[anaamika]

CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు

తయారీ

బట్టలు

Update – 23

లోదుస్తులు - ప్యాంటీ


..........................................ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను నా గది వైపు తిరిగి వెళ్లాను.....................................................

..........................................గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"..................................................

.........................................నేను : "అనిల్ చేశారు. అంటే, నా ఉద్దేశ్యం............... నా భర్త ఫోన్ చేసాడు."...............................................

గదిలోకి చేరుకున్నాక నేను ఆలోచనల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయాను, నా పైట బ్లౌజ్ మీది నుండి జారిపోయిందని నేను గమనించలేదు. అనుకోకుండా నా కళ్లు దీపు కళ్ళతో కలవగానే అతను నా రొమ్ములనే కళ్ళార్పకుండా చూస్తున్నాడని గమనించాను. వెంటనే నేను నా పైటని సరిచేసుకుని నా సంపదని కప్పుకున్నాను. నా ఊపిరి ఇంకా వేగంగానే వుంది, దాంతో నా పెద్ద రొమ్ములు వేగంగా పైకి, కిందకి కదులుతున్నాయి.

దీపు : "మేడమ్, ఆయన మిమ్మల్ని చాలా మిస్ అవుతూ ఉండొచ్చు."

దీపు అల్లరిగా నవ్వాడు. అతని ఆలోచనేమిటో నాకు అర్థమైంది.

గోపాల్ టైలర్ : "అయితే మీ ఆయనతో మాట్లాడాక మీకు తాజాగా అనిపించి ఉంటుంది."

నేను : "అవును. చాలా కాలం నుంచి నేను అనిల్ తో మాట్లాడనట్లు అనిపించింది."

గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, పని మొదలుపెడదామా ?"

నేను : "సరే తప్పకుండా. ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"

నేను ఇంకా అనిల్ ఆలోచనల్లోనే మునిగి పోయాను, టైలర్ మాటల మీద నేను దృష్టి పెట్టడం లేదు. నా భర్త ప్రేమతో కూడిన సాన్నిహిత్య మాటల వల్ల నేను ఆనందంగా ఉన్నాను. గోపాల్ అనుభవజ్ఞుడైన మనిషి, బహుశా అతను నా భావాలని అర్థం చేసుకున్నట్లున్నాడు.

గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, నేను మీ బ్రా, పాంటీలని కూడా కుట్టాలి కదా, ఎందుకంటే మహా యజ్ఞంలో మీరు మీ బ్రా, పాంటీలని వేసుకోకూడదు."

నేను : "ఓహ్ ! అవును కదా !!"

అప్పుడే నాకు ఏదో గుర్తొచ్చింది.

నేను : "గోపాల్, నేను మీకు నా పాత సమస్య గురించి చెప్పాను కదా, అది కూడా తప్పకుండా సరిచేయండి. మీకు గుర్తుందా ?"

గోపాల్ : "అవును మేడమ్, అది మీ ప్యాంటీ సమస్య కదా. నేను దాన్ని కూడా తప్పకుండా సరిచేస్తాను. మీరు ఇంటికి తిరిగి వెళ్లిన తర్వాత వాడుకోవడానికి నేను మీకు కొన్ని పాంటీలని కూడా కుట్టిస్తాను."

నేను నవ్వి సరేనని తల ఊపాను.

నేను : "గోపాల్ మీకు చాలా థాంక్స్. నేను చాలా కాలం నుండి ఈ సమస్యతో బాధపడుతున్నాను."

గోపాల్ : "మేడమ్, నా కస్టమర్ల సమస్యలని పరిష్కరించడమే నా పని, అవునా ?"

మేము ఇద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుని నవ్వుకున్నాము. నా భర్తతో మాట్లాడాక నాకు చాలా తేలికగా అనిపించింది.

గోపాల్ : "మేడమ్, మీ సమస్య ఏమిటంటే, కొంతకాలం అయ్యాక మీ ప్యాంటీ మధ్యలోకి ముడుచుకుని పోతుంది. అంతే కదా ?"

నేను : "అవును, అదే."

ఆ సమయంలో నా మనసు చాలా తేలికగా ఉంది, నా టైలర్ తో ప్యాంటీ గురించి మాట్లాడటానికి నాకు ఏ మాత్రం సిగ్గు అనిపించ లేదు.

