[sandeep987]

మరుసటి రోజు ఉదయం.. కాలేజీ వాతావరణం ఎప్పటిలాగే సందడిగా ఉంది, కానీ అనన్య పరిస్థితి మాత్రం దానికి పూర్తి భిన్నంగా ఉంది. ఆమె నడకలో నిన్నటి కంటే ఎక్కువ తడబాటు, ముఖంలో అలసటతో కూడిన ఒక వింతైన మెరుపు కనిపిస్తున్నాయి.

అనన్య కాలేజీ గేటు దాటుతుంటే, సైదులు అక్కడ తన ఖాకీ డ్రెస్సులో దర్జాగా కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు. వాడు ఆమెను చూడగానే ఒక క్రూరమైన నవ్వు నవ్వి, తన మీసం తిప్పుతూ సైగ చేశాడు. అనన్య గుండె ఒక్కసారిగా జారిపోయింది. రాత్రి ఆ పాత షెడ్డులో వాడు చేసిన మృగ ప్రాయమైన పనులు ఆమె ఒంటి మీద పచ్చిగా ఇంకా గుర్తులను మిగిల్చాయి.

క్లాసులోకి వెళ్ళగానే ప్రియ, కావ్య ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. అనన్య కుర్చీలో కూర్చునేటప్పుడు చాలా ఇబ్బంది పడటం వాళ్లు గమనించారు.

ప్రియ (కళ్లు పెద్దవి చేసి): "ఏంటే అనన్యా.. ఈరోజు నీ మొహం అచ్చం రాత్రంతా నిద్రలేని లంజ మొహంలా ఉంది! ఆ నడక ఏంటి? అంతలా కంగారు పడుతున్నావ్.. రాత్రి నీ సాఫ్ట్‌వేర్ మొగుడు ఏమైనా కొత్త ప్రయోగాలు చేశాడా ఏంటి?"

కావ్య (ఉత్సాహంగా దగ్గరకు జరిగి): "అంటే.. నిన్న నువ్వు చెప్పిన దానికంటే దారుణంగా జరిగిందా? వాడు మళ్ళీ లోపలే చిమ్మాడా?"

అనన్య (సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుని): "ఈసారి లోపల చిమ్మడమే కాదురా.. 'నీకు పొగరు ఎక్కువైంది, అందుకే ఈరోజు నీకు చుక్కలు చూపిస్తా' అని చెప్పి, నా చేతులు వెనక్కి విరిచి కట్టేసి మరీ దెంగాడు. నేను వద్దని అరుస్తున్నా వాడు వినలేదు. నా పిరుదుల మీద వాడు కొట్టిన దెబ్బలకి అవి ఇంకా ఎర్రగా కందిపోయి ఉన్నాయి. అందుకే సరిగ్గా కూర్చోలేకపోతున్నాను."

ప్రియ: "అమ్మో! అంత పచ్చిగానా? మరి నువ్వు వదిలించుకోవచ్చు కదా?"

అనన్య (ఒక విధమైన కసితో): "వదిలించుకోవాలని అనిపించదురా.. వాడు నన్ను అంత మొరటుగా వాడుకుంటుంటే, నా లోపల ఏదో తెలియని సుఖం. వాడు తిట్టే బూతులు, ఆ పచ్చి మాటలు వింటుంటే నాకు మళ్ళీ మళ్ళీ వాడి కింద పడాలనిపిస్తుంది. వాడు నా కడుపులోకి తన ఆయుధాన్ని దించుతుంటే.. నా ప్రాణాలు పోతున్నట్టున్నా, ఆ పోటులో ఉండే కిక్కు వేరురా!"

