27-01-2026, 08:43 PM
నేను అలా చూసి నవ్వుతుంటే
అక్క: సరే నువ్వు రెడీ అయి రా (అంటూ సిగ్గుతో రూమ్ లోంచి వెళ్ళిపోయింది)
నేను చిలిపిగా నవ్వుతూ అక్క చేయి పట్టుకుని ఆపి ఇంకో చేత్తో ఆ కవర్ లో ఉన్న బ్లాక్ ప్యాంటీ తీసి ముక్కు దగ్గర పెట్టుకుని గాఢంగా ఒకసారి మత్తెక్కించే నా అక్క రసాల వాసన పీల్చి కసిగా అక్క వైపు చూశా....
అక్క అబ్బ...... అన్నట్టు సిగ్గుతో గట్టిగా కళ్లు మూసుకుంది...
(ఆ ప్యాంటీ గురించి 1st: పేజీ 1 #20 లో , 2nd: పేజీ 5 #56 లో, 3rd: పేజీ 9 #164 లో చూడండి వెళ్లి. అప్పుడు బాగా అర్థం అవుతుంది ఎందుకు అంతలా సిగ్గు పడుతుంది అని )
మత్తుగా... సిగ్గు పడుతున్న అక్కని చూస్తూ మురిసిపోతున్నా సిగ్గు పడుతున్నప్పుడు నా జాను అందం చూసి....
నిజంగా చాలా అందంగా ఉంటుంది నా జాను ఇలా సిగ్గు పడుతున్నప్పుడు
నేను: నేను రాకముందే బ్యాగ్ లో పెట్టి వెళ్దాం అనే వచ్చావుగా పెట్టు, ఇంకా నువ్వే పేటి వేలు...(అని హ్యాపీగా అక్క సైడ్ చూసి చేయి వదిలేశా)
అక్క: పోరా... ( అదో రకమైన సిగ్గు టోన్ అండ్ ఎక్స్ప్రెషన్తో చెప్తూ) నువ్వే పెట్టుకో.... (అంటూ సిగ్గు పడుతూ ఇంకా ఫాస్ట్గా నా రూమ్ లో నుండి వెళ్ళిపోయింది)
నాకు చాలా హ్యాపీగా అనిపించింది మళ్ళీ ఆ ప్యాంటీ నా దగ్గరికి వచ్చేసరికి... అది అక్క అలా నా కోసం తెచ్చి ఇవ్వడం అండ్ దట్ టు అక్క అది వాష్ చేయకుండా ఇచ్చింది నేను చెప్పాను అని... క్రేజీ అసలు నా జానకి లవ్ నా మీద....
.
.
.
.
ఇంకా రెడీ అయిపోయి హాల్ లోకి వెళ్ళా.... అంతా హాల్ లోనే ఉన్నారు....
అక్క: రేయ్ తిన్నావా ఏమైనా.... తింటావా (అని లేట్ చేశా అనే కోపంతోనే ప్రేమగా అడిగింది)
నేను: (వదిన సైడ్ కామంగా చూస్తూ) తిన అక్క ఇందాకే కడుపు నిండా (అంటూ వదిన సళ్ళ వైపు చూసా)
వదిన: కాస్త సిగ్గు పడింది....
ఇంకా మెలిగా అని పెటుకునామ అని చూస్తూ మాట్లాడుకుంటూ ఉన్న మూడ్ అంత చేంజ్ ఐపోయింది పిన్ని చాలా బాధ పడింది... జానకి అక్క ఎపుడు వచ్చి వెలినా కాస్త బాధ ఉంటుంది కానీ ఈ సారి చాలా జరిగాయి...
ఇంకా అలా అలా అందరం మాట్లాడుకుంటూ కిందికి వచ్చాం బ్యాగ్స్ తీసుకొని.... అందరం చాలా హ్యాపీ.... బాబాయ్ ఊర్లో లేకపోయేసరికి అన్నయ్య మాకు ఒక కార్ అరేంజ్ చేశాడు మమ్మల్ని స్టేషన్ దాకా డ్రాప్ చేయడానికి....
