Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

--------
Part 84:
--------


"ச்ர்ர்ர்ர்..."

ஒரு மெல்லிய சத்தம்.

பிரகாஷ் அந்த லுங்கியை இடுப்புல இறுக்கி முடிச்சு போடும்போது...

அந்தப் பழைய காட்டன் துணி தாங்காம லேசா கிழியுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

அது என் புருஷன் கார்த்திக்கோட ரொம்பப் பழைய லுங்கி. ரொம்ப நைஞ்சு போன துணி.

கார்த்திக் கட்டும்போது அது இப்டி சத்தம் போட்டதில்லை. அவர் இடுப்பு மென்மையா இருக்கும். அவர் லேசாத் தான் கட்டுவார்.

ஆனா பிரகாஷ் இடுப்பு...

முரட்டுத்தனமா, கல்லு மாதிரி இருக்கு.

அவன் அந்த முடிச்சை இறுக்கின வேகத்துக்கு...

அந்த நூல் எல்லாம் பிரிஞ்சுக்கிட்டு சத்தம் போடுச்சு.

அந்தச் சத்தம் எனக்கு ஒரு விதமான கிக்கா இருந்துச்சு.

என் புருஷனோட மென்மையான, பழைய துணிக்குள்ள...

இவனோட முரட்டு சக்தி அடங்க மறுக்குது.

அந்தப் பழைய துணி இவன் இடுப்புல ஏறினதும்...

ஏதோ புதுசா மாறுன மாதிரி, இறுக்கமா புடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் முடிச்சுப் போட்டுட்டு நிமிர்ந்தான்.

கையில இருந்த அந்தச் சின்ன டவலை என்கிட்ட நீட்டினான்.

"இந்தாங்க மேடம்."

நான் கையை நீட்டினேன்.

அவன் கையில் இருந்து அந்த டவலை வாங்கினேன்.

வாங்கும்போதே...

என் விரல்கள் அந்த டவலுக்குள்ள புதையுற மாதிரி பிடிச்சேன்.

அது ஈரம்.

ஆனா ஜில்லுனு இல்ல.

வெதுவெதுப்பா இருந்துச்சு.

அவ்ளோ நேரம் அவனோட முகம், கழுத்து...

முக்கியமா அவனோட அந்தரங்கப் பகுதி மேல இருந்த டவல்.

அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணியை மறைச்சுக்கிட்டு இருந்த டவல்.

அவன் உடம்பு சூடு இன்னும் அந்தத் துணியில தங்கியிருந்துச்சு.

நான் அதை இறுக்கமாப் பிடிச்சேன்.

என் உள்ளங்கை அந்தச் சூட்டை உணர்ந்துச்சு.

அவனோட வேர்வை வாசனை அந்த டவல்ல இருந்து லேசா வீசுச்சு.

நான் அதை வாங்கி, பக்கத்துல இருந்த கட்டில் தலைப்பகுதி மேல போட்டேன்.

ஆனா என் கையில அந்தச் சூடு ஒட்டிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

இப்போ நான் அந்த ஈரம் சொட்டுற பேண்ட்டை எடுக்கணும்.

அது அவன் கால்ல இருந்து கழட்டிப் போட்டது. தரையில, வார்ட்ரோபுக்கு முன்னாடி கிடந்துச்சு.

அவன் அதுக்குக் குறுக்க நின்னுட்டு இருந்தான்.

"கொஞ்சம் நகரு பிரகாஷ்...

நான் அந்தப் பேண்ட்டை எடுக்கணும்."

"சரிங்க மேடம்."

அவன் கொஞ்சம் ஓரமா நகர்ந்து நின்னான்.

இப்போ அவன் எனக்கு இடது பக்கமா நின்னான்.

நான் குனியணும்.

நான் போட்டுருக்கிற நைட்டி...

கழுத்து கொஞ்சம் அகலமா, லூசா இருக்கும்.

நான் மெதுவா இடுப்பை வளைச்சு, முன்னாடி குனிஞ்சேன்.

நான் குனியக் குனிய...

புவி ஈர்ப்பு விசை  வேலையை ஆரம்பிச்சது.

என் நைட்டியோட கழுத்துப் பகுதி...

என் உடம்பை விட்டு விலகி, முன்னாடி தொங்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் உள்ள எதுவும் போடாததால...

என்னோட கனமான முலைகள்...

எந்தப் பிடிப்பும் இல்லாம...

"தொளக்"னு முன்னாடி விழுந்துச்சு.

அந்தத் துணிக்குள்ள...

என் மார்பு முழுசா ஊஞ்சல் மாதிரி தொங்குச்சு.

பிரகாஷ் நிக்கிற இடத்துல இருந்து பார்த்தா...

அவனுக்கு ஒரு தெளிவான காட்சி கிடைச்சிருக்கும்.

அவன் என் தலைக்கு மேல இருந்து, நின்னுக்கிட்டு பார்க்குறான்.

நான் குனிஞ்சிருக்கேன்.

அவன் பார்வை நேரா என் நைட்டி கழுத்து வழியா உள்ள இறங்கும்.

