11-01-2026, 10:07 AM
காலைல ரம்யாவை பாக்க முடில, நான் கிளம்பி ஸ்கூல் போய்ட்டு திரும்பி வீட்டுக்கு வந்தேன். பாத்தா அக்கா வீட்ல இருக்கா நான் அப்டியே அவ ரூம்க்கு பயந்துகிட்டே போய்ட்டேன்.
வீடு அமைதியாக இருந்தது, அவளும் தான். அதுவே அவனை பயப்பட வைத்தது. கதவு அருகில் வந்தவள் கத்தவில்லை, கண்ணில் கோவம் தெரிந்தது,சிவந்து கிடந்தது.
அவனை பளார் என்று கன்னத்தில் அறைந்த பின், உடைந்து அழுதாள், மீண்டும் அடித்தால், கோவம் தீரும் வரை அவனை அடித்தால்
ரம்யா, நான் தெரியாம பண்ணிட்டேன் (அழுத்துக்கொண்டே sonnan)
தெரியாமனு மட்டும் சொல்லாத, நாயே, பொறுக்கி ஏன்டா இப்டி பண்ண
அக்கா ( அவனுக்கு நினைவு இருந்து இதுதான் முதல் முறை அக்கானு கூப்டுறான் ) நான்..
அக்காவா, அது இப்ப தான் தெரிதா, அப்டி கூப்பிடும் தகுதி இனிமே உனக்கு இல்ல,நேத்து நீ அப்டி பண்ணும்போது நான் சத்தம் கூட போடல ஏன்னா என் உடம்பு freeze ஆகிடுச்சு என்ன தொடுறது நீதான் னு தெரிந்ததும்.
அவன் ஒரு அடி எடுத்து முன் வைத்தான் இவள் பின்னால் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால். அதிலே அவனுக்கு மனது நொறுங்கி விட்டது.
காரி துப்பியவள். மீண்டும் hall ku சென்று அமர்ந்தால், அவன் அழுது கொண்டே படுத்தான்.
நான் ஊட்டி வளர்த்தவன், அம்மா அடிக்க வந்தால் என் காலுக்கு பின்னால் மறைபவன், நான் கட்டி அணைத்து கொண்டு உறங்கியவன் இப்படி செய்தது அவளுக்கு பொருக்க வில்லை.
ஏன் இப்படி மாறி போனான், எவ்ளோ நல்லா paiyana இருந்தான், அவன் அப்டி நடந்து கிட்டத விட அக்கா னு கூப்பிட்ட அப்ப தான் அவள் உலகமே அழிந்து போனது தனது ஆசை தம்பி இப்படி ஒரு நிலையில் தான் அக்கா என்று அழைக்க வேண்டுமா என்று அழுது புலம்பினால்.
அவளுக்கு ஒரு call வந்தது டாக்டர் காமவெல்.
ரம்யா : சொல்லுங்க டாக்டர் (பதற்றதுடன் )
டாக்டர்: ரம்யா உங்க ரிப்போர்ட் எல்லாம் பார்த்ததுல நான் சந்தேக பட்டது போல் உங்களுக்கு அந்த அறியவகை வியாதி இருக்கு
ரம்யா : அழுது கொண்டே, எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி இதற்கு வேறு வழியே இல்லையா என்றால்.
டாக்டர்: வேறு வழி இல்ல மா, நீ நான் சொல்ற மாரி தான் செய்யணும்.
ரம்யா : சொல்லுங்க டாக்டர்.
டாக்டர்: நீங்க உயிர் பிழைக்கணும்னு ஆசை பட்டிங்கன்னா நான் சொல்ற மாரி செஞ்சு தான் ஆகணும்.
ரம்யா : சரி சொல்லுங்க (அழுத படியே )
டாக்டர்: டெய்லி ஒரு வாட்டி ஒங்க சொந்த ரத்தத்துல நெருங்கிய ஒருத்தரோட விந்தானுவ, நீங்க நான் கொடுத்த மருந்துல கலந்து குடிக்கணும் இல்லனா, ஆண்டவன் விட்ட வழி.
டாக்டர்: சரிம்மா நான் வச்சிடறேன் உயிர விட வேற எதுவும் முக்கியம் இல்ல மா என் கடமை சொல்றது நான் சொல்றது சொல்லிட்டேன். இனி உன் இஷ்டம், உடம்ப பாத்துக்கோ மா.