మధ్యాహ్నం కాలేజీ ఆడిటోరియంలో షార్ట్ ఫిలిం ఆడిషన్స్ రెండో రౌండ్ మొదలైంది. అనన్య స్టేజ్ మీద లైట్ల వెలుతురులో నిలబడి ఉంది. అప్పటికే ఆమె లోపల సైదులు పెట్టిన మంట రగులుతూనే ఉంది. స్టేజ్ కింద డైరెక్టర్, కెమెరామెన్ ఉన్నారు. అయితే, ఎవరికీ తెలియని విషయం ఏంటంటే.. స్టేజ్ పక్కన ఉన్న చీకటి పరదా (Curtain) వెనుక సైదులు నక్కి ఉన్నాడు.

వాడు అక్కడ నిలబడి అనన్య వైపు చూస్తూ, తన ప్యాంట్ మీద చేయి వేసి రాసుకుంటూ ఆమెను రెచ్చగొడుతున్నాడు.

డైరెక్టర్: "అనన్యా, ఇది చాలా ఇంపార్టెంట్ సీన్. నువ్వు నీ ప్రియుడిని విడిచి వెళ్ళలేక, ఆ సుఖాన్ని తలుచుకుంటూ బాధపడే ఒక 'బోల్డ్' సీన్ చేయాలి. నీ ఎమోషన్స్ లో ఆ కసి, ఆ తపన కనిపించాలి. రెడీ.. యాక్షన్!"

అనన్య డైలాగ్స్ చెప్పడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆమె కళ్లు మాత్రం సైడ్ లో ఉన్న సైదులు మీద ఉన్నాయి. వాడు పరదా వెనుక నుండి తన నాలుకతో పెదవులను తడుపుకుంటూ, ఆమెకు మాత్రమే కనిపించేలా తన బట్టలు సవరించుకుంటున్నాడు. ఆ చూపుల్లో "నువ్వు ఎంత హీరోయిన్ వేషాలు వేసినా, రాత్రి నా కింద పడాల్సిన లంజవే" అన్న వెటకారం స్పష్టంగా ఉంది.

అనన్యకు రాత్రి వాడు తన కాళ్లను గాలిలోకి ఎత్తి దెంగిన పచ్చి జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి. సీన్ లో భాగంగా ఆమె తన రెండు చేతులతో తన ఒంటిని తడుముకుంటూ ఎక్స్ ప్రెషన్స్ ఇస్తోంది.

అనన్య (డైలాగ్): "నువ్వు నన్ను వదిలి వెళ్లలేవు.. నీ స్పర్శ నా ఒంటికి అలవాటైపోయింది. నా లోపల ఆ వేడి ఇంకా ఆరలేదు..."

ఆ డైలాగ్ చెబుతున్నప్పుడు అనన్య కళ్లలో నిజంగానే నీళ్లు తిరిగాయి. అది చూసి డైరెక్టర్ మురిసిపోయాడు. కానీ ఆమె మనసులో మాత్రం సైదులు మొరటుతనం మెదులుతోంది. అప్పుడే సైదులు ఎవరూ చూడకుండా పరదా చాటు నుండి బయటకు వచ్చి, అనన్య వెనుక భాగాన్ని తన లాఠీతో ఒక్కసారి సున్నితంగా తట్టాడు.

ఆ స్పర్శకు అనన్య ఒక్కసారిగా వణికిపోయి, ఆ సుఖంతో "ఆహ్.." అని గట్టిగా మూలిగింది.

డైరెక్టర్ (ఉత్సాహంగా): "వావ్! అద్భుతం అనన్యా! ఆ మూలుగులో ఎంత కసి ఉందో! రియలిస్టిక్ గా ఉంది. సీన్ పండిపోయింది!"

అనన్యకు చెమటలు పట్టేశాయి. స్టేజ్ కింద ఉన్న ప్రియ, కావ్యలు కూడా ఆమె నటన చూసి షాక్ అయ్యారు. "అనన్య ఇంత పచ్చిగా ఎలా మూలగగలుగుతోంది?" అని వాళ్లు గుసగుసలాడుకున్నారు.

