Adultery அந்த மூன்று நாட்கள்

[shivkajan]

** இது grok உதவியுடன் எழுதப்பட்டது , முழுவதும் கற்பனையே. கதைவகை Adultery யே என்றாலும் லைட்டாக இன்செஸ்ட் மற்றும் cuckold பிளஸ் cuckson themes வந்து போகும்.   

Jaffna வில்  ஒரு சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பம். வத்சலா, நாற்பத்திரண்டு வயது. வீட்டு வேலைகளை அமைதியா பார்த்துக்கிற இல்லத்தரசி. சுமன், நாற்பத்தைந்து வயது. வங்கியில் மேலாளரா வேலை பார்க்கிறார். அவங்களோட ஒரே மகன் சுஜன். இப்போ அவன் கொழும்புல ஒரு தனியார் கல்லூரியில் IT டிகிரி படிக்கப் போறான். அடுத்த வாரமே பயணம்.

வீட்டில் எல்லாரும் கொஞ்சம் பரபரப்பா, கொஞ்சம் சோகமா இருக்காங்க. சுமன் வேலையிலிருந்து வந்து கதவைத் திறந்ததும், சமையலறையிலிருந்து வத்சலா வெளியே வந்தாள். கையில் இன்னும் கொஞ்சம் மாவு ஒட்டியிருந்தது. முகத்தில் சின்ன கவலை தெரிஞ்சது.

“அப்பா வந்துட்டீங்களா? சுஜன் இன்னும் சாமான்களை பேக் பண்ணிட்டு இருக்கான். வாங்க… ஒரு தடவை வந்து பாருங்களேன்…”

சுமன் ஷூக்களைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு தலையாட்டினார். “ஆமா வத்சலா, நான் பாக்குறேன். சுஜன்… இங்க வாடா கண்ணா!” என்று சத்தமா கூப்பிட்டார்.

சுஜன் அறையிலிருந்து ஓடி வந்தான். கையில் ஒரு காகித லிஸ்ட். முகத்தில் சின்ன எக்ஸைட்மெண்ட்.

“அப்பா, அம்மா… நான் பேக்குக்கு லிஸ்ட் எழுதி வச்சிருக்கேன். ஷர்ட்ஸ் ஆறு, பேண்ட் நாலு, புத்தகங்கள், லேப்டாப் சார்ஜர், ஹெட்போன்… எல்லாம் இருக்குதா?”

வத்சலா மெதுவா அவன் தோளில் கை வைத்தாள். அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். “எல்லாம் இருக்கு கண்ணா. ஆனா கொழும்புல வெயில் ரொம்ப அதிகம்னு சொல்றாங்க. இன்னும் ரெண்டு லைட் கலர் ஷர்ட் எடுத்துக்கோ. நான் இப்பவே தைச்சு தர்றேன்.”

சுமன் சிரித்தார். “ஏ வத்சலா, நீ எப்பவும் இப்படித்தான். அவன் இப்போ பெரிய ஆளாச்சு. கொழும்புல அபார்ட்மெண்ட் எடுத்தாச்சு. சின்னதுதான், ஆனா தனியா இருக்கப் போதுமானது. வாடகை ஜாஸ்தியில்லடி.”

சுஜன் தலையசைத்தான். “ஆமா அப்பா. நான் தனியா சமைக்க கத்துக்கிடுவேன். அம்மா சொன்ன மாதிரி அரிசி, துவரம் பருப்பு, எண்ணெய், மசாலா எல்லாம் லிஸ்ட் பண்ணி வாங்கி வச்சிருக்கேன். அங்க போய் சமைச்சு ஆரம்பிச்சுடுவேன்.”

வத்சலா கண்கள் சிவந்தன. அவள் மெதுவா சொன்னாள், “கண்ணா… நீ தனியா இருக்கப் போறியே… சாப்பாடு சரியா சாப்பிடு. தண்ணி ஜாஸ்தியா குடி. ராத்திரி தூங்குறப்போ கதவு, ஜன்னல் எல்லாம் நல்லா மூடிட்டு தூங்கு. கொழும்புல திருட்டு அதிகம்னு கேள்விப்பட்டேன்…”

சுமன் அவளைப் பார்த்து ஆறுதலா சொன்னார். “வத்சலா, அவன் புத்தி இருக்கான். நாம தினமும் போன் பண்ணுவோம். வீடியோ கால் பண்ணுவோம். அவன் நல்லா படிச்சு நல்ல மார்க் எடுத்தா, நமக்கு அதுதானே பெருமை.”

அடுத்த சில நாட்கள் வீடு நிரம்பியது. வத்சலா புது டிபன் பாக்ஸ் வாங்கிட்டு வந்தாள். அதை மெதுவா திறந்து, ஒவ்வொரு அறையா போட்டாள் – பருப்பு சாதம், குழம்பு, அவியல், பேப்பட், வறுத்த கடலை. “முதல் வாரம் இத எடுத்துட்டு போ கண்ணா. பிறகு நீயே சமை.”

சுஜன் சிரித்தான். “அம்மா, உங்க சமையல் மாதிரி எங்கயும் கெடைக்காது. ரொம்ப மிஸ் பண்ணுவேன்.”

