[anaamika]

Update – 18


ఆ తర్వాత నేను జయాని పిలిచాను.

నేను : కూర్చో జయా.

జయా కూర్చుంది.

జయా : సార్, ఇవిగో ఆ ఫైల్స్.

నేను : చాలా థాంక్స్ జయా. నువ్వు నాకు సమాచారం ఇవ్వకపోతే, ఈ వెధవలు నాకు నష్టం కలిగిస్తూనే వుండేవాళ్ళు.

జయా : సార్, మీరు అకౌంట్స్ ని ఎందుకు చూడడంలేదు ?

నేను : యస్, అది నిజమే. సరే, నాకు గుణపాఠం కలిగింది. చాలా థాంక్స్.

నేను : నాతో పద.

నేను జయా ని తీసుకుని ఆఫీస్ హాల్లోకి వచ్చాను. అక్కడ మిగతా ఉద్యోగులు కూర్చున్నారు. అందరి దృష్టిని నా వైపుకి మళ్ళించాను.

నేను : హలో ప్రతి ఒక్కరికీ. నేను మీ అందరితో 5 నిమిషాలు మాట్లాడాలని అనుకుంటున్నాను.

నేను ఈ కంపెనీ యజమానిని. మీరు అందరూ ఈ కంపెనీ ఉద్యోగులు. కాబట్టి మన మధ్య ఒక బంధం ఉంది. ఆ బంధం జీవనోపాధిది. ఎందుకంటే మీ అందరి ఇళ్ళని ఈ కంపెనీ నడుపుతోంది. నా ఇల్లు కూడా ఈ కంపెనీ వల్లే నడుస్తోంది. కాబట్టి మనం అందరం ఎంత నీతి, నిజాయితీలని ఈ కంపెనీకి ఇస్తే, మన బంధం అంతే బలంగా ఉంటుంది. మీ అందరి జీవనోపాధి కూడా పెరుగుతుంది. ఎక్కడైనా ఏదైనా విషయం మీకు తప్పుగా కనిపిస్తే, మీరు దాని మీద చర్య తీసుకోండి. నేనే తప్పు చేసినా సరే. మీ అందరూ మాట్లాడడానికి అనుమతి ఉంది. మీరు కంపెనీకి లాభం చేకూర్చితే, ఆ లాభం మీ కుటుంబానికి కూడా కలుగుతుంది. సో మీ పనిని మనస్సు పెట్టి నిజాయితీతో చేయండి. ఏదైనా సమస్య ఉంటే నేరుగా నాతో చెప్పండి. ఈ రోజు ఒక అమ్మాయి ధైర్యం చేసి కొన్ని తప్పులు జరగకుండా ఆపింది. నేను ఆమె ధైర్యాన్ని మెచ్చుకుంటున్నాను. మీ అందరికీ ఒక విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నాను, అదేమిటంటే ఈ రోజు నుండి ఒక అమ్మాయి ఈ బ్రాంచ్ కి మేనేజర్. ఆ అమ్మాయి మరెవరో కాదు, జయా.

నేను : జయా, ఈ రోజు నుండి నువ్వు మేనేజర్. కంగ్రాట్యులేషన్స్ !

జయా : చాలా థాంక్స్ సార్ !

ఆ తర్వాత హాల్ మొత్తం చప్పట్ల శబ్దంతో ప్రతిధ్వనించింది. ఆ తర్వాత నేను అన్నాను :

నేను : రేపు రాత్రి మీ అందరికీ నా తరపున డిన్నర్ ఉంటుంది. మీరు అందరూ మీ ఫామిలీ లతో సరిగ్గా 9 గంటలకి హోటల్ కి రండి. మీ అందరికీ చాలా థాంక్స్ . టేక్ కేర్ !

ఆ తర్వాత నేను జయాని తీసుకుని తిరిగి రూములోకి వచ్చాను. పనిని అప్పగించిన తర్వాత అక్కడ నుండి బయలుదేరి ఇంటికి వెళ్లాను. ఫ్రెష్ అయి, కొద్దిసేపటి తర్వాత 5 గంటల సమయానికి నేను సోమేశ్ ఇంటికి బయలుదేరాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను సోమేశ్ ఇంటికి చేరుకున్నాను. అదే టైంకి నా సెల్ మోగింది. నేను చూస్తే, జానీ దగ్గర నుండి కాల్ వస్తుంది.

నేను : హలో భాయ్.

జానీ : హలో రాహుల్. నీలాంటి కారు ఒకటి నేను చూసాను. ఆ ఓనర్ తో మాట్లాడాను. దాని కలర్ నీలం. నేను కేవలం రేట్ ని కన్ఫర్మ్ చేయాలి. నాకు ఇంపోర్టెడ్ కార్ల గురించి నాలెడ్జి అసలు లేదు. నువ్వు ఎంతకి తీసుకున్నావు ?