என்னோட மார்பு பிளவு...

என் முலைகளோட அந்த முழு வடிவம்...

ரெண்டு பக்கமும் உருண்டையா, வெள்ளையா, பந்து மாதிரித் தொங்குறது...

முக்கியமா...

என் முலைக் காம்புகள்.

தண்ணி பட்டு விறைச்சிருந்ததால...

அது இன்னும் நீளமா, கூர்மையா, கருப்பாத் தெரிஞ்சுது.

எல்லாமே அவன் கண்ணுக்கு விருந்து.

எனக்குத் தெரியும்.

நான் குனிஞ்ச அடுத்த வினாடியே...

என் முதுகுல அவனோட பார்வை சுடுறதை உணர்ந்தேன்.

அவன் என் முகத்தைப் பார்க்கல. என் முதுகைப் பார்க்கல.

நேரா அந்த இடைவெளிக்குள்ள...

என் நைட்டிக்குள்ள தான் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கான்னு எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

அவன் கண்கள் என் முலைகளை மேயுது.

"எப்படி இருக்கு..."னு அவன் மனசுக்குள்ள நினைப்பான்.

"தொட்டா எவ்ளோ மென்மையா இருக்கும்..."னு ஏங்குவான்.

முதல் மாதிரி இருந்திருந்தா...

இந்நேரம் டக்குனு பேண்ட்டை எடுத்துட்டு நிமிர்ந்திருப்பேன்.

இல்லன்னா ஒரு கையை வெச்சு கழுத்தை மறைச்சிருப்பேன்.

ஆனா நான்...

கவிதா கால் பண்ணி கெடுத்து வெச்சிருக்கிற பவித்ரா இப்போ.

என் மனசு சலனப்படுது.

நான் அவசரப்படல.

வேணும்னே ஒரு வினாடி தாமதப்படுத்தினேன்.

அந்தப் பேண்ட்டைப் பிடிக்கிறதுக்குக் கொஞ்சம் தடுமாறுற மாதிரி நடிச்சேன்.

என் விரல்கள் தரையில துழாவுச்சு.

நான் குனிஞ்சே நின்னேன்.

அவன் பார்க்கட்டும்.

மொத்தத்தையும் பார்க்கட்டும்.

அவன் கண்கள் என் முலை மேல படுறது...

அவன் கையே படுற மாதிரி எனக்கு ஒரு கூச்சத்தைக் கொடுத்துச்சு.

"பார்த்துக்கோ பிரகாஷ்..."

"உனக்குத் தான் இந்த விருந்து."

"நீ என்னைத் தொடாமலேயே...

நான் உனக்கு என்னையே காட்டுறேன்."

"நான் அழகா இருக்கேன்ல...

பார்த்து ரசிச்சுக்கோ."

எனக்குள்ள ஒரு விதமான சந்தோஷம்.

அவன் பார்வை என் மேல படப்பட...

என் காம்புகள் இன்னும் விறைச்சுது.

ஒரு அஞ்சு வினாடி கழிச்சு...

நான் அந்தப் பேண்ட்டைப் பிடிச்சேன்.

கையில எடுத்தேன்.

"சொத சொத"னு ஈரம்.

கனமா இருந்துச்சு.

நான் நிமிர்ந்தேன்.

எழுந்த வேகத்துல...

அந்த நைட்டி மறுபடியும் என் உடம்போட ஒட்டிக்கிச்சு.

ஆனா காட்சி முடிஞ்சு போச்சு.

என் கையில அந்த நனைஞ்ச பேண்ட் இருந்துச்சு.

நான் அதைத் தூரமாப் பிடிக்கல.

என்னை அறியாமலே...

என் மார்போடு அணைச்சுப் பிடிச்சேன்.

அந்த ஈரம் என் நைட்டியில் பட்டு...

என் மார்பை நனைச்சுது.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி...

இந்தத் துணிக்குள்ள தான் அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணி இருந்துச்சு.

அதை மறைச்சுக்கிட்டு இருந்தது இந்தத் துணி தான்.

இப்போ அதை நான் என் நெஞ்சோட அணைச்சுக்கிட்டு நிக்கிறேன்.

அவனோட சுண்ணி இருந்த கதகதப்பு இன்னும் இதுல இருக்குமோ?

நான் நிமிர்ந்து அவன் கண்ணைப் பார்த்தேன்.

அவன் இன்னும் அந்த அதிர்ச்சியிலயே...

என் மார்பைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்ணுல ஆசை வழிஞ்சுது.

நான் அவனை ஸ்டாப் பண்ண நினைச்சேன்.

"என்ன பிரகாஷ்...

அங்க என்ன பார்வை?"

நான் கேட்டேன்.

அவன் திடுக்கிட்டுப் போனான். கண்ணை திருப்பினான்.

"ஒ...

ஒன்னுமில்ல மேடம்."

"எங்க பார்த்தனு எனக்குத் தெரியும்."

நான் அதை பெருசுபடுத்தல. உடனே அடுத்த கேள்விக்குத் தாவினேன்.