சுமன் பணம், ஐடி கார்டு, பாஸ்புக் எல்லாம் ஒரு சின்ன பர்ஸில் வைத்து சரி பார்த்தார். “இதெல்லாம் பத்திரமா வச்சுக்கோ கண்ணா. ஏதாவது தேவைனா உடனே போன் பண்ணு.”

பயணத்துக்கு முந்தைய நாள் இரவு. எல்லாரும் சேர்ந்து உணவு உண்ண உட்கார்ந்தார்கள். வத்சலா சிறப்பு மெனு செய்திருந்தாள் – கோழி கறி, இடியாப்பம், பொங்கல், பால்கோவா. யாரும் அதிகம் பேசவில்லை. சாப்பாடு மெதுவா நடந்தது. ஒவ்வொரு வாயும் கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு போனது.

வத்சலா மெதுவா தலையைத் தூக்கி சொன்னாள், “கண்ணா… நீ நல்லா படு. எங்களுக்கு பெருமையா இரு. அம்மா அப்பா எப்பவும் உன்னோட இருக்கோம்… இங்க இருந்தாலும், அங்க இருந்தாலும்.”

சுஜன் கண்ணீர் வழிய, “அம்மா, அப்பா… நான் உங்களை ஏமாத்த மாட்டேன். சீக்கிரமே வந்து பார்க்க வருவேன்.”

அடுத்த நாள் காலை. சுஜன் பஸ் ஏறினான். வத்சலாவும் சுமனும் பஸ் ஸ்டாண்டில் நின்று கை ஆட்டினார்கள். கண்கள் கலங்கியிருந்தன. பஸ் மெதுவா நகர்ந்து போனது. வீடு திரும்பியதும் திடீரென வெறிச்சோடிப் போனது. சமையலறையில் வத்சலா தனியா நின்று அழுதாள்.

கொழும்பு வந்து சேர்ந்த சுஜன். பஸ் ஸ்டேண்டிலிருந்து ஆட்டோ எடுத்து மரைன் டிரைவ் போனான். அப்பா சொன்ன அட்ரஸ் பார்த்து கட்டிடத்துக்கு முன்னால் நின்னான். 10வது மாடி. முழு ஃபர்னிஷ்ட் 2 பெட்ரூம் அபார்ட்மெண்ட். வெளியிலிருந்தே கடல் தெரிஞ்சது.

லிஃப்ட் எடுத்து மேல போனான். கீ சொருகி கதவு திறந்ததும் உள்ளே நுழைந்தான். கண்கள் விரிந்தன. சோபா செட், டைனிங் டேபிள், பெரிய டிவி, ஃபுல் எக்விப்ட் கிட்சன் – எல்லாம் ரெடி. பெரிய ஜன்னல்கள் வழியா இந்தியன் ஓஷன் தெரிஞ்சது. அலைகள் ஒலி மெதுவா கேட்டது.

பால்கனிக்கு போனான். கடல் காற்று முகத்தில் அடித்தது. சூரியன் மறையத் தொடங்கியிருந்தது. அவன் மெதுவா மூச்சு விட்டான். “வாவ்… இது ரொம்ப அழகு” என்று மனசுக்குள் சொன்னான்.

அம்மா கொடுத்த டிபன் பாக்ஸை மெதுவா திறந்தான். பருப்பு சாதத்தின் வாசனை வந்ததும் கண்கள் நனைந்தன. ஒவ்வொரு வாயும் மெதுவா சாப்பிட்டான். சாப்பிட்டு முடித்து உடனே வீட்டுக்கு கால் பண்ணினான்.

“அம்மா… வந்துட்டேன். அபார்ட்மெண்ட் ரொம்ப சூப்பர்! 10வது ஃப்ளோர், கடல் ஃபுல் வியூ. அப்பா சொன்ன மாதிரி 2 பெட்ரூம்… நான் தனியா இருக்கேன் இப்போ. ரூம்மேட் பார்க்கலாம் பிறகு.”

வத்சலா சந்தோஷத்தோடு, “நல்லா இருக்கியா கண்ணா? சரியா சாப்பிட்டியா? கதவு பூட்டிட்டு இரு… தண்ணி குடி…”

சுமன் போனை எடுத்தார். “கண்ணா, எல்லாம் சரியா? WiFi கனெக்ட் பண்ணு. கல்லூரி எப்ப ஸ்டார்ட்? ஏதாவது தேவைனா சொல்லு.”

சுஜன் சிரித்தான். “எல்லாம் ஓகே அப்பா. நான் இப்போ கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு அருகில இருக்குற சூப்பர்மார்க்கெட் போய் சாமான் வாங்குறேன். அரிசி, பருப்பு, பால்… நாளைக்கு சமைக்க ஆரம்பிச்சுடுவேன்.”

மாலை பால்கனியில் உக்கார்ந்து கடலைப் பார்த்தான். அலைகள் மெதுவா அடிச்ச சத்தம். கடல் காற்று முகத்தில் தீண்டியது. ஜாஃப்னாவோட வித்தியாசம் தெரிந்தது. கொஞ்சம் ஹோம் சிக்னஸ் வந்தது. ஆனா புது இடம், புது வாழ்க்கை… எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா எக்ஸைட்டிங்கா மாறியது.