గోపాల్ : "మేడమ్, నేను మీకు ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా మీరు మామూలు సైజు కంటే మెగా సైజు ప్యాంటీ ని వేసుకోవాలి. అందుకే ఇకనుండి మీరు షాపింగ్ చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడల్లా డెసి మెగా ని మాత్రమే తీసుకోండి."

నేను సిగ్గు లేకుండా అతను చెప్పిన సూచన కి తల ఊపాను.

నేను : "సరే, ఇకనుండి నేను అదే తీసుకుంటాను."

గోపాల్ : "మేడమ్, నాకు ఒకటి దొరికితే.........."

గోపాల్ ఏం అడుగుతున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు, నేను ఒక వెర్రి ప్రశ్న అడిగాను.

నేను : "ఏమిటి దొరికితే ?"

గోపాల్ : "మేడమ్, ఏదైనా అదనపు ప్యాంటీ ఉంటే....."

నేను : "ఒహ్హ్... సరే. ఒక్క నిమిషం."

నేను తొందరగా అల్మారా వైపు వెళ్లి ఒక ప్యాంటీ ని తీసి టైలర్ కి ఇచ్చాను.

గోపాల్ : "ధన్యవాదాలు మేడమ్."

దీపు ఇప్పుడు దగ్గరికి వచ్చాడు, బహుశా నా ప్యాంటీ ని చూడటానికి అనుకుంటా.

గోపాల్ : "మేడమ్ చూడండి, మీ సమస్యకి ప్రధాన కారణం............"

అలా చెబుతూ గోపాల్ ప్యాంటీ ఎలాస్టిక్ ని లాగి ప్యాంటీ వెనుక భాగాన్ని నాకు చూపించాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.

గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఇక్కడ బట్ట చాలా చిన్నగా వుంది, ఇది మీ పెద్ద పిర్రలని సరిగ్గా కవర్ చేయడం లేదు, ఈ ఎలాస్టిక్ కూడా పనికిరాదు. పట్టు లూస్ గా వుంది కాబట్టి ఇది మీ పిర్రల మీదినుండి జారి మధ్యలోకి ముడుచుకుపోతోంది."

నేను : "అవును !"

గోపాల్ నా ప్యాంటీని పట్టుకుని చూపిస్తున్నాడు, దీపు దాన్ని జాగ్రత్తగా చూస్తున్నాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇంకా ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.

గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఎలాస్టిక్ ఎంత లూస్ గా వుందో."

నేను : "కానీ గోపాల్, నేను ఇది కొన్నప్పుడు సరిగానే ఉంది, చాలాసార్లు ఉతికిన తర్వాత ఎలాస్టిక్ లూస్ గా అవుతుంది."

గోపాల్ : "కానీ నడుము మీద సరిగ్గా పట్టు ఉండకపోతే ప్యాంటీ దాని స్థానం నుంచి జారిపోతుంది, అప్పుడు మీకు సమస్య అవుతుంది."

నేను : "అది నిజమే కానీ, ఉతికిన తర్వాత ఏ ప్యాంటీ అయినా వదులుగా అవుతుంది కదా."

గోపాల్ : "మేడమ్, అలాంటప్పుడు ఆ ప్యాంటీని పడేసి కొత్త ప్యాంటీని వాడండి."

నేను : "అలా మళ్లీ మళ్లీ నేను కొనాల్సి వస్తే, పాంటీలని తయారుచేసేవాడిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వస్తుంది."

నా మాటలకి అందరూ నవ్వారు. గదిలోని వాతావరణం తేలికపడటం వల్ల నా అసౌకర్యం కూడా కొద్దిగా తగ్గింది.

దీపు : "గోపాల్ గారు, మీరు కుట్టే పాంటీలని కూడా కస్టమర్లు మేడమ్ ఉతికినట్లే ఉతుక్కుంటారు కదా. అవి ఎంత కాలం పనిచేస్తాయి ?"

గోపాల్ : "దీపు, నేను మంచి నాణ్యత ఉన్న ఎలాస్టిక్ ని పెడతాను, గోరువెచ్చని నీటిలో ఉతికితే 6 నెలలు పనిచేస్తాయి."

దీపు : "మేడమ్ చల్లటి నీటితో ప్యాంటీ లని ఉతుకుతారని నేను పందెం వేసి చెప్పగలను."

నేను అవునని తల ఊపాను.

