Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 20


నేను : నమస్తే.

కారు ఓనర్ : నమస్తే. ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు ?

నేను : సార్, నేను రాహుల్ ని మాట్లాడుతున్నాను. మిమ్మల్ని కలవాలని అనుకుంటున్నాను.

కారు ఓనర్ : ఏ విషయం గురించి కలవాలి ?

నేను : సార్, మీరు మీ కారు ని అమ్ముతున్నారా ?

కారు ఓనర్ : అవును. అయితే, మీరు కారు కొనాలని అనుకుంటున్నారా ?

నేను : అవును సార్.

కారు ఓనర్ : ఓకే, మీరు రండి. నేను అడ్రస్ ని పంపుతాను.

నేను : సార్, నా దగ్గర అడ్రస్ ఉంది. ఐయామ్ కమింగ్ !

కారు ఓనర్ : ఓకే, రా.

ఆ తర్వాత నేను తయారై ఇంటి నుండి బయలుదేరాను. కారు ఓనర్ ఇల్లు మా ఇంటికి దగ్గరలోనే ఉంది.

నేను అక్కడికి చేరుకున్నాను. కారు లో నుండి దిగి అతనికి కాల్ చేశాను.

నేను : సార్, నేను మీ ఇంటి బయట ఉన్నాను.

కారు ఓనర్ : ఓకే, ఐయామ్ కమింగ్.

ఆ తర్వాత ఆయన బయటికి వచ్చారు. నేను ఆయన్ని చూశాను. అరె, ఈయన నాన్న ఫ్రెండ్, రవి అంకుల్ !

రవి అంకుల్ : అరె బేటా రాహుల్, నువ్వా ?

నేను : అవును అంకుల్, నేనే. మీరు అమెరికా నుండి ఎప్పుడు వచ్చారు ?

రవి అంకుల్ : బేటా, నేను రెండు నెలల ముందే వచ్చాను. ఇప్పుడు మళ్ళీ తిరిగి వెళ్తున్నాను.

నేను : ఇది యాదృచ్ఛికం గా జరిగింది.

రవి అంకుల్: ఆ, ఖచ్చితంగా. రా, లోపలికి రా.

ఆ తర్వాత మేము లోపలికి వెళ్ళాము. నేను కారుని చూశాను. నిజంగా, నా కారుకి కాపీ లా ఉంది.

నేను : అంకుల్, మీరు ఈ కారుని ఎక్కడ నుండి కొన్నారు ? ఎలా కొన్నారు ?

రవి అంకుల్ : బేటా, నేను ఇండియా కి వచ్చిన రెండో రోజే మీ నాన్నని కలవడానికి మీ ఇంటికి వెళ్ళాను. అక్కడ నేను నీ కారుని చూసి, నా కొడుకు కోసం కొనాలని అనుకున్నాను. మీ నాన్నే దీన్ని నాతో కొనిపించారు.

నేను : అయితే ఇది మరింత పెద్ద యాదృచ్ఛికం అన్నమాట. ఓకే, అంకుల్, అయితే ఇప్పుడు ఎందుకు అమ్ముతున్నారు ?

రవి అంకుల్ : బేటా, అందరం తిరిగి వెళ్ళిపోతున్నాము కదా. ఇక్కడ కారు వాడకుండా ఉంటే పాడైపోతుంది. ఖరీదైన కారు కాబట్టి ఎవరికీ ఇవ్వలేము, అందుకే దీన్ని అమ్మేయాలని అనుకున్నాను.

నేను : అయితే మీరు ఎవరితోనైనా మాట్లాడారా ?

రవి అంకుల్ : ఆ, మరొక డీలర్ తో మాట్లాడాను.

నేను : ఎంతకు మాట్లాడారు మీరు వాళ్ళతో ?

రవి అంకుల్ : అతను నాకు 80 లక్షలు చెబుతున్నాడు. నేను 90 లక్షలు డిమాండ్ చేశాను.

