23-01-2026, 08:06 AM
Part - 57
భార్గవి ఆ గది నుండి బయటకు వచ్చి మౌనంగా తనకి కేటాయించిన గదిలోకి వెళ్లి కూర్చుంటుంది. అక్కడ గోడకి జారపడి మోకాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
అసలు ఏం జరుగుతుంది.. నేను ఏమనుకున్నాను. ఎలా ఉండాలి అనుకున్నాను. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాను. ఆఖరికి నా కూతురు కూడా నన్ను నమ్మడం లేదు.
ఎలాగైనా ఒకసారి నా భర్తతో మాట్లాడాలి. ఆయన్ని బ్రతిమాలి అయినా నేను బయటకు వెళ్లాలి. ఏం చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
కలవాలి అని పిలిస్తే ఆయన ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ రారు. ఇంకా ఏదో చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ... నేను హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ అయితే కచ్చితంగా వస్తారు కదా అని ఊపిరి బిగబడుతుంది.
కాసేపటికి ఊపిరి అందక స్పృహ తప్పి పడిపోతుంది. వెంటనే అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్ చూసి... జైలర్కి ఇన్ఫామ్ చేస్తోంది.
వెంటనే జైలర్ వచ్చి చూసి అంబులెన్స్ కి కాల్ చేసి హాస్పటల్ లో ఎడ్మిట్ చేస్తారు. ఎడ్మిట్ అయినా కొంచెం సేపటికి మెల్లిగా స్పృహలోకి వస్తుంది.
తన పక్కన ఎవరో ఉన్నారు అన్నట్టుగా అనిపించి.. ధనుంజయ్ అనుకుని మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి ఏమండీ అని పిలుస్తుంది.
అయినా ఎటువంటి స్పందన ఉండదు. ఈసారి కొంచెం పూర్తి స్పృహలోకి వచ్చి పక్కకి తిరిగి చూస్తే అక్కడ లేడీ కానిస్టేబుల్ లాఠీ పట్టుకుని కూర్చుని ఉంటుంది.
మా వారు రాలేదా అని అడిగేతే.. ఏంటి వచ్చేది. నువ్వు ఆ టైప్ లేడీ అంట కదా.. నీతో మనీ సెటిల్మెంట్ అయిపోయింది..
నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు. మళ్ళీ నాకు ఫోన్ చేయకండి అని కోపంగా ఫోన్ పెట్టేసారు. ఎందుకు నువ్వు చావడానికి ట్రై చేసావు.
నీకు చాలా డబ్బులు ఇచ్చాడు అంట కదా.. ఎంజాయ్ చేయకుండా ఇలాంటి పనులు చేసి మమ్మల్ని టెన్షన్ పెడతావ్ ఎందుకు అని విసుగ్గా అంటుంది.
ఏమంటున్నారు మీరు తడబడుతూ అడుగుతుంది. నేనేమంటున్నాను ఉన్నదే చెబుతున్నాను.. నిన్ను ఇన్ని రోజులు వాడుకున్న అతనికి ఫోన్ చేశాను అతను చెప్పింది అదే...
అయినా డబ్బులు ఇచ్చి వాడుకున్న వాళ్ళకి ప్రేమ ఎలా ఉంటుంది. వాళ్ళ అవసరం తీరిన తర్వాత వదిలేస్తారు కానీ.. నువ్వు ఏమన్నా వయసులో ఉన్నావా ఏమిటి ఇంకా నీ మీద మోజు ఉండడానికి...
ఆ సెలైన్ అయిపోతే ఇంకా మనం జైలుకు వెళ్లడమే అని చెప్పి సైలెంట్ గా కూర్చుంటుంది. ఆ మాటలు వింటున్న భార్గవికి తల ఎక్కడ పెట్టుకోవోలో కూడా అర్థం కాకుండా ఉంటుంది.
తన భర్తె తనని బజారుమనిషి లాగా చిత్రీకరిస్తుంటే తట్టుకోలేక పోతుంది. ఎందుకు మీరు ఇలా చేస్తున్నారు రజితతో కలిసి ఉంది చాలా తక్కువ సమయం కదా...