నేను : భాయ్, మొదటిది ఏంటంటే, నా లాంటి కారు ఇండియాలో కేవలం నా దగ్గరే ఉంది. నేను దీన్ని 11 మిలియన్ల కి తీసుకున్నాను. మీరు దాన్ని చూశారు కదా.

జానీ : లేదు. నేను చూడలేదు. ఒక మనిషి చెబుతున్నాడు. అతను కూడా అంతే డిమాండ్ చేస్తున్నాడు. ఒక నెల నడిచింది అన్నాడు.

నేను : మీరు టైం తీసుకోండి. నేను ఆ కారు గురించి పూర్తిగా తెలుసుకుంటాను. ఇప్పుడే మీరు ఆ మనిషితో మాట్లాడకండి, నేను చెప్పే వరకు.

జానీ : ఓకే. నేను నిజామాబాదు కి వెళ్తున్నాను. ఏది కనుకున్నా నాకు చెప్పండి.

నేను : మీరు నిశ్చింతగా ఉండండి భాయ్.

జానీ : ఓకే బై.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత నేను కారు నుండి బయటికి రాగానే సైరా దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

నేను : హలో.

సైరా : హలో సార్, నేను సైట్ కి వస్తున్నాను.

నేను : ఓకే, రా. నేను ఇక్కడే ఉన్నాను.

ఆ తర్వాత కాల్ కట్ అయింది.

నేను సోమేశ్ డోర్ బెల్ ని కొట్టాను. అప్పుడు :

మోహిని డోర్ తెరిచింది.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) హాయ్, లోపలికి రండి.

నేను : హలో. (లోపలికి వెళ్తూ).

మోహిని : మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : చూడు మరి, నీ ముందే ఉన్నాను కదా.

మోహిని : ఫిట్ గా ఉన్నారు మీరు.

నేను : నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

మోహిని : (ఛాతీని బయటికి నెట్టి) చూడండి మరి, మీ ముందే ఉన్నాను కదా.

నేను తన రొమ్ములని చూసి అన్నాను :

నేను : వావ్, బాగుంది ! అవి చాలా బావున్నాయి.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) గలీజ్ మీరు.

నేను : గలీజ్ ఏంటి ? నువ్వే స్వయంగా అలా చూడమని చెప్పావు.

నేను కూడా ఛాతీని బయటికి నెట్టి చూపించాను.

నేను : నువ్వు ఇలాగే చేశావు. కాబట్టి ముందు కనిపించినదాన్నే చూస్తాను కదా !

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) మీతో ఎవరూ గెలవలేరు.

ఆ తర్వాత తను లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. నేను కూడా తన వెనుక డ్రాయింగ్ రూములోకి వెళ్ళి కూర్చున్నాను.

ఆ తర్వాత అక్కడికి సోమేశ్ వచ్చాడు.

సోమేశ్ : ఈ రోజు ఎక్కడ బిజీగా ఉన్నావు ?

నేను : నువ్వు కూడా పనికి రెడీగా వుండు. నువ్వు కూడా బిజీగా ఉండబోతున్నావు.

సోమేశ్ : ఎక్కడ ?

నేను : తర్వాత చెప్తాను.

అంతలో నాకొక విషయం గుర్తుకొచ్చింది.

నేను : అవును, నువ్వు అంకుల్ దగ్గర నుండి తాళం చెవి ని తీసుకున్నావా ?

సోమేశ్ : లేదు యార్. ఆయనకీ కొన్ని పనులు వచ్చి పడ్డాయి. ఆయన రేపు నిజామాబాదు కి వెళ్తాడు.

నేను : షిట్ యార్ ! నాకు ఆ సంగతి చెప్పాలి కదా. ఆ డిజైనర్ వస్తోంది. తనకి ఇల్లు ఎలా చూపించాలి ?

సోమేశ్ : అది నేను ఆలోచించనే లేదు.

నేను : అంకుల్ ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నారు ?

సోమేశ్: అంకుల్ గురించి తెలియదు కానీ ఫాల్గుణి కిరణ్ వాళ్ళ ఇంట్లో ఉంది.

నేను : సరే, పద మరి, తన ఇంటికి వెళదాం.

సోమేశ్ : పద, రా.

ఆ తర్వాత మేము బయటికి వచ్చాము. కిరణ్ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాము. డోర్ బెల్ ని కొట్టాము. అప్పుడు తలుపుని కిరణ్ వాళ్ళ నాన్న తెరిచారు.

సోమేశ్ : నమస్తే అంకుల్.

అంకుల్ : నమస్తే నాయనా.

సోమేశ్ : అంకుల్, ఫాల్గుణి మీ ఇంట్లో ఉందా ?

