అమ్మమ్మ కథలు - అమ్మమ్మ కోరిక

[k3vv3]

అమ్మోరు -2

ఆ పూజారి అమ్మవారిగా అనుకుంటూ ఉన్న ఆ దుంగ దగ్గరకు వచ్చి చేతులు జోడించి నమస్కరించి గొడ్డలి ఎత్తి దుంగని కొట్టబోయాడు. ఇంతలో కళ్ళు మిరిమిట్లు గొలిపే కాంతితో వెలుగు వెలువడింది. ఆ వెలుతురు మూలకంగా పూజారి కళ్ళు పోయాయి. అతనికి ఏమీ కనిపించడం లేదు. అతను లబోదిబోమని ఏడుస్తూ చేతిలో ఉన్న గొడ్డలి పక్కన పడేసి చేతులు జోడించి " అమ్మ, అమ్మోరు తల్లి నీకు ఇది ఏమైనా న్యాయంగా ఉందా? ముక్కు మొహం తెలియని వ్యక్తి వచ్చి నిన్ను గొడ్డలితో నరక బోతే అతనికి సాక్షాత్కరించి అతనిని బతిమాలి మరి చేతికి కాసుల మూట ఇచ్చి పంపించావు. అదే పని చేయబోయిన నన్నేమో కళ్ళు పోగొట్టేలా చేశావు. ఇది ఎక్కడ న్యాయం అమ్మ? 10, 12 ఏళ్ల బట్టి నిన్ను ఎంతో భక్తితో పూజిస్తూ ఉన్నాను కదా. నువ్వు నాకు ఇచ్చే ప్రతిఫలం ఇదేనా?" అన్నాడు.

అప్పుడు అతనికి అమ్మవారి మాట వినపడింది. " ఓరి మూర్ఖుడా. నువ్వు చేసిన పనికి అతను చేసిన పనికి సారూప్యత ఏమైనా ఉన్నదా? అతనికి నేనెవరో తెలియదు. అతని ఇల్లు కడటానికి అతనికి డబ్బులు కావాలి. నేనిప్పుడు వద్దన్నా ఇప్పుడు పోయి మళ్ళా తన డబ్బులు అవసరం వచ్చినప్పుడు వచ్చి నన్ను దుంగ అనుకునే ముక్కలు చేసి తీసుకెళ్తాడు. అందుకనే అతనికి డబ్బులు ఇచ్చి పంపించి వేశాను. కానీ నువ్వు నాలో అమ్మోరుని చూస్తూ ఉన్నావు. అలాంటి నువ్వు పూజ చేయడం వల్లే చుట్టూతా ఉన్న వాళ్ళందరూ నాలో దేవతను చూస్తూ ఉన్నారు. ఇంతమందికి దేవతగా కనిపించిన దానికి కారణం నువ్వు. అలాంటి నువ్వు నన్ను ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో పూజిస్తూ ఉన్నావే. నువ్వు నా మీద గొడ్డలి ఎత్తటం తగునా? అసలు ఇల్లు కదలకుండానే నీ కుటుంబానికి అంతటికి ఆహారం ఎలా వచ్చింది అనుకున్నావు? నా దయ వల్లే వచ్చింది. అది నీకు తెలియదా? అటువంటిప్పుడు నువ్వు డబ్బులుకు ఆశపడి నామీద గొడ్డలి ఎత్తడం తప్పా కాదా? నిన్ను చంపాలా లేక కళ్ళు పోయేలాగా చేయాలా? నీ భక్తి మూలకంగా నిన్ను చంపకుండా వదిలేసాను. సంతోషించు. నీకు ధనమే కావాలంటే చెప్పు. అతనికి నూరు బంగారు కాసులు ఇచ్చాను. నీకు కూడా నూరు బంగారు కాసులు ఇస్తాను. కానీ నీకు ప్రాణం కావాలా ధనం కావాలా?" అన్నది.

