Adultery భారీ సల్ల భార్య- ఇష్టం లేని భర్త - Husband hates wifes huge sagged breasts

[telugu8in]

Part 2
పిల్లలు వచ్చారు — ఇద్దరు చాలా త్వరగా. మొదటి బిడ్డ పుట్టిన తర్వాత లక్ష్మి శరీరం మరింత మార్పులు చెందింది. ఆల్రెడీ సాగిపోయిన పెద్ద సల్లు మరింత బరువు పెరిగి భారీ సొరకాయల్లా అయ్యాయి, మరింత కిందికి వేలాడుతూ, మృదువైన చర్మం మెరిసిపోతూ ఉన్నా కూడా బరువు వల్ల మరింత సాగిపోయాయి, మరింత విశాలమయ్యాయి, మందమైన నిప్పల్స్ మొదటి రోజుల్లో పాలు కారుతూ ఉండేవి. దాదాపు బొడ్డు దాకా కిందికి వేలాడుతూ, ప్రతి అడుగుతో భారీగా ఊగుతూ. నేను చూస్తుంటే నా మనసు మరింత నిరాశకు గురైంది. పిల్లలు పుట్టిన తర్వాత ఆమె శరీరం మరింత మెత్తగా, బరువుగా మారింది. నా సన్నని-తెల్లని అమ్మాయిల అభిరుచి మరింత బలంగా అరిచింది — సన్నని సహోద్యోగులతో మనసులో పోల్చుకుంటూ ఉండేవాడిని. ఆఫీసులో లీన్ మోడల్స్ లాంటి అమ్మాయిలు చూస్తుంటే, వాళ్ల చిన్న, ఫర్మ్ సల్లు గుర్తుకు వచ్చి, లక్ష్మి సాగిపోయిన భారీ సల్లు గుర్తుకు వచ్చి నిట్టూర్పు విడుస్తుండేవాడిని. నా కోరిక పూర్తిగా చచ్చిపోయింది. సంభోగం లేని గదిగా మారిపోయింది — నెలల తరబడి తాకనే లేదు, అరుదుగా అపరాధ భావనతో 4-5 నిమిషాలు సగం గట్టిగా మొడ్డ లేచి దెంగేవాడిని, ఆమె భారీ సాగిపోయిన పెద్ద సల్లను పూర్తిగా తప్పించి.
ఆమె లోపల ఈ మాటలను కఠినంగా భావించుకుంది. ఉత్సాహవంతురాలు, చిలిపి అమ్మాయి నిశ్శబ్దంగా, డిప్రెస్డ్‌గా మారిపోయింది. ఒకరోజు బాత్‌రూమ్‌లో ఆమె ఏడుస్తున్నట్టు విన్నాను. నేను డోర్ దగ్గర నిలబడి విన్నాను – “నేను ఏమి తప్పు చేశాను? పెళ్లికి ముందు అందరూ నన్ను ఇష్టపడేవాళ్లు, నా చిలిపి నవ్వు, నా ఆకర్షణీయమైన నడక, నా పెద్ద సల్లు అందరినీ ఆకర్షించేవి. ఇప్పుడు అతను నన్ను తాకడానికి ఇష్టపడడు. నా సల్లు సాగిపోయాయి, భారీగా ఉన్నాయి అని అంటాడు. నేను అందంగా లేనా? నా పూకు తడిగా ఉన్నా అతని మొడ్డ గట్టిగా లేవదు. నేను ఏమి చేయాలి?” అని ఆమె తనతో తాను మాట్లాడుకుంటూ ఏడుస్తుంది. నా హృదయం బద్దలైపోయింది, కానీ నా భయాలు, నా అసూయ నన్ను ఆపేశాయి. నేను ఏమీ అనలేదు, ఆమె ఏడుపు విని మాత్రమే వెళ్లిపోయాను.
మరొకసారి ఆమె చిన్న రెబెలియన్ చేసింది. ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు లోతైన టాప్ వేసుకుంది, చున్నీ లేకుండా. ఆమె సల్లు భారీగా కనిపించేవి, లోయ స్పష్టంగా. నేను ఇంటికి వచ్చి చూసి కోప్పడ్డాను – “ఏంటి ఇలా వేసుకున్నావు? మగవాళ్లు చూస్తారు, సమాజం ఏమంటుంది? పూర్తిగా కప్పుకో!” అని అరిచాను. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి, “ఇంట్లో కూడా ఇష్టమైన బట్టలు వేసుకోకూడదా? పెళ్లికి ముందు ఇలాంటి దుస్తులు వేసుకునేదాన్ని, అందరూ ఇష్టపడేవాళ్లు” అంది. నేను మరింత కోప్పడ్డాను, “ఇప్పుడు నువ్వు నా భార్యవి, నా నియమాలు పాటించాలి. మగవాళ్లు నీ సల్లు చూసి తప్పుగా అనుకుంటారు” అని. ఆమె నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది, ఆ టాప్ తీసేసి సాధారణ సారీ వేసుకుంది. ఆమె ఉత్సాహం మరింత తగ్గిపోయింది. ఆమె ప్రయత్నాలు – నన్ను సంతోషపరచడానికి కొత్త వంటలు చేయడం, ఇంటిని అందంగా అలంకరించడం – అన్నీ వృథా అయ్యాయి. నేను మాత్రం నా భయాలలో మునిగిపోయాను.
