Fantasy ராஜ் பவித்ரா மற்றும் பலர்

[Rajboy69]

பவித்ராவும் ரமேஷும் மதியம் 2 மணி அளவில் அவர்களது ஓல் விளையாட்டை முடித்துவிட்டு ரமேஷுடன் தன் காரில் கல்யாணத்துக்கு உடுப்பு வாங்க டவுனுக்கு புறப்பட்டாள். தன் காரை ரமேஷ் ஓட்ட பவித்ரா முன் சீட்டில் வந்து அமர்ந்தால். அவள் உடுத்தி இருந்த ஸ்கேர்ட் அவளது முழங்காலுக்கு மேல் உயர்த்தப்பட்டு அவளது பலிங்கு தொடையை காட்டிக் கொண்டு இருந்தது. ரமேஷும் காரோடும் போது கியர் போடும் நேரங்களில் பவித்ராவின் பலிங்கு தொடையை தடவிக் கொண்டே கதைத்துக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது

 ரமேஷ்: பவித்ரா.. நீ லைவ் ஷோ காட்டின உன்னுடைய மூன்று பிரண்ட்ஸ் கூடவும் மேட்டர் பண்ணி முடிச்சிட்டியா?

 பவித்ரா: அவங்க இதுவரைக்கும் நீ வாய் வச்சு சப்பின என்னோட முளைய வீடியோ கால்ல கூட பார்த்தது இல்லடா...

 ரமேஷ்: என்னடி சொல்லுற?

 பவித்ரா: ஆமாடா.. இன்னைக்கு தான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் அவங்கள சீண்டி பார்க்க பிளான் பண்ணினேன். அதுக்கூடத்தி நீ வந்து கெடுத்துட்ட.

 ரமேஷ்: நான் எங்கடி உன்னைய கெடுத்தேன். உன்னோட சம்மதத்தோடு தானே பண்ணோம்.

 பவித்ரா: அது இல்லடா லூசு.. அவனுங்க பாவம் ஏங்கிப் போய் இருந்திருப்பானுங்க. இன்னும் அவங்களுக்கு அப்டேட் பண்ணல. நீ வண்டிய ஓட்டு. நான் அவனுங்களுக்கு மெசேஜ் பண்ணிட்டு வரேன்.

 என்று கூறிவிட்டு குரூப் மெசேஜில் பவித்ரா மெசேஜ் செய்ய தொடங்கினாள்.

 பவித்ரா: ஹாய் காய்ஸ்.. சாரி வீட்டுக்கு திடுதிப்புன்னு ஆக்கல் வந்துட்டாங்க. அதுதான் கதைக்க முடியல கட் பண்ணிட்டேன். இப்போ நான் மயிலாப்பூர் டவுனுக்கு போறேன் எனக்கு கொஞ்சம் டிரஸ் வாங்க.

 குமார்: ஐயோ பவித்ரா நாங்க பயந்துட்டோம். ஏதாச்சும் ஆகிட்டுதோனு. உனக்கு ஒன்னும் பிராப்ளம் இல்ல தானே?

 பவித்ரா: ஒன்னும் பிராப்ளம் இல்லடா. நீங்க எல்லாரும் குளிச்சீங்களா? இல்ல அப்படியே பேயரஞ்சு போய் நின்னுட்டீங்களா?

 குமார்: நாங்க குளிச்சிட்டு உன்னுடைய மெசேஜ்க்காக தான் வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தோம். பவித்திர நீ டிரஸ் வாங்க தனியாவா போற?

 பவித்திர: இல்ல குமார், என்னுடைய ரிலேஷனோட டவுனுக்கு போறேன். பட் நான் அங்கே இறங்கிடுவேன் தனியா தான் டிரஸ் வாங்க வேண்னும்.

 குமார்: பவித்ரா மாமாட பைக் இருக்கு எனக்கு இங்கே இருந்து மயிலாப்பூர் ஒரு 20 மினிட்ஸ் ஆகும். நானும் வரவா?

 பவித்ரா: ம்ம்... அதனால என்னடா.. உனக்கு பிடிச்சிருந்தா ஃப்ரீயா இருந்தா வா. நான் வெயிட் பண்ணுறேன்.

