పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 65

భయంతో బిగుసుకుపోయినా అవిని నీ చూసి ఏమయింది అని అడుగుతాడు. ఫస్ట్ టైం కదా కొంచెం టెన్షన్ గా ఉంది అని చెబితే...

ఒక్క నిమిషం అని విండో వైపుకి కూర్చోబెడతాడు. ఫ్లైట్ పైకి వెళ్ళేటప్పుడు విండో లోంచి కిందికి చూడు. వ్యూ ఎంత బాగుంటుందో...

ఉహు..నాకు కళ్ళు తిరుగుతాయి అంటే...ప్రతిదానికి భయపడితే అడుగు ముందుకు వెయ్యలేవు. పక్కన నేను ఉంటే భయమే ఉండదు అని అంటావు కదా.. నీ పక్కన నేను ఉన్నప్పుడు కూడా భయపడితే అర్థం లేదు.

భయాన్ని వదిలేసి అడుగు ముందుకు వెయ్యి. ఆ విజయం ఎంత కిక్కిస్తుందో చూడు. మొదటి అడుగు వేసే ఎవరికైనా సరే భయం ఉంటుంది.

అంతెందుకు చిన్న బేబీస్ కూడా ఫస్ట్ అడిగేసినప్పుడు ముందుకు పడతారు. అలా అని వాళ్ళు అడుగులు వేయడం మానేస్తారా...

మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నిస్తూ ఉంటారు కాబట్టే.. వాళ్ళ నడక నేర్చుకోగలుగుతారు. అలాగే ఏ పనైనా అంతే ఫస్ట్ భయమనిపిస్తుంది. ఆ భయాన్ని పక్కనపెట్టి ముందుకు చూడు.

    చెవుల్లో కాటన్ పెట్టి... ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా వ్యూని చూస్తూ ఉండు అని చెబుతాడు. విక్రమ్ మాటలకు కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకుని..  విక్రమ్ చేతిని తన చేతి వేళ్ళతో బంధించి చూస్తూ ఉంటుంది.

ఫ్లైట్ టేక్ ఆఫ్ అవుతున్నప్పుడు... కొంచెం ఆ సౌండ్స్ కి దడదడలాడుతూ ఉంటుంది కానీ....ఆకాశంలోకి ఎగిరేటప్పటికీ అవనిలో ఉన్న భయం కూడా పక్కకి వెళ్లిపోయి సంతోషంతో విక్రమ్ వైపు చూస్తూ చాలా బాగుంది అని చెబుతుంది.

ఆ మాటలకి నవ్వుతూ నేను చెప్పాను కదా....  ఫస్ట్ భయాన్ని వదిలేస్తే అంతా బాగుంటుందని అంటే..మీరు ఎప్పుడు బాగానే చెబుతారు కానీ.. అడుగు వేసేటప్పుడు నాకు కొద్దిగా భయం ఉంటుంది కదా అని వ్యూని చూస్తూ భర్త భుజం పైన తల పెట్టుకుంటుంది.

అవని తలపైన చేతితో నిమురుతూ జర్నీ అలసట తెలియకుండా కబుర్లు చెబుతూ ఉంటాడు. అవిని కూడా ఆ జర్నీని బాగా ఎంజాయ్ చేస్తుంది.

తనకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి ఇల్లు, చదువు తప్ప ప్రపంచం తెలియదు.  ఫస్ట్ టైం బెంగళూరు పెళ్లయిన తర్వాత వెళ్లడమే...

ఇప్పుడు భర్తతో కలిసి ఫ్లైట్లో వెళుతూ ఉంటే తన ఆనందానికి అవధులు లేకుండా ఉంటుంది. విండోలో నుంచి కిందకి చూస్తూ ఏమండీ...

అసలు ఏమీ కనపడటం లేదు.  అన్ని చాలా చిన్నచిన్నగా ఉన్నాయి అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ చెబుతుంది. చిన్నపిల్లలాగా సంతోష పడుతున్న భార్య ఆనందాన్ని చూసి మురిసిపోతూ ఉంటాడు.