அவன் லேப்டாப் எடுத்து கல்லூரி டைம்டேபிள் பார்த்தான். அடுத்த வாரம் கிளாஸ் ஸ்டார்ட். “இங்கிருந்து நல்லா படிச்சு, அம்மா அப்பாவுக்கு பெருமை சேர்க்கணும்” என்று மெதுவா முடிவு பண்ணினான்.

இரவு ஆனதும் பெட்ரூமில் போய் படுத்தான். ஜன்னல் வழியா கடல் தெரிஞ்சது. அலைகள் சத்தத்தோட மெதுவா தூங்கினான். புது பயணம் ஆரம்பமாகியிருந்தது – கொழும்பின் மரைன் டிரைவில், கடல் எதிரே… சுஜனின் கனவுகள் இன்னும் பெரிதாக, மெதுவா வளர்ந்து கொண்டிருந்தன.

காலை 6 மணிக்கே எழுந்தான். அபார்ட்மெண்ட் ஜன்னல் வழியா கடல் சூரிய உதயம் அழகா தெரிஞ்சது. "இன்னைக்கு ஃபர்ஸ்ட் டே... எல்லாம் சரியா நடக்கணும்"னு மனசுல சொல்லிக்கிட்டு குளிச்சு ரெடியானான். அம்மா கொடுத்த லைட் ப்ளூ ஷர்ட், பேண்ட், ஷூ – எல்லாமே நல்லா செட் ஆகியிருந்தது. பேக்குல நோட்புக், பேனா, லேப்டாப், வாட்டர் பாட்டில் எடுத்துக்கிட்டு கீழே இறங்கினான்.

கல்லூரி Wellawatte-ல இருந்து கொஞ்ச தூரத்துலதான் – பிரபலமான தனியார் கல்லூரி. அவன் படிக்குறது IT டிகிரி. ஆட்டோ எடுத்து 20-25 நிமிஷத்துல போய்ச் சேர்ந்தான். கேம்பஸ் பெருசா, மாடர்னா – பச்சை புல்வெளி, உயரமான பில்டிங்ஸ், ஸ்டூடண்ட்ஸ் கூட்டம். பெரும்பாலானவங்க கொழும்பு லோக்கல்ஸ், சிலர் வெளியூர், வடக்கில இருந்து வந்தவங்களும் இருந்தாங்க.

என்ட்ரன்ஸ்ல ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் டேபிள் இருந்தது. ID காட்டி ஸ்டூடண்ட் ID கார்டு வாங்கினான். "Welcome to the campus! Orientation starts at 9 AM in the main auditorium"னு ஒரு சீனியர் சிரிச்சு சொன்னான்.

ஆடிட்டோரியத்துல போய் உக்கார்ந்தான். நிறைய ஃப்ரெஷர்ஸ் – எல்லாரும் எக்ஸைட்மென்ட்ல இருந்தாங்க. வெல்கம் ஸ்பீச் ஆரம்பமாச்சு. பிரின்சிபால் பேசினார்: "நீங்க இங்க வந்திருக்கீங்க உங்க ஃப்யூச்சரை உருவாக்க... ஹார்ட் வொர்க், டிஸிப்ளின், ஃப்ரெண்ட்ஷிப் – எல்லாமே முக்கியம். ரேகிங் இல்லை, நீங்க எங்களோட ஃபேமிலிக்கு வரவேற்கப்படுறீங்க."

பிறகு டிபார்ட்மெண்ட் வாரியா இன்ட்ரக்ஷன். சுஜன் IT டிபார்ட்மெண்டுக்கு போனான். லெக்சரர் ஒருத்தர் வந்து கோர்ஸ் ஸ்ட்ரக்சர், சிலபஸ், அசைன்மெண்ட்ஸ், எக்ஸாம் பேட்டர்ன் எல்லாத்தையும் விளக்கினார். "First semester கொஞ்சம் டஃப், ஆனா enjoyable-தான். லைப்ரரி, லேப்ஸ் use பண்ணுங்க, க்ளப்ஸ்ல ஜாயின் பண்ணுங்க."

மதியம் 12 மணிக்கு பிரேக். கேன்டீனுக்கு போனான். ரைஸ் அண்ட் கறி, நூடுல்ஸ், ஷார்ட்ஸ் – எல்லாமே இருந்தது. அருகில ஒரு குரூப் ஸ்டூடண்ட்ஸ் உக்கார்ந்தாங்க. ஒருத்தன் "Hi, new-ஆ? எங்க இருந்து?"னு கேட்டான்.

"Jaffna இருந்து... இப்போ Wellawatte-ல தங்குறேன்"னு சுஜன் சொன்னான்.

"நல்லா இருக்கு! நான் Colomboல இருந்து தான். பெயர் அஹ்மட். First year IT-தான்"னு அவன் சிரிச்சான். பேச்சு நல்லா ஓடிச்சு. ரெண்டு பேரும் ஃப்ரெண்ட்ஸ் ஆனாங்க – காமனா IT கோர்ஸ், புது கல்லூரி எக்ஸைட்மென்ட் எல்லாம் பேசினாங்க.

மதியம் கிளாஸ் – Intro to Computing, Maths for IT. லெக்சரர் ஸ்பீடா பேசினாலும் சுஜனுக்கு புரிஞ்சது. நோட்ஸ் எடுத்தான்.