నాతోనే ఎక్కువ సమయం మీరు ఉన్నది.అలాంటప్పుడు మీ ప్రేమంత నాకే సొంతం కావాలి కానీ... కొన్ని సంవత్సరాలు కలిసి ఉన్న రజిత మీద కాదు కదా అని ఏడుస్తుంది తప్ప.
తను చేసిన తప్పు తెలుసుకుని తప్పును సరిదిద్దుకుందాం అన్న ఆలోచన లేదు. కళ్ళు మూసుకుని పడుకొని తన భర్తని ఎలా మళ్లీ తన దారిలోకి తెచ్చుకోవాలని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
సెలైన్ అయిన తర్వాత కానిస్టేబుల్ లేపి జైలుకు తీసుకువెళ్లి మళ్ళీ యధాస్థానంలో కూర్చోబెడుతుంది.
అక్కడ కూర్చుని చుట్టూ ఉన్న నాలుగు గోడల్ని చూస్తూ ఉంటుంది.
ఆ ప్లేస్ అంతా తనని వెక్కిరించినట్టుగా కనబడుతుంది. అవనినీ ఎలాగైతే చూడాలని అనుకుందో తన అంతకన్నా దారుణమైన పరిస్థితుల్లో ఉంది.
శిల్ప మాత్రం ఇక్కడి నుండి ఎలా బయటపడాలి. తనకి ఎవరు హెల్ప్ చేస్తారని ఆలోచిస్తూ.. తల్లి గురించి ఆలోచించడం పూర్తిగా మానేస్తుంది .
జై సింహ మాన్షన్...
సాయంత్రం హడావిడి కి అందంగా ముస్తాబవుతుంది. పిల్లలు పెద్దలు అందరూ సరదాగా ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటారు. అవని నీ నేహా, నివి ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారు.
విక్రమ్ ని ఆట పట్టించే అంత ధైర్యం లేక అందరూ సైలెంట్ గా ఉంటారు. విక్రమ్ మాత్రం వర్క్ లో ఫుల్ బిజీగా ఉంటాడు.
భరత్ కామ్ గా విక్రమ్ పక్కన కూర్చుని ఏంటి బావ ఈరోజు కూడా వర్క్ తో అలసిపోతున్నావు. కొంచెం సేపు రెస్ట్ తీసుకోవచ్చు కదా అని సలహా ఇస్తాడు.
దేనికి రెస్ట్ బావ అని అడిగితే... అన్ని తెలిసి కూడా అడిగితే ఎలా చెప్పాలి బావా అని బుగ్గ మీద పొడుస్తాడు.
పైనుంచి కిందికి చూస్తూ నువ్వేమైనా ఆడపిల్లవు అనుకుంటున్నావా అలా బుగ్గ మీద పొడుస్తున్నావు అంటే...
పో బావ నీకు ఎలా చెప్పాలి.. ఈరోజు ఏమిటో తెలుసా అంటే.. తెలుసు అంటాడు.
తెలిసి కూడా నువ్వు ఇలా ఆఫీస్ వర్క్ చేస్తున్నావా..అదే నేనైతే నా డ్రీమ్స్ లో తెలియాడుతూ ఉండేవాడిని తెలుసా అంటాడు.
ఇంకా నీకు పెళ్లి కుదరలేదు. అప్పుడే డ్రీమ్స్ దాకా వెళ్ళిపోయావా..ఎవరినైనా సెట్ చేసుకున్నావా ఏంటి అని అడుగుతాడు.
బావ నువ్వు నన్ను అలా అంటే ప్రశ్నలు వెయ్యకూడదు. నేను శ్రీరామచంద్రుడు అంత గొప్పవాడిని కాకపోయినా.. కొంచెం ఆయన బాటలోనే నడుస్తున్నాను.