కొన్ని గంటలు జర్నీ తర్వాత స్విస్లో దిగుతారు. ఎయిర్పోర్ట్ బయటికి వచ్చి అబ్బా  ఈ చలి చాలా చలిగా ఉందండి అని  చేతులు రబ్ చేసుకుంటూ చెబుతోంది.

చలిగా ఉంటే భర్తను హత్తుకుపోవాలి గాని.. చేతులు రబ్ చేసుకుంటే ఎలా అని అడుగుతాడు.  అయ్యో మీరేం చేస్తున్నారు మనం బయట ఉన్నాము అని ఇబ్బందిగా చుట్టూ చూస్తూ చెబుతోంది.

ఇక్కడ ఇవన్నీ కామన్నే..  ప్రతిదానికి ఇబ్బందిపడకు. అయినా మనం ఎవరు అనేది ఇక్కడ ఎవ్వరికీ తెలియదు.

ఎంత తెలియకపోతే మాత్రం మరి ఇలాగా అని సిగ్గుపడుతుంది.  ఓయ్...  నేను ఏమీ చేయలేదు కదా.. అటు చూడు అని ఒక జంటను చూపిస్తాడు.

వాళ్ళిద్దరూ హగ్ చేసుకుని లిప్ కిస్ ఇచ్చుకుంటూ ఉంటే.. నోరు వదిలేసి చూస్తుంది. ఏమైంది బంగారం అలా చూస్తున్నావు.

మరీ పబ్లిక్ లో ఇలా ఎలా అంటే.. నువ్వు అసలు మూవీస్ చూడవా అంటే లేదుగా అనే పెదవి విరుస్తుంది.

మన తెలుగు మూవీస్ లో ఇంకా స్ట్రాంగ్ గా కిస్ చేసుకుంటున్నారు. ఇంకా ఇక్కడ ఇలాంటివి అన్ని మామూలే.

ఏంటి మన తెలుగు మూవీస్ లోనా...  అందరూ చూస్తారు కదండీ ఇబ్బందిగా అనిపించదా అని అమాయకంగా అడుగుతుంది.

అది ప్రొఫెషన్ అంతే..ఇంకా వాటి గురించి మాట్లాడకు. పద  నీకు చాలా మూవీస్ చూపించాలి. కొత్త కొత్త రుచులను అలవాటు చేయాలి కదా అని అక్కడ వాళ్ళ కోసం ఉన్న విల్లాకి తీసుకువెళ్లిపోతాడు.


ఆ విల్ల చూడగానే అవని ఆశ్చర్యపోతూ ఇక్కడ మనకి ఉందా అని అడుగుతుంది.  హ్మ్...అంటాడు.

చాలా బాగుందండి ప్లేస్ అని మొత్తం తిరుగుతూ చూస్తూ ఉంటుంది. ముందు వెళ్లి ఫ్రెష్ అవ్వు. ఏమైనా తిన్నాక... నీకు అప్పటికి ఓపిక ఉంటే అన్నీ చూద్దువు గాని పద అని రూమ్ కి తీసుకువెళ్తాడు.

ఫ్రెష్ అయ్యి లైట్ ట్ ఫుడ్ తిని కాసేపు రెస్ట్ తీసుకుంటారు.
అవని చాలా మత్తుగా నిద్రపోతూ ఉంటుంది. విక్రమ్ కి మెలకువ వచ్చినా సరే.. భార్య నిద్ర మొహాన్ని చూసి ఇంకా దగ్గరికి లాక్కుని హత్తుకుని పడుకుంటాడు.

ఎంతసేపైనా నిద్ర లేవడం లేదని విసుగు వచ్చి అవిని బుగ్గ పైన కొరుకుతాడు. చురుక్కుమనడంతో  స్... అంటూ బుగ్గ మీద చెయ్యి వేసి రుద్దుకుంటూ మగతగా కళ్ళు విప్పుతూ ఏంటండీ ఇలాగా అని ముద్దు ముద్దుగా అడుగుతూ ఉంటుంది.