மாலை 4 மணிக்கு கிளாஸ் முடிஞ்சது. கேம்பஸ் டூர் எடுத்தாங்க – லைப்ரரி, கம்ப்யூட்டர் லேப், ஜிம், கேன்டீன் எல்லாத்தையும் காட்டினாங்க. சில க்ளப் இன்ட்ரக்ஷன்ஸும் இருந்தது – கோடிங் க்ளப், டான்ஸ் க்ளப், சோஷியல் சர்வீஸ்.

வீட்டுக்கு திரும்பும்போது ஆட்டோவுல உக்கார்ந்து யோசிச்சான். "ரொம்ப நல்லா இருக்கு... புது ஃப்ரெண்ட்ஸ், புது கிளாஸ், கடல் வியூ ரூம் – எல்லாமே பெர்ஃபெக்ட்." போன்ல அம்மா கால் வந்தது.

"மகனே, முதல் நாள் எப்படி இருந்துச்சு?"

"சூப்பர் அம்மா! எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்க. ஒரு ஃப்ரெண்ட் கூட பேசினேன் – அஹ்மட், Colomboல இருந்து. நாளைக்கு ரெண்டு கிளாஸ் இருக்கு."

வத்சலா சந்தோஷமா, "நல்லா சாப்பிடு. கவனமா இரு."

வீட்டுக்கு வந்து பால்கனியில உக்கார்ந்து கடலை பார்த்தான். சூரியன் மறையுறது அழகா இருந்தது. "இது என் புது ஜர்னி... நல்லா பண்ணணும்"னு முடிவு பண்ணினான்.

முதல் வாரம் நல்லா போச்சு. புது ஃப்ரெண்ட்ஸ், கிளாஸ்கள், அசைன்மெண்ட்ஸ் – எல்லாமே அவனை பிஸியா வச்சிருந்தது. ஒரு நாள் நோட்டீஸ் போர்டுல பார்த்தான்: "Freshers' Day – 3 நாள் கார்னிவல் ஃபெஸ்டிவல்!"

புது ஸ்டூடண்ட்ஸ் சீனியர்ஸை மீட் பண்ணி இன்ட்ரடியூஸ் ஆகுற பெரிய இவெண்ட். கேம்ஸ், கல்ச்சுரல் ப்ரோக்ராம்ஸ், ஃபுட் ஸ்டால்ஸ், மியூசிக் ஷோ – எல்லாமே இருக்கும். முதல் நாள் ice-breaking activities, ரெண்டாவது நாள் talent show & competitions, மூணாவது நாள் full-on Parents' Day – பெற்றோர்கள் வந்து கல்லூரியை பார்க்கலாம், ஸ்டூடண்ட்ஸோட இன்டராக்ட் பண்ணலாம், ஸ்பெஷல் ப்ரோக்ராம்ஸ் இருக்கும்.

சுஜன் ரொம்ப எக்ஸைட் ஆனான். "அம்மா அப்பாவை வரச் சொல்லணும்... அப்பா வருவாரா?"னு யோசிச்சான். அன்று இரவு பால்கனியில உக்கார்ந்து கடலை பார்த்துக்கிட்டே போன் பண்ணினான்.

"அம்மா... எப்படி இருக்கீங்க? அப்பா இருக்காரா?"

வத்சலா எடுத்தாள். "நாங்க நல்லா இருக்கோம் மகனே. அப்பா இப்போதான் வந்தார். சொல்லு, கல்லூரி எப்படி?"

"சூப்பர் அம்மா. இப்போ ஒரு இவெண்ட் இருக்கு – Freshers' Day. 3 நாள் கார்னிவல் மாதிரி. புது ஸ்டூடண்ட்ஸ் சீனியர்ஸை மீட் பண்ணி, கேம்ஸ், டான்ஸ், சாங் எல்லாம். ரொம்ப ஃபன் இருக்கும். மூணாவது நாள் Parents' Day – பெற்றோர்கள் வரலாம், கல்லூரி டூர், ஸ்பெஷல் ப்ரோக்ராம், டின்னர் எல்லாம். நீங்க ரெண்டு பேரும் வரணும் அம்மா!"

வத்சலா சிரிச்சாள். "அடேய்... ரொம்ப நல்லா இருக்குமே! எப்போடா அது? நான் அப்பாவை கேட்டு சொல்றேன்."

சுமன் போன் எடுத்தார். "என்ன சொல்ற மகனே? Freshers' Day-யா? நல்லா இருக்கு. ஆனா நான் பிஸி டா... அடுத்த வாரம் வங்கியில ஆடிட் இருக்கு. லீவ் போட முடியாது. அம்மாவை அனுப்புறேன். அவ அங்க போய் உன்னை பார்த்துட்டு வரட்டும். நீ ஃபன் பண்ணு."

சுஜன் கொஞ்சம் ஏமாற்றமா ஆனான். "அப்பா... நீங்க வரலையா? ரொம்ப நல்லா இருக்குமே. Parents' Day-ல எல்லா பெற்றோரும் வராங்க. உங்களை ஷோ ஆஃப் பண்ணலாம்னு நினைச்சேன்..." அவன் குரல் கொஞ்சம் தழுதழுத்தது.

