Incest அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள்

[lee.jae.han]

## Update 10: திருட்டுப் புத்தகமும் திசைமாறும் மதியமும் (அவி மற்றும் மேடம்)

சாயங்காலம் ஆனதும் கிரிக்கெட் கிரவுண்ட்ல இருந்து எல்லாரும் கிளம்பிட்டாங்க. ஆனா அங்கேயே நின்னுக்கிட்டு இருட்டிக்கிட்டு வர்ற அந்தத் தெருவையே வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தேன். மோனாவுக்காகத் தான் என் கண்ணு காத்துக்கிட்டு இருந்தது. கொஞ்ச நேரத்துல அவ, அவளோட் அண்ணன், அப்புறம் அந்தப் பையன் மூணு பேரும் அந்தப் பழைய ஸ்டோர் ரூம் பக்கமா நடந்து வந்தாங்க.

நெஞ்சுக்குள்ள ஒருவிதமான படபடப்போட அவங்க பின்னாடியே வேகமாப் போனேன். ஆனா அவளோட அண்ணன் சரியா அந்த ஜன்னலுக்கு முன்னாடியே வந்து நின்னுட்டான். என் பார்வைக்குத் தடையா அவன் நின்னதால, என்னால உள்ள என்ன நடக்குதுன்னு ஒரு துளி கூடப் பார்க்க முடியல. நாளைக்கு அவங்க வர்றதுக்கு முன்னாடியே இந்த ஸ்டோர் ரூமுக்குள்ள போய் ஒளிஞ்சுக்கணும்னு மனசுக்குள்ள சத்தியம் பண்ணிக்கிட்டு, ஏமாற்றத்தோட பின்னாடி நகர்ந்தேன்.

திடீர்னு அந்தப் பழைய ஸ்டோர் ரூம் கதவு 'கிரீச்'னு திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு. உள்ள இருந்த அந்த மூணு உருவங்களும் அப்படியே உறைஞ்சு போயிட்டு, அடுத்த நிமிஷமே ஜன்னல் வழியா குதிச்சுத் தத்தமது வீட்டை நோக்கி ஓட்டம் பிடிச்சாங்க. ஒருவேளை அந்த இடத்தோட ஓனர் வந்திருக்கணும். பார்க்குறதுக்கான சான்ஸ் மொத்தமாப் போச்சு. தோள் தளர்ந்துப் போய் வீட்டுக்கு நடந்து வந்தேன். நைட்டு சாப்பாட்டை முடிச்சுட்டுப் படுக்கப் போனேன்.

என் ரூமுக்கு நடந்து போகும்போது சித்திங்க மூணு பேரும் ஏதோ பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க. செவத்து ஓரமா நின்னு அப்படியே கவனிச்சேன்.

"மீனா, ஏதாவது முன்னேற்றம் இருக்கா?" சீமா சித்தி குரல்ல ஒருவிதமான நடுக்கமும் ஆர்வமும் கலந்திருந்தது. அவங்க மீனா சித்தியோட கையை இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு பதட்டமா பதிலை எதிர்பார்த்து நின்னாங்க.

"ஒரு நாள் தான் ஆகுது அக்கா. இதையெல்லாம் ரொம்ப நிதானமா, யோசிச்சு தான் பண்ணனும்." மீனா சித்தி ரொம்பத் தெளிவாப் பதில் சொன்னாங்க. அவங்க குரல்ல இருந்த அந்த நிதானம் பெரிய சித்தியான சுமன் சித்திக்கு ஏதோ ஒரு பயத்தைக் கொடுத்திருக்கணும்.

அவங்க லேசாத் தொண்டையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு இருட்டுல அங்கயும் இங்கயும் பார்த்தபடி எச்சரிச்சாங்க. "ஆமா மீனா, எந்த முடிவு எடுக்குறதுக்கு முன்னாடியும் நல்லா யோசிச்சுக்கோ."

"பார்க்க நல்லா லட்சணமா, தெம்பான ஆளாப் பார்த்துத் தேடிப் பிடி." சீமா சித்தி இப்போ ரொம்பத் தைரியமாத் தன் ஆசையைச் சொன்னாங்க. அவங்க கண்ணுல ஒரு புது விதமான வெறி தெரிஞ்சது.

"நிச்சயமா, நான் எல்லாத்தையும் யோசிச்சு ஒரு நல்ல பிளான் போடுறேன்." மீனா சித்தி அப்படிச் சொன்னதும் சுமன் சித்திக்கு ஒரு குழப்பம் வந்துடுச்சு.

