Incest ❤️❤️ அவி சிங்: வடக்கு நண்பரின் காம லீலைகள் ❤️❤️

[lee.jae.han]

## Update 1: கிராமத்தில் ஒரு புதிய ஆரம்பம்


என் பேரு அவி. சின்ன வயசுல ஒரு விபத்துல அம்மாவையும் அப்பாவையும் இழந்தேன். அதுக்கப்புறம் அனாதையா நின்ன என்னை, என் சொந்தக்காரங்க தான் ஏத்துக்கிட்டாங்க. அப்பாக்கு மொத்தம் அஞ்சு உடன்பிறந்தவங்க: மூணு அத்தைகள், அப்புறம் கடைசியா ஒரு தம்பி, அதாவது என் சித்தப்பா.


சித்தப்பாவோட கதை கொஞ்சம் விசித்திரமானது. ஒரு வாரிசு வேணும், அதுவும் ஒரு ஆண் பையன் வேணும்னு ஆசைப்பட்டு மூணு கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு. முதல் பொண்டாட்டி சுமன் சித்திக்கு 32 வயசு, ரெண்டாவது சீமா சித்திக்கு 29 வயசு. இவங்க ரெண்டு பேருக்கும் குழந்தை பிறக்கல. அதனாலதான் மூணாவதா மீனா சித்தியை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு, அவங்களுக்கு இப்போ 27 வயசு தான்.

அத்தைகளோட ஃபேமிலி ரொம்ப பெருசு. மூத்த அத்தை பூஜாவுக்கு ரொம்பச் சின்ன வயசுலயே கல்யாணம் ஆகிடுச்சு. அத்தைக்கு ஸ்வேதா, ஷீத்தல்னு ரெண்டு பொண்ணுங்க, அப்புறம் ராஜ்னு ஒரு பையன். அடுத்து இரட்டைப் பிறவிகளான நேஹா அத்தையும், நீதா அத்தையும் இருக்காங்க, ரெண்டு பேருக்கும் இப்போ 40 வயசு. நேஹா அத்தைக்கு கோமல், கவிதான்னு ரெண்டு பொண்ணுங்க. நீதா அத்தைக்கும் லீனா, ராஜேஷ்னு ரெண்டு பசங்க.

குடும்பத்துல இருக்குற எல்லா பசங்களும் என்னை விடச் சின்னவங்க தான். எனக்கு இப்போ 20 வயசு. ஆனா பூஜா அத்தையோட ரெண்டு பொண்ணுங்க மட்டும் என்னை விடப் பெரியவங்க. அந்த விபத்துக்கு அப்புறம், தாத்தா என்னை இந்த கிராமத்துக்குக் கூட்டிட்டு வந்து சித்தப்பா கூட வாழ வச்சாரு. சுமன் சித்தி தான் என்னை விடவே மாட்டேன்னு பிடிவாதமா கூட்டிட்டு வந்தாங்க. அவங்களுக்குப் குழந்தை இல்லாததால என்னை அவங்க பையன் மாதிரியே பார்த்தாங்க.

சித்தப்பா வீட்ல தான் எல்லாரும் ஒண்ணா இருப்போம். சித்தப்பாவும் குட்டி சித்தியும் முதல் ரூம்ல; சுமன் சித்தியும் சீமா சித்தியும் ரெண்டாவது ரூம்ல; மூணாவதா இருக்குற ஒரு சின்ன ரூம் தான் என்னோடது. அத்தைகளோட புருஷங்க எல்லாரும் துபாய்ல வேலை பாக்குறாங்க, வருஷத்துக்கு ஒரு மாசம் தான் ஊருக்கு வருவாங்க. அதுவரைக்கும் இங்க தான் எல்லாரும் ஒண்ணா தங்குவாங்க.