నేను : అంకుల్, అయితే ఈ కారు ని నేను తీసుకుంటాను. అలాగే ఆ డీలర్ పేరు చెబుతారా ?

రవి అంకుల్: మంచిది బేటా. ఎవరి కోసం తీసుకుంటున్నావు బేటా ? డీలర్ పేరు జగన్.

నేను : అంకుల్, ఒక స్నేహితుడికి కావాలి, నా లాంటి కారు.

రవి అంకుల్ : హా హా హా ! నీ కారుని చూసే కదా నేను కూడా తీసుకుంది.

నేను : అంకుల్, నేను మీ కారుని తీసుకుని వెళ్ళొచ్చా నా స్నేహితుడికి చూపించడానికి ? నా కారు మీ దగ్గరే ఉంటుంది. మీరు ఎక్కడికైనా వెళ్లాలని అనుకుంటే నాది తీసుకుని పోవచ్చు.

రవి అంకుల్ : లేదు బేటా, నేను ఇప్పుడు ఎక్కడికీ వెళ్లడం లేదు. నువ్వు తొందరగా దీన్ని అమ్మిస్తే, నేను కూడా వెంటనే తిరిగి అమెరికా కి వెళ్ళిపోతాను. ఇప్పటికే అందరూ వెళ్ళిపోయారు. నేనే ఇక్కడ ఉండిపోయాను.

నేను : ఓకే అంకుల్. అయితే నేను మీ కారుని తీసుకుని వెళ్తాను.

రవి అంకుల్ : ఇదిగో కారు తాళం చెవి. అలాగే డ్రైవర్ తో చెప్పు, నీ కారుని లోపల పెట్టమని.

నేను : లేదు అంకుల్, నేనే స్వయంగా లోపల పెడతాను.

రవి అంకుల్ : ఓకే బేటా.

నేను : థాంక్యూ అంకుల్. నా తల మీదున్న పెద్ద బరువు తొలగిపోయింది.

రవి అంకుల్ : అలాగే నా తల మీది నుండి కూడా ! హా హా హా !

ఆ తర్వాత నేను బయటికి వచ్చాను. కారుని బయటికి తీశాను. నా కారుని లోపల పెట్టి, అంకుల్ కారులో కూర్చుని అరవింద్ వాళ్ళ ఇంటికి బయలుదేరాను.

కొద్దిసేపట్లో నేను అరవింద్ ఇంటికి చేరుకున్నాను. ఈ రోజు కూడా నలుగురు కుర్రాళ్ళు ఇంటి బయట నిలబడి ఉన్నారు. నేను కారు లో నుండి దిగాను. రుక్మిణి వదిన కి కాల్ చేశాను. కుర్రాళ్ళు గేట్ ని తెరిచారు. కానీ నేను లోపలికి వెళ్ళలేదు.

రుక్మిణి వదిన : ఎక్కడ ఉన్నారు మీరు ?

నేను : నేను మీ ఇంటి బయటే నిలబడి ఉన్నాను.

రుక్మిణి వదిన : ఎందుకు ? కుర్రాళ్ళు నిలబడి ఉన్నారు కదా. మీరు లోపలికి రండి.

నేను : లేదు. మీరు నన్ను ఆహ్వానించారు కదా. అయితే వచ్చి రిసీవ్ కూడా చేసుకోండి.

రుక్మిణి వదిన : ఏంటి అన్నారు మీరు ?

నేను : మీరు ఏదైతే విన్నారో అదే.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే, వస్తున్నాను.

ఆ తర్వాత రెండు నిమిషాల తర్వాత రుక్మిణి వదిన బయటికి వచ్చింది. నడుచుకుంటూ గేట్ వరకు వచ్చింది. నేను కారులో కూర్చుని ఉన్నాను. రుక్మిణి వదిన కారుని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది.

రుక్మిణి వదిన : వావ్ ! మీరు నిజంగానే ఒక్క రోజులోనే కారుని కొనిపించారు !

నేను : అదే మరి, మేము మా స్నేహితుల గురించి ఎంత శ్రద్ధ తీసుకుంటామో !