 குமார்: 20 நிமிஷத்துல மயிலாப்பூர் டவுன்ல நிப்பன் பவித்ரா. பாய்.

 என்று சொன்னவுடன் குமார் அவசரம் அவசரமாக மாமாவின் பைக் மற்றும் 2 ஹெல்மெட்டுகளை எடுத்துக்கொண்டு மயிலாப்பூர் டவுனை நோக்கி வேகமாக விரைந்தான். மற்ற இருவரும் ஆன்லைனில் இல்லாததால் அவர்கள் இன்னும் மெசேஜை பார்க்கவில்லை. பவித்ராவும் ரமேஷிடம் "ரமேஷ் என்னைய இந்த கடையில நிப்பாட்டிட்டு நீ போ. நான் டிரஸ் வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு போயிடுவேன். "

 ரமேஷ்: பவித்ரா தனியா டிரஸ் வாங்கிட்டு எப்படி வீட்டுக்கு போவ. நானும் உன் கூடவே இருந்து வீட்டுல ட்ராப் பண்ணி விடுறேன..

 பவித்ரா: டேய் நான் என்ன சின்ன பிள்ளையா? போடா எனக்கு என்னை பார்த்துக் கொள்ள தெரியும்.

 ரமேஷ்: இல்ல பவித்ரா.. உன் கூடவே இருக்கணும் போல இருக்கு. இனி எப்ப சான்ஸ் கிடைக்குமோ தெரியல..

 பவித்ரா: சொன்ன புரிஞ்சிக்கோட.. நான் எல்லாருக்கும் சான்ஸ் கொடுக்கணும். என்னுடைய ஒரு பிரண்டு வந்துகிட்டு இருக்கான். அவன் கூட நான் டிரஸ் எடுத்துட்டு போயிடுவேன். நீ கார நாளைக்கு கொண்டு வந்து விடுவதான.. அந்நேரம் உனக்கு ஏதாச்சும் கிடைக்கும். கடவுள் கிட்ட பிரே பண்ணிக்கோ.. என்று சிரித்தவாறு கூறினால்.

 ரமேஷும் சரி என்று கூறி பவித்ரா சொன்ன இடத்திற்கு அருகே வந்து காருக்குள் வைத்து பவித்ராவின் சிவந்த உதட்டை கவ்வி இழுத்து ஒரு நிமிடம் வரை உறிஞ்சி சப்பி அவளை விடையனுப்பி வைத்தான். அவளும் காரை விட்டு இறங்கி ரமேசை அனுப்பி வைத்துவிட்டு அவள் வளமையாக துணி வாங்கும் கடையின் முன்னால் நின்று குமாரின் நம்பருக்கு மெசேஜ் செய்தால் கடையின் பெயரை குறிப்பிட்டு. அவள் மெசேஜ் செய்து 10 நிமிடங்களில் குமாரும் அந்தக்கடையின் முன்னால் வந்து நின்றான். குமார் பவித்ராவை அவளது கல்யாண நேரத்தில் மட்டுமே நேரில் பார்த்த அவனுக்கு தற்போது பவித்திராவை பார்த்ததும் இருவரும் சிரித்த முகத்துடன் பவ்யமாக ஒரு அரவணைப்பை போட்டுக் கொண்டனர். பவித்திர குமாரின் ஷர்ட்டின் கை பகுதியை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டு கடையினுள் அழைத்துச்சென்றாள். கடையினுள் கூட்டமும் இல்லை. அவள் தேடி வந்த கடையின் முதலாளியும் இல்லாததால் அங்கிருந்த ஒரே ஒரு பெடியணை மட்டும் அழைத்து

 பவித்ரா: டேய் விஷ்ணு(வயது 24)... எங்கப்பா உங்க கிருஷ்ணா முதலாளி?

 விஷ்ணு: ஹாய் அக்கா... அக்கா இப்போ மணி 2:30 தானே அவர் வீட்டுக்கு போய் சாப்பிட்டுவிட்டு படுத்து தூங்கி நாலு மணிக்கு தான் வருவாரு. நான் மட்டும்தான் கடையில.

 பவித்ரா: சரிடா நான் எனக்கு டிரஸ் எடுக்க வந்தேன். எனக்கு கொஞ்சம் புது கலெக்சன் காட்டுறிய?