నేను డ్రీమ్స్ అయిన, సెట్ చేసుకోవడం అయినా ఏదైనా సరే నా ఫ్యూచర్ వైఫ్ తోనే అని చెబుతాడు. గుడ్ డెసిషన్ బావ... లేకపోతే నా చేతిలో నీ వీపు విమానం మోత ఎక్కిపోయేదే అంటాడు.
శ్రీ, రాజ్ ఏం చేస్తున్నారు అని అడిగితే...ఆ శ్రీ గాడు ఏమో నేహాకి లైన్ వేసే పనిలో బిజీగా ఉన్నాడు. ఆ రాజ్, శ్రీ కి హెల్ప్ చేస్తాను అని చెబుతూ అట్టర్ ప్లాపులు చేస్తున్నాడు అని చెబుతాడు.
ఆ మాటలకు విక్రమ్ నవ్వుతూ నువ్వు కూడా అలాగే ఎవరినైనా సెట్ చేసుకోవచ్చు కదా అంటే... అప్పుడే వద్దు బావ.
ముందు నేను ఒక మేనల్లుడ్ని ఎత్తుకున్న తర్వాత... అప్పుడు పెళ్లి చేసుకుని కూతుర్నికని నీ చేతికి ఇచ్చేస్తాను అని చెబుతాడు.
అబ్బో చాలా అశలు ఉన్నాయి కదా... అంటే అలాగే అనుకో... మీ ఇద్దరికీ పుట్టే వాళ్ళు అంటే సంస్కారంలో గుణంలో ఒక మెట్టు ఎక్కువే ఉంటారు.
అలాంటివాడు నాకు అల్లుడైతే హ్యాపీగా దుప్పటి ముసుగేసి పడుకోవచ్చు అని చెబుతాడు. ఒరేయ్ నీకు ఇంకా పెళ్లి అవలేదు.
అప్పుడే పిల్లలు, వాళ్ళ పెళ్లిళ్లు దాకా వెళ్ళిపోయావా అంటే.. ఫ్యూచర్ ప్లాన్ ఉండాలి బావ అని పిచ్చపాటి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటారు.
రమేష్ వచ్చి అల్లుడుగారు అని పిలుస్తాడు. ఎవరిని అన్నట్టుగా ఇద్దరు తిరిగి చూస్తే.... మిమ్మల్నే అల్లుడుగారు అని విక్రమ్ దగ్గరికి వస్తాడు.
ఏంటి మావయ్య కొత్త పిలుపులు అంటే... పిల్లనిచ్చిన వాళ్ళం ఆ మాత్రం మర్యాద చేయకపోతే ఎలాగా... సాయంత్రం పూజకి టైం అవుతుంది.
వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రండి అల్లుడుగారు అంటే... మావయ్య నువ్వు మరీ ఎక్కువ చేయడం లేదా అంటే... పరవాలేదు రా...ఇప్పుడే మర్యాదలు ఇచ్చినప్పుడు తీసేసుకోవాలి..
తర్వాత నువ్వు అడిగిన మేము ఇవ్వము అప్పుడు నువ్వే మాకు తిరిగి ఇవ్వాల్సి వస్తుంది పద పద అని తీసుకువెళ్తాడు.
నవ్వుకుంటూ వెళ్లి విక్రమ్ ఫ్రెష్ అయ్యి అక్కడ పెట్టిన మధుపర్కం బట్టలు వేసుకొని అద్దంలో చూసుకుంటాడు.
తెల్లని పట్టు పంచే, కట్ బనియన్, వైట్ కుర్త.
అవి వేసుకుని అద్దంలో పదేపదే చూసుకుంటూ ఉంటాడు. తనలో తానే నవ్వుకుంటూ ఉంటాడు. వెనకాలే వచ్చి నుంచున్న శ్రీ చూసి... ఏంటి బావ నీలో నువ్వే తెగ నువ్వేసుకుంటున్నావు అంటే....
నువ్వెప్పుడొచ్చావ్ రా అని వెనక్కి తిరుగుతాడు. ఎప్పుడు వస్తే ఏమైంది గాని.. ఆ నవ్వుకి అర్థం ఏంటో చెబితే విని తరిస్తాము అని డ్రామాటిక్గా అడుగుతాడు.
