18-01-2026, 03:00 PM
மீனா ஒத்தடம் கொடுப்பதிலேயே குறியாய் இருக்க நானோ அவளது நீல நிற சிம்மிசுக்குள் ஔிந்திருக்கும் இரண்டு முலைகளையும் அதற்கு மேல் இருக்கும் அவளது கருத்த முலைக் காம்புகளையும் எப்படியாவது பார்த்துவிட வேண்டுமே என்பதிலும் குறியாய் இருந்தேன். என் முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வியேலே முடிந்தன. இருந்தாலும் ஏற்கனவே அடி வாங்கியதால் இனி அடிவாங்கமாட்டேன் என்கிற தைரியத்தில் அடுத்த முயற்சியை எடுத்துப்பார்க்கலாம் என்று..
மீனா.. எனக்கு சேர்ல உக்காந்துட்ருக்க ஒருமாதிரி இருக்கு. உள்ள கட்டில்ல படுத்துக்கவா..? அங்க வந்து ஒத்தடம் வக்கிறியா..?
ஏன் இங்க உக்காந்தா ஒனக்கு என்ன பன்னுது..? பேசாம இங்கயே இரு ஒத்தடம் வச்சதும் போய்ட்டு படு.
அதுக்கில்ல மீனா மறுபடியும் எனக்கு தல சுத்துறமாதிரி இருக்கு. அங்கபோனா நீ ஒத்தடம் வக்கிறப்போவே நானும் தூங்கிருவேன்ல..?
மீனாவுக்கு என்மேல் நம்பிக்கை வரவில்லை. சந்தேகத்துடனேயே என்னைப் பார்த்தவள் அதற்குமேல ஒன்றும் சொல்லாமல் மீண்டும் என்னைக் கைத்தாங்கலாகக் கூட்டிக் கொண்டுபோய் அவளது ரூமில் இருந்த கட்டிலில் படுக்க வைத்தாள். எழுந்து உள்ளே செல்லும் சாக்கில் எனது இடுப்பில் இருந்த கைலியை லேசாய் லூசாக்கிவிட்டு பின்னர் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டேன். நான் படுத்திருக்க அவள் எனக்கு அருகில் சேரில் உட்கார்ந்துகொண்டு ஒத்தடம் வைத்துக்கொண்டிருந்தாள். சேரில் இருந்தபோது தெரிந்த முலைப்பள்ளம் இப்போது நைட்டியாலும் ஷாலாலும் சுத்தமாய் மூடப்பட்டிருந்தது. எனது ராஜ தந்திரங்கள் அனைத்தும் வீணாகிவிட்டதே என்று நொந்துகொண்டதை என் முகத்தைப்பார்த்து புரிந்துகொண்டவள் பதிலதேும் சொல்லாமல் சிரித்தபடி ஒத்தடம் வைத்தாள்..
ஏன் மீனா..? ஒனக்கு நீலக் கலர்னா ரொம்பப் புடிக்குமா..?
ஆமா.. ஏன் கேக்குற...?
இ..இல்ல.. எல்லாமே நீலமாவே போட்ருக்கியே அதான் கேட்டேன்...
நான் அப்படிச் ீசான்னதும் ஒத்தடம் வைத்தவள் அப்படியே நிறுத்தினாள். நான்்கண்ணை மூடிக்கொண்டே கேட்டதால் ஒத்தடம் வைப்பது நின்றதும் கண்ணைத்திறந்து பார்த்தாள் இப்போது மீண்டும் கொஞ்சமாக மீனா சொர்ணாக்காவாக மாறிக்கொண்டிருந்தாள். அவளால் எழுந்துபோகவும் முடியவில்லை. என் முகத்தைப் பார்க்க விரும்பாதவளாக வாசல் கதவைப் பார்த்தபடி இருந்தாள்..
மீனாவின் ஒருகையை மட்டும் பிடித்தபடி அவளிடம் பேசத் தொடங்கினேன்..