అంకుల్ : ఆ, ఉంది. ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉందో తెలియదు. నేను చూస్తాను. మీరు లోపలికి రండి.

ఆ తర్వాత మేము లోపలికి వెళ్ళాము. డ్రాయింగ్ రూములో కూర్చున్నాము. కిరణ్ అక్కడికి వచ్చింది.

కిరణ్ : (నవ్వుతూ) మహానుభావా, ఏం పని ? ఈ రోజు మా ఇంటికి ఎలా రావడం కుదిరింది ?

సోమేశ్ : నువ్వు ఎందుకు గాల్లో తేలుతున్నావు ? కిందికి రా.

కిరణ్ : (సైగ చేస్తూ) ష్హ్, మెల్లిగా. నాన్న ఇక్కడే ఉన్నారు.

నేను : యార్ కిరణ్, ఫాల్గుణి ఎక్కడ ఉంది ? ఆమెతో పని ఉంది.

కిరణ్ : ఇక్కడే ఉంది. బాత్రూంలో ఉంది. ఈ రోజు వాళ్ళ ప్రయాణం క్యాన్సిల్ అయింది. అందుకే ఈ రోజు నా దగ్గరికి వచ్చింది. ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తుందో తెలియదు. అందుకే.

నేను తన మాటలని అర్థం చేసుకున్నాను.

సోమేశ్ : ఓకే. ఆమెకి ఎంత సేపు పడుతుంది ?

కిరణ్ : ఇప్పుడే బాత్రూం కి వెళ్ళింది. కొద్దిసేపు వెయిట్ చేయలేరా ?

నేను : ఓకే మేడమ్. మేము వెయిట్ చేస్తాము. నువ్వు తాగడానికి నీళ్ళు అయినా ఇవ్వు.

కిరణ్ : ఇప్పుడే తెస్తాను.

ఆ తర్వాత తను వెళ్ళిపోయింది. కూల్డ్రింక్ తీసుకుని వచ్చింది.

నేను : యార్, మామూలు నీళ్ళు ఇస్తే మీ దయ వున్నట్లే అనుకుంటాము.

కిరణ్ : అది కూడా దొరుకుతుందిలే. ముందు ఇది పూర్తి చేయి. ఆ తర్వాత దొరుకుతుంది.

సోమేశ్ : (కూల్డ్రింక్ తాగుతూ) యార్, తను వినదు. నువ్వు పూర్తి చెయ్యి.

నేను : (కూల్డ్రింక్ తాగుతూ) యార్ సోమేశ్, ఇప్పుడు కిరణ్ ఇంటికి వచ్చాము కదా. అయితే పనిలో పని మరొక పనిని కూడా చేద్దాము.

సోమేశ్ : (ఆలోచిస్తూ) ఏం పని యార్ ?

కిరణ్ నా వైపే చూస్తోంది.

నేను : అంకుల్ ని నీకోసం కిరణ్ ని ఇవ్వమని అడుగుదాము.

సోమేశ్ : నోరు మూసుకుని ఉండు కమినా ! నన్ను ఇరికిస్తావా ఏంటి ?

కిరణ్ వెంటనే నా మాట విని భయపడి పారిపోయింది.

ఇది చూసి నేను గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాను. హాహాహాహాహా !

నా నవ్వు విని అంకుల్ రూములోకి వచ్చారు.

అంకుల్ : ఏంటి విషయం నాయనా ? బాగా నవ్వుతున్నావు.

నేను : ఏమీ లేదు అంకుల్. సోమేశ్ విషయం ఒకటి గుర్తొచ్చింది. పాత జ్ఞాపకాలని గుర్తు చేసుకుంటున్నాము.

అంకుల్ : హ్మ్... మంచిది. పాత విషయాలు ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి.

అంకుల్ : అదిగో, ఫాల్గుణి కూడా వచ్చింది.

ఫాల్గుణి జుట్టు తడిగా ఉంది. ఆమె అక్కడ అంకుల్ ఉండేసరికి దుపట్టా ని వేసుకుంది.

ఫాల్గుణి : చెప్పండి. ఏం పని మీకు ?

నేను : అంకుల్ ని కలవాలి. ఆయన ఎక్కడ ఉన్నారు ? నాకు ఇంటి తాళం చెవి కావాలి.

ఫాల్గుణి : అంకుల్ రాజమండ్రి వెళ్ళారు అమ్మతో పాటు. ఆయన రేపు వస్తారు.

నేను : షిట్ యార్ ! నాకు కొద్దిసేపు కోసం తాళం చెవి కావాలి. ఇంటిని రెన్యూ చేసే వాళ్ళు చూడడానికి వస్తున్నారు.

ఇంతలో సైరా దగ్గరనుండి కాల్ వచ్చింది.

సైరా : సార్, నేను సైట్ కి చేరుకున్నాను. మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు ?