 விஷ்ணு: சரிக்கா கண்டிப்பா... ஆமா, யாரு இவரு? நான் இதுக்கு முன்னாடி உங்க கூட பார்த்தது இல்லையே...

 பவித்ரா: இவரு பேரு குமார். என்னுடைய மச்சான் முறை வேணும். ஊரிலிருந்து வந்திருக்கிறார்... 

என்று கூறி குமாரை விஷ்ணுவிடம் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள். பவித்ரா இவர்களின் கடைக்கு வளமையாக வருவதுண்டு. அவள் கிருஷ்ணா முதலாளியுடன் மரியாதையாகவும் மற்றும் விஷ்ணுவுடன் விளையாட்டாகவும் குறும்பாகவும் உரிமையுடனும் பழகுவாள். அதனாலேயே விஷ்ணுவும் பவித்ராவும் பிரண்ட்ஸானார்கள். "ஹலோ குமார் அண்ணா" என்று விஷ்ணு குமாருக்கு வணக்கம் கூறினான்.

 பவித்ரா: டேய் விஷ்ணு.. ராஜ் அண்ணே இங்க வந்தா நான் வந்தது வேண்டுமெண்டா சொல்லு. ஆனா இவர்கூட வந்தேனேன்டு சொல்லாத...

 விஷ்ணு: ஏன் அக்கா?

 பவித்ரா விஷ்ணுவின் காதில் ரகசியம் கதைப்பது போல்

 பவித்ரா: டேய் இந்த குமார் அண்ணா என்னுடைய சொந்தக்காரர். ராஜ் அண்ணாவுக்கு இவங்கட குடும்பத்தோட ஆகாது. இவரு என் மேல மரியாதை வெச்சு இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறார். சோ ராஜ் அண்ணாவுக்கு தெரிஞ்சா திரும்ப சண்டை பிடிப்பாரு.

 விஷ்ணு: அப்படியா அக்கா சரிக்கா நான் வெளியே காட்டிக் கொள்ள மாட்டேன். நீங்க பயப்படாதீங்க.

 பவித்ரா விஷ்ணுவின் கன்னத்தை இரண்டு கைகளாலும் கிள்ளி தேங்க்ஸ் டா என்று சொல்ல குமார் இவர்கள் இருவரையும் பார்த்து ஒன்றும் புரியாமல் இருக்க பவித்திர குமாரை பார்த்து டிரஸ் வாங்கலாமா குமார்

 குமார்: அதுக்கு தான பவித்ரா வந்தோம். நீ தான் வந்த வேலையை விட்டுட்டு கடைக்கார பொடியன போட்டு கொஞ்சிக்கிட்டு இருக்கிற.

 விஷ்ணு: சிரித்துக்கொண்டே என்னை மாதிரி டிரஸ் எடுக்க போறீங்க அக்கா?

 பவித்ரா: ட்ரெண்டிங் உடுப்பு என்னடா இருக்கு? புதுசா ஏதும் இருந்தா எடுத்துக்காட்டு..

 குமார்: ஏய் பவித்ரா.. அப்ப கல்யாணத்துக்கு சாரி வாங்கலையா?

 பவித்ரா: டேய் கல்யாணத்துக்கு வேண்டியது சாரி எல்லாமே என்கிட்ட நிறையவே இருக்கு. இது சும்மா கல்யாணம் வரைக்கும் போட்டுக்கிட்டு இருக்கிறதுக்கு.

 விஷ்ணு: எப்படி அக்கா பார்க்கிறீங்க? ஜீன்ஸ் டீ சர்ட், இல்லாட்டிக்கு பிளவுஸ் ஸ்கர்ட் வேறு ஏதுமா?

 பவித்ரா: உன்கிட்ட என்ன இருக்குதோ எடுத்து வெளியே போடுடா. எனக்கு பிடிச்சத நான் எடுத்துக்கிறேன்..

 விஷ்ணு மெதுவாக பவித்ராவை நெருங்கி "அக்கா என்கிட்ட இருக்கிறது நான் வெளியே எடுத்து போடுவேன். இந்த அண்ணன் இருக்கிறாரே பரவாயில்லையா?"