மீனாக்கா.. நா ஒன்னும் உன்மேல அந்தமாதிரிலாம் ஆசையா இல்ல.. ஆனா உன்மேல ரொம்ப ஆசையா இருக்கு. சத்தியமா சொல்றேன் நீ உண்மையாவே அவ்ளோ அழகு.. அழக ரசிக்கிறதுல ஒன்னும் தப்பில்லையே... நிலாவும் அழகுதான் ஆனா அத எல்லாரும் ரசிப்பாங்க. அதனாலயே எனக்கு நிலவ சுத்தமா புடிக்காது. ஆனா நீ அப்டியில்ல.. ஒன்ன நான் மட்டும்தான் ரசிக்கனும்னு ஆசப்பட்றேன். தப்புனு. தெரியுது இருந்தாலும் மனசு ஏத்துக்கல மீனா..
நான் அவள் கையைப் பிடித்திருப்பதை அனுமதித்தவள் நான் பேசுவதைக் கேட்காததுபோல் வாசலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் எந்த ரியாக்சனும் இல்லை.. கண்கள் மட்டும் லேசாகக் கலங்கியபடி இருந்தது. சரி மறுபடி முயற்சி செய்யலாம் என்று வேகவேகமாக தமிழ்த் திரைப்பட வசனங்களை என் மூளை கலக்கிப் பிளிந்து புதிதாக வசனங்களை எழுதி அடுக்கிக் கொண்டிருந்தது..
நா பேசுனதுல கோவம் இருந்தா என்ன அடி கொல்லு.. ஒனக்கு எல்லா உரிமையும் உண்டு. ஆனா என்கிட்ட பேசாம மட்டும் இருக்காத மீனு.. நீ உண்மையாலுமே என்னோட க்ரஷ்.. கலரா இருந்தாத்தான் அழகுனு இல்ல. ஒன்னமாதிரி தைரியமான பொண்ணுகதான் உண்மையான அழகு. எனக்கு நீதான் அழகு. நீ மட்டும்தான் அழகு மீனு....
இதுவரை என் வாயிலிருந்து மீனா அல்லது அக்கா என்றுதான் அவளை அழைத்திருப்பேன் முதன்முதலில் மீனு என்ற வார்த்தையை அப்போதுதான் என்னிடமிருந்து கேட்கிறாள்.. இப்போதுதான் என்னை முதல் முறையாகத் திரும்பிப் பார்க்கிறாள். அவள் கண்கள் அதேபோல கலங்கியபடிதான் இருந்தது. ஆனால் எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை.. சேரிலிருந்து எழுந்தவள் நேராக ரூம் கதவைநோக்கி நடந்தாள். கலங்கிய கண்களை ஷாலில் துடைத்தபடி வெளியே செல்ல எத்தனித்தவள் அதற்குமுன் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்து..
என்னப் பாத்தா ஒனக்கு அவள்ளவு ஈசியாப் போச்சுல்ல..? தப்பான எண்ணத்துல பாக்குறமாதிரிதான் நா ஒனக்குத் தெரியுறேன்ல..? தனி ஒருத்தியா குடும்பத்து அண்ணனும் இல்லாம தம்பியும் இல்லாம நா இதுவரைக்கும் எவ்வளவு நரக வேதனைய அனுபவிச்சுட்ருக்கேன்னு ஒனக்குப் புரியாது. தெனமும் பஸ்லயும் ரோட்லயும் நடந்துபோறப்போ ஒவ்வொருத்தன் பார்வையும் என் நெஞ்சுலயும் கவட்டிலயும் விழும்போது நா பட்ட கஷ்டம் ஒன்னால புரிஞ்சுக்க முடியாது. பொண்ணுங்களுக்கு ஒரே பாதுகாப்பான எடம் எங்க வீடு மட்டும்தான். ஆனா நீ...?
ரோட்லயும் பஸ்லயும் என்ன கண்ட எடத்துல பாத்தவனுக்கும் ஒனக்கும் என்னடா வித்தியாசம்..? ஆனா எனக்கு இப்ப உன்மேல கோவம் இல்ல. என்னால ஒன்ன தம்பியா மட்டும்தான் பாக்க முடியும்.