"என்ன பிளான் சொல்ற மீனா?" சுமன் சித்தி புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டாங்க.

"அக்கா, இத்தனை வருஷம் கழிச்சு நாம திடீர்னு அம்மா ஆனா ஊர்ல எல்லாருக்கும் சந்தேகம் வரும். அது ரொம்ப இயல்பா நடக்குற மாதிரி காட்டணும்." மீனா சித்தி தன் திட்டத்தை விளக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

"ஓ." சுமன் சித்தி குரல்ல இப்போ பயம் தெரிய ஆரம்பிச்சது. "நான் அதை யோசிக்கவே இல்லையே."

"ஆனா மீனா, உன்னால அதை எப்படி மேனேஜ் பண்ண முடியும்?" சீமா சித்தி விடாமக் கேட்டாங்க.

"அதை என்கிட்ட விட்டுடுங்க. யாருக்கும் சந்தேகம் வராத மாதிரி நான் ஏதோ ஒண்ணு பண்றேன்." மீனா சித்தி ஒரு சின்னச் சிரிப்போட சொன்னாங்க.

"நீ என்ன வேணா பண்ணு, ஆனா சீக்கிரம் பண்ணு." சுமன் சித்தி பொறுமை இல்லாம ஒரு பெருமூச்சு விட்டாங்க.

"சீக்கிரம் முடியாது அக்கா, இதையெல்லாம் மெதுவாத் தான் செய்யணும்." மீனா சித்தி உறுதியாச் சொன்னாங்க.

"சரி, போய் தூங்குவோம்." சுமன் சித்தி அந்த ஆபத்தான பேச்சை அதோட முடிச்சுக்கிட்டாங்க. அவங்க எல்லாரும் நகர்ற சத்தம் கேட்டு நான் அவசரமா என் ரூமுக்குள்ள ஓடிட்டேன்.

---

அடுத்த நாள் ஸ்கூல்ல பெருசா எதுவும் நடக்கல. ஹோம்வொர்க் பண்ணாததுக்கு ஒரு சின்னத் திட்டு விழுந்தது, அவ்வளவுதான்.

மதியம் மறுபடியும் மேடம் வீட்டுக்குப் போனேன். இன்னைக்கு அவங்க ரொம்ப ரிலாக்ஸாவும், சந்தோஷமாவும் இருந்தாங்க.

"ஏதாவது குடிக்கிறியா அவி?" அவங்க என்னைக் கடந்து உள்ள போகும்போது கேட்டாங்க.

"ஒரு கப் காபி." நான் அப்படிச் சொன்னது எனக்கே ஆச்சரியமா இருந்தது. அவங்க அப்படியே நின்னுட்டுச் சிரிச்சாங்க.

"என்ன இது? நேத்து வேணாம்னு சொன்ன, இன்னைக்கு நீயே கேக்குற?" மேடம் ஒரு குறும்புப் பார்வையோட கேட்டாங்க.

"முதல் வாட்டிக்கு அப்புறம் இது பிடிக்கும்னு நீங்க தானே சொன்னீங்க மேடம்? நீங்க சொன்னது சரிதான்." நான் அவங்க கண்ணைப் பார்த்துப் பதில் சொன்னேன்.

"சரி உட்காரு, காபி போட்டுட்டு வர்றேன்." மேடம் கிச்சனுக்குள்ள போனாங்க.

சோபால உட்கார்ந்தேன். அவங்க உள்ள போனதும் என் கண்ணு நேரா அந்தச் சின்னக் கட்டிலுக்கு அடியில போச்சு. நேத்து பார்த்த மாதிரியே அந்த நியூஸ்பேப்பர் சுத்துன புத்தகம் அங்கேயே இருந்தது. மேல ஓடிட்டு இருந்த ஃபேனோட காத்துல அந்தப் பக்கங்கள் லேசாப் புரண்டு, அதுல இருந்த நிர்வாணப் பெண்களோட படங்கள் வெட்ட வெளிச்சமாத் தெரிஞ்சது. நெஞ்சு அப்படியே படபடன்னு அடிச்சுக்க ஆரம்பிச்சது. அந்தத் தனிமை ரூமை ஒரு நிமிஷம் சுத்திப் பார்த்துட்டு, மெதுவா கையை நீட்டி அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்தேன்.

கிச்சன்ல ஏதோ சத்தம் கேக்கவே, டக்குனு அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்து என் பேக்குக்குள்ள திணிச்சுக்கிட்டேன். மேடம் ஆவி பறக்குற காபியோட வெளிய வந்தாங்க.

