Incest அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள்

[lee.jae.han]

## Update 8: மேடத்தின் நைட்டியும், ரப்பர் பேண்ட் கதையும் (அவி மற்றும் மேடம்)

மதிய வெயில் தகிச்சுக்கிட்டு இருந்த நேரத்துல, நான் மேடம் வீட்டுக்கு நடந்தேன். அவங்க புருஷனும் பையனும் சிட்டியில இருந்ததால அவங்க மட்டும் தான் அந்த வீட்ல தனியா இருந்தாங்க. மேடம் பாக்குறதுக்கே அள்ளிக்கிட்டு போற மாதிரி செம அழகா இருப்பாங்க. அவங்க உடம்பு அப்படி ஒரு கட்டுக்கோப்பா இருக்கும், முலைகள் ரெண்டும் அப்படியே பழுத்த மாம்பழம் மாதிரி திரண்டு நிக்கும்—அவங்களை பார்க்கும் போதெல்லாம் என் மண்டைக்குள்ள இந்த நினைப்பு தான் ஓடும். அவங்களுக்கு ஒரு முப்பத்தஞ்சு வயசு இருக்கும்னு நினைக்கிறேன், ஆனா அவங்ககிட்ட இருக்குற அந்த ஒரு காந்த ஈர்ப்பை வர்ணிக்க என்கிட்ட வார்த்தையே இல்லை.

நான் அவங்க வீட்டு கேட்டுக்கிட்ட போய் தட்டுனேன். கொஞ்ச நேரத்துல கதவு திறந்தது. அவங்க நைட்டியோட வந்து நின்னாங்க, அந்த டிரஸ் அவங்க உடம்போட வளைவு நெளிவுகளை எதையும் மறைக்கல. சாரியில இருந்ததை விட அந்த நைட்டியில அவங்க முலைகள் லேசா கீழ இறங்கி, ஒரு மாதிரி தளர்வா தெரிஞ்சது. அதை பார்த்ததும் நான் அப்படியே சொக்கிப் போய் நின்னுட்டேன். என் புத்தி அப்படியே மழுங்கிப் போய் நின்னப்போ, மேடம் கூப்பிட்ட அந்த கணீர்னு சத்தம் தான் என்னை இந்த உலகத்துக்கு கொண்டு வந்துச்சு.

"அவி," மேடம் லேசா சீறுனாங்க.

நான் அந்த போதையில இருந்து டக்குனு முழிச்சுக்கிட்டேன், என் முகம் வெக்கத்துல அப்படியே செக்கச்செவேர்னு ஆகிடுச்சு. * பொம்பளைங்கள பத்தின என் பார்ையே மொத்தமா மாறிடுச்சு.மனசுக்குள்ள என்னையே திட்டிக்கிட்டேன்.*

அவங்க ரொம்ப ரிலாக்ஸா என்னை உள்ள கூப்பிட்டுட்டு, தண்ணி எடுக்க கிச்சனுக்குள்ள போனாங்க. நான் மறுபடியும் அவங்களை பார்க்கக் கூடாதுன்னு என்னை நானே கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

மேடம் ஒரு கிளாஸ் தண்ணியோட வந்தாங்க, நான் அதை ஒரே மூச்சுல குடிச்சு முடிச்சுட்டு என் பதட்டத்தை குறைக்க ட்ரை பண்ணுனேன். அப்படியே பேக்ல இருந்து புக்கை வெளில எடுக்கப் போனேன், ஆனா அவங்க கையை காட்டி என்னை தடுத்தாங்க.

"அவி, புக்கை எல்லாம் திரும்ப பேக்குக்குள்ளயே வச்சுடு," மேடம் மெதுவா ஆனா உறுதியா சொன்னாங்க.

எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல. "ஆனா மேடம், புக்கை வெளில எடுக்காம நான் எப்படி படிக்கிறது?"

அவங்க தலையை லேசா சாய்ச்சு, முகம் ஒரு மாதிரி வாடிப் போய் பேச ஆரம்பிச்சாங்க. "சாரி அவி, எனக்கு வீட்டுல தனியா இருக்க ரொம்ப போர் அடிக்குது. அதனால தான் உன்னை இங்க கூப்பிட்டேன்."

"ஆனா என்னோட படிப்பு என்னாகுறது?" நான் அந்த ஒரு காரணத்தை புடிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

அவங்க என் பக்கத்துல வந்து குரலை குறைச்சு சொன்னாங்க. "நீ வீட்லயே படிச்சுக்கலாம்."

