[anaamika]

CHAPTER 6 - అయిదవ రోజు

తయారీ

బట్టలు

Update - 15

స్కర్ట్ కొలతలు


.................................ఒక క్షణం నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను. చాలా రిలాక్స్ గా అనిపిస్తోంది. అప్పుడే నాకు గుర్తొచ్చింది, తలుపు దగ్గర దీపు నిలబడి వున్నాడని. నేను త్వరగా కొత్త ప్యాంటీ ని వేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. దీపుకి అనుమానం రాకుండా నేను నిశ్శబ్దంగా ప్యాంటీ ని వేసుకుంటున్నాను. నేను టాయిలెట్ లో నీళ్లు కూడా పోయలేదు, ఒకవేళ నీళ్లు పోస్తే నేను లేచి నిలబడ్డానని అనుకుని దీపు లోపలికి వచ్చే అవకాశం వుంది...................................................

......................................దీపు : "మీ పని అయిపోయిందా మేడమ్ ?"..................................................

నేను వెంటనే కింద కూర్చొని ఉచ్చ పోసుకుంటున్నట్లుగా నటిస్తూ అతనికి 'అవును' అని సమాధానం ఇచ్చాను. దీపు తలుపు తెరిచి లోపలికి వచ్చాడు.

దీపు : "సరే మేడమ్. నేను మీకు సాయం చేస్తాను, మీరు పైకి లేవడానికి ప్రయత్నించండి."

నేను బలహీనంగా ఉన్నట్లు నటిస్తూ లేచి నిలబడ్డాను. నన్ను నిలబడడానికి సాయం చేస్తున్నట్లుగా దీపు తెలివిగా నా రొమ్ములని పక్కల నుంచి తాకాడు. నేను అతన్ని అలా చేయకుండా ఆపలేను కానీ అతనికి ఇంకా ఎక్కువగా చేసే అవకాశం ఇవ్వలేదు. నేను నా మొహం, చేతులు కడుక్కున్నాను, దీపు ఇంకా నా నడుము పట్టుకుని నిలబడ్డాడు. నేను జాగ్రత్తగానే ఉన్నాను కానీ నేను మొహం కడుక్కుంటున్నప్పుడు అతని వేళ్లు నా నడుము మీద జారిపోతున్నట్లు అనిపించింది. నేను తొందరగా మొహం కడుక్కుని బాత్రూమ్ నుంచి బయటికి వచ్చాను. ఇంతసేపు గోపాల్ ఏం చేస్తున్నాడా అని ఆలోచిస్తున్నాను.

దీపు : "మేడమ్, ఈ జబ్బు చాలా డేంజర్, మరీ ముఖ్యంగా అమ్మాయిలకి."

దీపుకి నేను చేస్తున్నది నిజమనిపించాలని నేను చిన్న చిన్న అడుగులతో బాత్రూమ్ నుంచి బయటికి వస్తున్నాను.

నేను : "ఎందుకు అలా అంటున్నావు ?"

దీపు : "మేడమ్, ఈ రోజు మీరు నిజంగా అదృష్టవంతులు, మా ముందు మూర్ఛపోయారు. ఒకసారి ఆలోచించండి, తెలియని మగాళ్ల ముందు మూర్ఛపోయి ఉంటే ? మీరు ఎప్పుడైనా జనంలో మూర్ఛపోయారా ?"

నేను అదృష్టవంతురాలినా ? వావ్. నా టైలర్ నా నోట్లో తన మొడ్డని పెట్టాడు, నా రొమ్ములని ఇష్టమొచ్చినట్లు పిసికి వదిలిపెట్టాడు, అవి ఇంకా నొప్పి పెడుతున్నాయి, ఈ అబ్బాయి నేను అదృష్టవంతురాలిని అని అంటున్నాడు. నేను మనసులో నవ్వుకుని లోతైన శ్వాస తీసుకున్నాను.

నేను : "నేను ఇలా ఎప్పుడూ మూర్ఛ పోలేదు. ఈ రోజే మొదటిసారి."

గోపాల్ : "మేడమ్, ఆలస్యం అవుతోంది. ఇంకా మీ కొలతలు తీసుకోవాల్సింది వుంది."

దీపు : "సార్, నా అభిప్రాయం ప్రకారం మేడం కి కొద్దిగా రెస్ట్ అవసరం. మనం తర్వాత మళ్లీ మొదలుపెడదాం."

మళ్లీ మొదలుపెట్టడమా ? ఈ తెలివి లేనివాడి ఉద్దేశ్యం ఏమిటి ? అయితే నాకు దీపు చెప్పిన రెస్ట్ తీసుకోవడం అనే సలహా నచ్చింది, ఎందుకంటే నాకు నిజంగా దాని అవసరం ఉంది.