గోపాల్ : "మేడమ్, ఇది కూడా మీ సమస్యకి ఒక కారణం. మీరు మీ బ్రాని కూడా చల్లటి నీటితో ఉతకకూడదు."

నేను : "సరే, నేను ట్రై చేస్తాను కానీ ప్రతిసారి గోరువెచ్చని నీటితో ఉతకడం అంటే కష్టం."

గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఇబ్బంది పడకండి. నేను మీ సమస్యని సరిచేస్తాను."

నేను : "సరే."

గోపాల్ : "దీపు, ఒక అమ్మాయికి ప్యాంటీలో వెనుక కవరేజ్ ఎంత ఉండాలో నువ్వు చెప్పగలవా ?"

దీపు : "నా అభిప్రాయం ప్రకారం 50%."

గోపాల్ : "చాలా కరెక్ట్ గా చెప్పావు, మేడమ్ లాంటి పెద్ద సైజు పిర్రలు ఉన్నవాళ్ళకి ఇంకా ఎక్కువగా ఉండాలి. దీని గురించి నీ అభిప్రాయం చెప్పు ?"

గోపాల్ తన చేతిలో పట్టుకున్న ప్యాంటీ వైపు చూపించాడు.

దీపు : "ఇది పూర్తిగా లాగినా 25% కంటే ఎక్కువగా కప్పదు. మేడం పిర్రలు చాలా పెద్దగా ఉన్నాయి."

గోపాల్ : "కేవలం 25% ?"

దీపు : "అవును, నాకు అలానే అనిపిస్తోంది."

గోపాల్ : "దీపు, అది ఎలా సాధ్యం ?"

దీపు : "ఈ బట్ట ని చూడండి, ఇది ఎక్కువగా సాగదు."

గోపాల్ : "అవును, మంచి నాణ్యతది కాదు. అయినా కేవలం 25% ? ఇది ఏమైనా థాంగ్ అహ్హ్ ?"

థాంగ్ ? అది ఏమిటి. ఏదైనా సరే, తక్కువ బట్ట ఉన్న పాంటీ లాంటిది అని నేను అనుకున్నాను.

దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ అంత ఫాషన్ గా వుండే థాంగ్ లని వేసుకోరు. తను మొదటిసారి దాని పేరు వింటున్నట్లుంది. హా ! హా ! హా !"

దీపు నవ్వు నాకు చాలా చిరాకుగా అనిపించింది, నేను నా పళ్ళని నా కింద పెదవి మీద నొక్కుకున్నాను. అయితే థాంగ్ అనే పేరు నేను మొదటిసారి వింటున్నానని అతను చెప్పింది పూర్తిగా నిజం.

గోపాల్ : "అవును, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. మేడమ్ మెట్రో సిటీలో ఉండరు కదా, కాబట్టి తనకి ఎలా తెలుస్తుంది ?"

వాళ్ళు ఇద్దరూ నవ్వుతున్నారు.

గోపాల్ : "మేడమ్, దీపు మీ ప్యాంటీ మీ పిర్రలని కేవలం 25% మాత్రమే కప్పుతుందని చెప్పాడు, అందుకే నేను థాంగ్ పేరు చెప్పాను. థాంగ్ అంటే ఏమిటో మీకు తెలియదని అనుకుంటున్నాను."

నేను తెలియదని తల ఊపాను.

గోపాల్ : "మేడమ్, థాంగ్ ప్యాంటీ లాంటిదే కానీ ఇంకా చిన్నగా ఉంటుంది. దానికి ముందు V ఆకారంలో బట్ట ఉంటుంది, వెనుక నుంచి దారం లేదా కొద్దిగా బట్ట ఉంటుంది. ఈ రోజుల్లో పెద్ద నగరాల్లో ఫాషన్ అమ్మాయిలు దాన్ని వేసుకుంటుంటారు."

అతను కొద్దిగా ఆగి నేరుగా నా కళ్లలోకి చూశాడు.

గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు చీర లేదా సల్వార్ కమీజ్ లోపల థాంగ్ వేసుకుంటే, బట్టల లోపల మీ మొత్తం పిర్రలు తెరిచినట్లు ఉంటాయి. అంటే మీ పిర్రల మీద పాంటీ బట్ట ఏమీ ఉండదు. ప్యాంటీ ముడుచుకోవడం వల్ల మీకు అదే ఫీలింగ్ వస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను."