కార్ లో బ్యాగ్స్ పెడుతుంటే.... పిన్ని అక్క ఏదో మాట్లాడుకున్నారు....
ఇంకా అక్క నాని గాడు పిన్నికి వదినకి బుడ్డోడికి బై చెప్తూ కార్ ఎక్కారు...
అప్పుడు పిన్ని నా దగ్గరికి వచ్చింది
పిన్ని: రేయ్ చెప్పింది గుర్తు ఉంది గా... (అంటూ కాస్త సీరియస్ గా అడిగింది)
నేను: సైలెంట్గా చూశా ఏం మాట్లాడలేక
పిన్ని: సరే జాగ్రత్త అంటూ కార్ దగ్గరికి వెళ్ళింది నాని గాడి దగ్గరికి....
వదిన: (నా దగ్గరికి వచ్చి పిన్నికి కనిపించకుండా నా చేయి పట్టుకుని కాస్త ప్రేమగా) బై రా.... (అని ఎందుకో కాస్త సాడ్ ఫేస్ పెట్టింది)
నేను: నువ్వు ఎందుకు సాడ్ అవుతున్నావ్ ఇప్పుడు (అంటూ చేయిని కాస్త పాంపర్ చేశా)
వదిన: Sorry రా నా వాళ్ళ చాలా ఇబ్బంది పడవు నువు (అంటూ కాస్త ప్రేమగా దినంగా నా కంట్లోకి చూస్తూ Regret గా చెప్పింది...)
నేను: అయ్యో... అలా ఏం లేదు లే వదిన... ఇంకా నీ వలే పిన్నికి అక్క గురించి తెలిసింది ఇపుడు పిన్ని కూడా యాక్సెప్ట్ చేసింది ఇంకేంటి... నువు ఇంకా దాని గురించీ అలో చించకు నువు మాకు హెల్ప్ ఏ చేసావు...
వదిన: (అలానే బాధగా చూస్తూ) హ్మ్మ్... జాగ్రత్త రా.... జానుతో గొడవలు పడకు ఓకేనా.... హ్యాపీ గా ఉండండి...(అంటూ ప్రేమగా చూసింది)
నేను: వదిన నిన్ను చాలా మిస్ అవుతా వదిన (అంటూ అలా చూశా...)
వదిన: సైలెంట్గా అలా నిల్చుంది.
నేను: మనం మళ్ళీ కలిసే వరకు బుడ్డోడికి పాలు ఇస్తూనే ఉండు సరేనా (అంటూ చిన్నగా నవ్వించేలా చెప్పా)
వదిన: నీ..... పోరా (అంటూ స్మూత్ గా డొక్కలో గుద్దింది)
నేను: చిన్నగా నవ్వా
వదిన: (చిన్నగా నవ్వుతూ) సరే నీ కోసం ఇస్తాను లే.... ఎప్పుడు కలుస్తావు రా మళ్ళీ.... (అంటూ అదోలా చూసింది....)
వదిన: అరేయ్ ఫస్ట్ నీ నెంబర్ ఇవ్వు రా... ఇంతవరకు నీ నెంబర్ ఏ లేదు (అంటూ సడన్ గా చూసింది)
ఇంకా అలా వదినకి నెంబర్ ఇచ్చి బై చెప్పి మెల్లగా ఒక కిస్ ఇచ్చి వెళ్లి కార్ ఎక్కా....
అక్క చాలా సాడ్ గా అయింది అక్కడి నుండి వెళుతున్నాం అని .... వాళ్ళ అందరికీ బై చెప్తుంటే చాలా బాధగా ఉంది... ఇంకా అలా బాయ్ చెప్పి ఇంకా స్టార్ట్ అయ్యాం...
అలా కార్ లో కూర్చొని వెళ్తున్నాం కార్ అంతా సైలెంట్ ఇద్దరం కాస్త బాధగా అలా కూర్చున్నాం...
నా మైండ్ అంతా అక్కడికి వచ్చాక జరిగినవే తిరుగుతున్నాయి....