గోపాల్ : సరే అయితే. మీరు మంచం మీద రెస్ట్ తీసుకోండి. అప్పటివరకు నేను మీ చోలీ బట్ట ని కత్తిరిస్తాను."

నేను : "సంతోషం, గోపాల్."

దీపు ఇంకా నాకు సాయం చేస్తున్నాడు, అతను నన్ను మంచం మీద కూర్చోబెట్టాడు. నేను ఒక సిగ్గు లేని అమ్మాయిలా ఈ ఇద్దరు మగాళ్ల ముందు కేవలం బ్లౌజ్, పెట్టికోట్తో తిరుగుతున్నాను. నిజం చెప్పాలంటే, నాకు ఇది అలవాటవుతోంది.

దీపు : "మేడమ్, మీకు ఈ జబ్బు లేదు కాబట్టి మీ అదృష్టం బాగుంది. ఈ జబ్బు ఉన్న అమ్మాయిలూ చాలా బాధపడతారు."

నేను : "దీపు కేవలం అమ్మాయిలూ మాత్రమే కాదు, ఎవరికైతే మూర్ఛ వస్తుందో, వాళ్ళందరూ బాధపడుతుంటారు."

దీపు : "అది కూడా నిజమే మేడమ్. కానీ మా అత్తని చూసిన తర్వాత నాకు ఆడవాళ్లు ఇంకా ఎక్కువగా బాధపడతారు అని అనిపించింది."

నేను : "ఎందుకు ? నీ అత్తకి ఏం అయింది ?"

దీపు తన అత్త కథ ని చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు, ఒకరోజు ఆమె పక్కింటివాడు ఆమె మూర్ఛని ఎలా తనకి అనుకూలంగా ఉపయోగించుకున్నాడో చెప్పాడు.

గోపాల్ : "చాలా మాటలు అయ్యాయి. మేడమ్ ఇప్పుడు పని మొదలుపెడదామా ?"

నేను : "సరే గోపాల్. నేను రెడీగా ఉన్నాను."

అప్పటివరకు గోపాల్ చోలీ బట్ట ని కత్తిరించి, ఇప్పుడు టేప్ తో రెడీగా ఉన్నాడు. దీపు కూడా కొలతలు రాసుకోవడానికి కాపీ, పెన్సిల్ తీసుకుని నిలబడ్డాడు. నేను మంచం మీద నుంచి లేచి, ఇంతకు ముందులా లైట్ దగ్గర నిలబడ్డాను.

గోపాల్ : "సరే మేడమ్, ఇప్పుడు మహా యజ్ఞం కోసం స్కర్ట్ కొలతలు తీసుకుంటాను."

గోపాల్ మాట విని ఒక క్షణం నా గుండె ఆగిపోయింది, ఎందుకంటే ఇప్పుడు ఈ టైలర్ నా తొడలు, కాళ్ల మీద తప్పకుండా చేయి వేస్తాడని నాకు తెలుసు. అయితే అతని వయస్సు ని చూస్తే నాకు అంతగా భయం అనిపించలేదు.

గోపాల్ : "మేడమ్, గురుజీ ఆదేశాల ప్రకారం మీ స్కర్ట్ ప్లీటెడ్ స్కర్ట్ అవుతుంది. ప్లీటెడ్ స్కర్ట్ కి, ప్లేన్ స్కర్ట్ కి మధ్య వుండే తేడా మీకు తెలుసని అనుకుంటున్నాను."

నేను : "అవును నాకు తెలుసు. ప్లేన్ స్కర్ట్ కాకుండా దీంట్లో ప్లీట్స్ ఉంటాయి."

గోపాల్ : "అవును. నేను స్కర్ట్ బట్ట కి ప్లీట్స్ కుట్టాలి. మేడమ్ ఇది చాలా కష్టమైన పని."

అతను నవ్వాడు, నేను కూడా నవ్వాను.

గోపాల్ : "కానీ మేడమ్, మీకు ఇబ్బందిగా అనిపించొచ్చు. నా ఉద్దేశ్యం.......!"

టైలర్ తడబడటం చూసి నేను కొద్దిగా ఆశ్చర్యపోయాను, అతను ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు. నాకు ఎందుకు ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది ? నేను అయోమయంగా అతని వైపు చూశాను.

గోపాల్ : "మేడమ్, విషయం ఏమిటంటే, స్కర్ట్ మొత్తం పొడుగ్గా ఉండదు. ఇది కొద్దిగా చిన్నగా ఉంటుంది."