"அவி, உன் ஊர் ரொம்ப அழகா இருக்கு." மேடம் காபியை உறிஞ்சிக்கிட்டே பேச ஆரம்பிச்சாங்க.

"ஆமா மேடம், ரொம்பச் சூப்பரா இருக்கும்." நான் காபி கப்பை வாங்கிக்கிட்டேன்.

"ஆனா இங்க இருக்குற மனுஷங்க தான் கொஞ்சம் விசித்திரமா இருக்காங்க." மேடம் குரலை லேசா குறைச்சுக்கிட்டுச் சொன்னாங்க.

"விசித்திரமா? எப்படிச் சொல்றீங்க?" நான் புரியாமக் கேட்டேன்.

"நான் வெளிய போகும்போதெல்லாம் என்னையே அப்படி வெறிச்சுப் பார்க்குறாங்க." மேடம் ஒரு மாதிரி சங்கடமாச் சொன்னாங்க.

"மேடம், நீங்க இந்த மாதிரி டிரஸ்ல வெளிய போனா எல்லாரும் அப்படித்தான் பார்ப்பாங்க." அவங்க போட்டுருந்த நைட்டியைப் பார்த்துட்டு லேசா வம்புக்கு இழுத்தேன்.

"இல்ல அவி, நான் ஸ்கூலுக்குச் சேலை கட்டிட்டுப் போகும்போதும் அப்படித்தான் பார்க்குறாங்க." மேடம் தலையை ஆட்டிட்டு, ஒருவித எரிச்சலோட சொன்னாங்க.

"மேடம், இந்த ஊர்ல இருக்குறதுலயே ரொம்ப அழகான பொம்பளை நீங்க தான். அதான் எல்லாரும் அப்படிப் பார்க்குறாங்க." நான் ரொம்ப உண்மையாச் சொன்னேன். அவங்க என் புகழ்ச்சியை அப்படியே விட்டுட்டு அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டாங்க.

"உன்கிட்ட இன்னொன்னு கேட்கலாமா? அந்தத் கடை பக்கத்துல ஒரு மஞ்சள் கலர் வீடு இருக்கே, அது யாருது?" மேடம் யோசனையா கேட்டாங்க.

"அது மோனாவோட வீடு மேடம். எங்க ஸ்கூல்ல படிக்கிற பொண்ணு தான்." நான் பதில் சொன்னேன்.

"அங்க ஒரு பையனைப் பார்த்தேனே?"

"அது அவளோட அண்ணனா இருக்கும். ரெண்டு வருஷமா ஒரே கிளாஸ்ல ஃபெயில் ஆகிட்டு இருக்கான்." நான் விளக்கிச் சொன்னேன்.

"ஏன் இதெல்லாம் கேக்குறீங்க மேடம்?" நான் அவங்க கண்ணைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.

"ஓ... சும்மா தான்." மேடம் ஒரு செயற்கையான சிரிப்போட சமாளிச்சாங்க. "ஆனா நான் ஸ்கூலுக்குப் போகும்போதெல்லாம் அவன் என்னையே வெறிச்சுப் பார்க்குறான். அவன் கண்ணு... எனக்கு ஒரு மாதிரி பயத்தைக் கொடுக்குது."

"மேடம், அவனும் சரி, அவ தங்கச்சி மோனாவும் சரி... ரெண்டு பேருமே ரொம்பக் கெட்டவங்க." அவங்க செஞ்ச அந்த மேட்டரை நேர்ல பார்த்த அந்த வெறியில வார்த்தை நழுவி வந்துடுச்சு.

"கெட்டவங்களா? என்ன சொல்ற?" மேடம் ஆச்சரியமாப் பார்த்தாங்க.

"ஆமா, அவங்க கெட்டவங்க தான். இதைப் பத்திப் பேச வேணாம். எனக்கு நேரம் ஆகுது, நான் கிளம்புறேன்." நான் அவசரமா எழுந்திருச்சேன்.

"பை மேடம், நாளைக்கு பார்க்கலாம்." நான் வாசலை நோக்கிப் போனேன்.

"பை அவி... நாளைக்குக் கண்டிப்பா வரணும். நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து நைட்டு சாப்பாடு சாப்பிடலாம்." மேடம் வாசப்படியில நின்னு ஒரு மாதிரி ரகசியமா சொன்னாங்க.

அங்கிருந்து கிளம்பும்போது என் பேக்குக்குள்ள இருந்த அந்தத் திருட்டுப் புத்தகமும், மேடம் சொன்ன அந்த டின்னர் பார்ட்டியும் என் மண்டையைக் குடைஞ்சுக்கிட்டே இருந்தது.

---