ஆனா என்னால ஒன்ன என்னோட மீனாவா மட்டும்தான் பாக்க முடியும். ரோட்டுல ஒன்ன தப்பா பாத்தவனும் நானும் ஒன்னுகிடையாது. அவனுக்கு அவன் பாத்த ஆயிரம் பொண்ணுங்கள்ல நீயும் ஒருத்தி. ஆனா எனக்கு நீ அப்டியில்ல மீனா.. எனக்கு நான் பாத்த ஒரே ஒருத்தி அது நீ மட்டும்தான். நீ என்ன அடி கொல்லு. ஆனா என்னோட மனச யாராலயும் மாத்த முடியாது. இது என் குடும்பம். என் உயிரக்குடுத்தாச்சும் நா இந்தக் குடும்பத்த காப்பாத்துவனே். ஒனக்கும் அதேதான் என் உயிரக் குடுத்தும் ஒன்ன நிம்மதியா சந்தோசமா அதே தெருவுலயும் பஸ்லயும் ஆயிரம்பே்ருக்கு முன்னாடி நடக்க வப்பேன்..
நான் பேசுவதையெல்லாம் கேட்டபடி இருந்தவள்.. அதறமகுமேல் என்னிடம் பேச ஒன்றுமில்லை என்பதுபோல் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். பின்னர் வாசலில் யாரும் வருகிறார்களா என்று எட்டிப்பார்த்துவிட்டு இப்போது மீண்டும் பெட்டில் படுத்திருக்கும் என்னிடம்வந்து சேரில் உட்கார்ந்துகொண்டு என்னை முறைத்தபடி இருந்தாள்.
அக்காகிட்ட இப்டி பேசுரோமேனு கொஞ்சம்கூட வெக்கமா இல்லையா ஒனக்கு...? ஒருவேல நா உன்கூட பொறந்த அக்காவா இருந்தாலும் இப்டித்தான் பேசுவியா..?
அவள் உண்மையாகவே கோபமாய்த்தான் கேட்டாள். எனக்கு முதலில் என்ன சொல்வதென்று பிடிபடவில்லை..அவளிடம் பேசிச் ஜெய்க்க முடியாது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு அதற்குமேல் என்னால் எதுவும் பேச முடியவில்லை.. நானும் அவள் முகத்தையே நிமிர்ந்து பார்த்தபடி இருந்தேன். மீண்டும் விதி விளையாடவே எனது பார்வை அவளது முலை மூடிய நைட்டியின்மீதும் அவளது முலைப் புடைப்புகள்மீதும் நிலைத்து நின்றது.. நான் எங்கே பார்க்கிறேன் என்று அவளும் கவனித்துவிட்டாள்.. எரிச்சலடைந்தவளாய்..
ஒனக்கு எத்தனதடவ சொன்னாலும் புரியாதா..ஏன் என் உயிர வாங்குற. அப்டியே அடிச்சுக் கொன்றலாமானு இருக்கு எனக்கு.. ச்ச்சீ...
நீ என்ன அடி கொல்லு என்னவேணாலும் பன்னு மீனு... எனக்குப் புடிச்ச பொண்ணு கைல செத்தேன்னு எனக்கு சந்தோசமாத்தான் இருக்கும்..
அடச்சீ... வாயமூடு...நாயே.... என்ன இன்னொரு தடவ மீனு னு சொல்லாத.. கேக்கவே கொலவெறியாகுது...
என்று கத்தியபடி சரட்டென்று கையை ஓங்கியபடியே எழுந்துநின்றாள் மீனா.. அவள் உட்கார்ந்திருந்த சேர் எழுந்த வேகத்தில் பின்னால் விழுந்து உருண்டபடி இருந்தது. எனக்கும் ஒரு நொடி திக் கென்று இருந்தது. ஒருவேலை கோவத்தில் அடித்திருந்தால் எனக்கு இன்னொரு கன்னமும் வீங்கியிருக்கும். இருந்தாலும் என்ன ஆனாலும் ஆகட்டும் என்றுவிட்டு மீனாவின் முகத்தைப் பார்த்தபடியே இருந்தவன்.. கோபத்தில் பற்கறை நறநறவென்று கடித்தவள் மூக்கு விடைக்க மூச்சுவிட்டபடி நின்றுகொண்டிருந்தாள். பின்பு அடுத்த நிமிடமே நிதானத்திற்கு வந்தவள் நான் படுத்திருந்த பெட்டிலேயே உட்காரந்து தன் இருகைகளாலும் தன் தலையைத் தாங்கியபடியே நீண்ட நேரம் கண்மூடியபடி உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளுடைய மனதில் பல போராட்டங்கள் நடந்துகொண்டிருப்பது அவள் இருந்த நிலையிலேயே நன்கு தெரிந்தது.. சிறிது நேரம் உட்கார்ந்தவள் பின்பு எழுந்து நின்றாள். என்னைப் பார்த்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டவள் அதற்குமேல் எதுவும் பேசாமல் வெளியே சென்றுவிட்டாள்..