சுமன் ஆறுதலா சொன்னார், "புரியுது மகனே. ஆனா வேலை ரொம்ப முக்கியம். அம்மா போய் எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டு எனக்கு சொல்வா. நீ டிஸ்அப்பாயிண்ட் ஆகாதே. அடுத்த டைம் நான் வர்றேன்."

சுஜன் கொஞ்சம் ஏமாற்றத்தோட இருந்தாலும் புரிஞ்சுக்கிட்டான். "சரி அப்பா... அம்மா வரட்டும். நான் டிக்கெட் புக் பண்ணுறேன். ஆனா நீங்க மிஸ் பண்ணுறீங்க."னு சொல்லி போன் வச்சான்.

மனசுல கொஞ்சம் சோகம் இருந்தாலும், அம்மா வர்றது சந்தோஷமா இருந்தது. "அப்பா பிஸி... புரியுது"னு தனக்குத்தானே சொல்லிக்கிட்டான்.

வத்சலா Jaffnaவிலிருந்து கொழும்புக்கு ஓவர்நைட் பஸ்ஸில் வந்தாள். பஸ் மாலை 8:30 மணிக்கு Jaffna ஸ்டாண்டிலிருந்து புறப்பட்டது. இரவு முழுக்க பயணம் – ஏசி பஸ்ஸின் குளிர் காற்று அவள் முகத்தில் பட்டு, சாலையில் டயர் உரசும் சத்தம் கலந்து ஒரு லயமான இசையாக ஒலித்தது.

அவள் சீட்டில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து, சின்ன பேக்கை மடியில் வைத்துக்கொண்டு, ஜன்னல் வழியே இருட்டில் தெரியும் மரங்களையும், லைட் போஸ்ட்களையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். பயணத்தில் கொஞ்சம் தூக்கம் வந்தாலும், “மகனைப் பார்க்கப் போகிறேன்” என்ற எண்ணம் அவளை சுறுசுறுப்பாக வைத்திருந்தது. பஸ்ஸில் விற்கும் டீயின் வாசனை, பக்கத்து சீட்டில் இருந்தவர்களின் லேசான பேச்சு – எல்லாமே அவளுக்கு ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது.

காலை 5:30 மணிக்கு பஸ் வெல்லவத்தை அருகில் வந்து நின்றது. வெளியே இறங்கியதும், காலை கடல் காற்று உப்பு சுவையுடன் அவள் முகத்தில் அடித்தது. சாலையில் சில ஆட்டோக்களின் ஹாரன் சத்தம், அருகிலிருந்த பேக்கரியிலிருந்து புது பன் வாசனை – கொழும்பின் காலை வாழ்க்கை ஆரம்பமாகியிருந்தது.

வத்சலா இறங்கி, பேக்கைத் தோளில் போட்டுக்கொண்டு சுற்றிப் பார்த்தாள். அவள் அணிந்திருந்தது பிரவுன் லெகிங்ஸும், மஞ்சள் சுடிதார் டாப்பும். உள்ளே வெள்ளை ஸ்கின்னி இன்னர் அணிந்திருந்தாள் – மஞ்சள் சுடிதார் கொஞ்சம் மெல்லியதால், வெள்ளை இன்னரின் லைன்கள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. காலை வெயிலில் அந்த டைட் லெகிங்ஸ் அவள் தொடைகளின் smooth curve-ஐ மெதுவாக வெளிப்படுத்தியது; சுடிதார் டாப் இடுப்பின் வளைவை இன்னும் தெளிவாக ஹைலைட் செய்தது; மார்புப் பகுதியில் லேசான tightness அவள் சுவாசத்துடன் லேசாக அசைந்தது. 42 வயதிலும் அவள் உடல் யோகா, வாக்கிங், டயட்-ஆல் இறுக்கமாகவும், inviting-ஆகவும் இருந்தது – அவள் தோலில் காலை ஒளி பட்டு மெல்லிய glow கொடுத்தது.

சுஜன் அவளை பிக்-அப் பண்ண வந்திருந்தான். அவனோட ஃப்ரெண்ட் அஹ்மட்-உம் கூட வந்திருந்தான். அஹ்மட் SLIIT-ல புது ஸ்டூடண்ட் – டால், வெல்-பில்ட் பையன்; அகலமான தோள்கள், ஸ்போர்ட்ஸ் ஆள் மாதிரியான உடல் அமைப்பு. கருப்பு டி-ஷர்ட் அவன் chest-ஐ tight-ஆக cover செய்திருந்தது; ஜீன்ஸ் அவன் legs-ஐ define செய்தது. காலை புத்துணர்ச்சி அவன் முகத்தில் தெரிந்தது, ஆனால் அவன் கண்கள் வத்சலாவைப் பார்த்ததும் லேசாக widen ஆயின.

வத்சலா இறங்கி பார்த்ததும், சுஜன் ஓடிவந்து “அம்மா!” என்று கூப்பிட்டான். அவள் சிரித்து அவனை இறுக்கமாக ஹக் செய்தாள். அவன் உடலின் வெப்பம் அவளுக்கு familiar comfort கொடுத்தது.

