Incest அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள்

[lee.jae.han]

## Update 27: மகாராஜா ரகசியமும் சித்திகளின் மாஸ்டர் பிளானும் (மீனா சித்தி , மங்களா காக்கி, சுமன், சீமா சித்தி)

மார்க்கெட்டுக்குள்ள போனப்போ, மீனா சித்தி மேலதான் எல்லாருடைய பார்வையும் இருந்துச்சு. அங்க இருந்த ஆம்பளைங்க, ஏன் சில பொம்பளைங்க கூட அவங்களைக் கடந்து போகும்போது திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தாங்க. இதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு ஒரு பக்கம் எரிச்சலாவும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு பெருமையாவும் இருந்துச்சு. ஆனா என்ன பண்றது? என் சித்தி அவ்ளோ அழகு, அந்த உயரமான உருவம், வசீகரமான உடம்பு, அப்புறம் அவங்க நடந்து வர்ற அந்த ஸ்டைல்... யாரா இருந்தாலும் வெறிச்சுப் பார்க்கத் தான் செய்வாங்க.

நாங்க மார்க்கெட்ல இருந்த ஒரு சின்ன மளிகைக் கடைக்குள்ள போனோம். மங்களான்னு ஒரு நடுத்தர வயது விதவை அந்தப் புட்டிக் கடையை நடத்திட்டு இருந்தாங்க.

"எப்படி இருக்கீங்க மங்களா காக்கி?" மீனா சித்தி ரொம்பப் பாசமா விசாரிச்சாங்க.

"நல்லா இருக்கேன் மீனா. நீ என்ன இவ்வளவு பிரெஷ்ஷா இருக்க, சொல்லு?" மங்களா சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டாங்க.

"நல்லா இருக்கேன். கொஞ்சம் ஜாமான் வாங்க வந்தேன்," சித்தி சொன்னாங்க.

"கூட உன் மகனையும் கூட்டிட்டு வந்திருக்கியா?" மங்களாவோட பார்வை என் மேல நிலைச்சு நின்னுச்சு.

"ஆமா, அவனுக்குத் தான் டியூஷன் முடிஞ்சுடுச்சுல்ல, அதான் அப்படியே கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்," மீனா சித்தி சொன்னாங்க.

"சரி, லிஸ்ட்டைக் குடு. நான் எடுத்து வைக்கிறேன்," மங்களா சொன்னாங்க.

"இந்தாங்க. அப்புறம் என்ன விசேஷம் ஊருக்குள்ள?" சித்தி அந்த லிஸ்ட்டைக் குடுக்கும்போது அவங்க பக்கத்துல கொஞ்சம் சாய்ஞ்சு ரகசியமா கேட்டாங்க.

மங்களா என்னை ஒரு நிமிஷம் பார்த்துட்டு, கண்ணாலேயே நான் அங்க இருக்கிறதைக் காட்டினாங்க. "அப்புறம் பேசுவோம், இப்போதைக்கு ஒன்னுமில்லை"னு ஒரு மாதிரிக் குறியீடா பேசினாங்க.

நான் அங்க இருக்குறதுனால தான் மங்களா எதையும் ஓப்பனா பேசலன்னு சித்திக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு. "அவி, நீ உன் பிரண்ட் வீட்டுக்குப் போயிட்டு வாயேன். எவ்வளவு நேரம் இங்கேயே நிப்ப? என் வேலை முடிஞ்சதும் நான் உன்னைக் கூப்பிடுறேன்."

"சரி சித்தி"னு சொல்லிட்டு வெளில வந்தேன். என் பிரண்ட் வீடு பக்கத்துலதான் இருந்துச்சு, ஆனா அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஏதோ ரகசியம் இருக்குன்னு எனக்குச் சந்தேகம் வந்துடுச்சு. அதனால முன்னாடி போற மாதிரி போயிட்டு, ஒரு மூலையில மறைஞ்சு நின்னு கடையை நோட்டம் விட்டேன். சித்தியும் மங்களாவும் கடையோட பின்வாசல் வழியா மங்களாவோட வீட்டுக்குள்ள போனாங்க. நான் மெதுவா சத்தம் போடாம மங்களா வீட்டு ஜன்னல் கிட்ட போனேன், ஆனா அது நல்லா இறுக்கி மூடிருந்ததுச்சு. சித்தி எதுக்கு மங்களா கூட உள்ள போனாங்கன்னு எனக்கு ஒரே குழப்பம். மங்களா ஒரு விதவை; அவங்க புருஷன் செத்து ரெண்டு வருஷம் ஆகுது, மக ரதி கூடத் தான் அவங்க இருக்காங்க.