 பவித்ரா: டேய் எருமை நான் உடுப்ப சொன்னேன் டா... உன்கிட்ட அப்படி என்ன பெருசா இருக்க போகுது? நான் பார்க்காததா... என்று சொல்லி விஷ்ணுவின் தலையில் மெதுவாக கொட்டினாள்.

 குமார்: என்ன பவித்திர முதல்ல கொஞ்சுன்னு.. இப்ப கொட்டுற.. அடுத்தது என்ன?

 பவித்திர: அது ஒன்னும் இல்ல குமாரு.. சாரு ஏதோ பெருசா வெச்சிருக்கிறாராம். என்கிட்ட எடுத்து காட்டவா என்று கேட்கிறாரு தொர... என்று சொல்லி சிரித்தால்.

 குமார்: அப்படியா விஷ்ணு... உன்கிட்ட அப்படி என்ன பெருசா இருக்கு எங்க கிட்ட இல்லாதது?

 விஷ்ணு: ஐயோ அண்ணா... அப்படி ஒன்றும் இல்லை நான் உடுப்பத்தான் சொன்னேன் என்று மழுப்பினான்.

 இவர்கள் இவ்வாறு கதைத்துக் கொண்டிருக்க பவித்ரா ஒரு பிளாக் டைட் ஜீன்ஸ் மற்றும் ஒரு பிங்க் கலர் டீசட்டை எடுத்துக்கொண்டு ட்ரையல் ரூம் நோக்கி சென்றாள். அப்போது குமார் விஷ்ணுவிடம் நெருங்கி வந்து.

 குமார்: என்னடா தம்பி அக்கா நல்ல கடலை போடுறாளா?

 விஷ்ணு: சிரித்துக்கொண்டு ஐயோ இல்லன்னா.. அப்படி ஒன்னும் இல்ல சும்மாதான் விளையாட்டுக்கு...

 குமார்: எல்லாரும் கடைசில விளையாட தாண்டா முதல்ல கடல போட தொடங்குவாங்க.

 விஷ்ணு: என்ன அண்ணா புரியல...

 குமார்: டேய் சும்மா சொல்லுடா.. நானும் உன் வயசு தாண்டி தான் வந்திருக்கேன். அக்கா எப்படி?

 விஷ்ணு: 32 பள்ளையும் இழித்துக்கொண்டு.. அக்கா நல்லம் அண்ணா. ரொம்ப ஜாலி டைப்.

 குமார்: டேய் அத கேக்கலடா. அக்கா பிகர் எப்படி சும்மா கிக்கா இருக்காலா?

 விஷ்ணு: அண்ணா?

 குமார்: சும்மா சொல்லுடா நானே தான வந்து கேட்கிறேன். நமக்குள்ள என்ன.. ஓபனா கத..

 விஷ்ணு: தயங்கியபடி அண்ணா பவித்ரா அக்கா இங்கே வந்த நான் தான் உடுப்பு எடுத்து கொடுப்பேன். அவங்க அளவு நான் தான் வளமையா பார்க்கிறது. அப்போ தொட்டு தொட்டு எனக்கு அவங்க மேல ஒரு காதல் வந்துவிட்டது அண்ணா..

 குமார்: சிரித்துக் கொண்டு.. டேய் அதுக்கு பேர் காதல் இல்லடா காஜி. அவ அழகா பார்த்து மயங்கினாதான் காதல். அவ அங்கங்கள பார்த்து வர்றதுக்கு பேர் காஜி. நானும் நீயும் ஒரே மாதிரி தான்.

 விஷ்ணு: என்னென்ன சொல்றீங்க. நீங்களுமா?

 குமார்: ஆமாடா நானும்தான். சரி வா அவளை வைத்து இன்னைக்கு உனக்கு இன்னும் கிக் ஏத்துறன். எனக்கு கோப்ரேட் பண்ணு.

 விஷ்ணு: அண்ணா கேட்கவே ஒரு மாதிரி கிக்கா இருக்கு. அடி விழுந்தா நீங்க மட்டுமே வாங்கி கொள்ளுங்க. நான் ஹெல்ப் பண்ணுறேன்.