అలా చూస్తుండగానే స్టేషన్ వచ్చేసింది....
అక్క: సరే నువ్వు రెడీ అయి రా (అంటూ సిగ్గుతో రూమ్ లోంచి వెళ్ళిపోయింది)
నేను చిలిపిగా నవ్వుతూ అక్క చేయి పట్టుకుని ఆపి ఇంకో చేత్తో ఆ కవర్ లో ఉన్న బ్లాక్ ప్యాంటీ తీసి ముక్కు దగ్గర పెట్టుకుని గాఢంగా ఒకసారి మత్తెక్కించే నా అక్క రసాల వాసన పీల్చి కసిగా అక్క వైపు చూశా....
అక్క అబ్బ...... అన్నట్టు సిగ్గుతో గట్టిగా కళ్లు మూసుకుంది...
(ఆ ప్యాంటీ గురించి 1st: పేజీ 1 #20 లో , 2nd: పేజీ 5 #56 లో, 3rd: పేజీ 9 #164 లో చూడండి వెళ్లి. అప్పుడు బాగా అర్థం అవుతుంది ఎందుకు అంతలా సిగ్గు పడుతుంది అని )
మత్తుగా... సిగ్గు పడుతున్న అక్కని చూస్తూ మురిసిపోతున్నా సిగ్గు పడుతున్నప్పుడు నా జాను అందం చూసి....
నిజంగా చాలా అందంగా ఉంటుంది నా జాను ఇలా సిగ్గు పడుతున్నప్పుడు
నేను: నేను రాకముందే బ్యాగ్ లో పెట్టి వెళ్దాం అనే వచ్చావుగా పెట్టు, ఇంకా నువ్వే పేటి వేలు...(అని హ్యాపీగా అక్క సైడ్ చూసి చేయి వదిలేశా)
అక్క: పోరా... ( అదో రకమైన సిగ్గు టోన్ అండ్ ఎక్స్ప్రెషన్తో చెప్తూ) నువ్వే పెట్టుకో.... (అంటూ సిగ్గు పడుతూ ఇంకా ఫాస్ట్గా నా రూమ్ లో నుండి వెళ్ళిపోయింది)
నాకు చాలా హ్యాపీగా అనిపించింది మళ్ళీ ఆ ప్యాంటీ నా దగ్గరికి వచ్చేసరికి... అది అక్క అలా నా కోసం తెచ్చి ఇవ్వడం అండ్ దట్ టు అక్క అది వాష్ చేయకుండా ఇచ్చింది నేను చెప్పాను అని... క్రేజీ అసలు నా జానకి లవ్ నా మీద....
.
.
.
.
ఇంకా రెడీ అయిపోయి హాల్ లోకి వెళ్ళా.... అంతా హాల్ లోనే ఉన్నారు....
అక్క: రేయ్ తిన్నావా ఏమైనా.... తింటావా (అని లేట్ చేశా అనే కోపంతోనే ప్రేమగా అడిగింది)
నేను: (వదిన సైడ్ కామంగా చూస్తూ) తిన అక్క ఇందాకే కడుపు నిండా (అంటూ వదిన సళ్ళ వైపు చూసా)
వదిన: కాస్త సిగ్గు పడింది....
ఇంకా మెలిగా అని పెటుకునామ అని చూస్తూ మాట్లాడుకుంటూ ఉన్న మూడ్ అంత చేంజ్ ఐపోయింది పిన్ని చాలా బాధ పడింది... జానకి అక్క ఎపుడు వచ్చి వెలినా కాస్త బాధ ఉంటుంది కానీ ఈ సారి చాలా జరిగాయి...
ఇంకా అలా అలా అందరం మాట్లాడుకుంటూ కిందికి వచ్చాం బ్యాగ్స్ తీసుకొని.... అందరం చాలా హ్యాపీ.... బాబాయ్ ఊర్లో లేకపోయేసరికి అన్నయ్య మాకు ఒక కార్ అరేంజ్ చేశాడు మమ్మల్ని స్టేషన్ దాకా డ్రాప్ చేయడానికి....
