Incest அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள்

[lee.jae.han]

## Update 15: நேஹா அத்தையின் கணக்கும் கோமலின் மௌனமும் (அவி மற்றும் நேஹா அத்தை/கோமல்)

நேஹா அத்தை வீட்டுக்கு நடந்து போனேன். வீட்டுக் கேட்டைத் தட்டுனேன். அத்தையோட பொண்ணு கோமல் வந்து கதவைத் திறந்தா.

என்னைப் பார்த்தவ, ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசாம அப்படியே உள்ள போயிட்டா. கதவைத் திறந்தே வச்சிருந்தா. அவ பின்னாடியே உள்ள போய் சோஃபாவுல உட்கார்ந்தேன். அவ கண்டுக்காமப் போனது மனசுக்குள்ள ஒரு மாதிரி கசப்பா இருந்துச்சு. அத்தை எதுக்காக கூப்பிட்டு இருக்காங்கன்னு தெரியாம, ஒரு விதமான பதட்டத்தோட அவங்களுக்காகக் காத்துட்டு இருந்தேன்.

அந்த அமைதியான ரூம்ல டென்ஷன் ஏறிட்டு இருக்க, நான் சோஃபாவுல அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தேன். கோமலும் நானும் ஒரே கிளாஸ் தான், ஆனா அவ என்னை எப்பவுமே ஒரு மாதிரி தான் நடத்துவா. நான் இல்லாதது போலவே அவ பார்வை என்னைத் தாண்டிப் போகும். அதுக்குக் காரணம் எனக்கு நல்லாவே தெரியும்: நான் ஒரு வருஷம் ஃபெயில் ஆகிப் படிச்சதால, என்கிட்ட பேசக் கூடாதுன்னு நேஹா அத்தை அவளுக்கு ஸ்ட்ரிக்ட்டா ஆர்டர் போட்டுருந்தாங்க.

நேஹா அத்தை உள்ள வந்த உடனே என் உடம்பு விறைச்சுக்கிச்சு. அவங்க முகத்துல ஒரு சிரிப்பு—ஆனா அது ரொம்ப செயற்கையா, ஒட்டாம இருந்துச்சு. அவங்க குரல் அப்படியே தேன் ஒழுகுற மாதிரி இனிப்பா வந்து விழுந்தது.

அத்தை லேசா முன்னாடி சாய்ஞ்சு, குரலை உசத்தி பேச ஆரம்பிச்சாங்க. "அவி கண்ணா, எப்படி இருக்கடா?"

*அத்தைக்கு என்னாச்சு?* திடீர்னு இவ்வளவு பாசமா 'கண்ணா'னு கூப்பிட்டது எனக்கு ஒரு எச்சரிக்கை மணியை அடிச்சது. நான் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து உஷாரானேன். "நான் நல்லா இருக்கேன் அத்தை. நீங்க எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க?"

"நாங்க எல்லாரும் நல்லா இருக்கோம்," அத்தை கைகளைக் கோர்த்து வச்சுக்கிட்டே சொன்னாங்க. "நீ தான் இப்போதெல்லாம் இந்த பக்கமே வர்றது இல்ல."

நீங்க தானே என்னைத் துரத்தி விட்டுட்டு இனிமே வராதேன்னு சொன்னீங்க, மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டேன். அந்தப் பழைய நினைப்பு வேப்பஞ்சாறு மாதிரி கசந்தது. ஆனா வெளில அதைக் காட்டிக்காம ரொம்ப மரியாதையாப் பேசினேன். "இல்ல அத்தை, இப்போ படிக்க ரொம்ப இருக்கு, அதான் டைம் கிடைக்கிறது இல்லை."

"ஆமா..." அத்தை மெதுவா இழுத்துக்கிட்டே உட்கார்ந்தாங்க. அவங்க கண்ணுல ஒரு சின்னக் கணக்குத் தெரிஞ்சது. "கோமல் சொன்னா, நீ மேக்ஸ்ல ஃபர்ஸ்ட் வந்தியாமே? உன் மேடம்கிட்ட வேற டியூஷன் போறையாமே?"

"ஆமா அத்தை, பிரின்சிபால் தான் அந்த மேடமை எனக்குச் சொல்லித் தரச் சொன்னாரு."

அவங்க இன்னும் பக்கத்துல வந்து, ஒரு மாதிரி குத்திக் காட்டுற மாதிரி கேட்டாங்க. "ஆனா நீ உன் தங்கச்சியைக் கொஞ்சம் கூடக் கண்டுக்க மாட்டேங்கிற."