“மகனே... எப்படி இருக்கே? பயணம் கொஞ்சம் சோர்வா இருந்துச்சு, ஆனா உன்னைப் பார்க்கணும் என்ற ஆர்வம் என்னை தூக்கி வைச்சிருந்துச்சு,” என்றாள். அவள் குரலில் சோர்வு லேசாகத் தெரிந்தாலும், சந்தோஷம் நிறைந்திருந்தது.

சுஜன் சிரித்து, “எல்லாம் ஓகே அம்மா. இவன் என் ஃப்ரெண்ட் அஹ்மட். காலேஜ்ல இருந்து தெரியும். உன்னை பிக்-அப் பண்ண உதவிக்கு வந்தான்,” என்றான்.

அஹ்மட் மெதுவாக முன்னால் வந்து, “ஹலோ அண்ட்டி... நைஸ் டு மீட் யூ,” என்று சொல்லி கை நீட்டினான். அவன் கண்கள் அவள் முகத்தில் தொடங்கி, மெதுவாக கீழே இறங்கின – மஞ்சள் டாப்பின் thin fabric வழியாக வெள்ளை இன்னரின் faint outline, இடுப்பின் gentle curve, லெகிங்ஸில் தெரியும் thigh-இன் smooth line. அவன் பார்வை அங்கே சற்று நீண்டது, பிறகு மீண்டும் அவள் கண்களுக்கு திரும்பியது. அவன் கை அவள் கையை பிடித்தபோது, அது warm, slightly firm – அவன் thumb அவள் wrist-இன் soft skin-ஐ லேசாக brush செய்தது, intentional-ஆகவோ அல்லவோ. வத்சலாவுக்கு அந்த touch-இல் ஒரு subtle spark ஏற்பட்டது; அவள் pulse லேசாக quicken ஆயிற்று.

அவள் சிரித்து, “ஹாய் அஹ்மட்... தேங்க்ஸ் ஃபார் கமிங். ரொம்ப உதவியா இருக்கு,” என்றாள் – ஆனால் அவள் voice-இல் லேசான breathiness இருந்தது. அவன் கை விடுவதற்கு முன் ஒரு second extra hold பண்ணினான், பிறகு விட்டான்.

இருவரும் அவள் பேக்கை எடுத்துக்கொண்டனர் – சுஜன் ஒரு பக்கம், அஹ்மட் இன்னொரு பக்கம். ஆட்டோவில் அமர்ந்தபோது, அஹ்மட் அவள் அருகில் இருந்தான்; அவன் thigh அவள் leg-ஐ லேசாக touch செய்தது – accidental-ஆகத் தோன்றினாலும், அவன் உடல் heat அவளுக்கு transmit ஆயிற்று. வழியில் சுஜன் பேசினான், ஆனால் அஹ்மட்-இன் occasional glances அவள் profile-ஐ, அவள் lips-ஐ, wind-இல் அசையும் hair-ஐ catch செய்தன.

அபார்ட்மெண்ட் சேர்ந்ததும், 10வது ஃப்ளோருக்கு லிஃப்ட் எடுத்து ஏறினர். லிஃப்ட் சிறியதால், அவர்கள் close-ஆக நின்றனர். அஹ்மட்-இன் arm அவள் shoulder-ஐ brush செய்தது; அவன் scent – fresh soap mixed with faint cologne – அவள் nose-ஐ fill செய்தது. வத்சலா அவன் presence-ஐ acutely feel செய்தாள்; அவள் skin லேசாக tingle ஆயிற்று.

கதவு திறந்ததும், கடல் காற்று அடித்து வந்தது. வத்சலா “வாவ்... எவ்ளோ அழகு!” என்று சொல்லி பால்கனிக்குச் சென்றாள். காற்று அவள் சுடிதாரை லேசாக lift செய்தது, fabric அவள் curves-ஐ மெதுவாக outline செய்தது. அஹ்மட் சோபாவில் உட்கார்ந்து, அவளைப் பார்த்தான் – அவன் gaze அவள் back-இன் arch, hips-இன் sway-ஐ follow செய்தது. அவன் throat லேசாக move ஆயிற்று; அவன் fingers sofa-ஐ grip செய்தன.

சுஜன் சிரித்து, “ஆமா அம்மா. நீங்க வந்ததால இன்னும் சந்தோஷம். ரெஸ்ட் எடுங்க,” என்றான்.

அஹ்மட் பேசினான்: “அண்ட்டி, ஃப்ரெஷர்ஸ் டேல நீங்க வர்றது சூப்பர். சுஜன் ரொம்ப எக்ஸைடடா இருந்தான்.” ஆனால் அவன் voice low-ஆக, husky-ஆக இருந்தது – அவன் eyes அவள் lips-ஐ linger செய்தன.

வத்சலா திரும்பிச் சிரித்து, “ஆமா அஹ்மட்... அப்பா வர முடியல, ஆனா நான் வந்துட்டேன். எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டுப் போறேன்,” என்றாள் – அவள் eyes அவனோடு meet ஆனபோது, ஒரு charged silence இருந்தது.