மீனா.. எனக்கு சேர்ல உக்காந்துட்ருக்க ஒருமாதிரி இருக்கு. உள்ள கட்டில்ல படுத்துக்கவா..? அங்க வந்து ஒத்தடம் வக்கிறியா..?
ஏன் இங்க உக்காந்தா ஒனக்கு என்ன பன்னுது..? பேசாம இங்கயே இரு ஒத்தடம் வச்சதும் போய்ட்டு படு.
அதுக்கில்ல மீனா மறுபடியும் எனக்கு தல சுத்துறமாதிரி இருக்கு. அங்கபோனா நீ ஒத்தடம் வக்கிறப்போவே நானும் தூங்கிருவேன்ல..?
மீனாவுக்கு என்மேல் நம்பிக்கை வரவில்லை. சந்தேகத்துடனேயே என்னைப் பார்த்தவள் அதற்குமேல ஒன்றும் சொல்லாமல் மீண்டும் என்னைக் கைத்தாங்கலாகக் கூட்டிக் கொண்டுபோய் அவளது ரூமில் இருந்த கட்டிலில் படுக்க வைத்தாள். எழுந்து உள்ளே செல்லும் சாக்கில் எனது இடுப்பில் இருந்த கைலியை லேசாய் லூசாக்கிவிட்டு பின்னர் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டேன். நான் படுத்திருக்க அவள் எனக்கு அருகில் சேரில் உட்கார்ந்துகொண்டு ஒத்தடம் வைத்துக்கொண்டிருந்தாள். சேரில் இருந்தபோது தெரிந்த முலைப்பள்ளம் இப்போது நைட்டியாலும் ஷாலாலும் சுத்தமாய் மூடப்பட்டிருந்தது. எனது ராஜ தந்திரங்கள் அனைத்தும் வீணாகிவிட்டதே என்று நொந்துகொண்டதை என் முகத்தைப்பார்த்து புரிந்துகொண்டவள் பதிலதேும் சொல்லாமல் சிரித்தபடி ஒத்தடம் வைத்தாள்..
ஏன் மீனா..? ஒனக்கு நீலக் கலர்னா ரொம்பப் புடிக்குமா..?
ஆமா.. ஏன் கேக்குற...?
இ..இல்ல.. எல்லாமே நீலமாவே போட்ருக்கியே அதான் கேட்டேன்...
நான் அப்படிச் ீசான்னதும் ஒத்தடம் வைத்தவள் அப்படியே நிறுத்தினாள். நான்்கண்ணை மூடிக்கொண்டே கேட்டதால் ஒத்தடம் வைப்பது நின்றதும் கண்ணைத்திறந்து பார்த்தாள் இப்போது மீண்டும் கொஞ்சமாக மீனா சொர்ணாக்காவாக மாறிக்கொண்டிருந்தாள். அவளால் எழுந்துபோகவும் முடியவில்லை. என் முகத்தைப் பார்க்க விரும்பாதவளாக வாசல் கதவைப் பார்த்தபடி இருந்தாள்..
மீனாவின் ஒருகையை மட்டும் பிடித்தபடி அவளிடம் பேசத் தொடங்கினேன்..
மீனாக்கா.. நா ஒன்னும் உன்மேல அந்தமாதிரிலாம் ஆசையா இல்ல.. ஆனா உன்மேல ரொம்ப ஆசையா இருக்கு. சத்தியமா சொல்றேன் நீ உண்மையாவே அவ்ளோ அழகு.. அழக ரசிக்கிறதுல ஒன்னும் தப்பில்லையே... நிலாவும் அழகுதான் ஆனா அத எல்லாரும் ரசிப்பாங்க. அதனாலயே எனக்கு நிலவ சுத்தமா புடிக்காது. ஆனா நீ அப்டியில்ல.. ஒன்ன நான் மட்டும்தான் ரசிக்கனும்னு ஆசப்பட்றேன். தப்புனு. தெரியுது இருந்தாலும் மனசு ஏத்துக்கல மீனா..