విక్రమ్ అద్ధం వైపు తిరిగి హెయిర్ సెట్ చేసుకుంటూ తెలిస్తే ఏం చేస్తావ్ ఏంటి అని అడుగుతాడు. ఫ్యూచర్ లో ఉపయోగపడుతుంది కద బా...వా... అని సాగదీస్తూ అడుగుతాడు.
నీకు ఫ్యూచర్లో ఎలా ఉపయోగపడాలో అప్పుడు ఆటోమేటిక్గా తెలుస్తుంది గానీ.... ప్రస్తుతానికి నీ ప్రయత్నాలు ఎంత వరకు వచ్చాయి అవి చెప్పు అని అడుగుతాడు.
బావ అని పట్టుకుని ఏడుస్తాడు. ఏమైంది రా అంటే... ఆ రాజ్ గాడు హెల్ప్ చేస్తాను అని కంపు చేస్తున్నాడు. నా పిల్ల దగ్గర బుక్ చేస్తున్నాడు.
పోని సైలెంట్ గా ఉంటున్నాడు అంటే... అది లేదు. దూరంగా ఉండరా అంటే... నేను హనుమాన్ ని. సీత రాముడు ని కలిపినట్టు కలుపుతాను అని తింగారి పనులుతో నాకు హెడేక్ తెప్పిస్తున్నాడు అని బోర్ మంటాడు.
రాజ్ అక్కడికి వచ్చి శ్రీ ఏమి చేస్తున్నావురా... అక్కడ నేహా నీకోసం ఎదురుచూస్తుంది అనగానే... ఏమి చేసి సచ్చావ్వురా అంటాడు.
నేను ఏమి చేయలేదు రా... నేహా ని నువ్వు రెడీ అయ్యి ఉండామన్నావు అని చెప్పాను. అందుకే నేహా రెడీ అయ్యి నీకోసం ఎదురుచూస్తూఉంది అని చెబుతాడు.
శ్రీ నిట్టూర్చి.. ఇక్కడ జరిగే అకేషన్ ఏమిటి...నువ్వు వెళ్లి చెప్పిందేమిటి... ఇప్పుడు నేహా నా గురించి ఏమనుకుంటుంది దరిద్రుడా అని ఒంగోబేట్టి వీపు మీద దబ దబా బాధి కిందకి పరిగెడతాడు.
వెళుతున్న శ్రీని చూసి విక్రమ్ రాజ్ ఇద్దరు గట్టిగా నవ్వుతారు. విక్రమ్ రాజ్ వైపు తిరిగి వాడిని బాగా ఇరికించేస్తున్నావు కదా అంటే...
అలా ఇరికించకపోతే వాడు మూగ నోము పట్టినట్టుగా అలా ఆరాధిస్తూనే ఉంటాడు. ఇప్పుడు చూడు వాడు
కక్కలేక మింగలేక నేహ ముందు ఎలాంటి తిప్పలు పడుతూఉంటాడో..
నువ్వు పద కింద పూజకి టైం అయింది అని చెప్పి తీసుకుని వెళ్తాడు. పూజ దగ్గర పెద్దవాళ్ళు అందరూ కూర్చుని ఉంటారు. పంతులుగారు కూడా వచ్చి పూజకు కావలసినవి అన్ని సిద్ధం చేసుకుంటారు.
నవ్వుతూ వస్తున్న విక్రమ్ ని చూడగానే పెద్దవాళ్ళ అందరికీ చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది.
ఇందిర, మాధవి వైపు తిరిగి అమ్మాయిని కూడా తీసుకురా అని చెబుతుంది. అలాగే అమ్మ అని అవని గదిలోకి వెళుతుంది.
రా తల్లి పూజకి టైం అయింది అని అవిని నీ తీసుకుని బయటికి వస్తుంది.