இது என் மனசுல உறுத்திக்கிட்டே இருந்த கேள்வி.

பாத்ரூம்ல பார்த்ததுல இருந்து என் மண்டைக்குள்ள ஓடிக்கிட்டு இருந்த கேள்வி.

"உனக்கு ஜட்டி போடுற பழக்கமே இல்லையா?"

நான் நேரடியாவே கேட்டேன்.

எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, முகத்துக்கு நேரா கேட்டேன்.

அவன் இதை எதிர்பார்க்கல.

ஒரு வீட்ல இருக்குறவங்க...

அந்த அப்பார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன் கிட்ட, "ஏன் ஜட்டி போடல?"னு இப்டி ஓப்பனா கேப்பாங்கன்னு அவன் நினைச்சுக்கூடப் பார்க்கல.

அவன் முகம் மாறிப்போச்சு.

தடுமாறினான்.

"அது...

அது வந்து மேடம்..."

"என்ன வந்து?"

"இல்ல மேடம்...

இப்போ சம்மர் இல்லையா..."

"அதுக்கு?"

"உள்ள போட்டா...

ஃபுல்லா வேர்த்துடும் மேடம். தொடை இடுக்குல எல்லாம் இச்சிங்கா இருக்கும் மேடம்."

"அதான்...

போடாம வந்தேன்."

"வேற ஒன்னும் இல்ல மேடம்."

அவன் ஏதோ ஒரு காரணத்தைச் சொல்லிச் சமாளிச்சான்.

ஆனா அது பொய்னு எனக்குத் தெரியும்.

இல்ல...

ஒருவேளை உண்மையா கூட இருக்கலாம்.

"ம்ம்ம்..."

நான் தலையாட்டினேன்.

"சரி...

என்னவோ பண்ணு."

ஆனா என் மனசுக்குள்ள ஓடுன எண்ணம் வேற.

"அப்போ இவன் எப்பவுமே இப்டித் தானா?"

"ராத்திரி பகலா கேட்ல உக்காந்து டூட்டி பார்க்கும்போது...

இவன் உள்ள ஒன்னும் போட மாட்டானா?"

"அப்போ அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணி...

அவன் பேண்ட்டுக்குள்ள சும்மா சுதந்திரமா ஆடிட்டு இருக்குமா?"

"எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம...

காத்துல ஆடிக்கிட்டு இருக்குமா?"

"நடக்கும்போதெல்லாம் அது இவன் தொடையில இடிச்சுக்கிட்டே இருக்குமா?"

"இவன் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ண வர்றப்போலாம்...

இவன் ஜட்டி போடாமத் தான் என் முன்னாடி நின்னிருப்பானா?"

இந்த நினைப்பே எனக்கு ஒரு கிளுகிளுப்பைத் தந்தது.

"இங்க பாரு...

உன் டீ-ஷர்ட் அங்க கிடக்கு."

நான் பாத்ரூம் வாசலைக் காட்டினேன்.

அவன் கழட்டிப் போட்ட டீ-ஷர்ட் அங்கேயே தரையில கிடந்துச்சு.

"எடுத்துக்குறேன் மேடம்."

அவன் நகரப் போனான்.

"இரு...

நானே எடுக்குறேன்."

மறுபடியும் எனக்கு அந்த ஆசை வந்துச்சு.

அவன் பார்க்குறான்...

நான் ஏன் மறைக்கணும்?

நான் அந்த டீ-ஷர்ட் கிடந்த இடத்துக்குப் போனேன்.

திரும்பவும் குனிஞ்சேன்.

மறுபடியும் அதே ஆங்கிள் .

என் இடுப்பு வளைஞ்சுது.

நைட்டி கழுத்து தொங்குச்சு.

என் முலைகள் மறுபடியும் வெளிய எட்டிப் பார்த்துச்சு.

இந்தத் தடவை நான் அவனைப் பார்க்கல. ஆனா அவன் என்னைத் தான் பாக்குறான்னு தெரியும்.

நான் அந்தச் சட்டையை எடுத்தேன்.

நிமிர்ந்தேன்.

அவன் கண்கள்ல அந்த ஆசை இன்னும் குறையல.

"சரி...

நீ போய் ஹால்ல சோபால உக்காரு. நான் இதை வாஷிங் மெஷின்ல போட்டுட்டு வர்றேன்."

நான் அவனை அனுப்பி வெச்சேன்.

அவன் தயங்கித் தயங்கி ஹாலுக்குப் போனான்.

நான் யூட்டிலிட்டி ஏரியாவுக்குப் போனேன்.

அங்க வாஷிங் மெஷின் இருந்துச்சு.

இப்போ நான் தனியா இருந்தேன்.

என் கையில அவனோட நனைஞ்ச ட்ராக் பேண்ட். அவனோட வேர்வை புடிச்ச டீ-ஷர்ட்.

ரெண்டுமே ஈரம்.

நான் மெஷின் மூடியைத் திறந்தேன்.

உள்ள போடப் போனேன்.

திடீர்னு என் கை நின்னுச்சு.