ఆడిషన్ ముగియగానే అనన్య స్టేజ్ దిగి వస్తుంటే, సైదులు మెల్లగా ఆమె పక్కనుండి వెళ్తూ.. "ఏందే లంజా.. ఆ పోటు గుర్తొచ్చి అంతలా అరిచావా?నీ లోపల నా రసం ఎలా నింపాలో నాకు తెలుసు" అని పచ్చిగా గొణిగి వెళ్లిపోయాడు.

అనన్య వణుకుతున్న చేతులతో తన డ్రెస్ సర్దుకుంది. ఆమె ఒంటి మీద ఉన్న ఆ పాత గాట్లు మళ్ళీ మండుతున్నాయి.

ఆడిషన్స్ హడావిడి ముగిసింది. ఆడిటోరియం నిండా ఉన్న విద్యార్థులంతా ఫలితాల కోసం ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్నారు. స్టేజ్ మీద డైరెక్టర్, పక్కనే కెమెరామెన్ తమ ల్యాప్‌టాప్‌లో రికార్డ్ చేసిన వీడియోలను ఒకసారి చెక్ చేసుకుంటున్నారు.

డైరెక్టర్ మైక్ తీసుకుని అందరి వైపు చూస్తూ అనౌన్స్ చేశాడు.

డైరెక్టర్: "ఓకే ఫ్రెండ్స్.. అందరూ చాలా బాగా పర్ఫార్మ్ చేశారు. ఎస్పెషల్లీ కొందరు అమ్మాయిల ఎమోషన్స్ చూస్తుంటే చాలా రియలిస్టిక్ గా అనిపించింది (అనన్య వైపు చూస్తూ నవ్వాడు). అయితే సెలెక్ట్ అయిన అభ్యర్థుల ఫైనల్ లిస్ట్ మాత్రం ఇప్పుడు చెప్పలేం. మా టీమ్ అంతా కూర్చుని డిస్కస్ చేసి, కరెక్ట్ గా రెండు రోజుల్లో రిజల్ట్ అనౌన్స్ చేస్తాం. సెలెక్ట్ అయిన వారికి పర్సనల్ గా మెసేజ్ వస్తుంది. థాంక్యూ!"

అనన్య ఊపిరి పీల్చుకుంది. తన పర్ఫార్మెన్స్ డైరెక్టర్ కి నచ్చిందని ఆమెకు అర్థమైంది. కానీ ఆ పక్కనే ఉన్న పరదా చాటు నుండి సైదులు మళ్ళీ కనిపించాడు. వాడు తన లాఠీతో తన అరచేతి మీద కొట్టుకుంటూ, అనన్యకు ఒక కరకు చూపు విసిరాడు. ఆ చూపులో అర్థం—"రెండ్రోజుల దాకా నీకు టైమ్ ఉంది అనుకుంటున్నావేమో.. కానీ నాకు మాత్రం ఇప్పుడే కావాలి" అని.

అనన్య తన బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకు వస్తుంటే ప్రియ, కావ్య ఆమెను పట్టుకున్నారు.

కావ్య: "ఏంటే.. డైరెక్టర్ నిన్ను చూసి అలా నవ్వుతున్నాడు? నిన్నే హీరోయిన్ గా ఫిక్స్ చేసినట్టు ఉన్నాడు కదా! ఆ మూలుగులకి పడిపోయి ఉంటాడులే."

అనన్య (కంగారుగా): "అబ్బ.. ఊరుకోరా. అందరికీ అలాగే చూస్తారు వాళ్ళు. పదండి వెళ్దాం, నాకు ఇక్కడ ఉండటం సేఫ్ అనిపించడం లేదు."

అనన్య గబగబా పార్కింగ్ వైపు వెళ్తుంటే, సైదులు అప్పటికే తన పోస్ట్ దగ్గరికి చేరుకున్నాడు. అనన్య స్కూటీ తీస్తుండగా, వాడు ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చి గేటు పట్టుకుని నిలబడ్డాడు.