తలదించుకుని వస్తున్న అవని కాలిఅందెల శబ్దం విని, విక్రమ్ తల పైకెత్తి చూసి కనురెప్ప కూడా వేయకుండా అలానే చూస్తూ ఉండిపోతాడు.
అసలు ఏం జరుగుతుంది.. నేను ఏమనుకున్నాను. ఎలా ఉండాలి అనుకున్నాను. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాను. ఆఖరికి నా కూతురు కూడా నన్ను నమ్మడం లేదు.
ఎలాగైనా ఒకసారి నా భర్తతో మాట్లాడాలి. ఆయన్ని బ్రతిమాలి అయినా నేను బయటకు వెళ్లాలి. ఏం చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
కలవాలి అని పిలిస్తే ఆయన ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ రారు. ఇంకా ఏదో చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ... నేను హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ అయితే కచ్చితంగా వస్తారు కదా అని ఊపిరి బిగబడుతుంది.
కాసేపటికి ఊపిరి అందక స్పృహ తప్పి పడిపోతుంది. వెంటనే అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్ చూసి... జైలర్కి ఇన్ఫామ్ చేస్తోంది.
వెంటనే జైలర్ వచ్చి చూసి అంబులెన్స్ కి కాల్ చేసి హాస్పటల్ లో ఎడ్మిట్ చేస్తారు. ఎడ్మిట్ అయినా కొంచెం సేపటికి మెల్లిగా స్పృహలోకి వస్తుంది.
తన పక్కన ఎవరో ఉన్నారు అన్నట్టుగా అనిపించి.. ధనుంజయ్ అనుకుని మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి ఏమండీ అని పిలుస్తుంది.
అయినా ఎటువంటి స్పందన ఉండదు. ఈసారి కొంచెం పూర్తి స్పృహలోకి వచ్చి పక్కకి తిరిగి చూస్తే అక్కడ లేడీ కానిస్టేబుల్ లాఠీ పట్టుకుని కూర్చుని ఉంటుంది.
మా వారు రాలేదా అని అడిగేతే.. ఏంటి వచ్చేది. నువ్వు ఆ టైప్ లేడీ అంట కదా.. నీతో మనీ సెటిల్మెంట్ అయిపోయింది..
నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు. మళ్ళీ నాకు ఫోన్ చేయకండి అని కోపంగా ఫోన్ పెట్టేసారు. ఎందుకు నువ్వు చావడానికి ట్రై చేసావు.
నీకు చాలా డబ్బులు ఇచ్చాడు అంట కదా.. ఎంజాయ్ చేయకుండా ఇలాంటి పనులు చేసి మమ్మల్ని టెన్షన్ పెడతావ్ ఎందుకు అని విసుగ్గా అంటుంది.
ఏమంటున్నారు మీరు తడబడుతూ అడుగుతుంది. నేనేమంటున్నాను ఉన్నదే చెబుతున్నాను.. నిన్ను ఇన్ని రోజులు వాడుకున్న అతనికి ఫోన్ చేశాను అతను చెప్పింది అదే...
అయినా డబ్బులు ఇచ్చి వాడుకున్న వాళ్ళకి ప్రేమ ఎలా ఉంటుంది. వాళ్ళ అవసరం తీరిన తర్వాత వదిలేస్తారు కానీ.. నువ్వు ఏమన్నా వయసులో ఉన్నావా ఏమిటి ఇంకా నీ మీద మోజు ఉండడానికి...
ఆ సెలైన్ అయిపోతే ఇంకా మనం జైలుకు వెళ్లడమే అని చెప్పి సైలెంట్ గా కూర్చుంటుంది. ఆ మాటలు వింటున్న భార్గవికి తల ఎక్కడ పెట్టుకోవోలో కూడా అర్థం కాకుండా ఉంటుంది.
తన భర్తె తనని బజారుమనిషి లాగా చిత్రీకరిస్తుంటే తట్టుకోలేక పోతుంది. ఎందుకు మీరు ఇలా చేస్తున్నారు రజితతో కలిసి ఉంది చాలా తక్కువ సమయం కదా...