அந்த ட்ராக் பேண்ட்டை என் முகத்துக்கு நேராத் தூக்கினேன்.

குறிப்பா...

அந்த இடுப்புப் பகுதியை.

அவனோட சுண்ணி இருந்த இடம்.

அவனோட கொட்டைகள் உரசின இடம்.

எனக்கு ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான ஆசை வந்துச்சு.

"முகர்ந்து பார்க்கலாமா?"

"அவனோட வாசனை இதுல இருக்கும்."

"அவன் ஜட்டி போடாம போட்டிருந்த பேண்ட் இது."

"அவனோட ஆணுறுப்பு வாசனை...

அவனோட வேர்வை நெடி..."

"ஒருவேளை...

அந்தப் பைக்ல வரும்போது, இல்ல பாத்ரூம்ல நிக்கும்போது...

அவன் சுண்ணியில இருந்து வடிஞ்ச அந்த ப்ரீ-கம்...

அது கூட இதுல பட்டிருக்கலாம்."

"அதை என் மூக்கால உறிஞ்சிப் பார்க்கலாமா?"

என் கை நடுங்குச்சு.

அந்தத் துணியை மூக்குக் கிட்ட கொண்டு போனேன்.

அந்த ஈரம் என் முகத்துல படுற தூரம் வரைக்கும் கொண்டு போனேன்.

என் மூச்சு காத்து அதுல பட்டுச்சு.

ஒரு வினாடி...

என் மூளை மரத்துப்போச்சு.

"சீ...

பவித்ரா...

என்ன ஜென்மம் நீ?"

"எவ்ளோ கேவலமா மாறிட்ட..."

"ஒரு வாட்ச்மேன் டிரஸ்ஸை...

அதுவும் அவன் போட்டிருந்த பேண்ட்டை முகர்ந்து பார்க்குற அளவுக்குத் தரங்கெட்டுப் போயிட்டியா?"

எனக்கு நானே ஒரு அறை குடுத்துக்கிட்டேன்.

"தூக்கிப் போடு."

வேகமா அந்தத் துணிகளை மெஷினுக்குள்ள வீசினேன்.

மூடியை "டப்"னு சாத்தினேன்.

டிரையர் பட்டனைத் தட்டினேன்.

மெஷின் சுத்த ஆரம்பிச்சது.

ஆனா என் மனசு சுத்தமாகல.

நான் அதைச் செய்யல தான்...

ஆனா செய்யணும்னு ஆசைப்பட்டேன்ல?

அந்த ஆசையே தப்பு தானே.

நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டேன்.

கிச்சனுக்குப் போனேன்.

ஃப்ரிட்ஜைத் திறந்தேன். ஜில்லுனு தண்ணி பாட்டிலை எடுத்தேன்.

ரெண்டு கிளாஸ் எடுத்தேன்.

தண்ணியை ஊத்தினேன்.

ஹாலுக்கு வந்தேன்.

பிரகாஷ் சோபால உக்காந்து இருந்தான்.

அவன் என் புருஷனோட லுங்கியைக் கட்டிக்கிட்டு...

சட்டை இல்லாம...

வெத்து உடம்போட உக்காந்து இருந்தான்.

அந்தக் காட்சி...

ஏதோ என் புருஷன் உக்காந்து இருக்கிற மாதிரி...

ஆனா உடம்பு மட்டும் வேற மாதிரி இருக்கிற மாதிரி தெரிஞ்சுது.

நான் அவன்கிட்ட ஒரு கிளாஸை நீட்டினேன்.

"இந்தா தண்ணி."

"தேங்க்ஸ் மேடம்."

அவன் வாங்கினான்.

நான் போயி...

சோபாவோட இன்னொரு மூலையில உக்காந்தேன்.

அவன் ஒரு ஓரத்துல...

நான் ஒரு ஓரத்துல.

நான் உக்காந்ததும்...

எனக்கு ஒரு திமிர் வந்துச்சு.

இவ்ளோ நேரம் என்னோட மார்பைப் பார்த்தான்.

நான் சாதாரணமாக உக்காரல.

என் வலது காலைத் தூக்கி...

இடது கால் மேல போட்டேன்.

நான் போட்டிருக்கிற இந்த நைட்டி கொஞ்சம் வழுவழுன்னு இருக்கும்.

நான் காலைத் தூக்கிப் போட்டதும்...

அந்தத் துணி "சர்ர்ர்"னு வழுக்கிக்கிட்டு பின்னாடி போச்சு.

என் முழங்கால் முழுசா வெளிய தெரிஞ்சுது.

அதுக்கும் மேல...

என் தொடைப்பகுதி.

பாதித் தொடை வரைக்கும் துணி ஏறிடுச்சு.

என் உள் தொடை...

வெள்ளையா...

மென்மையா...

பளபளன்னு தெரிஞ்சுது.

அவன் கால் கருப்பா, முடியோட கரடுமுரடா இருந்துச்சு.

என் கால்...

அதுக்கு நேர் மாறா...

