అత్తగారి కథలు - శుచి శుభ్రత

[k3vv3]

అత్తగారిల్లు

Gayatri Tokachichu[img=1x1]file:///C:/Users/Jahnavi/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.gif[/img]

 
ఉదయం పదిగంటలు.
 
గాఢనిద్రలో ఉంది భావన. సెల్ ఫోన్ మ్రోగింది. బద్ధకంగా చూసింది. అమ్మ.
 
"ఏమిటి?"అంది ఆవులిస్తూ.
 
"నిద్ర లేచావా?"అడిగింది రాగిణి.
 
"ఇప్పుడు నువ్వు లేపావు కదమ్మా!చెప్పు!"
 
"కాస్త ఫ్రెష్ అయ్యిరా!నీతో మాట్లాడాలి!"
 
"ఇప్పుడేనా అమ్మా!కాసేపు పడుకోనీ!"గునుస్తూ అంది భావన.
 
"నువ్వు లేచాక నాకు ఫోన్ చెయ్యి!మాట్లాడాలి నీతో!ఓకేనా!"అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది రాగిణి.
 
భావన ప్రక్కన చూసింది. విశాల్ నిద్రపోతున్నాడు. భావనకు విశాలుతో పెళ్లయింది. పెళ్లయ్యాక మూడు నిద్దర్ల తర్వాత ఇద్దరూ హనీమూనుకు కేరళ వచ్చారు.ఈ రోజు సాయంత్రం హైదరాబాద్ వెళ్ళాలి.అక్కడ విశాల్ తల్లి తండ్రులు హిమబిందు,రఘురాములు ఉన్నారు. విశాల్ ఉద్యోగం బెంగుళూరులో. భావన తల్లి తండ్రులు రాగిణి, మోహనులు. భావన, విశాలుది పెద్దలు కుదిర్చిన సంబంధం. పెళ్లి రాజమండ్రిలో జరిగింది. ఈ పదిరోజుల హనీమూన్ లో ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవటానికి ఇద్దరూ ప్రయత్నిస్తున్నారు.
 
స్నానం చేసి వచ్చింది భావన. విశాల్ ని తట్టి లేపింది.
 
"అబ్బా!"అంటూ ఇటు తిరిగి ఉషోదయాన విరిసిన ముద్ద మందారంలా మెరిసి పోతున్న భార్యను గట్టిగా దగ్గరికి తీసికొని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అతడి పట్టు వదిలించుకొని
"ముందు స్నానం చేసి రండి విశాల్!నాకు ఆకలేస్తుంది."అంది గారాబంగా.
 
"తప్పదా!"
 
"తప్పదు!కదలండి!"అంటూ అతడిని లేపింది.
 
విశాల్ బాత్ రూంలోకి వెళ్ళగానే బాల్కనీలోకి వచ్చింది. చుట్టూ చెట్లు. రమణీయమైన ప్రకృతి.
'అమ్మ ఫోన్ చెయ్యమంది కదా!'అనుకొని తల్లికి ఫోన్ చేసింది.
 
 
"నేను చెప్పింది శ్రద్ధగా విను!"
 
"వింటున్నాను చెప్పమ్మా!"
 
"మీరు నేరుగా మీ అత్తగారింటికి వెళ్తున్నారు కదా!అక్కడ ఉన్న నాలుగు రోజులు జాగ్రత్తగా ఉండు!పెళ్లి కుదరటం, హడావుడి, పెళ్లి పనులు, వెంటవెంటనే అన్ని కార్యక్రమాలతో నీతో సావకాశంగా మాట్లాడటానికి కుదరలేదు.మీ అత్తగారు నాలాగా ఇంట్లో ఉండదు. ఉద్యోగం చేస్తోంది కదా! కొంచెం అధికారం చలాయించే మనస్తత్వంలాగా ఉంది.అక్కడున్నన్ని రోజులూ నైటీ వేసుకోకు!వాళ్ళ పద్ధతులు అవీ చూడు!జీన్స్, టీ షర్ట్స్ వేసుకోకు!పంజాబీ డ్రస్సులే వేసుకో!అలారం పెట్టుకొని ఏడింటికే నిద్రలే!బద్ధకంగా తిరగకు!మంగళ సూత్రాలు వేసుకో!దిండుక్రింద పెట్టి మర్చిపోకు!డైనింగ్ టేబుల్ మీద అన్నం తిను!సోఫాలో కూర్చుని తినకు!... ఇంకా గుర్తు రావటం లేదు. వస్తే చెప్తాను!..."
 
"అలాగే అమ్మా!నువ్వు వర్రీ పడకు!నేను జాగ్రత్తగా ఉంటాను."
 