தாத்தாவோட ரூம் அப்பப்போ மாறும். முதல்ல ஸ்டோர் ரூம்ல இருந்தாரு, அப்புறம் அவருக்கு உடம்பு முடியாமப் போனதும் சித்திகள் எல்லாம் சேர்ந்து அந்த ரூமைச் சுத்தம் பண்ணி கொடுத்தாங்க. ஆனா அவருக்கு இன்னும் மோசமானப்போ, வீட்ல வச்சுப் பார்க்க முடியாதுன்னு சொல்லி ஒரு ஆசிரமத்துல சேர்த்துட்டாங்க. அவர் போனதுக்கு அப்புறம் அந்த ரூம் காலியா கிடக்குறதைப் பார்க்கவே ஒரு மாதிரி கஷ்டமா இருக்கும்.

அப்பா அம்மா இறந்தப்போ நான் ரொம்ப உடைஞ்சு போயிருந்தேன். ஒரு வருஷமா யார்கிட்டயும் பேசாம வீட்டுக்குள்ளேயே கிடந்தேன். அந்த நேரத்துல நேஹா அத்தை மட்டும் தான் என்கிட்ட ரொம்ப மோசமா நடந்துப்பாங்க. "ஏண்டா இப்படி மூலையில முடங்கிக் கிடக்குற! நீ எல்லாருக்கும் ஒரு சுமை தான்டா"ன்னு சொல்லி என் காதைப் பிடிச்சு திருகி ஒரு தள்ளு தள்ளுவாங்க. அந்த வலி இப்போ நினைச்சாலும் உயிரை எடுக்கும்.

அப்புறம் ஊர் ஸ்கூலுக்கு அனுப்புனாங்க, ஆனா அங்க எதுவுமே செட் ஆகல. சின்னப் பசங்க கூட உட்கார்ந்து படிக்கிறது ரொம்ப கேவலமா இருந்தது. எதையும் கவனிக்காம அப்படியே விட்டுட்டேன். அந்த வருஷம் ஃபெயில் ஆகி மூணு வருஷத்தை வேஸ்ட் பண்ணிட்டேன்.

கடைசியில சுமன் சித்தி தான் என் மேல அக்கறை எடுத்துக்கிட்டாங்க. ஒரு நாள் நைட்டு புக்ஸை மூடி வச்சுட்டு உட்கார்ந்து இருந்தப்போ என்கிட்ட வந்து, "உன் அம்மா உன்னைப் பத்தி எவ்வளவோ ஆசைப்பட்டாங்கடா... நீ இப்படி படிக்காம இருக்கிறதைப் பார்த்தா அவங்க வருத்தப்பட மாட்டாங்களா? உன்னைப் பத்தித் தப்பா பேசுறவங்க முன்னாடி நீ படிச்சு ஜெயிச்சுக் காட்டு"ன்னு சொல்லி எனக்குத் தைரியம் கொடுத்தாங்க.

அவங்களும் மீனா சித்தியும் சேர்ந்து ராத்திரி நேரத்துல எனக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்தாங்க. அவங்க ஒரு அம்மா மாதிரி என் மேல அன்பு காட்டவும், நான் கஷ்டப்பட்டுப் படிச்சு பாஸ் பண்ணினேன்.

கோமல் என்னை விட ஒரு வயசு சின்னவ, ஆனா நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரே கிளாஸ் தான். எனக்கு படிப்புல கேப் விழுந்தது ஒரு காரணம்னா, இந்த ஊர்ல பொண்ணுங்களை லேட்டா ஸ்கூல்ல சேர்க்குறது இன்னொரு காரணம். நேஹா அத்தையோட சின்னப் பொண்ணு கவிதா, நீதா அத்தையோட பொண்ணு லீனா கூட அதே கிளாஸ் தான். லீனாவோட தம்பி ராஜேஷ் கூட அதே கிரேடு தான், ஆனா அவன் ஒரு போர்டிங் ஸ்கூல்ல தங்கிப் படிக்கிறான். பூஜா அத்தையோட பையன் ராஜுக்கும் இதே மாதிரி படிப்புல கேப் விழுந்துடுச்சு. ஸ்வேதாவும் சீதலும் சிட்டியில தங்கிப் படிச்சாங்க. மொத்தத்துல எங்க பெரிய குடும்பமே இந்த வயசு, கிளாஸ் வித்தியாசம்னு ஒரு பெரிய சிக்கலான வலையில தான் பின்னிப் பிணைஞ்சு இருந்தது.

---