నేను నా గొంతులో చేరిన ఎంగిలిని మింగాను. చిన్నదా ? ఎంత చిన్నది ? మోకాళ్ల వరకు ?

నేను : "గోపాల్ ఎంత చిన్నది ?"

గోపాల్ : "మేడమ్, ఇది మినీ స్కర్ట్ లాగా ఉంటుంది."

నేను : "ఏమిటి ?"

గోపాల్ : "నాకు తెలుసు మీకు ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుందని. అందుకే ఈ మాట చెప్పడానికి నేను వెనకాడాను."

నేను : "ఇప్పుడు ఈ వయసులో నేను మినీ స్కర్ట్ వేసుకోవాలా ? అది కుదరదు."

నేను నమ్మలేకపోయాను. నేను 28 సంవత్సరాల పెళ్లయిన అమ్మాయిని, ఒంపులు తిరిగిన శరీరం ఉన్నదాన్ని, నేను మినీ స్కర్ట్ వేసుకుంటే చాలా ఉద్రేకంగా, అశ్లీలంగా కనిపిస్తాను.

గోపాల్ : "మేడమ్ భయపడకండి. మీరు అనుకుంటున్నంత చిన్నది కాదు."

నేను : "అదే కదా నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను. ఎంత చిన్నది ?"

గోపాల్ : "నేను ఇలా చెప్పలేను. మినీ స్కర్ట్ సాధారణంగా 12 అంగుళాలు ఉంటుంది కానీ మీరు అర్థం చేసుకోవచ్చు, సరైన కొలత అమ్మాయి పొడవు, అలాగే ఆమె శరీరం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది."

నేను : "హ్మ్మ్ ! నేను అర్థం చేసుకుంటున్నాను కానీ 12 అంగుళాలు అంటే చాలా చిన్నది."

నేను గట్టిగా మాట్లాడాను, దాదాపుగా అరుస్తున్నట్లుగా.

గోపాల్ : "మేడమ్, మేడమ్ ! నేను ఇందులో ఏమీ చేయలేను. గురుజీ ఆదేశాలని ఎవరూ దాటలేరు."

నేను : "అవును, అది నాకు కూడా తెలుసు కానీ.........,"

నేను ఆశ్చర్యపోయి నిలబడ్డాను. ఈ ముసలోడు ఏం చెబుతున్నాడు ? నేను 12 అంగుళాల పొడవైన స్కర్ట్ ని వేసుకోవాలా ? నా 36 అంగుళాల పిర్రల మీద ఇంత చిన్న స్కర్ట్ వేసుకోవాలా ? నేను ఆశ్చర్యంలో ఉన్నాను.

గోపాల్ : "మేడమ్, ఈ విషయం గురించి టైం వేస్ట్ చేయకుండా కొలతలు తీసుకుంటాను. మీ స్కర్ట్ ఫిట్టింగ్ ఎంత పద్ధతిగా ఉంచగలిగితే అంతగా ఉంచడానికి నా వంతు ప్రయత్నం నేను చేస్తాను అని మీకు నమ్మకం ఇవ్వగలను."

నేను : "మీరు అలానే చేస్తారని నాకు తెలుసు కానీ గోపాల్ దయచేసి అర్థం చేసుకోండి, నేను ఒక పెళ్ళైన అమ్మాయిని, నా జీవితంలో నేను ఎప్పుడూ ఇంత చిన్న స్కర్ట్ ని వేసుకోలేదు."

గోపాల్ : "నేను అర్థం చేసుకోగలను మేడమ్. నన్ను నమ్మండి, మీకు కొద్దిగా సౌకర్యంగా అనిపించేలా కొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తాను."

నేను : "అది ఎలా గోపాల్ ?"

గోపాల్ : "మేడమ్, చూడండి, ఈ స్కర్ట్ కేవలం మీ మర్మాయవాలని మాత్రమే కవర్ చేస్తుంది. కానీ మీరు కొన్ని విషయాల మీద దృష్టి పెడితే మీకు అంతగా ఇబ్బందిగా అనిపించదు."

నేను : "అంటే ?"

గోపాల్ : "మేడమ్, మినీ స్కర్ట్ లో వుండే ఇబ్బంది ఏమిటి ? దాన్ని వేసుకుంటే మొత్తం కాళ్లు కనిపిస్తాయి. కానీ ఒక అమ్మాయి దాన్ని ప్రతిరోజూ వేసుకుంటుంటే, తనకి అంతగా సిగ్గు అనిపించదు. కదా ?"

నేను : "అవును, అది నిజమే."