பால் மாதிரி, ஒரு முடி கூட இல்லாம வழவழன்னு இருந்துச்சு.

அந்த டியூப் லைட் வெளிச்சத்துல...

என் தொடைச் சதை மின்னுச்சு.

நான் துணியை இழுத்து விடல.

அதை மறைக்கல.

அப்படியே விட்டேன்.

என் தொடையோட அந்த மென்மையான பகுதி...

மேல போகப் போக...

என்னோட அந்தரங்கத்துக்குப் போற வழி...

அவனுக்கு அது மட்டும் மறைஞ்சு இருந்துச்சு.

அவன் தண்ணி குடிச்சுக்கிட்டே...

என் காலைப் பார்த்தான்.

அவன் பார்வை என் உள் தொடையில நிலைச்சு நின்னுச்சு.

நான் அதை ரசிச்சேன்.

"பார்த்துக்கோ..."

"நான் அழகா இருக்கேன்ல..."

"இவ்ளோ நேரம் என் கால் மேல கண்ணு வெச்சிருந்தியே...

இப்போ நல்லாப் பார்த்துக்கோ."

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்தப் பேச்சும் இல்ல.

ஆனா அந்த அறையில...

ஆசை அனல் மாதிரி வீசுச்சு.



--------
Part 85:
--------

நான் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா உக்காரலாம்னு நினைச்சேன்.

என் வலது காலைத் தூக்கி, இடது கால் மேல போட்டேன்.

நான் போட்டிருந்தது அந்த சிந்தெடிக் நைட்டி. அது ரொம்ப வழுவழுன்னு இருக்கும்.

வெறும் ஜட்டி மட்டும் தான் உள்ள இருந்துச்சு அந்த நைட்டிக்குள்ள.

நான் காலைத் தூக்கிப் போட்ட வேகத்துல...

அந்த நைட்டி துணி "சர்ர்ர்"னு வழுக்கிக்கிட்டு பின்னாடி போச்சு.

என் முழங்கால் முழுசா வெளிய தெரிஞ்சுது.

அதுக்கும் மேல...

என் தொடைப்பகுதி.

பாதித் தொடை வரைக்கும் துணி ஏறிடுச்சு.

நான் அதை இழுத்து விடல.

எனக்கு ஒரு வினாடி "திக்"னு இருந்துச்சு.

ஆனா அடுத்த வினாடி...

ஒரு விதமான சோம்பேறித்தனத்துல அப்படியே விட்டுட்டேன்.

"பரவால்ல...

அவன் என்ன பண்ணிடுவான்...

என்ன பார்க்கப் போறான், ஆல்ரெடி என்னோட முலையை பார்த்துட்டு தானே இருக்கான்?"னு ஒரு அசட்டு தைரியம்.

அதே சமயம்...

"அவனை இன்னும் தவிக்க விடணும்"னு ஒரு நினைப்பு.

"அவன் பார்க்கட்டும்...

பார்த்து ஏங்கட்டும்."

பிரகாஷ் எனக்கு எதிர்ல இருந்த சோபால உக்காந்திருந்தான்.

அவன் கையில் தண்ணி கிளாஸ் இருந்துச்சு. அவன் குடிக்கல.

அவன் கண்கள் வேலையை ஆரம்பிச்சது.

முதல்ல அவன் பார்வை என் கால் பாதம் மேல விழுந்துச்சு.

என் கால் விரல்கள்...

அவன் பார்வை என் விரல்களை வருடுச்சு.

சும்மா பார்க்கல...

அவன் கண்ணுலேயே தடவுற மாதிரி ஒரு பார்வை.

அங்க இருந்து பார்வை மெதுவா மேல ஊர்ந்துச்சு.

என் கணுக்கால்...

என் கெண்டைக்கால் சதை...

அங்க முடி எதுவும் இருக்காது. நான் அவ்ளோ சுத்தமா, வாக்ஸிங் பண்ணி வெச்சிருப்பேன்.

வழுவழுன்னு, பால் மாதிரி இருக்கிற என் காலை அவன் கண்கள் வருடிச்சு.

அங்க இருந்து பார்வை இன்னும் மேல போச்சு.

என் முழங்கால் மூட்டு...

அப்புறம்...

துணி விலகித் தெரிஞ்ச அந்தத் தொடைப்பகுதி.

என் உள் தொடை. அது வெயில் படாத இடம். ரொம்ப மென்மையான இடம்.

என் புருஷனைத் தவிர வேற யாரும் பார்க்காத இடம்.

இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் அதை உத்து பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் பார்வை என் தோலைத் தொடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு நெருப்புக்குச்சி உரசினா எப்டி இருக்குமோ...

அப்டி ஒரு சூடு என் தொடையில தெரிஞ்சுது.

அவன் கண்கள் அங்க நிக்கல.

இன்னும் மேல போக முயற்சி பண்ணுச்சு.

நான் காலைத் தூக்கிப் போட்டிருக்கிறதுனால...

என் ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல ஒரு சின்ன இடைவெளி விழுந்திருக்கும்.

நிழல் விழுந்த அந்த இடம்.