இந்த வியாதி செக் பண்ணிட்டு வரும்போது தான் அன்னிக்கு ரூம் குள்ள போய் நம்ப சாக போறோம் னு அழுதுட்டு இருந்தா. இப்ப டாக்டர் சொன்னது கேட்ட உடனே இடி விழுந்தது போல் சரிஞ்சு உக்காந்தால்.
இரவு அப்பா அம்மா வந்தவுடன் அனைவரும் சாப்பிட்டானர். ரவி சோர்ந்து போய் இருந்தான், ரம்யா பேய் அறைந்தது போல் இருந்தால்
அப்பா : என்ன ஆச்சி ரெண்டு பேரும் மறுபடியும் சண்டையா
அம்மா: எப்ப பாரு இதே ஒரு வேல சின்ன பசங்க மாறி.
அக்காவும் தப்பியும் இத கண்டுக்வே இல்ல. ரவி, ரம்யாவையே பார்த்து கொண்டு இருந்தான். மனதில் நாம் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டோம், நமக்கு மன்னிப்பே இல்ல, பேசாம செத்துறலாம் போலாம் இருந்தது.
ரம்யாவோ மாறாக நாம் சாக கூடாது என்று யோசித்து கொண்டிருந்தாள். நெருங்கிய உறவு என்று சொல்லும்போதே இவளுக்கு அப்பா மற்றும் தம்பி தான். யோசித்து கொண்டே இருந்தவள் சாப்பிட்டு விட்டு அறைக்கு சென்றால்.
அனைவரும் உண்ட பின் பாயை விரித்தனர் முதலில் அம்மா, அப்பா அடுத்து ரவி என்று படுத்தானர்.ரவி நடந்ததை எல்லாம் நினைத்து மீண்டும் அழ தொடங்கினான் மௌனமாக. அறை கதவு திறந்தது.
அம்மா அவனை உள்ள வந்து படுக்க சொல்லு என்று சொன்னால். ஏண்டி உன் தம்பி தான நீயே கூப்டு போடி என்றார் அம்மா. Shh அம்மா என்று கத்தினாள். ஏய் கூப்பிட்றல போடா என்று அம்மா அதட்டினார்.
வீடு அமைதியாக இருந்தது, அவளும் தான். அதுவே அவனை பயப்பட வைத்தது. கதவு அருகில் வந்தவள் கத்தவில்லை, கண்ணில் கோவம் தெரிந்தது,சிவந்து கிடந்தது.
அவனை பளார் என்று கன்னத்தில் அறைந்த பின், உடைந்து அழுதாள், மீண்டும் அடித்தால், கோவம் தீரும் வரை அவனை அடித்தால்
ரம்யா, நான் தெரியாம பண்ணிட்டேன் (அழுத்துக்கொண்டே sonnan)
தெரியாமனு மட்டும் சொல்லாத, நாயே, பொறுக்கி ஏன்டா இப்டி பண்ண
அக்கா ( அவனுக்கு நினைவு இருந்து இதுதான் முதல் முறை அக்கானு கூப்டுறான் ) நான்..
அக்காவா, அது இப்ப தான் தெரிதா, அப்டி கூப்பிடும் தகுதி இனிமே உனக்கு இல்ல,நேத்து நீ அப்டி பண்ணும்போது நான் சத்தம் கூட போடல ஏன்னா என் உடம்பு freeze ஆகிடுச்சு என்ன தொடுறது நீதான் னு தெரிந்ததும்.
அவன் ஒரு அடி எடுத்து முன் வைத்தான் இவள் பின்னால் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால். அதிலே அவனுக்கு மனது நொறுங்கி விட்டது.
காரி துப்பியவள். மீண்டும் hall ku சென்று அமர்ந்தால், அவன் அழுது கொண்டே படுத்தான்.
நான் ஊட்டி வளர்த்தவன், அம்மா அடிக்க வந்தால் என் காலுக்கு பின்னால் மறைபவன், நான் கட்டி அணைத்து கொண்டு உறங்கியவன் இப்படி செய்தது அவளுக்கு பொருக்க வில்லை.