అప్పుడు ఆ పూజారి ఎంతో దుఃఖిస్తూ " అయ్యో తల్లి, నేను ఎంత మూర్ఖంగా ప్రవర్తించాను. నాకు ఇంతలా సాయం చేస్తూ ఉన్న నిన్ను ధనం మీద అత్యాశతో నరక బోయాను. నా పాపానికి నిష్కృతి లేదు. నన్ను క్షమించు తల్లి. ఒక్కసారి నీ నిజరూప దర్శనం కలిగించమ్మా." అని కన్నీటితో వేడుకున్నాడు.

కరుణామూర్తి అయిన అమ్మోరు అతని కన్నీటికి కరిగిపోయి అతనికి కంటి చూపును ఇచ్చి అంతర్థానమై పోయింది. అతనికి చూపైతే వచ్చింది కానీ అమ్మవారి దర్శనం కాలేదు. అతను తను చేసిన తప్పుకి పరిపరి విధాల బాధపడుతూనే ఉన్నాడు. అమ్మవారి ముందు మోకరిల్లి " అమ్మ నీ నిజరూప దర్శనం ఇవ్వమ్మా. మీ రూపాన్ని ఎక్కడో దూరం నుంచి చూసాను. మరొక్కసారి నా కళ్ళ ముందు కనిపించు తల్లి. నన్ను కరుణించు తల్లి." అని వేడుకున్నాడు.

కానీ అతనికి మళ్ళా అమ్మవారి మాట వినిపించటం కానీ, ఆమె నిజరూప దర్శనం కానీ లభించలేదు. అతను తను చేసిన ఆ పాపానికి నిష్కృత లేదు అనే బాధపడుతూ ఉన్నాడు. ఇక ఆ రోజు నుంచి అత్యంత భక్తితో ఆమెను పూజించసాగాడు. ఆ ఊరి ప్రజలందరూ కూడా ఎంతో భక్తితో ఆమెను పూజించుకుంటూ ఉన్నారు. అక్కడి ప్రజలు ఆ రోజు నుంచి ఏమి కోరుకుంటే అది వాళ్లకు తీరుతూనే ఉంది. అలా వాళ్ళందరూ ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించుకుంటూ ఉన్నారు.

ఒకసారి అడవికి వేటకు వచ్చిన మహారాజు గారు అక్కడికి వచ్చి అమ్మవారిని చూసి " ఇదేమిటి ఇక్కడ దుంగని పూజిస్తున్నారు?" అని హేళనగా మాట్లాడాడు.

అప్పుడు ఆ పూజారి " అయ్యా అలా అనకండి అయ్యా. ఆమె స్వయంగా వెలిసిన అమ్మవారు. ఎవరు ఏది కావాలి అంటే అది ఇచ్చి కోరిక తీరుస్తూ ఉంటుంది." అన్నాడు.

అప్పుడు ఆ రాజుగారు " మాకు ఎప్పటినుంచో సంతానం లేదు. నువ్వు చెప్పినదే జరిగి నాకు గనుక మగ బిడ్డ పుడితే, ఇక్కడ అమ్మవారికి గుడి కట్టిస్తాను." అన్నాడు. ఆ మహారాజు అలా కోరుకుని అక్కడినుంచి వేట పూర్తి చేసుకుని తన రాజ్యానికి తిరిగి వెళ్ళాడు. ఆ తర్వాత మూడు నెలలకి రాజు గారి భార్య గర్భవతి అయింది. ఎన్ని పూజలు చేసినా ఎంతమంది బ్రాహ్మణులను పిలిచి యాగాలు చేయించినా కూడా ఫలితం లేని రాజుగారు తన భార్య అడవిలో ఉన్న ఆ దుంగ తల్లికి మొక్కి వచ్చిన తర్వాత గర్భవతి అయింది అని తెలుసుకుని సంతోషించాడు. వెంటనే భార్యా సమేతుడై అడవికి వెళ్లి అమ్మవారికి మంచి మంచి కానుకలు ఇచ్చి ఆ రోజు నుంచి అక్కడ గుడి కట్టించడం ప్రారంభించమని పురోహితులకు చెప్పారు.

అప్పుడు పురోహితులు " అయ్యా భార్య గర్భవతి అయి ఉన్నప్పుడు నిర్మాణాలు అవి చేపట్టకూడదు. కనుక మహారాణి ప్రసవం అయిన తర్వాత వచ్చి గుడి కట్టిద్దాము." అన్నాడు.