கிட்சனில் டீ போடும்போது, அஹ்மட் அருகில் வந்து help offer செய்தான். அவன் hand அவள் hand-ஐ brush செய்தது – இந்த முறை longer, deliberate. அவன் voice soft-ஆக, “அண்ட்டி, உங்க டீ சூப்பர்... வாசனையே intoxicating-ஆ இருக்கு,” என்றான் – words double meaning கொண்டிருந்தன. வத்சலா அவன் proximity-ஐ feel செய்தாள்; அவள் breath shallow ஆயிற்று.

அஹ்மட் கிளம்பும்போது, “பை அஹ்மட்... கேர் ஃபுல்,” என்றாள் – ஆனால் அவள் voice-இல் லேசான invitation இருந்தது. அவன் திரும்பிப் பார்த்தான், ஒரு slow smile கொடுத்தான்.

அகமத் கிளம்பிய பிறகு, அபார்ட்மெண்ட் கொஞ்சம் அமைதியானது. கடல் அலைகளின் ஓசை மட்டும் ஜன்னல் வழியே வர்ரது. சுஜன் கடிகாரத்தைப் பார்த்தான் – காலை 8:30 ஆகியிருந்தது.

"அம்மா, நாளைக்குத்தான் ஃப்ரெஷர்ஸ் டே ஸ்டார்ட் ஆகுது. இன்னைக்கு எனக்கு ரெண்டு லெக்சர்ஸ் இருக்கு. நான் காலேஜ் போயிட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் ரூமுக்குப் போய் ரெடியானான்.

லைட் கிரீன் ஷர்ட், ஜீன்ஸ் போட்டு, பேக்கைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டான். கிச்சனுக்கு வந்து, "அம்மா, நான் பிரேக்ஃபாஸ்ட் காலேஜ் கேன்டீன்லயே சாப்பிடுறேன். நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்க. கிச்சன்ல அரிசி, பருப்பு, முட்டை, பிரெட், பால் எல்லாம் ஸ்டாக் பண்ணி வச்சிருக்கேன். வேணும்னா எதாவது சிம்பிளா செய்துக்கலாம்," என்றான்.

வத்சலா சோபாவில் உட்கார்ந்து, சோர்வோடு சிரித்தாள். "சுஜன், பஸ் பயணம் கொஞ்சம் டயர்ட் ஆக்கிடுச்சு டா. நான் இப்போ சமைக்க மாட்டேன். Uber Eats-ல அல்லது Foodpanda-ல ஏதாவது ஆர்டர் பண்ணிக்குறேன். ஹோட்டல் ஃபுட் சாப்பிடலாம்."

சுஜன் தலையசைத்தான். "நல்ல ஐடியா அம்மா. இங்க கொழும்புல நிறைய ஆப்ஷன்ஸ் இருக்கு – பரோட்டா, கோழி கறி, ஸ்ட்ரீட் ஃபுட் எல்லாம் டெலிவரி வரும். நீங்க ஆர்டர் பண்ணிக்கோங்க. ஏதாவது தேவைப்பட்டா அல்லது டவுட் வந்தா உடனே டெக்ஸ்ட் பண்ணுங்க. நான் இன்னைக்கு லெக்சர்ஸ்ல இருப்பேன், ஆனா அகமத் ஃப்ரீயா இருப்பான். அவன் பம்பலபிட்டியால தான் தங்குறான் – இங்கிருந்து ரொம்ப க்ளோஸ் தான். அவனுக்கு ஹெல்ப் தேவைனா கால் பண்ணுங்க, க்விக்-ஆ வந்துடுவான்," என்று சொல்லி, அகமத் நம்பரைத் தன் போனில் இருந்து ஷேர் பண்ணி வத்சலாவுக்கு ஃபார்வர்ட் செய்தான்.

வத்சலா போனைப் பார்த்து, "தேங்க்ஸ் டா சுஜன். நான் ஷாப்பிங் போகலாம்னு ப்ளான் பண்ணியிருக்கேன். ஃப்ரெஷர்ஸ் டே பேரன்ட்ஸ் மீட்ல ஒரு சாரி போடணும். நல்ல சாரி ஒண்ணு வாங்கணும். கொழும்புல எங்க போகலாம்னு பார்க்கிறேன்," என்றாள்.

சுஜன் சிரித்து, "சூப்பர் அம்மா! Wellawatte, Bambalapitiya பகுதியில நிறைய சாரி ஷாப்ஸ் இருக்கு – Saree Palace, Kandy Sarees, Odel, Majestic City அல்லது Arcade-ல இந்தியன் ஷாப்ஸ் எல்லாம் ட்ரை பண்ணுங்க. Uber யூஸ் பண்ணி போங்க. சேஃப்டியா இருங்க. நான் மாலைக்கு வந்துடுறேன்," என்று சொல்லி, அவளை ஹக் பண்ணிவிட்டு, கதவைப் பூட்டி கீழே இறங்கினான். ஆட்டோ எடுத்து காலேஜுக்கு புறப்பட்டான்.

வத்சலா தனியாக அபார்ட்மெண்டில் உட்கார்ந்தாள். போனை எடுத்து Uber Eats ஆப்பை ஓப்பன் பண்ணினாள். ஸ்க்ரோல் பண்ணிப் பார்த்தாள் – பரோட்டா ஷாப், கோழி பிரியாணி, இட்லி-டோசா, சைனீஸ் நூடுல்ஸ் எல்லாம் இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் யோசித்து, ஒரு ஹோட்டலில் இருந்து சிக்கன் கோர்மா, நான், ரைஸ் ஆர்டர் பண்ணினாள். டெலிவரி டைம் 30-40 நிமிடங்கள் என்று காட்டியது. ஆர்டர் கன்ஃபர்ம் ஆனதும், போனை வைத்து பால்கனிக்குப் போனாள்.