ஏன் இப்படி மாறி போனான், எவ்ளோ நல்லா paiyana இருந்தான், அவன் அப்டி நடந்து கிட்டத விட அக்கா னு கூப்பிட்ட அப்ப தான் அவள் உலகமே அழிந்து போனது தனது ஆசை தம்பி இப்படி ஒரு நிலையில் தான் அக்கா என்று அழைக்க வேண்டுமா என்று அழுது புலம்பினால்.
அவளுக்கு ஒரு call வந்தது டாக்டர் காமவெல்.
ரம்யா : சொல்லுங்க டாக்டர் (பதற்றதுடன் )
டாக்டர்: ரம்யா உங்க ரிப்போர்ட் எல்லாம் பார்த்ததுல நான் சந்தேக பட்டது போல் உங்களுக்கு அந்த அறியவகை வியாதி இருக்கு
ரம்யா : அழுது கொண்டே, எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி இதற்கு வேறு வழியே இல்லையா என்றால்.
டாக்டர்: வேறு வழி இல்ல மா, நீ நான் சொல்ற மாரி தான் செய்யணும்.
ரம்யா : சொல்லுங்க டாக்டர்.
டாக்டர்: நீங்க உயிர் பிழைக்கணும்னு ஆசை பட்டிங்கன்னா நான் சொல்ற மாரி செஞ்சு தான் ஆகணும்.
ரம்யா : சரி சொல்லுங்க (அழுத படியே )
டாக்டர்: டெய்லி ஒரு வாட்டி ஒங்க சொந்த ரத்தத்துல நெருங்கிய ஒருத்தரோட விந்தானுவ, நீங்க நான் கொடுத்த மருந்துல கலந்து குடிக்கணும் இல்லனா, ஆண்டவன் விட்ட வழி.
டாக்டர்: சரிம்மா நான் வச்சிடறேன் உயிர விட வேற எதுவும் முக்கியம் இல்ல மா என் கடமை சொல்றது நான் சொல்றது சொல்லிட்டேன். இனி உன் இஷ்டம், உடம்ப பாத்துக்கோ மா.
இந்த வியாதி செக் பண்ணிட்டு வரும்போது தான் அன்னிக்கு ரூம் குள்ள போய் நம்ப சாக போறோம் னு அழுதுட்டு இருந்தா. இப்ப டாக்டர் சொன்னது கேட்ட உடனே இடி விழுந்தது போல் சரிஞ்சு உக்காந்தால்.
இரவு அப்பா அம்மா வந்தவுடன் அனைவரும் சாப்பிட்டானர். ரவி சோர்ந்து போய் இருந்தான், ரம்யா பேய் அறைந்தது போல் இருந்தால்
அப்பா : என்ன ஆச்சி ரெண்டு பேரும் மறுபடியும் சண்டையா
அம்மா: எப்ப பாரு இதே ஒரு வேல சின்ன பசங்க மாறி.
அக்காவும் தப்பியும் இத கண்டுக்வே இல்ல. ரவி, ரம்யாவையே பார்த்து கொண்டு இருந்தான். மனதில் நாம் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டோம், நமக்கு மன்னிப்பே இல்ல, பேசாம செத்துறலாம் போலாம் இருந்தது.
ரம்யாவோ மாறாக நாம் சாக கூடாது என்று யோசித்து கொண்டிருந்தாள். நெருங்கிய உறவு என்று சொல்லும்போதே இவளுக்கு அப்பா மற்றும் தம்பி தான். யோசித்து கொண்டே இருந்தவள் சாப்பிட்டு விட்டு அறைக்கு சென்றால்.
அனைவரும் உண்ட பின் பாயை விரித்தனர் முதலில் அம்மா, அப்பா அடுத்து ரவி என்று படுத்தானர்.ரவி நடந்ததை எல்லாம் நினைத்து மீண்டும் அழ தொடங்கினான் மௌனமாக. அறை கதவு திறந்தது.
அம்மா அவனை உள்ள வந்து படுக்க சொல்லு என்று சொன்னால். ஏண்டி உன் தம்பி தான நீயே கூப்டு போடி என்றார் அம்மா. Shh அம்மா என்று கத்தினாள். ஏய் கூப்பிட்றல போடா என்று அம்மா அதட்டினார்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)