9 hours ago
(This post was last modified: 9 hours ago by anaamika. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 21
మినీ స్కర్ట్ - మడమలపై కూర్చోవడం
..................................ఇప్పుడు నాకు జరిగిన అనుభవం వల్ల నా మనసులో ఒక భయం మొదలైంది, యజ్ఞం సమయంలో నా వెనుక నుంచి, నా స్కర్ట్ లోపలి భాగం అక్కడుండే మనుషులకి కనిపించొచ్చు..........................................
..............................గోపాల్ : "మేడమ్, తర్వాతి భంగిమ మడమల మీద కూర్చోవడం (స్క్వాటింగ్). అయితే ఈ స్కర్ట్ లో మీరు అలా కూర్చోలేరు. అవునా ?".............................
గోపాల్ అల్లరిగా నవ్వుతున్నాడు. నేను కేవలం తల ఊపాను.
దీపు : "మేడమ్, మీరు అలా కూర్చోవాల్సి వస్తే, మీరు మీ స్కర్ట్ ని విప్పేసి, తర్వాత మీ మడమల మీద కూర్చోవడమే మంచిది."
అతను అన్న అసభ్యకరమైన మాటకి ఆ ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వారు. నేను మూగ బొమ్మలా నిలబడి ఉన్నాను, ఆ గదిలో చిక్కుకుపోయినట్లుగా సిగ్గు లేకుండా ప్రవర్తిస్తున్నాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఎందుకంటే మీరు ఈ స్కర్ట్ వేసుకుని మెట్లు ఎక్కితే, వెనుక వస్తున్న మనిషికి ఫ్రీ షో కనిపిస్తుంది."
నేను : "అవును గోపాల్ నాకు తెలుసు. అలాంటి పరిస్థితి రాదని అనుకుంటున్నాను."
దీపు : "అవును మేడమ్. ఎందుకో తెలుసా ?"
నేను అయోమయంగా దీపు వైపు చూశాను.
దీపు : "ఎందుకంటే ఆశ్రమంలో మెట్లు లేవు కదా. హా హా హా !"
ఈసారి మేము అందరం నవ్వాము. నా శ్వాస కూడా ఇప్పుడు మామూలుగా అవుతోంది.
గోపాల్ : "మేడమ్, చివరి భంగిమ పడుకోవడం. ఇప్పుడు మీకు చాలా విషయాలు తెలిశాయి, మీరు మీ అంతట మీరే మంచం మీద పడుకోవాలని నేను అనుకుంటున్నాను."
నేను : "సరే."
గోపాల్ : "మేడమ్, మేము ఈ వైపు నిలబడతాము."
వాళ్ళు ఇద్దరూ ఆ వైపు నిలబడ్డారు, పడుకున్న తర్వాత నా కాళ్లు ఎక్కడ ఉంటాయో అక్కడ నిలబడ్డారు. నేను మంచం మీద కూర్చున్నాను, చల్లటి బెడ్ షీట్ నా నగ్నమైన పిర్రల భాగాన్ని తాకుతోందని నాకు వెంటనే అర్థమైంది, అది ప్యాంటీ బయట ఉంది, ఆ స్కర్ట్ అంత చిన్నగా వుంది. నేను నా కాళ్ళని నిటారుగా ఉంచి అతుక్కోబెట్టి, వాటిని పైకి లేపి మంచం మీద పెట్టాను. గోపాల్, దీపు చూపులు నా నడుము మీదే ఉన్నాయి, నేను నా మానాన్ని ఎంత వీలైతే అంత కాపాడుకోవడానికి ట్రై చేస్తున్నాను. అయితే ప్యాంటీని కవర్ చేయడం కుదరదని నాకు అర్థమైంది. నా స్కర్ట్ నున్నని తొడల మీద పైకి లేవడం మొదలైంది, నేను తొందరగా దాన్ని కిందకి లాక్కున్నాను. అయితే నేను మంచం మీద పడుకున్న వెంటనే, నేను నా కాళ్ళని కొద్దిగా వంచాల్సి వచ్చింది, ఆ ఇద్దరు మగాళ్ళకి నా స్కర్ట్ లోపల వున్న ప్యాంటీ దృశ్యం బాగా కనిపించి ఉంటుంది.
ఎంత సిగ్గుచేటు.
నేను ఒక పెళ్ళైన అమ్మాయిని. నేను ఏం చేస్తున్నాను ? ఈ టైలర్ లకి పదే పదే నా ప్యాంటీ ని చూపిస్తున్నాను. నేను మంచం మీద ఇంత చిన్న స్కర్ట్ ని వేసుకుని పడుకుంటే, ఇద్దరు మగాళ్లు నా ప్యాంటీ లోకి తొంగి చూడటానికి ట్రై చేస్తున్నారు అని నా భర్త కి తెలిస్తే అతనికి గుండెపోటు వస్తుంది.
గోపాల్ : "చాలా మంచిది మేడమ్. ఇప్పుడు మీరు ఈ బట్టలని వేసుకుని మహా యజ్ఞానికి వెళ్లడానికి పూర్తిగా రెడీ అయి ఉన్నారు."
నేను మంచం మీద నుంచి లేచి, ఈ స్కర్ట్ ని తొందరగా తీసేసి నా చీర ని కట్టుకోవాలని అనుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే టైలర్ కొలతలు, ఈ అదనపు మార్గదర్శక సెషన్ పూర్తయ్యాయని నేను అనుకున్నాను.
అయితే నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం మర్చిపోయాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీ కొలతల పని దాదాపు పూర్తైంది. కొద్దిగా పని మాత్రమే మిగిలి ఉంది, తర్వాత మేము వెళ్లిపోతాము."
నేను : "ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"
ఖట్... ఖట్ !
ఎవరో తలుపు మీద తట్టారు, మా మాటలు మధ్యలో ఆగిపోయాయి, ఎందుకంటే నేను త్వరగా వేసుకున్న స్కర్ట్ మీద చీరని చుట్టుకుని నా నగ్నమైన శరీరాన్ని కవర్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇబ్బంది పడకండి. నేను చూస్తాను."
అతను తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి, కొద్దిగా తలుపు తెరిచి బయట చూశాడు. మేడం కి ఫోన్ వచ్చిందని పరిమల్ అన్న మాట నేను విన్నాను.
గోపాల్ : "సరే, నేను ఇప్పుడు మేడం ని పంపిస్తాను."
పరిమల్ 'సరే' అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, నేను నా చీర, పెట్టికోట్ తీసుకుని బాత్ రూముకి వెళ్లాను. ఎవరి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చి ఉంటుందో, ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. మా ఇంటి నుంచా ? నన్ను కలవడానికి ఆశ్రమానికి వచ్చిన అనిల్ మామయ్యా దగ్గరనుంచా ? దీని గురించే ఆలోచిస్తూ నేను స్కర్ట్ ని తీసేశాను, పెట్టికోట్ వేసుకొని చీర ని కట్టుకున్నాను.
***


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)