அந்த இடத்துல துணி இல்லைன்னா...

என் ஜட்டி தெரியும்.

இல்லன்னா...

ஜட்டிக்கு வெளிய பிதுங்கிட்டு இருக்கிற என் தொடைச் சதை தெரியும்.

அவன் பார்வை அந்த இருட்டுக்குள்ள எதையோ தேடுச்சு.

எனக்குத் தெரியும் அவன் எதைத் தேடுறான்னு.

அவன் கண்கள் அந்த மெலிசான துணிக்குள்ள ஊடுருவித் தேடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

எனக்கு உடம்பு முழுக்க "ஜிவ்"வுனு ஆச்சு.

என் அடிவயிறு கலங்குச்சு.

இது தப்பு.

ரொம்பத் தப்பு.

நான் டக்குனு காலை இறக்கி, துணியை மூடியிருக்கணும்.

ஆனா என் கை நகரல.

அவன் என்னைப் பார்க்குற விதம்...

அந்தப் பசி...

எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு மூலையில பிடிச்சிருந்தது.

"என்னைப் பார்க்குறதுக்கு ஒரு ஆம்பளை இப்டி ஏங்குறானே..."

ஆனா இந்த அமைதி ரொம்ப ஆபத்தா இருந்துச்சு.

இதை இப்படியே விட்டா...

அவன் எல்லை மீறிடுவான்.

நான் பேச்சை மாத்தணும்.

இந்தச் சூழ்நிலையை நார்மல் ஆக்கணும்.

நான் தொண்டையைக் கனைச்சேன்.

"ம்ம்ம்...

என்ன பிரகாஷ்...

தண்ணி குடி."

"ஆ...

குடிக்குறேன் மேடம்."

அவன் திடுக்கிட்டு, கிளாஸை வாயில வெச்சான்.

"அப்புறம்...

அப்பார்ட்மெண்ட்ல உன் வேலை இப்போ சரியா போகுதா?"

நான் எதையோ கேட்டேன்.

"நல்லா போகுது மேடம். ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல."

"தண்ணி லாரி கரெக்டா வருதா?"

"வருது மேடம். நேத்து கூட ரெண்டு லோடு வந்துச்சு."

"ம்ம்ம்...

வெயில் வேற அதிகமா இருக்குல்ல...

அதான் கேட்டேன்."

"ஆமா மேடம்...

இந்த வருஷம் வெயில் ரொம்ப அதிகம். ரூம்லேயே இருக்க முடியல."

"அதான்...

நீ அடிக்கடி தண்ணி குடி. உடம்பைப் பார்த்துக்கோ."

"கண்டிப்பா மேடம்."

"நீ எப்போ டியூட்டிக்கு போவ இன்னைக்கு?"

"சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு மேடம்."

"இல்ல...

இன்னைக்கு நைட் டூட்டி தானே?"

"ஆமா மேடம்...

இன்னைக்கு நைட் டூட்டி தான். நான் தான் பார்க்கணும்."

"ஓ...

சரி சரி."

நான் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன். வாய் வார்த்தை சாதாரணமா வந்துச்சு.

ஆனா என் மனசு?

என் மனசு முழுக்க என் தொடை மேலேயே இருந்துச்சு.

"அவன் இன்னும் பார்த்துக்கிட்டு தான் இருக்கான்."

"நான் பேசுறது எதையும் அவன் காது கொடுத்துக் கேட்கல."

"அவன் கவனம் முழுக்க என் தொடைச் சதையில தான் இருக்கு."

"அவன் பார்வை என் நைட்டிக்குள்ள, என் அந்தரங்கத்துக்குள்ள நுழையப் பாக்குது."

எனக்கு மூச்சு வாங்குச்சு.

என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு.

நான் நல்ல பொண்ணு மாதிரி நடிக்கப் பார்த்தேன். ஆனா முடியல.

இனியும் பொறுக்க முடியாது.

அவன் பார்வை என்னைத் துகில் உரியுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் நிமிர்ந்து உட்காந்தேன்.

கண்டிப்பாப் பேச நினைச்சேன்.

"ஏய் பிரகாஷ்..."

"போதும் நிறுத்து."

"என்ன அங்க பார்வை?"

"எப்போ பாரு எதையாவது உத்து பார்த்துக்கிட்டே இருக்க?"

"ஒரு பொண்ணை எப்டி பார்க்கணும்னு தெரியாதா?"

"கண்ணு எங்க மேயுது?"

நான் கோவமாத் தான் கேட்டேன்.

ஆனா என் குரல்ல அந்த அதிகாரம் இல்ல. ஒரு விதமான சிணுங்கல் தான் இருந்துச்சு.

அவன் பயப்படல.

தலை குனியல.

லேசாச் சிரிச்சான்.

அந்தச் சிரிப்பு...

ஒரு மாதிரியான சிரிப்பு.

எல்லாத்தையும் புரிஞ்சுக்கிட்ட சிரிப்பு.

"இல்ல மேடம்...

நான் தப்பா பார்க்கல."

"பின்ன?"