 இவர்கள் இவ்வாறு ரகசியமாக பேசிக் கொண்டிருக்க ட்ரையல் ரூமுக்கு சென்ற பவித்ரா டிரையல் பார்த்துவிட்டு கதவைத் திறந்து இவர்களை நோக்கி வந்து "என்னங்கடா ரெண்டு பேரும் பயங்கரமா ரகசியம் பேசிக்கிட்டு இருக்கீங்க?" என்று கேட்க குமாரும் விஷ்ணுவும் நிமிர்ந்து பவித்ராவை பார்க்க அவள் உடுத்தியிருந்த வெள்ளை நிற சேட்டின் மேல் பகுதி பட்டின் 2 ஏற்கனவே திறந்து அவளுடைய முளை வெட்டு வெளியே தெரிந்து இருந்தது. இப்போது டிரையல் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் வேறு ட்ரையல் பார்க்க எண்ணிய பவித்திர மூன்று பட்டங்களை திறந்தபடி வந்தால். அதில் தெரிந்த அவளுடைய முளையின் மேல் பகுதி மற்றும் கருப்பு நிற பிராவின் சில பகுதிகள் இவர்களுக்கு காட்சியளித்தது. விஷ்ணு பவித்ராவின் முலையையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க.

 குமார்: ஒன்னும் இல்ல பவித்திர உனக்கு டிரஸ் ஓகேவா?

 பவித்ரா: இல்லடா.. இந்த டீசர்ட் மற்றும் ஜீன்ஸ் எல்லாமே ரொம்ப டைட்டா இருக்குது.

 விஷ்ணு: என்னக்கா சொல்லுறீங்க.. உங்களுடைய வளமையான அதே சைஸ் தான?

 குமார்: டேய் விஷ்ணு.. நீ சின்ன பெடியன்டா. உனக்கு தெரியாது. கல்யாணம் கட்டின பொண்ணுங்க ஒரு மாசத்துக்கு ஒருக்கா சைஸ் கூடிக்கிட்டு இருக்கும். அதிலையும் பவித்ரா எவ்ளோ அழகு...

 பவித்ரா: ஒரு நமட்டு சிரிப்பு சிரித்துவிட்டு, அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. என்னுடைய சைஸ கூற்ற அளவுக்கு யாரும் இல்ல..

 குமார்: பவித்ரா யாரும் கிடைக்கவில்லை என்று வேண்டுமென்றால் சொல்லு. யாரும் இல்லை என்று முடிவு எடுக்காத.

 பவித்ரா: சரி அப்படி கிடைக்கின்ற நேரம் நான் ஒத்துக்கொள்கிறன். இப்போ இது சாப்பிட்டு வெயிட் போட்டு இருக்கன்.

 குமார்: அப்படி ஒருத்தன் கிடைச்ச கண்டிப்பா ஓத்துக்கொள்ளு பவித்ரா. நான் வெயிட்டிங்.

 பவித்ரா: என்னடா சொன்ன?

 குமார்: இல்ல.. நீ ஒத்துக்கொள்கிற நேரம் கண்டிப்பா எனக்கு சொல்லு.

பவித்ரா: ஹ்ம்ம்... என்று குமாரை ஓரக்கண்ணன் பார்த்தவாறு, டே விஷ்ணு இந்த சைஸை விட ஒரு சைஸ் மேலதிகமா தாடா..

 விஷ்ணு: அக்கா பேசாம அளந்து பார்த்தே எடுங்களேன். அதுக்கேத்த சைஸ் மட்டும் உங்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுவேன். எனக்கும் ஈஸி.

 பவித்திர: ஹ்ம்ம்... நான் கொஞ்சம் டைட்டா போடலாம் என்று இருக்கிறேன் டா. அப்படின்னா அதுக்கு ஏத்த மாதிரி அளவு எடு.