రుక్మిణి వదిన : మీరు దిగండి. నన్ను కూర్చోనివ్వండి.

ఇంతలో అరవింద్ కూడా బయటికి వచ్చాడు.

అరవింద్ : వావ్ యార్ ! నువ్వు ఒక్క రోజులోనే తెప్పించావు ! నువ్వు నిజంగా గ్రేట్ యార్ !

నేను : చూడు మరి, మేము ఏం చేయగలమో తెలుసుకో !

ఇంతలో రుక్మిణి వదిన జానీకి కాల్ చేసింది.

రుక్మిణి వదిన కారు ని స్టార్ట్ చేసి, సంతోషపడుతూ :

రుక్మిణి వదిన : చూడు, శబ్దం వస్తోంది కదా ! (రైజ్ చేస్తూ)

ఆ తర్వాత కాల్ ని కట్ చేసింది. రుక్మిణి వదిన కారులోనుండి కిందికి దిగి, సంతోషపడుతూ నన్ను కౌగిలించుకుంది. తన పెద్ద రొమ్ములు నా ఛాతీ కి నొక్కుకుపోయాయి. ఆ తర్వాత ఆమెకి తన తప్పు గుర్తొచ్చింది. వెంటనే తను వెనక్కి తగ్గింది.

నేను : వదిన, మీరు మళ్ళీ కారులో కూర్చోండి.

రుక్మిణి వదిన నన్ను చూస్తూ కారులో కూర్చుంది.

ఆ తర్వాత నేను మసాజ్ బటన్ ని నొక్కాను.

రుక్మిణి వదిన : ఇది ఏంటి ? ఓహ్ హా హా హా హా ! నాకు గితగింతలు కలుగుతున్నాయి ! ప్లీజ్ ఆపండి !

నేను బటన్ ని ఆఫ్ చేశాను.

రుక్మిణి వదిన : అదేంటి ?

నేను : వదిన, ఈ కారు మసాజ్ కూడా చేస్తుంది.

రుక్మిణి వదిన : వావ్, అద్భుతం ! ఎప్పుడైనా అలసిపోతే, దీనిలోకి వచ్చి హాయిగా మసాజ్ తీసుకుంటాను.

ఆ తర్వాత నేను మరొక బటన్ ని నొక్కాను.

రుక్మిణి వదిన : మళ్ళీ ఏం జరుగుతోంది ? నేను పడిపోతాను ! ప్లీజ్ ఆపండి !

ఇంతలో సీటు బెడ్ లా అయిపోయింది.

అరవింద్ : వాహ్ యార్ ! కారు ఇప్పుడు హోటల్ లా అయిపోయింది.

రుక్మిణి వదిన : వావ్, అద్భుతం !

ఆ తర్వాత నేను మళ్ళీ బటన్ ని నొక్కాను. బెడ్ తిరిగి సీటులా అయిపోయింది.

ఆ తర్వాత రుక్మిణి వదిన కిందికి దిగి, మొత్తం కారుని చూడడం మొదలుపెట్టింది.

పూర్తిగా తృప్తి పడిన తర్వాత, రుక్మిణి వదిన ఇంకా మేము ఇంట్లోకి వెళ్ళాము.

నేను : వదిన, నా పొట్టలో ఎలుకలు పరుగెడుతున్నాయి.

రుక్మిణి వదిన : భోజనం రెడీగా ఉంది. రండి, ముందు భోజనం చేద్దాము.

భోజనం టేబుల్ దగ్గర నా పక్కన అరవింద్ కూర్చున్నాడు. రుక్మిణి వదిన నా ముందు కూర్చుంది. నేను దొంగచాటుగా రుక్మిణి వదిన ని చూస్తున్నాను. తన జాకెట్ మెడ చాలా పెద్దగా ఉంది. తన రొమ్ముల గీత బాగా కనిపిస్తోంది. తన రొమ్ములని చూసి నా మొడ్డ పైకి లేవడం మొదలుపెట్టింది. ఆ తర్వాత నేను భోజనం మీద దృష్టి ని పెట్టాను. మేము భోజనం పూర్తి చేశాము. భోజనం చాలా బాగా ఉంది.