"విసుక్కోకు!వాళ్ళ దృష్టిలో మంచి పిల్లవనే భావన రావాలి కదా!నేను చెప్పినవేవీ కష్టమైనవి కాదు. కాస్త శ్రద్ధ పెట్టాలి!ఈ నెల్లో పెళ్లి చేసుకొని పై నెల్లో విడాకులు తీసికొంటున్నారు. నువ్వు ఆ జాబితాలో చేరకూడదని నా ఆరాటం. కొంచెం సర్దుకుపోతే చాలు!అతడు పెళ్లిలో నెమ్మదిగానే కనిపించాడు.ఈ పది రోజుల్లో నిన్నేమన్నా హర్ట్
చేసేటట్లు మాట్లాడుతున్నాడా?"
 
"అదేమీ లేదమ్మా!బాగానే ఉన్నాడు. ఇప్పుడే కదా పెళ్లయ్యింది. తర్వాత తర్వాత తెలుస్తుంది. ఇప్పటికి ఫర్వాలేదు. "
 
"నువ్వు భయపడకు!కానీ జాగ్రత్తగా ఉండు!"రాగిణి కంఠంలో దిగులు ధ్వనించింది.
 
"దిగులు పడకమ్మా!నేను బాగానే మేనేజ్ చేస్తాను."తల్లికి బదులిచ్చింది భావన.
 
"ఆ... మర్చిపోయాను. బొట్టు పెట్టుకో!పాపిట్లో సింధూరం కూడా పెట్టుకో!నీ సూట్ కేస్ లో ఉంటాయి చూడు!"
 
నవ్వింది భావన.తల్లి ఆరాటం అర్థం అవుతోంది.
 
రూంలోకి వచ్చాడు విశాల్.
 
"అమ్మా!మళ్ళీ చేస్తాను!విశాల్ వచ్చాడు. నువ్వు దిగులు పడకు!అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది.
 
 
పెళ్లి చూపుల దగ్గర్నుంచి పెళ్లిదాకా హడావుడి. భావన, విశాల్ పెళ్లిలోపల అప్పుడప్పుడూ మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాకూడా భావనకు పెళ్లి అంటే కొంచెం భయంగా, దిగులుగా ఉంది. అమ్మా, నాన్నల దగ్గర ఉన్నట్లు కాదు. భర్తతో కలిసి బ్రతకడం.. తనకు విలువ ఇస్తాడో? ఇవ్వడో? అతడి అలవాట్లు, వ్యక్తిత్వం ఎలా వుంటాయో అనే భయం పీడిస్తూనే ఉంది. ఇగో క్రాష్ వస్తే ఎలాగ? ఎన్నో అనుమానాలు... ఇంకెన్నో సందేహాలూ మనసుని పీడిస్తూ ఉన్నాయి.కొంత ధైర్యంతో, కొంత భయంతో పెళ్లి చేసుకొంది. పరిచయం ఏమాత్రం లేని మనిషి చిటికెనవేలు పట్టుకొని వివాహం అనే బంధంతో తన వాళ్ళను వదిలి అతడి జీవితభాగస్వామిగా అడుగు ముందుకు వెయ్యాలంటే సహజంగా కలిగే బెంగ భావన మనసులో మెదులుతూనే ఉన్నాకూడా ఈ హనీమూన్ ట్రిప్పులో విశాల్ ప్రవర్తన ఆమెకు కొద్దికొద్దిగా ధైర్యాన్ని ఇస్తూ ఉంది.
విశాల్ ఆమె ఇష్టాలను గౌరవించటం, ఆమె ఏదన్నా చెప్తే శ్రద్ధగా వినటం, ఆమెతో శృంగారానికి మాత్రమే ప్రాధాన్యత ఇవ్వకుండా ఆమె చెలిమి కోసం ఆరాటపడటం భావనలో అతడిపట్ల ఇష్టాన్ని కలుగచేస్తూఉంది.
 
సాయంత్రం ట్రివేండ్రంలో విమానం ఎక్కి హైదరాబాద్ వచ్చారు విశాల్, భావనలు.
విమానాశ్రయం నుండి ఇల్లు చేరేసరికి రాత్రి ఎనిమిదయ్యింది.
ఇంటికి రాంగానే పిల్లలకు ఎఱ్ఱనీళ్లతో దిష్టి తీసింది హిమబిందు.
 
"మీరు వెళ్లి స్నానాలు చేసి రండి!భోంచేద్దాం!"అన్నాడు రఘురామ్.
 
భోజనాల దగ్గర హిమబిందు పిల్లల్ని కేరళలో వాళ్ళు తిరిగిన ప్రదేశాల గురించి అడిగింది.
ఆ కబురూ ఈ కబురూ చెప్పుకుంటూ నలుగురూ భోజనం చేశారు. అత్తగారికి, మామగారికి తాము కొన్న బహుమతులు చూపించింది భావన. ఇద్దరూ మెచ్చుకొన్నారు.
 