నాతోనే ఎక్కువ సమయం మీరు ఉన్నది.అలాంటప్పుడు మీ ప్రేమంత నాకే సొంతం కావాలి కానీ... కొన్ని సంవత్సరాలు కలిసి ఉన్న రజిత మీద కాదు కదా అని ఏడుస్తుంది తప్ప.
తను చేసిన తప్పు తెలుసుకుని తప్పును సరిదిద్దుకుందాం అన్న ఆలోచన లేదు. కళ్ళు మూసుకుని పడుకొని తన భర్తని ఎలా మళ్లీ తన దారిలోకి తెచ్చుకోవాలని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
సెలైన్ అయిన తర్వాత కానిస్టేబుల్ లేపి జైలుకు తీసుకువెళ్లి మళ్ళీ యధాస్థానంలో కూర్చోబెడుతుంది.
అక్కడ కూర్చుని చుట్టూ ఉన్న నాలుగు గోడల్ని చూస్తూ ఉంటుంది.
ఆ ప్లేస్ అంతా తనని వెక్కిరించినట్టుగా కనబడుతుంది. అవనినీ ఎలాగైతే చూడాలని అనుకుందో తన అంతకన్నా దారుణమైన పరిస్థితుల్లో ఉంది.
శిల్ప మాత్రం ఇక్కడి నుండి ఎలా బయటపడాలి. తనకి ఎవరు హెల్ప్ చేస్తారని ఆలోచిస్తూ.. తల్లి గురించి ఆలోచించడం పూర్తిగా మానేస్తుంది .
జై సింహ మాన్షన్...
సాయంత్రం హడావిడి కి అందంగా ముస్తాబవుతుంది. పిల్లలు పెద్దలు అందరూ సరదాగా ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటారు. అవని నీ నేహా, నివి ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారు.
విక్రమ్ ని ఆట పట్టించే అంత ధైర్యం లేక అందరూ సైలెంట్ గా ఉంటారు. విక్రమ్ మాత్రం వర్క్ లో ఫుల్ బిజీగా ఉంటాడు.
భరత్ కామ్ గా విక్రమ్ పక్కన కూర్చుని ఏంటి బావ ఈరోజు కూడా వర్క్ తో అలసిపోతున్నావు. కొంచెం సేపు రెస్ట్ తీసుకోవచ్చు కదా అని సలహా ఇస్తాడు.
దేనికి రెస్ట్ బావ అని అడిగితే... అన్ని తెలిసి కూడా అడిగితే ఎలా చెప్పాలి బావా అని బుగ్గ మీద పొడుస్తాడు.
పైనుంచి కిందికి చూస్తూ నువ్వేమైనా ఆడపిల్లవు అనుకుంటున్నావా అలా బుగ్గ మీద పొడుస్తున్నావు అంటే...
పో బావ నీకు ఎలా చెప్పాలి.. ఈరోజు ఏమిటో తెలుసా అంటే.. తెలుసు అంటాడు.
తెలిసి కూడా నువ్వు ఇలా ఆఫీస్ వర్క్ చేస్తున్నావా..అదే నేనైతే నా డ్రీమ్స్ లో తెలియాడుతూ ఉండేవాడిని తెలుసా అంటాడు.
ఇంకా నీకు పెళ్లి కుదరలేదు. అప్పుడే డ్రీమ్స్ దాకా వెళ్ళిపోయావా..ఎవరినైనా సెట్ చేసుకున్నావా ఏంటి అని అడుగుతాడు.
బావ నువ్వు నన్ను అలా అంటే ప్రశ్నలు వెయ్యకూడదు. నేను శ్రీరామచంద్రుడు అంత గొప్పవాడిని కాకపోయినా.. కొంచెం ఆయన బాటలోనే నడుస్తున్నాను.
నేను డ్రీమ్స్ అయిన, సెట్ చేసుకోవడం అయినా ఏదైనా సరే నా ఫ్యూచర్ వైఫ్ తోనే అని చెబుతాడు. గుడ్ డెసిషన్ బావ... లేకపోతే నా చేతిలో నీ వీపు విమానం మోత ఎక్కిపోయేదే అంటాడు.