మనం వచ్చింది ఎందుకు నువ్వు ఇలా నిద్రపోవడానికా... అబ్బా జర్నీ వల్ల అలసటగా అనిపించి నిద్ర పట్టేసింది. ఆమాత్రం దానికే ఇలా చేస్తారా అని చిరుకోపంగా అడుగుతూ... గ్లాస్ విండో లో నుంచి బయటికి చూస్తూ ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు పెద్దవి చేస్తుంది.

ఏమైంది అలా చూస్తున్నావు అని అడిగితే... ఎక్సైట్మెంట్గా మంచు కురుస్తుందండి.... భర్త కౌగిలిలో నుంచి విడిపించుకుని బయటకి పరిగెడుతుంది.

హేయ్... జాగ్రత్త నేను వస్తున్నాను ఆగు అని నవ్వుతూ అవని వెనకాలే వెళతాడు. ఆ మంచు నీ బాల్స్ లాగా చేసి, ఎగరవేస్తూ   ఆడుకుంటూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ ని చూసి మీరు రండి ఆడుదురు గాని...నువ్వు ఆడు నేను చూస్తూ ఉంటాను అని చెబుతాడు.

దానికి అవని నడుం మీద చేతులు వేసుకొని ఇంత దూరం వచ్చింది  మీరు.... నేను ఆడుతూ ఉంటే మీరు చూస్తూ ఉండడానికా అని విక్రమ్ డైలాగులు విక్రమ్కే  అప్పజెప్పి చెయ్యి పట్టుకుని ముందుకు లాగుతుంది.

పర్వాలేదే... నా భార్యమణి కి కూడా సెటైర్స్  వేయడం వచ్చే అని అక్కడున్న ఐస్ ని బాల్ లాగా చేసి అవిని మీదకి విసురుతాడు.

ఆ బాల్ వచ్చి సూటుగా అవని గుండెలని తాకుతుంది. అబ్బా... అంటూ మీరు కావాలనే విసిరారుకదా చెబుతాను ఉండండి మీ పని అని....

తను కూడా ఐస్ ని బాల్ లాగా చేసి విక్రమ్ మీదకి విసురుతుంది. విక్రమ్ పక్కకి తప్పుకుంటూ నన్ను నువ్వు ఔట్ చేస్తే నువ్వు అడిగింది ఇస్తాను అవని అని మళ్ళీ ఐస్ బాల్ లాగా చేసి గురు చూసి అవని నడుం మీద కొడతాడు.

అవిని ఎన్నిసార్లు ట్రై చేసినా విక్రమ్ తప్పుకుంటూనే ఉంటాడు.  బిక్క మొహం వేసుకుని మీరు గురుచూసి కొడితే నేను అవుట్ అయిపోతున్నాను కానీ... నాకు మాత్రం మీరు దొరకడం లేదు.

ఒక్కసారి దొరికిపోవచ్చు కదా విక్రమ్ గారు అని గారంగా అడుగుతుంది. భార్య ముద్దు ముద్దు మాటలకి మెల్ట్ అవుతూనే...

అబ్బా అవని అలా దొరికితే ఇంక గేమ్ లో మజా ఏమంటుంది. ఏదైనా సాధించుకున్నప్పుడే ఆ గేమ్ లో ఒక ఆనందం ఉంటుంది.

ట్రై చెయ్.  అంతగా నీ వల్ల కాకపోతే నువ్వు ఓడిపోతున్నావు అనిపిస్తే... నేనే దొరుకుతాను అంటాడు. నో... నో...నేనేమీ అలసిపోవడం లేదని మళ్లీ ఐస్ తీసుకుని విసురుతూ ఉంటుంది.


అలా చాలాసేపు ఇద్దరు ఐస్ లో ఆడుతూఉంటారు.  అవని కి అలుపువస్తుంది అన్నప్పుడు... వెనకాల కి వచ్చి గట్టిగా హత్తుకొని...బాగుందా ఆట అని అడుగుతాడు.