 என்று சொல்ல விஷ்ணுவும் அளவு டேப்பை எடுத்து வந்து பவித்ராவின் முன் நிற்க "அக்கா கொஞ்சம் டைட்டாவே அளவு எடுக்கிறேன்" - "ஓகே டா பிட்டா எடு" என்று பவித்ராவும் சொல்ல விஷ்ணு பவித்ராவின் இரண்டு கைகளையும் சோல்டரில் கைவைத்து அளவு எடுத்தான். பின் அவளது கழுத்தில் ஒரு கையால் டேப்பை வைத்து இன்னொரு கையால் சோல்டரின் அளவை எடுத்தான். பிறகு கழுத்தை உரசிய வாரே கழுத்தின் சுற்றளவையும் எடுத்தான். பவித்திரா இருவருடனும் நெருக்கமாக ஒரு சிறிய அறையில் இருக்க அவளுக்கு உஷ்ணமாகவும் குறுகுறுப்பாகவும் இருந்தது. இவற்றை பார்த்துக்கொண்டிருந்த குமார் இன்னும் கிக் ஏத்த "டேய் விஷ்ணு இதுவரைக்கும் எடுத்தது ஓகே.. இனிமே தான் அளவு கூடி குறையிற இடம். சோ நீ ஷர்ட்டு மேலேயே எடுக்க போறியா?" புரிந்து கொண்டு விஷ்ணு "ஆமாகா.. சேட்டோட எடுத்தா அளவு சரியா வராது." "அதுக்கு என்னடா பண்ணனும்" என்று பவித்ரா கேட்க "உங்களுக்கு பிரச்சனை இல்லாட்டி சேட்டை கழட்ட முடியுமாகா?" இரண்டு ஆண்கள் தன்னுடைய ஆடையை கழட்ட சொல்லுவது கேட்டு பவித்ராவிற்கு குறுகுறுப்பாக இருந்தது. "டேய் விஷ்ணு என்னடா சொல்ற.. சேட்டை கழட்டனுமா?" "ஆமாகா, உங்களுக்கு அளவு சரியா வரணும்ல" "டேய் குமார் என்னடா இவன் சொல்லுறான். கடைக்குள் யாராச்சும் வந்துட்ட என்ன பண்ணுறது" அப்போ வேற யாரும் பாக்குறது தான் பிரச்சனை நாங்க பாக்குறது பிரச்சனை இல்ல என்பது தான் பவித்ராவின் சிந்தனை இதை புரிந்து கொண்டு விஷ்ணு "அக்கா நாம வேணும்னா மூணு பேரும் ட்ரையல் ரூமுக்கு போகலாமா?" பவித்ராவிற்கு விஷ்ணு இப்படி சொல்ல ஏதோ தன்னை இரண்டு பேரும் ரூம் போடலாமா என்று கேட்பது போல் இருக்க இவளுக்கு நீர் கசிய தொடங்கியது. இவளும் கிரகத்தில் யோசித்து விட்டு "சரிடா ரூமுக்கு போகலாம்" என்று சொல்ல பவித்திர முன்னாள் நடக்க விஷ்ணு டேப்பை எடுத்து பின்னால் செல்ல குமாரும் அவர்களை பின்தொடர்ந்தான். ட்ரயல் ரூமை ஒட்டி மறைவான விசாலமான இடம் இருந்ததால் "அக்கா ட்ரையல் ரூம் சின்னதா இருக்கும். மூனு பேரும் உள்ள நிக்க முடியாது. நாம இதிலிருந்து அளவு எடுப்போம். யாரும் வந்தா ட்ரைலர் ரூமுக்குள்ள போகலாம்." அதை கேட்ட குமார் "டேய் விஷ்ணு இங்கால கேமரா இருக்குடா. நாம பவித்ராவ ரூமுக்குள்ள கூட்டிட்டு போய் செய்யறது தான் சரியா இருக்கும்" என்று குமார் சொல்ல பவித்திராவிற்கு இன்னும் பித்து பிடித்தது போல் இருந்தது அவன் வார்த்தையை கேட்டு. விஷ்ணுவும் "அதுவும் சரிதான்" என்று சொல்லி பவித்திராவின் கையை பிடித்துக் கொண்டு ட்ரையல் ரூமுக்கு கூட்டி செல்ல குமாரும் உள்ளே வந்தான் பவித்திராவும் ஒன்னும் புரியாதவள் போல் இழுத்த இழுப்புக்கு சென்றாள். 

 பவித்ரா: டேய் குமார், அது தான் ரூம் சின்னதா இருக்குன்னு தெரியுதுல. விஷ்ணு தானே அளவெடுக்க போறான். நீ ஏன் உள்ள நெருக்கிகிட்டு இருக்கிற?