நான் உடனே என்னைத் தற்காத்துக்கிற மாதிரி சொன்னேன். "அப்படியெல்லாம் இல்லையே."

அவங்க தன் முதுகுக்குப் பின்னாடி இருந்து ஒரு ரிசல்ட் கார்டை எடுத்து, 'சடக்'னு திறந்தாங்க. "பாரு, உன் தங்கச்சி எல்லா சப்ஜெக்ட்லயும் டாப். ஆனா மேக்ஸ்ல மட்டும் 100-க்கு 40 மார்க் தான் எடுத்துருக்கா." ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டுத் தலையாட்டுனாங்க. "நான் இப்போ என்ன பண்றதுன்னே தெரியல."

"நான் வேணும்னா கோமலுக்கு என் நோட்ஸ் தர்றேன்," அவங்க அடுத்து எதை நோக்கி வர்றாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டு, அதைத் திசை திருப்ப டக்குனு சொன்னேன்.

"நோட்ஸ் எல்லாம் அவகிட்ட இருக்கு," அத்தை கையை வீசி அதை அலட்சியப்படுத்தினாங்க. "ஆனா அவளுக்கு யாராவது பாடம் சொல்லித் தரணும்."

"ஆமா, அது நிஜம் தான்," நான் மெதுவா ஒத்துக்கிட்டேன்.

அத்தை இப்போ ரொம்ப வழியுற மாதிரி பேசினாங்க. "கண்ணா, நீ உன் தங்கச்சிக்கு ஹெல்ப் பண்ண மாட்டியா? நீயே கோமலுக்குப் பாடம் சொல்லித் தரக் கூடாதா?"

*எனக்குத் தெரியும்.* அந்த நிமிஷம் எல்லாம் எனக்குத் தெளிவாப் புரிஞ்சது. *அவங்களுக்கு ஒரு காரியம் ஆகணும், அதான் இப்போ என்னை 'கண்ணா'னு கூப்பிடுறாங்க.* "ஆனா அத்தை, எனக்கு இப்போ டைமே இல்லையே."

"நான் இப்போவே செய்யச் சொல்லலையே," அவங்க பதட்டமாக் கையை ஆட்டுனாங்க. "அடுத்த மாசம் அந்த மேடம் கிளம்பிடுவாங்கன்னு கோமல் சொன்னா. நீ அதுக்கப்புறம் இவளுக்குச் சொல்லித் தரலாம்."

இந்த பொறியில இருந்து தப்பிக்க வேற வழியே இல்லைன்னு எனக்குப் புரிஞ்சது. ஒரு வழியாச் சரின்னு ஒத்துக்கிட்டேன். "சரி அத்தை, அடுத்த மாசத்துல இருந்து நான் கோமலுக்குப் படிப்புல ஹெல்ப் பண்றேன். இப்போ நான் கிளம்புறேன்."

"இரு!" அவங்க என் மணிக்கட்டை லேசாப் பிடிச்சுத் தடுத்தாங்க. "ரொம்ப நாள் கழிச்சு வந்துருக்க. கொஞ்சம் ஸ்நாக்ஸ் சாப்பிட்டுப் போ." அவங்க கையைத் தட்டுனாங்க. "கோமல் இதெல்லாம் அவ கையாலயே செஞ்சா."

கோமல் ஒரு தட்டுல சமோசாவோட உள்ள வந்தா. அவ முகத்துல எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை—எனக்குச் செஞ்சு போடுறதுல ஒரு சந்தோஷமோ இல்ல ஒரு வெட்கமோ எதுவுமே இல்லை. "அவி, இந்தா"னு சொல்லித் தட்டை நீட்டுனா.

"தேங்க்ஸ்"னு சொல்லிட்டு ஒரு சமோசாவை எடுத்தேன்.

அந்தப் பதட்டமான ஸ்நாக்ஸ் நேரத்துக்கு அப்புறம் நான் அங்க இருந்து கிளம்புனேன். நேரா கிரவுண்டுக்குத் தான் போனேன், ஆனா விளையாட மனசு வரல. மோனா இனிமே அந்த ஸ்டோர் ரூமுக்கு வரமாட்டான்னு எனக்குத் தோணுச்சு. அடுத்தவங்க செய்யுற ரகசிய லீலைகளைப் பார்க்குற அந்த ஒரு போதை முடிவுக்கு வந்துடுச்சு. 

---