ஒரு அரை மணி நேரம் கழிச்சு ரெண்டு பேரும் வெளில வந்தாங்க, அவங்க முகம் ரொம்பச் சாதாரணமா இருந்துச்சு. மங்களா உடனே அந்த உள் கதவைப் பூட்டுனாங்க. 'நாம தப்பா எதோ நினைச்சுட்டோம் போல, இங்க ஒன்னும் நடக்கல'ன்னு நான் ஒரு ஏமாற்றத்தோட நினைச்சுக்கிட்டேன். அப்புறம் டக்குனு கடைக்குள்ள போயி இப்போதான் வர்ற மாதிரி நடிச்சேன். சித்தி என்னைப் பார்த்ததும், "அதுக்குள்ள வந்துட்டியா?"ன்னு கேட்டாங்க.

"ஆமா சித்தி, என் பிரண்ட் வீட்ல இல்ல, வெளில போயிட்டாங்க. அதான் வந்துட்டேன்."

"மீனா, உன் மகன் நல்லா வளர்ந்துட்டான். பாக்க ஒரு குஸ்திப் மாதிரி பலமா இருக்கான்," மங்களா என்னைக் கீழ இருந்து மேல வரை ஒரு மாதிரி அளவெடுக்குற பார்வையில பார்த்தாங்க.

"என் புள்ளைக்குக் கண்ணு வச்சுடாத மங்களா"னு சொல்லிட்டு சித்தி என்னைக் கிண்டலா தன் பக்கத்துல இழுத்துக்கிட்டாங்க.

"வேணும்னா உன் முந்தானைக்குள்ள ஒளிச்சு வச்சுக்கோ, இல்லன்னா நான் தூக்கிட்டுப் போயிடுவேன்,"னு மங்களா சிரிச்சுக்கிட்டே ஜோக் பண்ணுனாங்க.

"அவனைத் தொட்டுத் தான் பாரேன், உன் கையையே வெட்டிடுவேன்," சித்தி சொன்னாங்க. அவங்க குரல்ல உரிமை தெரிஞ்சுது.

"அப்படின்னா நான் அவன்கிட்ட வேற எதாவது தான் வைக்கணும் போல," மங்களா சொன்னதோட அர்த்தம் எனக்குப் புரியல, ஆனா சித்தி அதை கேட்டுச் சிரிச்சாங்க.

ரெண்டு பேரும் சிரிக்க ஆரம்பிச்சாங்க, அவங்க பேச்சுக்குள்ள ஏதோ ஒரு அந்தரங்கமான அர்த்தம் ஒளிஞ்சுருக்குன்னு மட்டும் எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

"சரி மங்களா, நான் கிளம்புறேன். அப்புறம் வந்து பார்க்குறேன். அப்புறம் உதவி பண்ணதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்"னு சொல்லிட்டு சித்தி பில்லை செட்டில் பண்ணுனாங்க.

"எப்ப வேணும்னாலும் வா மீனா. உனக்கு என் உதவி தேவைன்னா, உன் மகனை ஒரு நாளைக்கு எனக்குக் குடுத்துடு," மங்களா கண்ணடிச்சாங்க.

"என்னது?" சித்திக்கு அந்தப் பேச்சு ஒரு நிமிஷம் புரியாம குழம்புனாங்க.

"ஒரு நாளைக்கு என் மருமகனா இருக்கட்டும், எனக்கு எதாவது உதவி வேணும்னா அவனை வச்சுப்பேன்," மங்களா இன்னும் சத்தமா சிரிச்சாங்க.

"சரி, நான் கிளம்புறேன்"னு சித்தி என்னை இழுத்துட்டு வந்தாங்க.

"சரி போ, அப்புறம் சீக்கிரம் நல்ல செய்தியைச் சொல்லு," மங்களா பின்னாடி இருந்து கத்துனாங்க.

"சித்தி, மங்களா காக்கி என்ன சொன்னாங்க? எதுக்கு என்னைத் தூக்கிட்டுப் போறேன்னு சொல்றாங்க?" வீட்டுக்கு வரும்போது புரியாம கேட்டேன்.

"அவங்க பேச்சை எல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத அவி. சும்மா விளையாட்டா பேசுறாங்க," 

"சரி சித்தி"னு நானும் விட்டுட்டேன்.

வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டுத் தூங்கப் போனேன். மேடம் கூட இருந்த அந்த ஆவேசமான அனுபவம் குடுத்த கலைப்புல எனக்கு உடனே தூக்கம் வந்துடுச்சு.