మహారాజు మంత్రిగారి మాటకి ఎదురు చెప్పలేక అయినా తాను మొక్కిన మొక్కు తనకు మగ బిడ్డ పుట్టిన తర్వాతే గుడి కట్టిస్తాను అన్న విషయం గుర్తుకు వచ్చి " ఆహా తల్లి ఎంతటి శక్తిమంతురాలు. నా మాటని అలానే నిలుపుకోవాలని ఇంత చేసింది అన్నమాట." అనుకుని ఆమెకు భక్తితో మొక్కి పూజారికి ఈరోజు నుంచి ఆమెకు అన్ని రకాల పూజలు శాస్త్రోక్తం గా జరిపించండి అని అతనికి ఆ దగ్గరలో కొంత ప్రాంతాన్ని దానంగా  ఇచ్చారు. గుడికి అగ్రహారాలను గుడి మాన్యం కింద రాసి ఇచ్చాడు. ఆ రోజు నుంచి పూజారి జీవితానికి ఎటువంటి లోటు లేకుండా ఏర్పాటు జరిగింది. ఇదంతా కూడా అమ్మవారు తనని కరుణించడంతోనే జరిగింది అని ఆ పూజారి ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో పూజ చేయసాగాడు.

అమ్మవారి పూజకు గానీ, ఆమె అలంకారానికి కానీ మహారాజు గారు రాసిచ్చిన మాన్యం మూలకంగా అతనికి ఎటువంటి లోటు లేకుండా ఏర్పాటు జరిగిపోయింది. యధావిధిగా ఊళ్ళోని వాళ్ళందరూ వచ్చి అమ్మవారికి మొక్కుకుని వెళుతూ ఉన్నారు. చూస్తూ ఉండగానే ఆరు నెలల కాలం కాలగర్భంలో కలిసిపోయింది. మహారాజు గారికి పండంటి మగ బిడ్డ పుట్టాడు. మహారాజు కొడుకు పుట్టిన ఆ సంతోషంలో రాజ్యం అంతా పండుగ చేయించి అమ్మవారికి గుడి కట్టిస్తాను అన్న విషయం మర్చిపోయాడు. అలా మరొక ఆరు నెలల కాలం గడిచిపోయింది.

ఇంతలో వేగుల ద్వారా మహారాజుకి తమ రాజ్యం మీదకి పొరుగు రాజులు, శత్రు రాజులు దండెత్తి రావడానికి సిద్ధపడ్డారు అనే విషయం తెలిసింది. అప్పుడు కానీ మహారాజుకి తాను చేసిన తప్పేంటో గుర్తుకు రాలేదు. వెంటనే పరుగు పరుగున అమ్మోరు తల్లి గుడికి వెళ్లి చేతులు జోడించి మొక్కుతూ " అమ్మ నేను ఏదో సంతోషంతో కన్ను మిన్ను కానక నీకు మొక్కుకున్న సంగతి మర్చిపోయాను. తల్లి నన్ను క్షమించు. ఈ గండం గడిచి నా రాజ్యం, నా ప్రజలు సురక్షితంగా ఉంటే నేను వచ్చి వెంటనే నీ మొక్కు తీర్చుకుంటానమ్మా." అని మొక్కుకుని తిరిగి వెళ్ళాడు.

ఆ శత్రు రాజు కలలో అమ్మోరు గుడి కనిపించింది. అమ్మోరు అతనికి ఈ రాజు నా భక్తుడు. ఇతని జోలికి రావద్దు అని చెప్పి చెప్పినదట. ఆ శత్రు రాజు కొద్దిమంది పరివారంతో రాజు దగ్గరకు వచ్చి " మహారాజా మీరు పూజించుకుంటూ ఉన్న అమ్మోరు తల్లి గుడికి నన్ను తీసుకు వెళ్ళండి. నిన్న రాత్రి ఆ అమ్మోరు తల్లి నా కలలో కనిపించి నువ్వు నా భక్తుడి మీద దండంత వద్దు. ఇదే నీకు నా హెచ్చరిక అని నాకు చెప్పింది .ఒక్కసారి అమ్మోరు తల్లి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు మహారాజా. ఈరోజు నుంచి నేను నీకు స్నేహితుడిగా నడుచుకుంటాను. నీకు ఎటువంటి ఆపద వచ్చినా కూడా నేను సాయం చేస్తాను." అన్నాడు.