நான் அவள் கையைப் பிடித்திருப்பதை அனுமதித்தவள் நான் பேசுவதைக் கேட்காததுபோல் வாசலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் எந்த ரியாக்சனும் இல்லை.. கண்கள் மட்டும் லேசாகக் கலங்கியபடி இருந்தது. சரி மறுபடி முயற்சி செய்யலாம் என்று வேகவேகமாக தமிழ்த் திரைப்பட வசனங்களை என் மூளை கலக்கிப் பிளிந்து புதிதாக வசனங்களை எழுதி அடுக்கிக் கொண்டிருந்தது..
நா பேசுனதுல கோவம் இருந்தா என்ன அடி கொல்லு.. ஒனக்கு எல்லா உரிமையும் உண்டு. ஆனா என்கிட்ட பேசாம மட்டும் இருக்காத மீனு.. நீ உண்மையாலுமே என்னோட க்ரஷ்.. கலரா இருந்தாத்தான் அழகுனு இல்ல. ஒன்னமாதிரி தைரியமான பொண்ணுகதான் உண்மையான அழகு. எனக்கு நீதான் அழகு. நீ மட்டும்தான் அழகு மீனு....
இதுவரை என் வாயிலிருந்து மீனா அல்லது அக்கா என்றுதான் அவளை அழைத்திருப்பேன் முதன்முதலில் மீனு என்ற வார்த்தையை அப்போதுதான் என்னிடமிருந்து கேட்கிறாள்.. இப்போதுதான் என்னை முதல் முறையாகத் திரும்பிப் பார்க்கிறாள். அவள் கண்கள் அதேபோல கலங்கியபடிதான் இருந்தது. ஆனால் எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை.. சேரிலிருந்து எழுந்தவள் நேராக ரூம் கதவைநோக்கி நடந்தாள். கலங்கிய கண்களை ஷாலில் துடைத்தபடி வெளியே செல்ல எத்தனித்தவள் அதற்குமுன் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்து..
என்னப் பாத்தா ஒனக்கு அவள்ளவு ஈசியாப் போச்சுல்ல..? தப்பான எண்ணத்துல பாக்குறமாதிரிதான் நா ஒனக்குத் தெரியுறேன்ல..? தனி ஒருத்தியா குடும்பத்து அண்ணனும் இல்லாம தம்பியும் இல்லாம நா இதுவரைக்கும் எவ்வளவு நரக வேதனைய அனுபவிச்சுட்ருக்கேன்னு ஒனக்குப் புரியாது. தெனமும் பஸ்லயும் ரோட்லயும் நடந்துபோறப்போ ஒவ்வொருத்தன் பார்வையும் என் நெஞ்சுலயும் கவட்டிலயும் விழும்போது நா பட்ட கஷ்டம் ஒன்னால புரிஞ்சுக்க முடியாது. பொண்ணுங்களுக்கு ஒரே பாதுகாப்பான எடம் எங்க வீடு மட்டும்தான். ஆனா நீ...?
ரோட்லயும் பஸ்லயும் என்ன கண்ட எடத்துல பாத்தவனுக்கும் ஒனக்கும் என்னடா வித்தியாசம்..? ஆனா எனக்கு இப்ப உன்மேல கோவம் இல்ல. என்னால ஒன்ன தம்பியா மட்டும்தான் பாக்க முடியும்.
ஆனா என்னால ஒன்ன என்னோட மீனாவா மட்டும்தான் பாக்க முடியும். ரோட்டுல ஒன்ன தப்பா பாத்தவனும் நானும் ஒன்னுகிடையாது. அவனுக்கு அவன் பாத்த ஆயிரம் பொண்ணுங்கள்ல நீயும் ஒருத்தி. ஆனா எனக்கு நீ அப்டியில்ல மீனா.. எனக்கு நான் பாத்த ஒரே ஒருத்தி அது நீ மட்டும்தான். நீ என்ன அடி கொல்லு. ஆனா என்னோட மனச யாராலயும் மாத்த முடியாது. இது என் குடும்பம். என் உயிரக்குடுத்தாச்சும் நா இந்தக் குடும்பத்த காப்பாத்துவனே். ஒனக்கும் அதேதான் என் உயிரக் குடுத்தும் ஒன்ன நிம்மதியா சந்தோசமா அதே தெருவுலயும் பஸ்லயும் ஆயிரம்பே்ருக்கு முன்னாடி நடக்க வப்பேன்..