భోజనం అయ్యాక మేము టీవీ లాంజ్ లో కూర్చొని వున్నప్పుడు, నా సెల్ కి జానీ దగ్గరనుండి కాల్ వచ్చింది.

జానీ : ఆ రాహుల్, ఏమైంది ? నేను చెప్పింది ఇదేనా ఆ కారు ?

నేను : ఎవరు మీకు చెప్పాడో, ఆతని పేరు చెప్పండి ?

జానీ : ఎందుకు, ఏమైంది ?

నేను : ఏమీలేదు భాయ్. మీరు టెన్షన్ పడకండి.

జానీ : ఆ కుర్రాడి పేరు నయీమ్. డీలర్ పేరు జగన్.

నేను : హ్మ్... ఇదే ఆ కారు. వదిన కి కూడా నచ్చింది.

జానీ : గుడ్. ఎంతకు ఇస్తాడు అతను ?

నేను : మీరు చెప్పండి, ఎంతకి మీకు తీసుకునే ఉద్దేశం ఉంది ? ఒక విషయం ఆలోచించండి, ఈ కారు మొత్తం ఇండియాలో కేవలం రెండే ఉన్నాయి. ఒకటి నాది. అలాగే ఇంకొకటి ఇది.

జానీ : అందుకే దాని డిమాండ్ అంత ఎక్కువగా ఉంది.

ఒక్క నిమిషం ఆగాడు.

జానీ : అయితే రేపే వెళ్ళి పేమెంట్ చేసెయ్యి.

నేను : ఎంత భాయ్ ?

జానీ : అదే 11 మిలియన్లు.

నేను : మరి నా కమీషన్ ఎక్కడికి పోయింది ?

రుక్మిణి వదిన నా వైపు చూడడం మొదలుపెట్టింది. నేను తన పెద్ద రొమ్ములని చూస్తూ అన్నాను :

నేను : భాయ్, కమీషన్ అయితే నేను పక్కాగా తీసుకుంటాను. మీరు ఇస్తారా ? లేదంటే నన్ను వదిన దగ్గర తీసుకోమంటారా ?

జానీ : హా హా హా ! సరే, పర్వాలేదు. తీసుకో. సంతోషమా ?

నేను : మజాక్ చేస్తున్నాను భాయ్. ఇక సీరియస్ విషయం, ఈ కారు 9 మిలియన్ల కి దొరికింది. నేను డైరెక్ట్ గా కారు ఓనర్ దగ్గర నుండి తీసుకున్నాను. ఆ కుర్రాడు తన కమీషన్ ని పెట్టుకున్నాడు. డైరెక్ట్ గా మాట్లాడేసరికి మీకు 20 లక్షలు మిగిలాయి.

జానీ : ఏంటి, నిజంగా ! అద్భుతం యార్, రేపే వెళ్ళి ఫుల్ పేమెంట్ చేసెయ్యి. అరవింద్ ని తోడుగా తీసుకుని వెళ్ళు. అలాగే కారుని అరవింద్ పేరు మీదే రిజిస్టర్ చేయించు.

నేను : ఓకే భాయ్. రేపు మొత్తం అయిపోతుంది.

ఆ తర్వాత కొద్దిసేపు మాట్లాడాక కాల్ కట్ అయింది.

నేను, అరవింద్ కూర్చుని మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు, నా సెల్ కి సింధు దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. నేను కట్ చేశాను.

ఆ తర్వాత మళ్ళీ కాల్ వచ్చింది. నేను కట్ చేసి SMS చేశాను :

"నేను అరవింద్ తో ఉన్నాను. తర్వాత మాట్లాడుతాను."

ఆ తర్వాత మళ్ళీ కాల్ రాలేదు.