కార్ లో బ్యాగ్స్ పెడుతుంటే.... పిన్ని అక్క ఏదో మాట్లాడుకున్నారు....
ఇంకా అక్క నాని గాడు పిన్నికి వదినకి బుడ్డోడికి బై చెప్తూ కార్ ఎక్కారు...
అప్పుడు పిన్ని నా దగ్గరికి వచ్చింది
పిన్ని: రేయ్ చెప్పింది గుర్తు ఉంది గా... (అంటూ కాస్త సీరియస్ గా అడిగింది)
నేను: సైలెంట్గా చూశా ఏం మాట్లాడలేక
పిన్ని: సరే జాగ్రత్త అంటూ కార్ దగ్గరికి వెళ్ళింది నాని గాడి దగ్గరికి....
వదిన: (నా దగ్గరికి వచ్చి పిన్నికి కనిపించకుండా నా చేయి పట్టుకుని కాస్త ప్రేమగా) బై రా.... (అని ఎందుకో కాస్త సాడ్ ఫేస్ పెట్టింది)
నేను: నువ్వు ఎందుకు సాడ్ అవుతున్నావ్ ఇప్పుడు (అంటూ చేయిని కాస్త పాంపర్ చేశా)
వదిన: Sorry రా నా వాళ్ళ చాలా ఇబ్బంది పడవు నువు (అంటూ కాస్త ప్రేమగా దినంగా నా కంట్లోకి చూస్తూ Regret గా చెప్పింది...)
నేను: అయ్యో... అలా ఏం లేదు లే వదిన... ఇంకా నీ వలే పిన్నికి అక్క గురించి తెలిసింది ఇపుడు పిన్ని కూడా యాక్సెప్ట్ చేసింది ఇంకేంటి... నువు ఇంకా దాని గురించీ అలో చించకు నువు మాకు హెల్ప్ ఏ చేసావు...
వదిన: (అలానే బాధగా చూస్తూ) హ్మ్మ్... జాగ్రత్త రా.... జానుతో గొడవలు పడకు ఓకేనా.... హ్యాపీ గా ఉండండి...(అంటూ ప్రేమగా చూసింది)
నేను: వదిన నిన్ను చాలా మిస్ అవుతా వదిన (అంటూ అలా చూశా...)
వదిన: సైలెంట్గా అలా నిల్చుంది.
నేను: మనం మళ్ళీ కలిసే వరకు బుడ్డోడికి పాలు ఇస్తూనే ఉండు సరేనా (అంటూ చిన్నగా నవ్వించేలా చెప్పా)
వదిన: నీ..... పోరా (అంటూ స్మూత్ గా డొక్కలో గుద్దింది)
నేను: చిన్నగా నవ్వా
వదిన: (చిన్నగా నవ్వుతూ) సరే నీ కోసం ఇస్తాను లే.... ఎప్పుడు కలుస్తావు రా మళ్ళీ.... (అంటూ అదోలా చూసింది....)
వదిన: అరేయ్ ఫస్ట్ నీ నెంబర్ ఇవ్వు రా... ఇంతవరకు నీ నెంబర్ ఏ లేదు (అంటూ సడన్ గా చూసింది)
ఇంకా అలా వదినకి నెంబర్ ఇచ్చి బై చెప్పి మెల్లగా ఒక కిస్ ఇచ్చి వెళ్లి కార్ ఎక్కా....
అక్క చాలా సాడ్ గా అయింది అక్కడి నుండి వెళుతున్నాం అని .... వాళ్ళ అందరికీ బై చెప్తుంటే చాలా బాధగా ఉంది... ఇంకా అలా బాయ్ చెప్పి ఇంకా స్టార్ట్ అయ్యాం...
అలా కార్ లో కూర్చొని వెళ్తున్నాం కార్ అంతా సైలెంట్ ఇద్దరం కాస్త బాధగా అలా కూర్చున్నాం...
నా మైండ్ అంతా అక్కడికి వచ్చాక జరిగినవే తిరుగుతున్నాయి....
అలా చూస్తుండగానే స్టేషన్ వచ్చేసింది....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)