நான் பேசுவதையெல்லாம் கேட்டபடி இருந்தவள்.. அதறமகுமேல் என்னிடம் பேச ஒன்றுமில்லை என்பதுபோல் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். பின்னர் வாசலில் யாரும் வருகிறார்களா என்று எட்டிப்பார்த்துவிட்டு இப்போது மீண்டும் பெட்டில் படுத்திருக்கும் என்னிடம்வந்து சேரில் உட்கார்ந்துகொண்டு என்னை முறைத்தபடி இருந்தாள்.
அக்காகிட்ட இப்டி பேசுரோமேனு கொஞ்சம்கூட வெக்கமா இல்லையா ஒனக்கு...? ஒருவேல நா உன்கூட பொறந்த அக்காவா இருந்தாலும் இப்டித்தான் பேசுவியா..?
அவள் உண்மையாகவே கோபமாய்த்தான் கேட்டாள். எனக்கு முதலில் என்ன சொல்வதென்று பிடிபடவில்லை..அவளிடம் பேசிச் ஜெய்க்க முடியாது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு அதற்குமேல் என்னால் எதுவும் பேச முடியவில்லை.. நானும் அவள் முகத்தையே நிமிர்ந்து பார்த்தபடி இருந்தேன். மீண்டும் விதி விளையாடவே எனது பார்வை அவளது முலை மூடிய நைட்டியின்மீதும் அவளது முலைப் புடைப்புகள்மீதும் நிலைத்து நின்றது.. நான் எங்கே பார்க்கிறேன் என்று அவளும் கவனித்துவிட்டாள்.. எரிச்சலடைந்தவளாய்..
ஒனக்கு எத்தனதடவ சொன்னாலும் புரியாதா..ஏன் என் உயிர வாங்குற. அப்டியே அடிச்சுக் கொன்றலாமானு இருக்கு எனக்கு.. ச்ச்சீ...
நீ என்ன அடி கொல்லு என்னவேணாலும் பன்னு மீனு... எனக்குப் புடிச்ச பொண்ணு கைல செத்தேன்னு எனக்கு சந்தோசமாத்தான் இருக்கும்..
அடச்சீ... வாயமூடு...நாயே.... என்ன இன்னொரு தடவ மீனு னு சொல்லாத.. கேக்கவே கொலவெறியாகுது...
என்று கத்தியபடி சரட்டென்று கையை ஓங்கியபடியே எழுந்துநின்றாள் மீனா.. அவள் உட்கார்ந்திருந்த சேர் எழுந்த வேகத்தில் பின்னால் விழுந்து உருண்டபடி இருந்தது. எனக்கும் ஒரு நொடி திக் கென்று இருந்தது. ஒருவேலை கோவத்தில் அடித்திருந்தால் எனக்கு இன்னொரு கன்னமும் வீங்கியிருக்கும். இருந்தாலும் என்ன ஆனாலும் ஆகட்டும் என்றுவிட்டு மீனாவின் முகத்தைப் பார்த்தபடியே இருந்தவன்.. கோபத்தில் பற்கறை நறநறவென்று கடித்தவள் மூக்கு விடைக்க மூச்சுவிட்டபடி நின்றுகொண்டிருந்தாள். பின்பு அடுத்த நிமிடமே நிதானத்திற்கு வந்தவள் நான் படுத்திருந்த பெட்டிலேயே உட்காரந்து தன் இருகைகளாலும் தன் தலையைத் தாங்கியபடியே நீண்ட நேரம் கண்மூடியபடி உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளுடைய மனதில் பல போராட்டங்கள் நடந்துகொண்டிருப்பது அவள் இருந்த நிலையிலேயே நன்கு தெரிந்தது.. சிறிது நேரம் உட்கார்ந்தவள் பின்பு எழுந்து நின்றாள். என்னைப் பார்த்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டவள் அதற்குமேல் எதுவும் பேசாமல் வெளியே சென்றுவிட்டாள்..


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)