---

அன்னைக்கு நைட்டு மூணு சித்திகளும் ஒரு ரூமுக்குள்ள கூடினாங்க.

மீனா சித்தி உள்ள வந்து மத்த ரெண்டு பேரையும் பார்த்துச் சொன்னாங்க, "அக்கா, ஒரு குட் நியூஸ்."

சுமன் சித்தி உடனே நிமிர்ந்து பார்த்தாங்க. "என்னடி? அதுக்குள்ள ஒரு ஆம்பளையைப் பிடிச்சுட்டியா? நேரத்தையே வீணாக்க மாட்டியே!"

"இல்லக்கா, ஆம்பளையைப் பிடிக்கல, ஆனா ஒரு வேலையை முடிச்சுட்டேன்," மீனா சித்தி முகத்துல ஒரு வெற்றியோட களை தெரிஞ்சுது.

"நீ என்ன சொல்றன்னு எனக்குப் புரியலையே," சுமன் சித்தி பொறுமை இல்லாம சொன்னாங்க.

சீமா சித்தி இடையில புகுந்தாங்க. "என்ன நடந்துச்சுன்னு தெளிவாச் சொல்லு மீனா. புதிரா பேசாத."

"நமக்கு ஒரு பிரச்சனை இருந்துச்சுல்ல... இந்தச் சித்தப்பாக்களுக்குக் குழந்தை பெத்துக்குற சக்தி இல்லைன்னு தெரிஞ்ச கொஞ்ச நாள்லயே நாம பிரக்னன்ட் ஆனா ஊருக்காரங்க சந்தேகப்படுவாங்கன்னு நினைச்சோமே," மீனா சித்தி விஷயத்தை ஆரம்பிச்சாங்க.

"ஆமா, அந்த டைமிங் அப்புறம் ஊர் பேச்சு பத்தி நீ சொன்னியே," சுமன் சித்தி ஆமோதிச்சாங்க.

"அந்த மொத்தப் பிரச்சனைக்கும் நான் ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிச்சுட்டேன்," மீனா சித்தி ரொம்பத் திருப்தியா சொன்னாங்க.

"என்ன வழி அது?" சுமன் சித்தி மெதுவான குரல்ல கேட்டாங்க.

"என்ன? அது எப்படி?" சீமா சித்தி ஆச்சரியப்பட்டாங்க.

"சுமன் அக்கா, உங்களுக்கு அந்த மளிகைக் கடை மங்களாவைத் தெரியும்ல?" மீனா சித்தி ஒரு ஆதாரத்தை வெளில எடுத்தாங்க.

"ஆமா தெரியும், அவ நல்ல பொம்பளை தான்," சுமன் சித்தி சொன்னாங்க.

"அவகிட்ட நம்ம பிரச்சனைக்குத் தீர்வு இருக்கா?" சீமா சித்திக்கு இன்னும் குழப்பம் தீரல.

"சீமா அக்கா, மங்களாகிட்ட நம்ம பிரச்சனைக்குத் தீர்வு இருக்கு, ஆனா இல்ல," மீனா சித்தி ஒரு ட்விஸ்ட் வச்சாங்க.

"என்னடி விளையாடுறியா?" சுமன் சித்தி அதட்டுனாங்க.

"அக்கா, மங்களா கல்யாணம் ஆகி மூணு வருஷம் கழிச்சு தான் ஒரு பொண்ணு பெத்தான்னு உங்களுக்குத் தெரியும்ல?" மீனா சித்தி ஒரு பழைய விஷயத்தை ஞாபகப்படுத்தினாங்க.

"ஆமா, அதுக்கும் நமக்கும் என்ன சம்பந்தம்? மங்களா புருஷன் ஒரு ஆம்பளை தானே," சுமன் சித்தி கேட்டாங்க.

"அக்கா, முதல்ல முழு கதையையும் கேளுங்க."

"சரி சொல்லு, என்னது?"

"மங்களா சொன்னா... அவளுக்கு அந்தப் பொண்ணு ஒரு மகாராஜாவோட ஆசீர்வாதத்துனால தான் பொறந்தாளாம்," மீனா சித்தி அந்த ரகசியத்தை உடைச்சாங்க.

"என்ன சொல்ற? குழந்தையைத் தத்து எடுத்தாளா?" சுமன் சித்திக்கு விஷயம் இன்னும் பிடிபடல.