పిల్లలు పెరుగుతున్న కొద్దీ ఆమె శరీరం మరింత మార్పులు చెందింది. రెండో బిడ్డ తర్వాత ఆమె సల్లు మరింత భారీగా, సాగిపోయి ఉండేవి. పాలు ఇచ్చేటప్పుడు చూస్తుంటే నాకు అసహ్యం కలిగేది. నా మనసు సన్నని అమ్మాయిల వైపు మళ్లింది. ఆఫీసులో ఒక సహోద్యోగిని చూస్తుండేవాడిని – ఆమె సన్నగా, చిన్న సల్లు గట్టిగా ఉండేవి. మనసులో పోల్చుకునేవాడిని: “ఇలాంటి భార్య ఉంటే ఎంత బాగుండేది! లక్ష్మి సల్లు భారీగా, సాగిపోయి ఉన్నాయి, నా చిన్న మొడ్డకు సరిపోవు.” ఇంటికి వచ్చి ఆమెను చూస్తుంటే నిరాశ. సెక్స్ అసలు లేదు. ఆమె ప్రయత్నించేది – రాత్రి నన్ను దగ్గరికి తీసుకుని, “ఇవాళ ఏమైనా…” అని అడిగేది. నేను “కాదు, అలసటగా ఉంది” అని తప్పించుకునేవాడిని.
ఆమె భావోద్వేగాలు మరింత లోతుగా పడిపోయాయి. ఒకరోజు ఆమె అద్దం ముందు నిలబడి తన శరీరాన్ని చూసుకుంటూ ఏడుస్తున్నట్టు చూశాను. “పెళ్లికి ముందు నేను ఎంత సంతోషంగా ఉండేదాన్ని? అందరూ నన్ను ప్రేమించేవాళ్లు, నా చుట్టూ మగవాళ్లు తిరిగేవాళ్లు. ఇప్పుడు ఇంటికి పరిమితమైపోయాను, నా భర్తకు నేను ఆకర్షణీయంగా లేను. ఈ సాగిపోయిన సల్లు నా జీవితాన్ని నాశనం చేశాయి. విటమిన్ లోపం అని డాక్టర్ చెప్పారు, కానీ ఇప్పుడు పిల్లల తర్వాత మరింత చెడిపోయాయి. నేను ఏమి చేయాలి? ఆత్మహత్య చేసుకోవాలా?” అని ఆమె తనతో తాను మాట్లాడుకుంటుంది. నేను ఆ మాటలు విని షాక్ అయ్యాను, కానీ ఏమీ అనలేదు. ఆమె ఒంటరిగా బయటికి వెళ్లాలని ప్రయత్నించింది ఒకసారి – “మార్కెట్‌కి వెళ్తాను” అంది. నేను “లేదు, నేను తీసుకువెళ్తాను” అని ఆపేశాను. ఆమె ముఖం వాడిపోయింది, “పెళ్లికి ముందు స్వతంత్రంగా తిరిగేదాన్ని, ఇప్పుడు జైలులో ఉన్నట్టు” అంది. నా పోసెసివ్‌నెస్ ఆమెను మరింత డిప్రెస్ చేసింది.
చివరకు ఆ రోజు వచ్చింది. ఒకరోజు ఆమె మాత్రలు చేతిలో పట్టుకుని ఉంది. నేను ఇంటికి వచ్చి చూశాను – ఆమె కళ్లలో నిరాశ, చేతిలో మాత్రల బాటిల్. “ఏంటి ఇది?” అని అరిచి ఆమె చేతి నుంచి లాక్కున్నాను. ఆమె ఏడుస్తూ పడిపోయింది. “నేను జీవించాలని లేదు. నువ్వు నన్ను ఇష్టపడవు, నా శరీరం నీకు అసహ్యం, నా స్వేచ్ఛను హరించావు. పెళ్లికి ముందు ఉన్న సంతోషం పోయింది. అందరూ నన్ను ప్రేమించేవాళ్లు, ఇప్పుడు ఒంటరిగా ఉన్నాను” అంది. నా హృదయం కరిగిపోయింది. అప్పుడు నాకు తెలిసిపోయింది – నా తప్పు. నా భయాలు, నా చిన్న మొడ్డ టెన్షన్, నా పెద్ద సల్లు అవెర్షన్ – ఇవన్నీ ఆమెను ఈ స్థితికి తీసుకువచ్చాయి. ఆమె మెడికల్ ప్రాబ్లమ్స్ – విటమిన్ లోపం, కన్నెపొర సమస్య – నన్ను మరింత డిసప్పాయింట్ చేశాయి, కానీ అది ఆమె తప్పు కాదు. నేను ఆమెను హగ్ చేసుకుని, “బంగారం, నా తప్పు… నేను అంధుడిని, చాలా టెన్షన్ పడే మూర్ఖుడిని, చాలా భయపడే వాడిని. నీ శరీరం ఎప్పుడూ సమస్య కాదు — నాదే సమస్య. నేను మారతాను, నీకు స్వేచ్ఛ ఇస్తాను” అన్నాను.