నేను : 5 నిమిషాల్లో వస్తాను.

కాల్ ని కట్ చేసాను.

నేను : అదిగో, తను కూడా వచ్చేసింది. ఇప్పుడు ఏం చేయాలి ?

నాకు ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు.

నేను : సోమేశ్, నువ్వు తన దగ్గరికి వెళ్ళు.

సోమేశ్ వెంటనే వెళ్ళిపోయాడు. అంకుల్ కూడా తన రూములోకి వెళ్ళిపోయారు.

ఫాల్గుణి : మీరు ఎందుకు అంత టెన్షన్ పడుతున్నారు ? మీరు నా దగ్గర తాళం చెవి ని తీసుకోకూడదా ? అందుకు మా నాన్న ఉండడం తప్పనిసరా ?

నేను : ఏంటి ? తాళం చెవి నీ దగ్గర ఉందా ? ఇంత సేపటి నుండి నాటకం ఆడుతున్నావా ?

ఫాల్గుణి : హా హా హా ! నేను ఏమీ నాటకం ఆడలేదు.

నేను : తాళం చెవి ఇవ్వు. తను బయటే నిలబడి ఉంది.

ఫాల్గుణి : ఎవరు నిలబడి ఉంది ? (కన్ను కొడుతూ).

నేను : యార్, కాంట్రాక్టర్.

ఫాల్గుణి : (రూములోకి తొంగి చూస్తూ) తీసుకోండి మీ తాళం చెవి.

ఆమె తన రొమ్ముల వైపు చూపిస్తూ సైగ చేసింది.

నేను కూడా ఇటు అటు చూసి, తన మెడ మీది నుండి రొమ్ముల మీద చేయి వేశాను. తాళం చెవి ని వెతకడం మొదలుపెట్టాను. తాళం చెవి అక్కడ లేదు. నేను గట్టిగా తన నిపుల్స్ ని పట్టుకుని అడిగాను :

నేను : ఎక్కడ ఉంది ?

ఫాల్గుణి : (గట్టిగా) ఊచ్... నొప్పిగా ఉంది ! తాళం చెవి కింద ఉంది.

ఇంతలో కిరణ్ రావడం నాకు కనిపించింది. నేను అప్పటికీ తన నిపుల్ ని వదల్లేదు. రెండో చేతిని కూడా తన సల్వార్ లో పెట్టాను. అప్పుడు తాళం చెవి తన ప్యాంటీలో, పూకు కి దగ్గరగా తగిలింది. నేను తన పూకులో వేలిని దూర్చి తాళం చెవిని బయటికి తీశాను. తనని వదిలిపెట్టాను.

ఫాల్గుణి : (నవ్వుతూ) చాలా క్రూరులు మీరు !

కిరణ్ : అవునా ? మరి నువ్వు ? మర్యాదస్తురాలివా ?

నేను : నేను వెళ్తాను. చాలా థాంక్స్. మీరు ఇద్దరూ కొట్లాడుకోండి ! హా హా హా !

నేను బయటికి వచ్చాను. బయట సోమేశ్ ఇంకా సైరా నిలబడి వెయిట్ చేస్తున్నారు.

నేను : సారీ సైరా. తాళం చెవి దొరకడం లేట్ అయింది.

సోమేశ్ : తాళం చెవి దొరికిందా ?

నేను : అవును యార్. పదండి.

నేను : ఆగు సైరా, ముందు బయటి ఎలివేషన్ ని చూడు.

సైరా బయట నుండి ఇంటిని చూడడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : సైరా, నేను ఈ రెండు ఇళ్ళ ముందు భాగం ఒకేలా ఉండాలని అనుకుంటున్నాను.

నేను సోమేశ్ ఇంటిని చూపిస్తూ అన్నాను.

సైరా : సార్, నా దగ్గర చాలా డిజైన్లు ఉన్నాయి. అవి చాలా బాగుంటాయి. ఒకవేళ ఈ రెండు కలిపి చేస్తే, ఎలివేషన్ మరింత అందంగా ఉంటుంది.

నేను : గుడ్ !

ఆ తర్వాత ఆమె మాకు కొన్ని ఎలివేషన్ పిక్స్ ని చూపించింది. నేను సోమేశ్ ని ఏది నచ్చింది అని అడిగాను.

సోమేశ్ : నన్ను అడగకు బాబూ. నువ్వే చెప్పు లేదా ఇంటి వాళ్ళని అడుగు.

నేను : ఓకే సైరా. మీరు ఈ ఆల్బమ్ ని నాకు ఇవ్వండి. మీరు సోమేశ్ తో పాటు లోపల నుండి ఇల్లు ని చూడండి. నేను కేవలం 5 నిమిషాల్లో వచ్చి చూపిస్తాను.

సైరా : No problem సార్.