సైదులు (మెల్లగా): "ఏందే పిల్లా.. రిజల్ట్ కి రెండు రోజులు టైమ్ ఉందంట కదా? కానీ నా ఆయుధం మాత్రం రెండు నిమిషాలు కూడా ఆగనంటోంది. వెనక వైపు ఖాళీగా ఉన్న స్టోర్ రూమ్ తాళం నా దగ్గరే ఉంది.

అనన్యకు గుండె వేగం పెరిగిపోయింది. తన ఫ్రెండ్స్ ఇంకా అక్కడే ఉన్నారు.

డైరెక్టర్ మరియు కెమెరామెన్ తమ విల్లాలో కూర్చుని ఆడిషన్ వీడియోలను చెక్ చేసుకుంటున్నారు. అనన్య మూలిగిన సీన్ ప్లే అవుతుంటే డైరెక్టర్ సిగరెట్ వెలిగించి వింతగా నవ్వాడు.

డైరెక్టర్: "చూడు రాహుల్.. ఆ మూలుగులో ఎంత పచ్చిదనం ఉందో! నిజంగా ఎవడో దెంచుతున్నట్టు ఎక్స్ ప్రెషన్ ఇచ్చింది. కానీ వీళ్లని హీరోయిన్ చేస్తే తల పొగరు పెరిగిపోతుంది. దీన్ని హీరోయిన్ పక్కన ఉండే లంజ క్యారెక్టర్‌కి సెలెక్ట్ చెయ్. అప్పుడే మనకు కూడా వాడుకోవడానికి ఛాన్స్ దొరుకుతుంది."

కెమెరామెన్: "కరెక్ట్ చెప్పావ్ బాస్. మెయిన్ హీరోయిన్ అంటే రూల్స్ అంటారు. ఇలాంటి క్యారెక్టర్ అయితే షూటింగ్ గ్యాప్ లో మనం కూడా ఒక చెయ్యి వేయొచ్చు. ఆ ఫిగర్ లో ఏదో మంట ఉంది రా!"

అదే సమయంలో కాలేజీ వెనుక ఉన్న స్టోర్ రూమ్ దగ్గర సైదులు అనన్యను చీకట్లోకి లాగాడు. వాడు తన ఖాకీ ప్యాంట్ విప్పడానికి రెడీ అవుతుంటే, అనన్య భయంతో వాడి చేతులు పట్టుకుంది.

అనన్య (వణుకుతూ): "సైదులు.. వద్దురా.. కన్నా, నాకు పీరియడ్స్ వచ్చాయిరా! ఈ నాలుగు రోజులు నన్ను వదిలేయ్. నొప్పిగా ఉంది.. ఇప్పుడు అస్సలు వద్దురా నా మొగుడా!"

సైదులు ఒక్కసారిగా ఆగి, ఆమె జుట్టు పట్టుకుని తన వైపుకు లాక్కున్నాడు. వాడి కళ్లలో కసి ఇంకా తగ్గలేదు.

సైదులు (క్రూరంగా): "ఏందే.. ముట్టు వస్తే నా మొడ్డ ఆగుతుందా? నీకు నొప్పి ఉంటే నాకేంటి? ఆ మొన్న రాత్రి నీ లోపల చిమ్మిన రసం ఇంకా బయటకు రాకముందే మళ్ళీ ఎర్ర రక్తం మొదలైందా?"

అనన్య: "నిజం రా.. కావాలంటే చూడు. చాలా మంటగా ఉంది. ఈ నాలుగు రోజులు ఆగు, ఆ తర్వాత నువ్వు ఎలా చెబితే అలా చేస్తా. నీ కాళ్లు పట్టుకుంటా కావాలంటే!"

సైదులు ఆమెను గోడకు అదిమి పట్టి, ఆమె ఎదలను గట్టిగా నలిపేస్తూ, "సరేలేవే.. లోపల దించకపోయినా, నీ నోటితో నా తీట తీర్చాలి. నా ఆయుధం నీ నోట్లో పెడతా.. ఆ పని కానివ్వు. అంతేకానీ పీరియడ్స్ అని సాకులు చెబితే.