అది విన్న రాజుగారు ఎంతో సంతోషంగా ఆ శత్రు రాజుని తీసుకుని అమ్మోరు తల్లి గుడికి తీసుకువెళ్లి చూపించాడు. అక్కడ దుంగ రూపంలో ఉన్న అమ్మోరును చూసి ఆ శత్రు రాజు వెంటనే మట్టిలో సాష్టాంగ ప్రణామం చేసి " అమ్మ నాకు కలలో కనిపించినట్లుగానే ఇక్కడ కూడా ఉన్నావు. నేను కూడా నీ గుడి నిర్మాణానికి కొంత ధన సహాయం చేస్తాను. నన్ను కూడా ఈ రోజు నుంచి నీ భక్తుడు గానే స్వీకరించు తల్లి." అని నమస్కరించాడు. ఆ తర్వాత అతను లేచి మహారాజుతో " రాజా నేను కూడా ఈ గుడి నిర్మాణానికి కొంత ధనం సాయం చేయాలి అనుకున్నాను. అయినా ఆ ధనం కన్నా కూడా అమ్మవారికి మణిహారాలు, నగలు చేయించి ఇస్తాను. మీరు గుడి నిర్మాణం చేయించండి." అన్నాడు.

ఆ రోజు నుంచి అమ్మవారి గుడి నిర్మాణం అంగరంగ వైభవంగా మొదలైంది. అక్కడ ఉన్న దుంగ అమ్మోరు ని అలానే ప్రతిష్టించి, ప్రతిరూపంగా చక్కనైన అందమైన అమ్మవారి విగ్రహాన్ని మరొక దానిని చెక్కించి దుంగ అమ్మవారి ముందు ప్రతిష్టించారు. ప్రజలంతా తరలివచ్చి ఆ అమ్మవారి వైభవాన్ని కళ్ళతో చూస్తూ అక్కడ అమ్మవారి గురించి భక్తుల నోటి నుంచి ఈ విన్న కథలను ఎవరికి ఎలా మొక్కుకుంటే ఎలాంటి కోరికలు తీరాయి. ఎవరింట బిడ్డ పుట్టాడు. ఎవరి సమస్య తీరింది. ఎవరికి ఎలాంటి ఉపకారం జరిగింది అనేది ఒకరి నోటు నుంచి మరొకరు చెప్పుకుంటూ ఆమె గొప్పతనాన్ని వేనోళ్ళ పొగుడుతూ ఉన్నారు. గుడి నిర్మాణం పూర్తయిన తర్వాత మహారాజు, మహారాణి చంటి బిడ్డతో కూర్చుని రుత్వికులందరినీ పిలిపించి పెద్ద యాగం ఒకటి పూర్తి చేసారు. ప్రజలందరికీ బంతి భోజనం పెట్టించాడు. ఆ రోజు నుంచి అమ్మవారి భక్తి దేశ దేశాలకు పాకిపోయింది. ఎందరో భక్తులు అక్కడికి వచ్చి అమ్మవారిని పూజించుకుని సేవించుకుని వెళుతూ ఉన్నారు. కానీ అప్పటికీ కూడా ఆ బ్రాహ్మడికి అమ్మవారి నిజరూప దర్శనం కలగలేదు. అతను ప్రతిరోజు ఈ రోజన్నా అమ్మవారి నిజరూప దర్శనం అవుతుందేమో అని అనుకుంటూ పూజ మొదలుపెట్టి తిరిగి గుడి తలుపులు మూసి వెళుతూ కూడా అదే ఆశతో మరొక్కసారి అమ్మవారిని వెనుతిరిగి చూసి గుడి తలుపులు వేసి వెళ్తూ ఉంటాడు. అతను చేసిన తప్పుకి అమ్మవారు విధించిన శిక్ష అదే అతనికి మాత్రం తన నిజరూప దర్శనం ఇవ్వలేదు.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&