శ్రీ, రాజ్ ఏం చేస్తున్నారు అని అడిగితే...ఆ శ్రీ గాడు ఏమో నేహాకి లైన్ వేసే పనిలో బిజీగా ఉన్నాడు. ఆ రాజ్, శ్రీ కి హెల్ప్ చేస్తాను అని చెబుతూ అట్టర్ ప్లాపులు చేస్తున్నాడు అని చెబుతాడు.
ఆ మాటలకు విక్రమ్ నవ్వుతూ నువ్వు కూడా అలాగే ఎవరినైనా సెట్ చేసుకోవచ్చు కదా అంటే... అప్పుడే వద్దు బావ.
ముందు నేను ఒక మేనల్లుడ్ని ఎత్తుకున్న తర్వాత... అప్పుడు పెళ్లి చేసుకుని కూతుర్నికని నీ చేతికి ఇచ్చేస్తాను అని చెబుతాడు.
అబ్బో చాలా అశలు ఉన్నాయి కదా... అంటే అలాగే అనుకో... మీ ఇద్దరికీ పుట్టే వాళ్ళు అంటే సంస్కారంలో గుణంలో ఒక మెట్టు ఎక్కువే ఉంటారు.
అలాంటివాడు నాకు అల్లుడైతే హ్యాపీగా దుప్పటి ముసుగేసి పడుకోవచ్చు అని చెబుతాడు. ఒరేయ్ నీకు ఇంకా పెళ్లి అవలేదు.
అప్పుడే పిల్లలు, వాళ్ళ పెళ్లిళ్లు దాకా వెళ్ళిపోయావా అంటే.. ఫ్యూచర్ ప్లాన్ ఉండాలి బావ అని పిచ్చపాటి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటారు.
రమేష్ వచ్చి అల్లుడుగారు అని పిలుస్తాడు. ఎవరిని అన్నట్టుగా ఇద్దరు తిరిగి చూస్తే.... మిమ్మల్నే అల్లుడుగారు అని విక్రమ్ దగ్గరికి వస్తాడు.
ఏంటి మావయ్య కొత్త పిలుపులు అంటే... పిల్లనిచ్చిన వాళ్ళం ఆ మాత్రం మర్యాద చేయకపోతే ఎలాగా... సాయంత్రం పూజకి టైం అవుతుంది.
వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రండి అల్లుడుగారు అంటే... మావయ్య నువ్వు మరీ ఎక్కువ చేయడం లేదా అంటే... పరవాలేదు రా...ఇప్పుడే మర్యాదలు ఇచ్చినప్పుడు తీసేసుకోవాలి..
తర్వాత నువ్వు అడిగిన మేము ఇవ్వము అప్పుడు నువ్వే మాకు తిరిగి ఇవ్వాల్సి వస్తుంది పద పద అని తీసుకువెళ్తాడు.
నవ్వుకుంటూ వెళ్లి విక్రమ్ ఫ్రెష్ అయ్యి అక్కడ పెట్టిన మధుపర్కం బట్టలు వేసుకొని అద్దంలో చూసుకుంటాడు.
తెల్లని పట్టు పంచే, కట్ బనియన్, వైట్ కుర్త.
అవి వేసుకుని అద్దంలో పదేపదే చూసుకుంటూ ఉంటాడు. తనలో తానే నవ్వుకుంటూ ఉంటాడు. వెనకాలే వచ్చి నుంచున్న శ్రీ చూసి... ఏంటి బావ నీలో నువ్వే తెగ నువ్వేసుకుంటున్నావు అంటే....
నువ్వెప్పుడొచ్చావ్ రా అని వెనక్కి తిరుగుతాడు. ఎప్పుడు వస్తే ఏమైంది గాని.. ఆ నవ్వుకి అర్థం ఏంటో చెబితే విని తరిస్తాము అని డ్రామాటిక్గా అడుగుతాడు.
