்து பார்த்தேன்.

தொட்டுப் பார்த்தேன். பிசுபிசுன்னு இருந்துச்சு.

"இவ்ளோவா..."

"இவ்ளோ வெறியா எனக்குள்ள இருந்திருக்கு?"

"ஒரு வாட்ச்மேனுக்காக நான் இப்டி உருகி இருக்கேனா?"

"என் உடம்பு அவனுக்காக ஏங்கியிருக்கா?"

எனக்கு வெட்கமாப் போச்சு.

அந்த ஜட்டியைத் தூக்கிப் பக்கெட்ல போட்டேன்.

ஷவரைத் திறந்தேன்.

தண்ணி என் மேல கொட்டுச்சு.

நான் சோப்பை எடுத்து உடம்பு முழுக்கத் தேய்ச்சேன்.

குறிப்பா என் தொடைகள்ல...

என் மார்புல...

என் கழுத்துல...

அவன் பார்வை பட்ட இடமெல்லாம் தேய்ச்சுக் கழுவினேன்.

அவன் பார்வையை என் உடம்புல இருந்து அழிக்க நினைச்சேன்.

"போ...

எல்லாம் போயிரு."

"நான் சுத்தமானவள்."

"நான் பவித்ரா."

"நான் ஒருத்தரோட பொண்டாட்டி."

நான் என்னை நானே சமாதானம் பண்ணிக்கிட்டேன்.

குளிச்சு முடிச்சுட்டுத் துவட்டினேன்.

பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

நேரா பெட்ரூமுக்கு போனேன்.

வார்ட்ரோபைத் திறந்தேன்.

இனிமே அந்த நைட்டி போடக் கூடாது.

நல்லா பாதுகாப்பா எதையாவது உடுத்தணும்.

புடவை கட்டலாம்.

ஒரு பழைய காட்டன் புடவையை எடுத்தேன்.

ஸ்கை ப்ளூ கலர்.

மென்மையா இருக்கும்.

எடுத்தேன்.

அப்போ ஒரு யோசனை.

"இனிமே வீட்டுக்குள்ள யாரும் வரப் போறது இல்ல."

"கார்த்திக் வர நைட் ஆகும்."

"இப்போ மணி ரெண்டே முக்கால் தான்."

"வெயில் வேற அதிகமா இருக்கு."

"எதுக்கு உள்ள எல்லாம் போட்டுக்கிட்டு?"

"கொஞ்சம் ஃப்ரீயா இருக்கலாமே."

"வீட்டுக்குள்ள தானே இருக்கேன்."

எனக்குள்ள இருந்த அந்தச் சின்னத் திமிர் தலை தூக்குச்சு.

"யாரு பார்க்கப் போறா?"

நான் பிரா எடுக்கல.

ஜட்டியும் எடுக்கல.

வெறும் ஜாக்கெட் மட்டும் போட்டேன்.

அந்தப் பழைய காட்டன் ஜாக்கெட்...

என் உடம்போட ஒட்டிக்கிச்சு.

உள்ள பிரா இல்லாததால...

அந்தத் துணி என் முலைக்காம்புல உரசினது எனக்குச் சுகமா இருந்துச்சு.

"சொர சொர"னு உரசும்போதெல்லாம்...

ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது.

அடுத்து பாவாடை.

பாவாடை நாடாவைக் கட்டினேன்.

உள்ள ஜட்டி போடாததால...

என் தொடைக்கு நடுவுல காத்து போச்சு.

என் புண்டை சுதந்திரமா மூச்சு விட்டுச்சு.

அந்த உணர்வு எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது.

இது ஒரு விதமான விடுதலை..

நான் புடவையைச் சுத்திக் கட்டினேன்.

தலைப்பு எடுத்துப் போட்டேன்.

கண்ணாடியில பார்த்தேன்.

வெளியில பார்க்க...

நான் ஒரு குடும்பப் குத்துவிளக்கு மாதிரி தெரிஞ்சேன்.

மஞ்சள் பூசி...

புடவை கட்டி...

நெத்தில பொட்டு வெச்சு...

பார்க்க ரொம்ப லட்சணமா இருந்தேன்.

ஆனா உள்ள?

அந்த ஆறு கஜம் புடவைக்குள்ள...

நான் முழுசா நிர்வாணமா இருந்தேன்.

எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லாம இருந்தேன்.

யாராவது வந்து புடவையை உருவினா...

அவ்ளோ தான்.

நான் ஒரு விதமா நாட்டியா இருக்கிற மாதிரி உணர்ந்தேன்.

அந்த எண்ணமே எனக்குப் போதையா இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து ஹாலுக்கு வந்தேன்.

சோபால உக்காந்தேன்.

கையில போனை எடுத்தேன்.

இவ்ளோ நேரம் குளிச்சதால...

போனைப் பார்க்கவே இல்ல.

டிஸ்பிளேவை ஆன் பண்ணேன்.

வாட்ஸ்அப் நோட்டிபிகேஷன் இருந்துச்சு.

மூணு மெசேஜ்.

எல்லாமே ஒரே நம்பர்ல இருந்து.

பிரகாஷ்.

எனக்கு நெஞ்சு "திக்"னு ஆச்சு.

நான் ஆவலா ஓப்பன் பண்ணேன்.

முதல் மெசேஜ்:

"வீட்டுக்கு வந்துட்டேன் மேடம்.".

ரெண்டாவது மெசேஜ்:

"சோடாவுக்கு ரொம்பத் தேங்க்ஸ் மேடம்.".

இது ரெண்டும் சாதாரண மெசேஜ். மரியாதை கலந்த மெசேஜ்.

ஆனா மூணாவது...

அது என் நெஞ்சை அடைக்க வெச்சது.

வெறும் ரெண்டே வார்த்தை.

"மிஸ்ஸிங் யூ மேடம்.".

நான் அந்த வார்த்தைகளையே உத்து பார்த்தேன்.

"மிஸ்ஸிங் யூ..."

"என்னை மிஸ் பண்றானா?"

"ஒரு வாட்ச்மேன்...

இன்னொருத்தரோட ஒயிஃப்பை பார்த்து மிஸ் பண்றேன்னு சொல்றானா?"

"எதை மிஸ் பண்றான்?"

"என் முகத்தையா?"

"இல்ல...

என் உடம்பையா?"

"கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி...

நனைஞ்ச நைட்டில என் முலையைப் பார்த்தானே...

அதை மிஸ் பண்றானா?"

"இல்ல சோபால உக்காந்து...

என் தொடையைக் காட்டுனேனே...

அதை மிஸ் பண்றானா?"

"அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணியை நான் பார்த்தேனே...

அந்தப் பார்வையை மிஸ் பண்றானா?"

"வாட்ச்மேன் குடும்பப் பொண்ணுக்கு அனுப்புற மெசேஜா இது?"

"இது ஒரு லவ்வர்ஸ் அனுப்புற மெசேஜ் மாதிரி இருக்கு."

"அவன் என்னை ஒரு பொண்ணாப் பார்க்குறான்."

"அவனுக்கு நான் வேணும்."

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள்.

மனசுல ஆயிரத்தெட்டு எண்ணம் ஓடிட்டு இருக்கு...

ஆனா...

எனக்குக் கார்த்திக் கிட்ட கிடைக்காத ஒரு அட்டென்ஷன்...

இவன்கிட்ட இருந்து வர்றது...

எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.