"ஆனா நீங்க எனக்கு மேக்ஸ் சொல்லித் தரேன்னு சொன்னீங்களே..."
மேடம் தன் உதட்டை லேசா பிதுக்கிக்கிட்டாங்க.

"பாரு அவி... நீ ஒரு புத்திசாலிப் பையன். உன்னால தனியாவே நல்லா படிக்க முடியும்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா நான் உன்னை இங்க வரச் சொன்னதுக்கு நிஜமான காரணம், எனக்கு ஒரு கம்பெனி வேணுங்கிறது தான்."

அவங்க அப்படிச் சொன்னதும் ஒரு நிமிஷம் தடுமாறிப் போனேன்.

"ஆனா மேடம்... என் படிப்பு?"

கேட்ட கேள்வி எனக்கே ஒரு மாதிரி அர்த்தம் இல்லாமத் தெரிஞ்சது. மேடத்தோட கண்ணுல ஒரு குறும்பு மின்னியது.

"படிப்பு மேல உனக்கு ஏன் இவ்வளவு வெறி? இரு, உனக்கு ஒரு விஷயம் காட்டுறேன்."

அவங்க தலையில இருந்த அந்த கருப்பு ரப்பர் பேண்டை இழுத்துக் கழட்டுனாங்க. அவங்களோட அந்த அடர்த்தியான முடி அப்படியே அலை அலையா தோள் மேல சரிஞ்சு விழுந்தது. அந்த ரப்பர் பேண்டை என் முன்னாடி காட்டி ஒரு மாதிரி சிரிச்சாங்க.

"பாரு அவி, இந்த ரப்பர் பேண்டை நீன்னு நினைச்சுக்கோ."

அவங்க அந்த ரப்பர் பேண்டை விரல்களால இழுத்துப் பிடிச்சாங்க. அது அப்படியே மெலிசாகி ஒரு கட்டத்துல அதிருச்சு.

"பாத்தியா, இது எவ்வளவு நீளமா இழுபடுதுன்னு? நான் இன்னும் கொஞ்சம் பலமா இழுத்தா இது அப்படியே அறுந்துடும்."

அவங்க அந்த ரப்பர் பேண்டை லேசா தளர்த்திட்டு என் கண்ணை நேருக்கு நேரா பார்த்தாங்க.

"உன் வாழ்க்கையும் இப்படித்தான் அவி. ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் ஒரு லிமிட் இருக்கு. அதைத் தாண்டி நீ உன்னை ரொம்ப இழுத்துக்கிட்டா நீதான் உடைஞ்சு போவ. அந்த எல்லையைத் தாண்டிப் போறது தப்புன்னு நான் சொல்ல மாட்டேன். சில நேரம் அப்படி மீறும்போது உனக்குத் தற்காலிகமா ஏதாவது கிடைக்கலாம். ஆனா முக்காவாசி நேரம் நீ உன்னையே இழக்க வேண்டியிருக்கும்."

அவங்க குரல் இப்போ ரொம்ப மென்மையாச்சு.

"நீ விவரமான பையன். வாழ்க்கையில எதை, எவ்வளவு கத்துக்கணும்கிறது உன் கையிலதான் இருக்கு. உன்கிட்ட திறமை இருக்கு, ஆனா அதை நீயேதான் சரியான வழியில வெளியே கொண்டு வரணும். இது வெறும் மேக்ஸ் பாடம் மட்டும் இல்ல அவி... புரியுதா?"

"எனக்கு புரியுது மேடம்."

தலையை ஆட்டிக்கிட்டே சொன்னேன். ஆனா நிஜத்தைச் சொல்லணும்னா அவங்க சொன்ன அந்த ரப்பர் பேண்ட் கதையும், அந்த வாழ்க்கைப் பாடமும் எனக்குச் சரியாப் புரியல. எதுக்கு இப்போ ரப்பர் பேண்டை இழுத்துக் காட்டணும்? லிமிட்னா எதைச் சொல்றாங்க? குழப்பமா இருந்தாலும், ஒன்னும் தெரியாதவன் மாதிரி முழிக்க வேணாமேன்னு புரிஞ்ச மாதிரி ஆக்டிங் கொடுத்தேன்

அவங்க இப்போ நல்லா சிரிச்சாங்க. "குட். இனிமே தினமும் மதியம் நீ என் வீட்டுக்கு வந்து என்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கணும்."