గోపాల్ : "మేడమ్ ఇది పూర్తిగా నిజం. ఇప్పుడు చూడండి, మీరు మీ ఇంట్లో చీర లేకుండా ఇలా తిరగరు కదా ? కానీ ఇప్పుడు మీరు చాలాసేపటి నుంచి ఇలానే ఉన్నారు, ఇప్పుడు చీర తీసేటప్పుడు అనిపించినంత సిగ్గు మీకు అనిపించడం లేదు కదా ?"

అతని మాట విని నేను సిగ్గుతో కళ్ళని కిందకి దించాను, అవును అన్నట్లు తల ఊపాను. ఎందుకంటే ఆ టైలర్ నేను ఇద్దరు మగాళ్ల ముందు కేవలం బ్లౌజ్, పెట్టికోట్తో నిలబడి ఉన్నానని నాకు గుర్తు చేశాడు.

గోపాల్ : "మేడమ్, స్కర్ట్ కూడా అలాగే. అయితే మీరు, మీ చుట్టూ ఉన్న మనుషులు మీ స్కర్ట్ లోపలికి చూడకుండా జాగ్రత్తగా ఉండాలి."

నేను : "హ్మ్మ్ !"

నేను సిగ్గు లేని అమ్మాయిలా జవాబు ఇచ్చాను.

గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు మనుషుల ముందు జాగ్రత్తగా కూర్చోకపోతే మినీ స్కర్ట్ లోపల అంతా కనిపిస్తుంది. మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు మీ శరీరాన్ని నిటారుగా ఉంచాలి, అలాచేస్తే మీ వెనుక ఎక్కుతున్న మనిషికి మీ పిర్రలు కనిపించవు. కానీ మీరు వంగి మెట్లు ఎక్కితే అతనికి అంతా కనిపిస్తుంది."

నేను టైలర్ మొహం మీదే కళ్ళు పెట్టి అతని మాటలు వింటున్నాను అయితే అతను చెప్పిన చివరి మాట విని నేను నా కళ్ళు తిప్పుకోవాల్సి వచ్చింది.

నేను : "గోపాల్, మీ మాట నాకు అర్థమైంది."

ఈ ముసలోడు ఇలా చెప్పడం నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించింది, ఇప్పుడు ఈ మాటలు ఆపితే బావుంటుందని నేను అనుకున్నాను. దీపు చిన్నగా నవుడుతుండడాన్ని నేను గమనించాను, దాంతో నాకు ఇంకా సిగ్గు గా  అనిపించింది.

గోపాల్ : "సరే మేడమ్, పని మొదలుపెట్టమంటారా ?"

నేను : "సరే."

గోపాల్ నా దగ్గరికి వచ్చి నా నడుము, తొడలు చూడటం మొదలుపెట్టాడు. నేను కొద్దిసేపటి క్రితమే భావప్రాప్తిని పొందాను అయితే ఈ టైలర్ ఇప్పుడు నా నడుము కింద చేయి పెడతాడని అనుకోగానే నా పూకులో దురద మొదలైంది. నేను అతని చేతులని భరించగలనో లేదో అన్న నమ్మకం నాలో లేదు, ముఖ్యంగా నా నడుము, తొడలు, కాళ్ల మీద చేతులు వేసినప్పుడు.

ఇప్పుడు అతను నా ముందు వంగి, టేప్ ఒక చివరని నా నడుము మీద పెట్టి, పెట్టికోట్ ని కొద్దిగా పైకి లేపి, నా కండలు కలిగిన నున్నని తొడల మీద వేళ్లు తిప్పుతూ తన రెండో చేతిని కిందకి తీసుకెళ్లి 12 అంగుళాలు కొలిచాడు.

గోపాల్ : "మేడమ్, స్కర్ట్ ఇంత పొడవే ఉంటుంది."

గోపాల్ వేళ్లు నా పై తొడల మీద ఉన్నాయి.

నేను : "ఇంతేనా ?"

నా నోటి నుంచి ఈ మాటలు వాటంతట అవే వచ్చాయి, ఎందుకంటే ఇంత చిన్నగా ఉండడాన్ని చూసి నేను షాక్ కి గురైయ్యాను.

నేను : "కానీ గోపాల్ ఇది......... నేను ఇలాంటి డ్రెస్ ఎలా వేసుకుంటాను ?"

గోపాల్ : "మేడమ్, ఇది మినీ స్కర్ట్ అని నేను మీకు ముందే చెప్పాను. ఇది మీ మొత్తం తొడలని కవర్ చేస్తుందని మీరు కోరుకోవడం కరెక్ట్ కాదు కదా ?"