విక్రమ్ అద్ధం వైపు తిరిగి హెయిర్ సెట్ చేసుకుంటూ తెలిస్తే ఏం చేస్తావ్ ఏంటి అని అడుగుతాడు. ఫ్యూచర్ లో ఉపయోగపడుతుంది కద బా...వా... అని సాగదీస్తూ అడుగుతాడు.
నీకు ఫ్యూచర్లో ఎలా ఉపయోగపడాలో అప్పుడు ఆటోమేటిక్గా తెలుస్తుంది గానీ.... ప్రస్తుతానికి నీ ప్రయత్నాలు ఎంత వరకు వచ్చాయి అవి చెప్పు అని అడుగుతాడు.
బావ అని పట్టుకుని ఏడుస్తాడు. ఏమైంది రా అంటే... ఆ రాజ్ గాడు హెల్ప్ చేస్తాను అని కంపు చేస్తున్నాడు. నా పిల్ల దగ్గర బుక్ చేస్తున్నాడు.
పోని సైలెంట్ గా ఉంటున్నాడు అంటే... అది లేదు. దూరంగా ఉండరా అంటే... నేను హనుమాన్ ని. సీత రాముడు ని కలిపినట్టు కలుపుతాను అని తింగారి పనులుతో నాకు హెడేక్ తెప్పిస్తున్నాడు అని బోర్ మంటాడు.
రాజ్ అక్కడికి వచ్చి శ్రీ ఏమి చేస్తున్నావురా... అక్కడ నేహా నీకోసం ఎదురుచూస్తుంది అనగానే... ఏమి చేసి సచ్చావ్వురా అంటాడు.
నేను ఏమి చేయలేదు రా... నేహా ని నువ్వు రెడీ అయ్యి ఉండామన్నావు అని చెప్పాను. అందుకే నేహా రెడీ అయ్యి నీకోసం ఎదురుచూస్తూఉంది అని చెబుతాడు.
శ్రీ నిట్టూర్చి.. ఇక్కడ జరిగే అకేషన్ ఏమిటి...నువ్వు వెళ్లి చెప్పిందేమిటి... ఇప్పుడు నేహా నా గురించి ఏమనుకుంటుంది దరిద్రుడా అని ఒంగోబేట్టి వీపు మీద దబ దబా బాధి కిందకి పరిగెడతాడు.
వెళుతున్న శ్రీని చూసి విక్రమ్ రాజ్ ఇద్దరు గట్టిగా నవ్వుతారు. విక్రమ్ రాజ్ వైపు తిరిగి వాడిని బాగా ఇరికించేస్తున్నావు కదా అంటే...
అలా ఇరికించకపోతే వాడు మూగ నోము పట్టినట్టుగా అలా ఆరాధిస్తూనే ఉంటాడు. ఇప్పుడు చూడు వాడు
కక్కలేక మింగలేక నేహ ముందు ఎలాంటి తిప్పలు పడుతూఉంటాడో..
నువ్వు పద కింద పూజకి టైం అయింది అని చెప్పి తీసుకుని వెళ్తాడు. పూజ దగ్గర పెద్దవాళ్ళు అందరూ కూర్చుని ఉంటారు. పంతులుగారు కూడా వచ్చి పూజకు కావలసినవి అన్ని సిద్ధం చేసుకుంటారు.
నవ్వుతూ వస్తున్న విక్రమ్ ని చూడగానే పెద్దవాళ్ళ అందరికీ చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది.
ఇందిర, మాధవి వైపు తిరిగి అమ్మాయిని కూడా తీసుకురా అని చెబుతుంది. అలాగే అమ్మ అని అవని గదిలోకి వెళుతుంది.
రా తల్లి పూజకి టైం అయింది అని అవిని నీ తీసుకుని బయటికి వస్తుంది.
తలదించుకుని వస్తున్న అవని కాలిఅందెల శబ్దం విని, విక్రమ్ తల పైకెత్తి చూసి కనురెప్ప కూడా వేయకుండా అలానే చూస్తూ ఉండిపోతాడు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)