"சரி மேடம், நான் வர்றேன்,னு சொன்னேன். இந்த முடிவு ஒரு சாதாரண சம்மதத்தை விட மனசுல ரொம்ப பாரமா தெரிஞ்சது.

அவங்க லேசா சிரிச்சுக்கிட்டே கிச்சன் பக்கம் சைகை பண்ணுனாங்க. "இந்த லெக்சர் குடுத்து என் தொண்டையே காஞ்சு போச்சு. நான் போய் காபி போட்டுட்டு வர்றேன்."

"சரி மேடம்."

கொஞ்ச நேரத்துல ஒரு சூடான மக்கோட அவங்க வந்தாங்க. "தேங்க்ஸ் மேடம்." நான் அந்த கருப்பு கலர்ல இருந்த காபியை பார்த்துக்கிட்டே என்ன பண்றதுன்னு தெரியாம நின்னேன்.

"என்ன ஆச்சு அவி? ஏன் குடிக்காம அதையே பார்த்துட்டு இருக்க?" அவங்க தன் புருவத்தை லேசா உயர்த்தி ஒரு மாதிரி சிரிப்போட கேட்டாங்க.

"நான் இதுக்கு முன்னாடி இந்த மாதிரி கலர்ல காபி குடிச்சதே இல்ல மேடம்," நான் ஒரு மாதிரி தயங்கிச் சொன்னேன்.

"ஓ... இது பிளாக் காபி அவி. உடம்புக்கு ரொம்ப நல்லது, உன்னை ஒரு மாதிரி சுறுசுறுப்பா வச்சுக்கும். ஒரு தடவை குடிச்சுப் பாரு, அப்புறம் உனக்கு இதுதான் பிடிக்கும்," அவங்க சொல்லிட்டு என் பக்கத்துல வந்து உட்கார்ந்தாங்க.

அவங்க பக்கத்துல வந்து உட்கார்ந்ததும் அவங்க மேல இருந்த அந்த வாசனை என் மூக்கைத் துளைச்சது. நான் மெதுவா அந்த பிளாக் காபியை ஒரு வாய் குடிச்சேன். ஆரம்பத்துல நாக்குல ஒரு மாதிரி கசப்பு தெரிஞ்சது, ஆனா தொண்டையில இறங்கும்போது இருந்த அந்தச் சூடும் வீரியமும் எனக்கு ரொம்பப் புதுசா இருந்தது.

மேடம் இப்போ என் பக்கத்துல அவ்வளவு நெருக்கமா உட்கார்ந்து இருந்தாங்க. அவங்க நைட்டிக்குள்ள இருந்த அந்த மார்புகளும், அவங்க கழுத்து வளைவும் என் கண்ணு முன்னாடி இருக்கும்போது, அந்தக் கருப்பு காபியோட சூடு இன்னும் என் தொண்டையில ஒரு கசப்பான, ஒரு மாதிரி இதமான எரிச்சலை கொடுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மேடம் அந்த சின்ன டேபிளுக்கு அந்தப் பக்கம் உட்கார்ந்து என்னை உற்றுப் பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. அவங்க முகம் ஒரு முகமூடி மாதிரி எந்த உணர்ச்சியும் காட்டாம அப்படியே செட் ஆகி இருந்துச்சு.

மேடம் தலையை லேசா சாய்ச்சு, கைகளை கோர்த்து வச்சுக்கிட்டு கேட்டாங்க. "சரி அவி, காபி எப்படி இருந்துச்சு?"

"நல்லா இருந்துச்சு," அந்த புது ரக சுவை என் நாக்குல இன்னும் ஒட்டிட்டு இருக்க, நான் ஒத்துக்கிட்டேன்.

"அவி, வாழ்க்கையில எதையாவது ஒரு வாட்டி முதன்முதலா பண்ணித் தான் ஆகணும். ஆரம்பத்துல இது கொஞ்சம் கஷ்டமா தான் இருக்கும், ஆனா போகப் போக நீ இதை என்ஜாய் பண்ண ஆரம்பிச்சுடுவ. உனக்கு இது பிடிக்கும்னு நான் அப்பவே சொன்னேன்ல," அவங்க உதட்டுல ஒரு சின்ன பெருமை கலந்த சிரிப்பு வந்துச்சு.

---