"இந்த டிரஸ் மேடம்..."

"என்ன டிரஸ்?"

"நீங்க போட்டிருக்கிற இந்த நைட்டி...

உங்களுக்கு ரொம்ப நல்லாருக்கு."

"அப்படியா?"

"ஆமா மேடம். இது நைட்டி மாதிரியே இல்ல."

"வேற எப்டி இருக்கு?"

"ஏதோ...

மாடர்ன் டிரஸ் மாதிரி இருக்கு."

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"மாடர்ன் டிரஸ்ஸா..."

அவன் என்ன சொல்ல வர்றான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

"மாடர்ன் டிரஸ்னா...

துணி கம்மியா இருக்கும்."

"உடம்பு தெரியும்."

"இவன் அதைத்தான் சொல்றான்."

"என் நைட்டி முன்னாடி நனைஞ்சு போய்...

என் முலைகள் தெரிஞ்சதை அவன் சொல்றான்."

"துணி மெலிசா இருந்து...

என் உடம்பு தெரிஞ்சதை அவன் சொல்றான்."

"உங்க உடம்பை இது மூடி மறைக்கல மேடம்...

அப்பட்டமா காட்டுதுன்னு நாசூக்கா சொல்றான்."

எனக்கு முகம் செவந்து போச்சு.

"சீ...

சும்மா இரு. எதையாவது உளறாத."

"தண்ணியைக் குடிச்சுட்டு...

உடம்பைக் கூல் பண்ணிக்கோ."

"வெயில்ல அலைஞ்ச சூடு உனக்கு இன்னும் குறையல."

நான் அவனைத் திட்டினேன்.

அவன் கிளாஸை வாயில வெச்சான்.

ஒரு மிடறு தண்ணி குடிச்சான்.

நிதானமா என்னை ஏறிட்டான்.

"தண்ணி குடிச்சா வாய் மட்டும் தான் மேடம் கூல் ஆகுது."

"வேற?"

"உங்களைப் பார்த்தாத் தான்...

என் கண்ணும் கூல் ஆகுது."

"என் கண்ணுக்கும் ஒரு குளிர்ச்சி கிடைக்குது."

எனக்கு நெஞ்சுல ஒரு அடி விழுந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

"என்ன பேச்சு பேசுறான் இவன்..."

"இது டபுள் மீனிங்."

"இல்ல இல்ல...

டைரக்ட் மீனிங்."

"என்னோட முலையையும், என் தொடையையும் பார்த்தா தான் அவன் கண்ணு குளிருதா?"

என் அடிவயிறு "சுருக்"னு சுருங்கிச்சு.

அவன் தைரியம் எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது.

என்கிட்ட யாரும் இப்டி ரசிச்சுப் பேசுனது இல்ல. தைரியமா டைரக்ட்டா பேசுனதும் இல்ல.

இவன் என் முன்னாடி உக்காந்து...

என் முகத்துக்கு நேரா...

"உன்னை ரசிக்குறேன்"னு சொல்றான்.

நான் வெளியில நடிக்க வேண்டியதா இருந்துச்சு.

"சீ...

போதும். ஓவராப் பேசாத."

நான் முகத்தைத் சுழிச்சேன்.

ஆனா உள்ளுக்குள்ள...

"பேசுடா..."

"இன்னும் பேசு."

"என்னை வர்ணி."

"நான் எவ்ளோ அழகா இருக்கேன்னு சொல்லு."

"உனக்கு என்ன வேணும்னு சொல்லு."

எனக்கு பயமா இருந்துச்சு.

"நான் இவனுக்கு இடம் குடுக்குறேனா?"

"இப்டியே பேச விட்டா...

இவன் என் மேல பாய்ஞ்சுடுவானா?"

"க்ரீன் சிக்னல்னு நினைச்சுப்பானா?"

ஆனா...

ஒரு ஆம்பளை நம்ம அழகை அணு அணுவா ரசிச்சுப் பேசும்போது...

அதைத் தடுத்து நிறுத்த எந்தப் பொண்ணுக்கும் மனசு வராது.

நானும் பொண்ணு தானே.

அவன் என்னைக் கொண்டாடுறது எனக்குப் போதையா இருந்துச்சு.

அவன் சோபால லேசா அசைஞ்சு உக்காந்தான்.

கால்களை அகலமா வெச்சான்.

அவன் கட்டியிருந்த அந்த லுங்கி...

என் புருஷன் கார்த்திக்கோட பழைய லுங்கி.

அது அவனுக்கு ரொம்ப இறுக்கமா இருந்துச்சு.

அவன் தொடைத் தசைகள் பெருசா இருந்ததால...

அந்தத் துணி அவரை இழுத்துப் பிடிச்சது.

முக்கியமா...

அவன் கால்களுக்கு நடுவுல...

அந்த இடுப்புப் பகுதியில...

துணி ரொம்பத் திணறுச்சு.

அவன் உள்ள ஜட்டி போடலையே.

அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணி...

அந்தத் துணிக்குள்ள இருந்து வெளிய வரத் துடிச்சுது.