చాలా బాగుంది ఫస్ట్ టైం తెలుసా..  ఇలా ఐస్ లో కూర్చుని ఆడుకోవడం. చిన్నప్పటి నుంచి నేను అసలు ఆడుకుందే లేదు.  పని.... పని అయిపోతే చదువుకోవడం అంతే...

కానీ ఈరోజు ఇంత ఐస్ లో ఆడుతూ ఉంటే చిన్నపిల్లని అయిపోయినట్టే అనిపిస్తుంది అని వెనక్కి తిరిగి గట్టిగా విక్రమ్ ని హత్తుకుంటుంది.

ఎమోషనల్ అవుతున్న అవనినీ గట్టిగా కౌగిలించుకొని డైవర్ట్ చేస్తూ ఓయ్ బంగారం....  ఈ మంచు లో ఆడి... ఆడి... చాలా చలిగా ఉంది. లోపలికి వెళ్తే హీటర్ పెట్టాలి అని చెవిలో హాస్కిగా అంటాడు.

ఆ మాటలకి అవిని సిగ్గుపడుతూ... మీకు అసలు సిగ్గే పెట్టలేదు దేవుడు అని... ఆ విక్రమ్ ని వదిలించుకొని లోపలికి పరుగుపెడుతుంది.

వెళుతున్నా అవినినీ చూసి నవ్వుకుంటూ నీ మనసులో ఎటువంటి బాధనిరానివ్వను. నీ చిన్నతనంలో నువ్వు మిస్ అయిపోయిన ప్రతిదీ నీ దగ్గరికి చేర్చుతాను.

నువ్వు బంగారమే నా భార్యమణి. నీ పెదవుల పైన చిరునవ్వు అలా మెరుస్తూ ఉంటే...ఎంతటి టెన్షన్ అయినా సరే గాలిలోకి ఎగిరిపోతోంది.

అవినినీ చూస్తూ విక్రమ్ కూడా లోపలికి వెళ్ళిపోతాడు. కిచెన్లో అవని ఫుడ్డు రీ హీట్ చేస్తూ ఉంటుంది. ఏం చేస్తున్నావ్ అని అడిగితే.....

ఫుడ్ వేడి చేస్తున్నాను. చాలాసేపు అయింది కదా...ఆకలి వేయడం లేదా అంటే... ఎందుకు వేయడం లేదు.. కానీ నా భార్యమని కోపరేట్ చేయడం లేదు అని అమాయకంగా అంటాడు.

వస్తున్న నవ్వని పెదవి కింద దాచి అబ్బో ఏం కోపరేట్ చేయడం లేదంట అని అడుగుతుంది. మరి నా ఆకలి తీర్చకుండా ఫుడ్ హీట్ చేస్తూ కూర్చుంటుంది.

కోపరేట్ చేయడం లేదనే కదా అర్థం...  హ్మ్... చాలా పెద్ద కష్టమే వచ్చింది మా ఆయనకి. ఇప్పుడు ఏం చేయాలి అదే అమాయకమైన ఫేస్తో అడుగుతుంది.

ఇప్పుడు మా ఆవిడ లైన్ లోకి వచ్చింది.  ముందు భర్త గారి వంటి ఆకలి తీర్చి.. అప్పుడు కడుపు ఆకలి గురించి ఆలోచించాలి అని దగ్గరికి లాక్కుని పెదవులు అందుకుంటాడు.

విక్రమ్ ఇస్తున్న ముద్దుకి.. భర్త మైకంలో పడిపోయి చేతులను విక్రమ్ తలలోనికి పోనిచ్చి ఆ ముద్దుకి సహకరిస్తూ ఉంటుంది.

ఈ చలిగాలికి... ఆ ముద్దు మైకానికి ఒంటిలో వేడి రాజుకుంటూ ఉంటుంటే... మెల్లిగా భార్యని ఎత్తుకొని ఆ ముద్దు నీ కంటిన్యూ చేస్తూనే బెడ్ రూమ్లోనికి తీసుకు వెళ్లిపోతాడు.

❤️❤️❤️❤️