చాలా సేపు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, నేను వాళ్ళ దగ్గర నుండి సెలవు తీసుకున్నాను. రుక్మిణి వదిన నన్ను బయట వరకు వదిలిపెట్టడానికి వచ్చింది. రుక్మిణి వదిన కి చూపించిన తర్వాత కారుని ఎలా తీసుకెళ్లాలా అని ఆలోచించాను. ఆ తర్వాత నేను రుక్మిణి వదినతో అన్నాను :

నేను : వదిన, నేను నా కారుని ఈ కారు ఓనర్ కి ఇచ్చి వచ్చాను. మరి నేను ఈ కారుని ఇప్పుడు తీసుకుని వెళ్ళొచ్చా ?

రుక్మిణి వదిన : (నన్ను సీరియస్ గా చూస్తూ) లేదు, నేను ఒప్పుకోను, ఇది ఇప్పుడు నా కారు.

అంటూ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : అయితే నేను ఎలా ఇంటికి వెళ్ళాలి ?

రుక్మిణి వదిన : మీరు నా కారుని తీసుకుని వెళ్ళండి.

నేను : ఏ కారు ?

రుక్మిణి వదిన : ఈ తెల్ల కారు.

రుక్మిణి వదిన కి పాత కారు టయోటా కొరోలా (TOYOTA COROLLA) ఉంది.

నేను : సరే, మరి.

ఆ తర్వాత నేను సర్ఫ్ కారు లో నుండి నా వెపన్స్ ని తీసుకున్నాను. రుక్మిణి వదిన దగ్గర నుండి తన కారు తాళం చెవి ని తీసుకున్నాను. రుక్మిణి వదిన కి బై చెప్పి బయలుదేరాను. బై చెప్పేటప్పుడు రుక్మిణి వదిన ని చూసి నేను అక్కడి నుండి బయలుదేరాను. రాత్రి ఒంటిగంట అవుతోంది. నేను నెమ్మదిగా కారు ని నడుపుతూ వెళుతున్నప్పుడు, నాకు సింధు గుర్తొచ్చింది.

నేను కారుని పక్కకి ఆపి, సింధు కి కాల్ చేశాను.

సింధు : మీరు మమ్మల్ని మర్చిపోయారు !

నేను : మర్చిపోలేదు యార్. బిజీగా ఉన్నాను.

సింధు : కోమలి నిన్నటి నుండి మీతో మాట్లాడాలని అసహనంతో ఉంది.

నేను : తను ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది ?

సింధు : ఆగు, చూస్తాను.

నేను : ఓకే.

కొద్దిసేపటి తర్వాత కోమలి :

కోమలి : హలో, ఎవరు ?

నేను : రాహుల్. ఎలా ఉన్నావు నువ్వు ?

కోమలి : (ఏడుస్తూ) మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు ? నాకు అమ్మ గురించి చాలా భయంగా ఉంది. ప్లీజ్ నన్ను తొందరగా ఇక్కడ నుండి బయటికి తీసుకుని వెళ్ళండి. ప్లీజ్. నేను ఎప్పుడూ మీకు బానిసలా ఉంటాను.

నేను : కోమలి, రిలాక్స్. అంతా అయిపోయింది. కొద్దిగా ఓపిక పట్టు. కేవలం ఇంకో 3-4 రోజులు. అక్కడ నిన్ను ఎవరైనా బలవంతం చేస్తున్నారా ? నిన్ను ఎవరైనా ఇబ్బంది పెడుతున్నారా ?

కోమలి : లేదు, ఇప్పటివరకు అయితే అలాంటిదేమీ లేదు.

నేను : ఓకే, గుడ్. అయితే ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నావు ? నేను నీకు మాటిచ్చాను కదా. నువ్వు నిశ్చింతగా ఉండు ఓకే.

కోమలి : ఓకే.

నేను : ఈ విషయం గురించి ఎవరికీ తెలియకూడదు. అర్థం అయింది కదా ?

కోమలి : అయింది.

నేను : ఓకే, బై.

కోమలి : బై.