அவன் காலை விரிக்கும் போதெல்லாம்...

அந்தத் துணி அவன் சுண்ணியை இறுக்கிப் பிடிச்சுது.

அந்தப் பழைய துணி வழியா...

அவனோட சுண்ணியோட வடிவம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

அடிப்பக்கம் தடியாவும்...

தலைப்பக்கம் உருண்டையாவும் தெரிஞ்சுது.

அவன் முடிச்சுப் போட்டிருந்த இடம்...

தொப்புளுக்குக் கீழே இறங்கி...

தளர்ந்து போய் இருந்துச்சு.

எனக்கு ஒரு பயம்.

"இவன் இன்னும் கொஞ்சம் காலை விரிச்சா..."

"இல்ல வேகமா அசைஞ்சா..."

"அந்தப் பழைய துணி தாங்காம கிழிஞ்சுடுமோ?"

"ஏற்கனவே கட்டும்போது கிழிஞ்ச மாதிரி சத்தம் கேட்டுச்சு."

"இப்போ முழுசா கிழிஞ்சா..."

"அவன் மறுபடியும் அம்மணமா என் முன்னாடி நிப்பான்."

"அந்தக் கருப்புத் தடி...

என் முகத்துக்கு நேரா ஆடிக்கிட்டு நிக்கும்."

நான் அதை நினைக்கும்போதே...

என் நாக்கு வறண்டு போச்சு.

நான் அந்த இடத்தையே உத்து பார்த்தேன்.

அந்தத் துணிக்குள்ள ஒரு பெரிய மலைப்பாம்பு நெளியுற மாதிரி...

அவனோட சுண்ணி அசைஞ்சுது.

பிரகாஷ் என் பார்வையை கவனிச்சான்.

அவனுக்குத் தைரியம் கூடிடுச்சு.

அவன் இனிமே வாட்ச்மேனா பேசல.

ஒரு ஆம்பளையா பேசினான்.

"மேடம்..."

"என்ன?"

"நீங்க நிஜமாவே சினிமா ஹீரோயின் மாதிரி இருக்கீங்க."

"சும்மா ஐஸ் வைக்காத."

"இல்ல மேடம்...

சத்தியமா."

"உங்களைப் பார்த்தா...

ஒரு பையனுக்கு அம்மானு யாராவது நம்புவாங்களா?"

"கல்லூரிக்கு போற பொண்ணு மாதிரி இருக்கீங்க."

"சும்மா உங்க வீட்டுக்காரர் குடுத்து வெச்சவர்."

எனக்கு "குப்"புனு சந்தோஷம்.

காலையில கவிதா கூட இதைத்தான் சொன்னா.

இப்போ இவனும் அதே சொல்றான்.

நான் பிரகாஷைப் பார்த்தேன்.

அவன் கருப்பா இருக்கான்.

முகம் ஒன்னும் அழகு இல்ல. கரடு முரடா இருக்கும்.

கார்த்திக் நல்ல சிகப்பு. பாக்க லட்சணமா இருப்பார்.

ஆனா...

கார்த்திக் என்னை இப்டிப் பார்த்ததில்லை.

இப்டி பேசுனதில்லை.

பிரகாஷ் வார்த்தையில ஒரு மாயம் இருந்துச்சு.

அவன் பேச்சு...

என்னைத் தொடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த ரூம்ல இருந்த சூழ்நிலை மாறிடுச்சு.

இப்போ அங்க "ஒரு வீடோட ஓனர் - வாட்ச்மேன்" இல்ல.

ஒரு "ஆண் - பெண்".

அவன் கண்களில் இருந்த அந்தத் தீ...

என் மேல பரவுச்சு.

நான் என்னை இளமையா உணர்ந்தேன்.

விரும்பத்தக்கவளா உணர்ந்தேன்.

அவன் சோபால முன்னாடி சாய்ஞ்சான்.

என்னை நோக்கி குனிஞ்சான்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த தூரம் குறைஞ்சுது.

அவன் வாய் திறந்தான்.

இன்னும் ஏதோ சொல்ல வந்தான்.

அவன் உதடு துடிக்குது. அவன் கண்ணுல வெறி.

நான் இப்டியே உக்காந்திருந்தா என்ன நடக்கும்?

"அவன் மனசுக்குள்ள என்ன நினைக்குறான்?"

"இப்போ இங்கேயே என்னைத் தூக்கி வெச்சுச் செய்யணும்னு நினைக்கிறானா?"

அந்த நினைப்பு வந்ததும் என் இதயம் படபடன்னு அடிச்சுக்கிச்சு.

அந்த உச்சகட்ட பதட்டத்துல...

சரியா அந்த வினாடியில...

"பீப்...

பீப்...

பீப்..."

யூட்டிலிட்டி ஏரியாவில இருந்து ஒரு சத்தம்.

வாஷிங் மெஷின் அலறியது.

துணி துவைச்சு முடிச்சு...

டிரையர் ஓடி முடிஞ்சதுக்கான சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் எங்களை உலுக்கிப் போட்டுச்சு.