கடல் காற்று மெதுவாக அடித்தது. சூரியன் கொஞ்சம் உயர்ந்து வெயில் அடிக்க ஆரம்பித்திருந்தது. போனில் சாரி ஷாப்ஸ் பற்றி Google பண்ணிப் பார்த்தாள். கொஞ்ச நேரத்தில் டெலிவரி பையன் வந்தான்.

சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு, சிக்கன் கோர்மாவின் மசாலா வாசனை இன்னும் ரூமில் மெதுவாகப் பரவிக்கொண்டிருந்தது – காரமான தீவிரம், கொத்தமல்லியின் பச்சை நறுமணம், வெண்ணெய் சேர்த்த கிரீமியான இனிப்பு எல்லாம் கலந்து ஒரு சூடான ஆறுதலைத் தந்தது. கடைசி வாய் ரைஸை விழுங்கிய பிறகு, குளிர்ந்த தண்ணீர் குடித்தாள். பிளேட்டைக் கழுவினாள் – தண்ணீர் ஓடும் சத்தம், சோப்பின் லேசான லெமன் வாசனை, கிரேவி தண்ணீரோடு கலந்த சலசலப்பு.

திரும்பி வந்தபோது, போனில் புது மெசேஜ் நோட்டிஃபிகேஷன். அகமத்-டன்:

"Good morning Aunty! Hope you had a good rest after the long bus ride. Sujan asked me to check on you. I'm at home today, fully free. If you need any help with shopping or going around Colombo, just say the word. Happy to help! ?"

வத்சலா மெதுவாகச் சிரித்தாள். "சுஜன் சொல்லியிருக்கான்... நல்ல பையன்," என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள். பதில் டைப் செய்தாள்:

"Thanks so much da Ahmad. Yes, the bus ride was a bit tiring, but now feeling better. Sujan mentioned you're nearby in Bambalapitiya. I'm planning to buy a nice saree for tomorrow's parents meet at college. Any suggestions for good shops?"

அகமத் உடனே ரிப்ளை:

"Plenty of options Aunty! Wellawatte-லேயே Saree Palace, Kandy Sarees இருக்கு – traditional silk, georgette எல்லாம் நல்லா இருக்கும். Bambalapitiya-ல Arcade premises-ல Indian shops, Majestic City mall-லயும் variety இருக்கு. But traffic இப்போ heavy ஆக ஆரம்பிச்சிருக்கு, taxi or tuktuk எடுத்தா time waste ஆகும். I'm really free today – என் கார்லயே உங்களை பிக் அப் பண்ணி drop பண்ணிடலாம். Comfortable-ஆ இருக்கும், parking headache இல்லாம. What do you think? Around 11 or 11:30 okay for you?"

வத்சலா கொஞ்ச நேரம் யோசித்தாள். புது இடம், தனியாகப் போகும் யோசனை சற்று பயமாக இருந்தது. ஆனால், "இவன் சுஜனோட ஃப்ரெண்ட் தானே... நல்லா பேசுறான்," என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள்.

"Thanks Ahmad, that's really thoughtful. At first I was thinking of going alone, but you're right – traffic and all will be tiring. If it's really no trouble for you, yes please. Let's say 11:30? I need some time to get ready."

"Absolutely no trouble Aunty! 11:30 perfect. I'll be at your building lobby by then. Just text me when you're down. See you soon! ?"

வத்சலா நீண்ட மூச்சு விட்டு, லேசாகச் சிரித்தாள் – சந்தோஷமும் நர்வஸ்னஸும் கலந்தது. எழுந்து ஷவருக்குப் போனாள். சூடான தண்ணீர் உடலைத் தழுவியது, ஷாம்பூவின் ஃப்ளோரல் வாசனை முடியில் பரவியது.

லைட் கிரீன் சல்வார் கமீஸ் எடுத்து அணிந்தாள் – மெல்லிய பட்டு ஃபேப்ரிக், டைட் ஃபிட், அவள் வளைவுகளை அழகாக ஹைலைட் செய்தது. மிரர் முன்னால் நின்று முடியை இறுக்கமாகக் கட்டினாள், லேசான மேக்கப் போட்டாள். "இன்னைக்கு நல்லா இருக்கேன்... சுஜனுக்கு பெருமையா இருக்கணும்," என்று சிரித்தாள்.

11:15 ஆகியிருந்தது. சின்ன ஹேண்ட்பேக் எடுத்து, "Ready da Ahmad. Coming down now," என்று மெசேஜ் அனுப்பினாள். கதவைப் பூட்டி, லிஃப்ட் எடுத்து கீழே இறங்கினாள். லாபியில் நின்று காருக்காகக் காத்திருந்தாள் – இதயம் சற்று வேகமாகத் துடித்தது, ஆனால் எதிர்பார்ப்பும் சந்தோஷமும் நிறைந்திருந்தது.