 குமார்: ஏய் பவித்திர.. நான் சொல்லி தான் விஷ்ணுவுக்கு உன் சட்டையை கழட்டனும் என்ற ஐடியாவே வந்துச்சு.

 பவித்ரா: ஓ.. அதனால நீ உள்ளே இருந்து எல்லாத்தையும் கழட்ட பிளான் பண்ணபோறியா?

 குமார்: நம்மளுக்கு ஏதாச்சும் தேவைப்பட்டா பிளான் பண்ணி தானே ஆகணும் பவித்திர..

 பவித்திர: டேய் எனக்கு ரொம்ப கூச்சமா இருக்குடா.. பதட்டமா என்னன்னு தெரியல வேர்க்குது.

 விஷ்ணு: அதனால தான் அக்கா சொல்லுறோம். சீக்கிரம் சட்டையை கழட்டுங்க ஆரம்பிப்போம்.

 பவித்ராவும் தண்ணை இரண்டு வாலிபர்கள் பார்க்க ஆர்வமாக இருப்பதை எண்ணி அவளுக்கு இன்னும் காம நீர் சுரக்க அவள் மெதுவாக இருவரையும் பார்த்தவாறு சேட் பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினால். பட்டன்களை கழட்டி சேட்டை இருக்கைகளும் பிடித்துக் கொண்டு "டேய் என்னங்கடா சொல்றீங்க கண்டிப்பா கழட்டனுமா?"

 குமார்: இப்போ நீ கலக்ட்டுறியா? இல்லாட்டிக்கு நாங்க கழட்டவா? என்று முன்னோக்கி பாய

 பவித்ரா: சிரித்துக்கொண்டே.. டேய் இருடா நானே கலட்டுறேன் நீங்க கண்ணை மூடிக்கிறீர்களா?

 விஷ்ணு: கண்ண மூடின எப்படிக்கா இந்த அழக பார்க்கிறது.. என்று கூறிக்கொண்டு அவளின் ஷர்ட்டின் இடைவெளியில் தெரிந்த பளிங்கு உடம்பை பார்த்தவாறு சொன்னான்.

 பவித்ரா: குமார் நீயாச்சும் கண்ணை மூடிக்கோடா...

 குமார்: அதெல்லாம் முடியாது. அவன் ஒழுங்கா பார்க்க மாட்டான். நான் தான் நல்ல உத்து உத்து பார்ப்பன்.

 பவித்திர சினிங்கிகொண்டு தனது சேட்டை இரண்டு பக்கமாக மெதுவாக திறந்து அவளுடைய பெருத்த முலைகளை தூக்கி காட்டிக்கொண்டு சேட்டை கழட்டி கீழே போட குமார் அதை குனிந்து கையில் எடுத்துக் கொண்டான். பவித்ரா தனது இரண்டு கைகளையும் ஒன்றோடு ஒன்று கோர்த்து இறக்கி பிடித்துக்கொண்டு இருக்க, அவளின் இரண்டு கைகளும் ஒடுக்கப்பட அவளின் முலைகள் இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டிக்கொண்டு பிராவை விட்டு பிதுங்கிக்கொண்டு இருந்தது. 

 பவித்திரா: ஹ்ம்ஹ்ம்... சரிடா... சீக்கிரமா எடு என்று சிணுங்கியவாறு கூறினாள்.

 விஷ்ணு: அக்கா பிராவும் உங்களோட அளவை வித்தியாசப்படுத்தி காட்டாத? ரொம்ப தடிப்பமான சைஸ் பிராவா போட்டு இருக்கீங்க...

 பவித்ரா: அதுக்கு... உங்க ரெண்டு பேர் முன்னாடியும் அவுத்து போட்டு காட்ட சொல்லுறியா?

 குமார்: அதனால என்ன பவித்ரா... நீ டிரஸ் போட்டா அழகா இருக்கனும்னு தானே உன்னைய இப்போ ட்ரெஸ்ஸ கழட்ட சொல்லுகிறோம்...

 பவித்திர: அதெல்லாம் முடியாது. வேணும்னா விஷ்ணு நீ நல்லா அமர்த்தி அளவு எடு. அப்போ கழட்டுறதுக்கும் தேவை இல்லை தானே? என்று கூறி பொய்முறுவலுடன் கோபித்தால்.