ఆ టైలర్ క్లియర్ గా చెప్పిన మాటలతో నా మొహం ఎర్రగా మారడం మొదలైంది, ఇప్పుడు నేను ఈ టాపిక్ ని ఆపేద్దామని అనుకున్నాను.

నేను : "హ్మ్మ్ !"

గోపాల్ : "మేడమ్, నేను సరిగ్గా చెప్పాను కదా ?"

నేను : "అవును !"

అతని మాట వినడం తప్ప నాకు వేరే మార్గం లేదు.

దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ థాంగ్ వేసుకుంటే ఆ దృశ్యం ఎలా ఉంటుంది ?"

గోపాల్ : "ఎందుకు ?"

దీపు : "మేడమ్ పిర్రలని చూడండి. ఎంత పెద్దగా, గుండ్రంగా, చాలా కండ పట్టి వున్నాయి కదా."

గోపాల్ : "హే... హే. అది నిజమే. మేడమ్, దీపు తప్పు చెప్పడం లేదు."

నేను : "గోపాల్, ఇక పనిలోకి వెళ్దామా ?"

గోపాల్ : "అవును అవును మేడమ్. అనవసరమైన మాటలు చాలా అయ్యాయి."

దీపు : గోపాల్ గారు, ఒక పని చేయండి."

గోపాల్ : "ఏమిటి ?"

దీపు : "మేడమ్ ప్యాంటీని ఇలా పట్టుకోండి, తర్వాత నా మాట అర్థమవుతుంది."

గోపాల్ : "సరే, చూద్దాం."

గోపాల్ నా ప్యాంటీని ఎలాస్టిక్ తో పట్టుకుని తన మొహం ముందు పట్టుకున్నాడు, దీపు దాని బట్టని రెండు చేతులతో లాగి నా పెద్ద పిర్రలని ఇది ఎంత మేరకు కప్పుతుందో చూపించాడు.

ఈ ఇద్దరూ ఏం చేయబోతున్నారా అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంత ఈజీ గా నా ప్యాంటీ గురించి, అది కూడా నా ముందే మాట్లాడుకుంటున్నారు. విషయాలు నా కంట్రోల్ లో నుంచి బయటికి వెళ్తున్నాయి కానీ నేను ఏమీ చేయలేకపోయాను.

దీపు : "చూడండి గోపాల్ గారు. ఇంత మాత్రమే సాగుతోంది, మేడమ్ పిర్రలని చూడండి."

ఆ ఇద్దరు మగాళ్లు నా చీరతో కప్పబడిన పిర్రల వైపు చూడటం మొదలుపెట్టారు. అయితే నా శరీరం ముందు భాగం వాళ్ళ వైపు ఉంది కాబట్టి వాళ్లకి నా వెనుకవైపు వున్న పిర్రలు సరిగ్గా కనిపించలేదు.

గోపాల్ : "మేడమ్, కొద్దిగా వెనక్కి తిరగగలరా ? మీ ప్యాంటీలో ఎంత బట్ట ని పెట్టాలో మేము అందాజా చూడాలి, అప్పుడే ఇది మీ పిర్రలని సరిగ్గా కప్పుతుంది, మధ్యలోకి ముడుచుకోదు.

నేను : "కానీ... నా ఉద్దేశ్యం........."

గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఎందుకు సందేహిస్తున్నారు ? మీరు ఏమీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు, కేవలం వెనక్కి తిరగండి, చాలు."

నేను ఇంకేదైనా అనకముందే ఆ టైలర్ తన ఇంకో ప్రశ్నతో నన్ను ఆశ్చర్యపరిచాడు.

గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీరు ప్యాంటీ వేసుకున్నారా ?"

నేను : "ఏమిటి ?"

గోపాల్ : "నా ఉద్దేశ్యం, మీరు ఇంతకుముందే టాయిలెట్ కి వెళ్లారు కదా, బహుశా మీరు దాన్ని తీసేసి ఉంటారు కదా. అందుకే అడుగుతున్నాను."

సహజంగానే అలాంటి ప్రశ్న వల్ల నాకు చిరాకు వచ్చింది. నేను నేల వైపు చూస్తూ అవునని తల ఊపాను. ఒక మగాడి ముందు ఇలాంటి ప్రశ్నకి జవాబు ఇవ్వడం నాకు చాలా సిగ్గు గా అనిపించింది, పరిగెత్తి గది నుంచి బయటికి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది.

నేను : "లేదు, కానీ..........."

***