"మేము పిల్లలు పుట్టాక కేరళ వెళ్ళాము. అప్పుడు విశాల్, వినోద్ చాలా చిన్న పిల్లలు. అక్కడ ప్రకృతి చాలా బాగుంటుంది."అంది హిమబిందు.
 
హిమబిందు ఒక పేరున్న కళాశాలలో ప్రిన్సిపాల్ గా ఉద్యోగం చేస్తోంది . ఇంకా రెండేళ్లు సర్వీసు ఉంది. రఘురామ్ ఇరిగేషన్ డిపార్ట్మెంటులో సీనియర్ ఆఫీసరుగా చేసి రిటైర్ అయ్యాడు.
 
 
 
రాత్రి ఎవరి రూముల్లోకి వాళ్ళు వెళ్లి పడుకున్నారు. తెల్లవారి ఆరింటికి అలారం పెట్టుకొని పడుకుంది భావన.
 
తెల్లవారి ఆరింటికి లేచి స్నానం చేసి సూట్ కేసులో ఉన్న బట్టలు చూసింది. హనీమూన్ లో తిరగటానికి బాగుంటుందని చాలా వరకు జీన్స్ తో గడిపింది.పంజాబీ డ్రస్సులు, చీరలు కూడా ఉన్నాయి.
'చీర కట్టుకోనా!లేక పంజాబీ డ్రస్సా?'అని అనుకుంటూ ఒక షిఫాన్ చీర తీసింది. లేత పింక్ చీర మీద ఆకుపచ్చ లతలు, ఎరుపు పూలు ఉన్నాయి.
'ఇది బాగుంటుందిలే 'అనుకొని చీర కట్టుకొంది. పెళ్ళికి ముందే చీరలు కట్టుకోవటం నేర్చుకుంది. ఎక్కడ జారిపోతుందో అని భయం.అందుకే జాగ్రత్తగా పిన్నులు పెట్టుకుంది. జడ వేసుకొంది. సూట్ కేసులో పెట్టిన క్రొత్త మంగళ సూత్రాలు మెళ్ళో వేసుకొంది.పసుపు పచ్చని దారాలతో చేసిన సూత్రాలు మెడలో నిండుగా ఉన్నాయి. బొట్టు పెట్టుకొని, పాపిట్లో సింధూరం కూడా పెట్టింది. రెండు చేతులకూ గాజులు కూడా వేసుకుంది.
అంతా అయ్యాక అద్దంలో చూసుకొంది భావన.
 
'ఎంత ముద్దొస్తున్నావ్ భావనా!'అనుకుంటూ ఓరగా విశాల్ వైపు చూసింది. నిద్ర పోతున్నాడు. అతడిని లేపుదామనుకొని 'వద్దులే 'అనుకొని టైము చూసింది. ఏడు గంటలు. తలుపు తీసికొని హాల్లోకి వచ్చింది.
 
 
సోఫాలో కూర్చుని పేపర్ చదువుతోంది హిమబిందు.
 
"అప్పుడే లేచేశావా!ఇంకొంచెం సేపు పడుకోలేక పోయావా!ఇంత త్వరగా లేచి ఏం చెయ్యాలి?"అంది కోడలిని మురిపెంగా చూస్తూ.
 
నవ్వింది భావన.
 
"చీర బాగుంది. నువ్వు కూడా చాలా బాగున్నావు. నీకు చీరలు కట్టుకోవటం వచ్చా?"
 
"ఇప్పుడిప్పుడే కట్టుకోవటం నేర్చుకుంటున్నాను "అంది భావన.
 
"ఈ రోజు రేపు మీకోసం కాలేజీకి సెలవు పెట్టాను. తర్వాత శని, ఆది వారాలు ఎలాగూ సెలవే కదా!కాసేపు మీతో గడిపినట్లు ఉంటుంది."
 
"మామయ్య గారేరి?"అడిగింది భావన.
 
"మేడమీద మొక్కల దగ్గర ఉంటారు. పొద్దున్నే లేచి మొక్కలను చూడందే ఆయనకు తోచదు. నేను కొంచెం పొద్దున్నే లేచి టిఫిన్ వంట ఎనిమిదింటికల్లా చేసి కాలేజీకి వెళ్లిపోతాను. కొరవ సవర ఉంటే రఘు చేస్తారు. ఈ పూట టమాటో బాత్ చేశాను. వంట కాసేపట్లో అయిపోతుంది."
 
ఇంతలో కుక్కర్ విజిల్ మోగింది.
 
"నువ్వు మేడమీదకు వెళ్లి రఘుకు ఈ పేపర్ ఇచ్చి వస్తావా!నేను కాస్తదేవుడికి దీపం పెట్టి నైవేద్యం పెడతాను."అంది హిమబిందు.
 
"అలాగే!"అంటూ పేపర్ తీసికొని మేడమీదికి వచ్చింది భావన.
 
 
రఘురామ్ కూరగాయలు కోస్తున్నాడు.