"மங்களா சொன்னா, கல்யாணம் ஆகி மூணு வருஷமா அவளுக்குக் குழந்தையே இல்லையாம். டாக்டர்ங்களாலயும் ஒன்னும் பண்ண முடியல. அப்புறம் தான் யாரோ ஒருத்தர் பெண்களுக்குக் குழந்தை வரம் குடுக்குற ஒரு சக்தி வாய்ந்த மகாராஜாவைப் பத்திச் சொல்லியிருக்காங்க. அந்த மகாராஜாவோட ஆசீர்வாதமும் பிரசாதமும் கிடைச்சதுக்கு அப்புறம் தான் அவ ஒரு பொண்ணு பெத்தா," மீனா சித்தி விளக்கினாங்க.

"நீ நிஜத்தைச் சொல்றியா? அந்த மகாராஜாவால இதெல்லாம் முடியுமா?" சுமன் சித்திக்கு ஒரு பெரிய நம்பிக்கை வந்துச்சு.

"ஆமா, அவ மக மேல சத்தியம் பண்ணிச் சொன்னா," மீனா சித்தி உறுதி பண்ணுனாங்க.

சீமா சித்தியோட கண்ணு இப்போ மின்ன ஆரம்பிச்சுது. "அப்படின்னா நாமும் அந்த மகாராஜாவைப் போய்ப் பார்ப்போம், அம்மா ஆகிடுவோம். அதுக்கப்புறம் நமக்கு ஆம்பளையே தேவையில்லை!னு உற்சாகமா சொன்னாங்க.

"அக்கா, கொஞ்சம் சும்மா நான் சொல்றதைக் கேளுங்க! நமக்கு ஆம்பளையும் வேணும், மகாராஜாவும் வேணும்," மீனா சித்தி ரொம்பத் தெளிவா சொன்னாங்க. "மகாராஜா இருக்குறதுனால ஊர்ல யாருக்கும் சந்தேகம் வராது. அந்த சாமியாரோட ஆசீர்வாதத்துல தான் குழந்தை பிறந்துச்சுன்னு எல்லாரும் நம்புவாங்க. ஆனா அவி சித்தப்பாக்குத் தான் அந்த சக்தி இல்லையே, அதனால நமக்கு நிஜமாவே ஒரு ஆம்பளை வேணும்."

"நாம எப்போ அந்த மகாராஜாவைப் பார்க்கப் போகணும்?" சுமன் சித்தி அந்த பிளான்ல இறங்கிட்டாங்க.

"அக்கா, பேசாம நாளைக்கே போயிடலாம். எதுக்கு நேரத்தை வீணாக்கணும்?" சீமா சித்தி அவசரப்பட்டாங்க.

"சீமா அக்கா, உங்களுக்கு எப்பவும் அவசரம் தான். முதல்ல ஒரு ஆம்பளையைப் பிடிக்கணும்—அதாவது அந்த நிஜமான பிரக்னன்சிக்கு வழி பண்ணுற ஒருத்தன் வேணும்—அதுக்கப்புறம் தான் ஊர் வாயை அடைக்க இந்த மகாராஜா கிட்டப் போகணும்," மீனா சித்தி வரிசைப்படி விளக்கினாங்க.

"உனக்கு எது சரினு படுதோ அதைச் செய் மீனா. நீ ஒருத்தி தான் இதுக்கு ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிச்சிருக்க," சுமன் சித்தி இப்போ மீனா சித்தியை நம்ப ஆரம்பிச்சாங்க.

"நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா?" சீமா சித்தி கேட்டாங்க.

"சரி சொல்லு."

"வேற ஊர்ல இருந்து ஒரு ஆம்பளையைப் பிடிப்போம், அப்போ தான் யாருக்கும் தெரியாது," சீமா சித்தி ஒரு ஐடியா குடுத்தாங்க.

"இல்லக்கா, இந்த ஊர்ல இருந்தே ஒருத்தனைத் தான் நாம பிடிக்கணும். அதனால நமக்குத் தெரியாத சில லாபங்கள் இருக்கு," மீனா சித்தி கண்ணுல ஏதோ ஒரு ரகசியத் திட்டம் தெரிஞ்சுது.

"சரி, நீ என்ன நினைக்கிறியோ அதைச் செய். இப்போ எல்லாரும் உங்க ரூமுக்குக் கிளம்புங்க. யாராவது நாம இங்க ஒன்னா நின்னு பேசுறதைப் பார்த்தா என்ன ஆகும்னு தெரியும்ல?" சுமன் சித்தி எச்சரிச்சு அனுப்பி வச்சாங்க.

"சரி, நாளைக்கு மீதி பேசிக்கலாம்"னு அந்த மூணு பொம்பளைங்களும் ஒரு ஆபத்தான ரகசியத்தோட பிரிஞ்சு போனாங்க.

---