నేను : "అవును అది నిజమే కానీ మరీ ఇంత చిన్నదా ? ఇది నా సగం తొడలని కూడా కవర్ చేయడం లేదు. దీనికన్నా ఏమీ వేసుకోకుండా ఉండడమే మంచిది."

గోపాల్ : "కానీ మేడమ్, నేను ఏం చేయగలను ? నాకు ఎలా చెబితే నేను అలానే చేయాలి."

దీపు : "నా అభిప్రాయం ప్రకారం మేడమ్ ఆందోళన సరైనదే. ఈ స్కర్ట్ తొడల మీద ఇంత పైకి ఉంది, అక్కడ మీ వేలు ఉంది, మేడమ్ కూర్చుంటే ఏం అవుతుందో ఆలోచించండి ?"

గోపాల్ : "దీపు, స్కర్ట్ పొడుగుని నేను మార్చలేనని నీకు బాగా తెలుసు."

నాకు చాలా నిస్సహాయంగా అనిపించింది, దీనంగా దీపు వైపు చూశాను.

దీపు : "ఒక పద్ధతి ఉంది మేడమ్."

అతని మాట విని నాలో ప్రాణం వచ్చినట్లు అనిపించింది.

నేను : "ఏ పద్ధతి ? తొందరగా చెప్పు ?"

దీపు నా దగ్గరికి వచ్చాడు. గోపాల్ నా ముందు కూర్చుని నా తొడలు, నడుము మీద చేతులు పెట్టి కూర్చున్నాడు. దీపు నేరుగా నా బొడ్డుని తాకాడు, అక్కడ నా పెట్టికోట్ ముడి వేసి ఉంది.

దీపు : "మేడమ్, మీరు ఎప్పుడూ ఇక్కడే పెట్టికోట్ ని కట్టుకుంటారా ?"

నేను : "అవును, ఎప్పుడూ... నా ఉద్దేశ్యం ఎప్పుడూ కాదు కానీ ఎక్కువసార్లు. కానీ ఎందుకు ?"

దీపు : "మేడమ్, గోపాల్ ఇక్కడ నుంచి కొలిచాడు. కానీ మీరు నడుము కంటే కిందకి స్కర్ట్ వేసుకుంటే నా అభిప్రాయం ప్రకారం మీ తొడలు కొద్దిగా ఎక్కువగా కవర్ చేయబడతాయి."

గోపాల్ : "అవును మేడమ్, మీరు ఒప్పుకుంటే ఇది కుదురుతుంది."

నిజానికి నాకు వేరే దారి లేదు, నాకు కొద్దిగా అయినా మర్యాద మిగలాలంటే ఈ అబ్బాయి చెప్పిన మాట వినాల్సిందే. నేను నా బొడ్డు కంటే కొన్ని అంగుళాలు కిందకి స్కర్ట్ ని వేసుకుంటే నా తెల్లటి కండలు ఉన్న తొడలలో కొంత భాగం కవర్ అవుతుందని అనుకున్నాను, లేకపోతే మగాళ్ల ముందు నా తెల్లని సుందరమైన తొడలు నగ్నంగా ఉండటం వల్ల నాకు చాలా ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది.

గోపాల్ : "మేడమ్, నా అభిప్రాయం ప్రకారం మీరు ఇప్పుడు ఒక ట్రయల్ వేసుకొని చూసుకోవాలి, అందు వల్ల స్కర్ట్ ఎక్కడ కట్టుకోవాలి, ఇది మిమ్మల్ని ఎంతవరకు కవర్ చేస్తుంది అనేది మీకు ఖచ్చితంగా తెలుస్తుంది."

దీపు : "అవును, ట్రయల్ వేసుకోవడం వల్ల మేడం కి తెలుస్తుంది, ప్లీట్స్ లో ఏదైనా సర్దుబాటు అవసరం అయితే మేడమ్ మనకి చెప్పొచ్చు."

గోపాల్ : "అవును అది నిజమే. మేడమ్, ప్లీట్స్ కూడా సర్దుబాటు చేయొచ్చు, అలా చేస్తే మీ స్కర్ట్ అంతగా కదలిపోదు."

ఈసారి నేను టైలర్, అతని హెల్పర్ మాటలని నిజంగా మెచ్చుకున్నాను, ఎందుకంటే ఈ ఇద్దరూ ఈ ఇబ్బందికరమైన పరిస్థితిలో నాకు నిజంగా సాయం చేయాలనుకుంటున్నట్లు అనిపించింది.

నేను : "అవును ట్రై చేయొచ్చు."

గోపాల్ : "దీపు నా బాగ్ లో వెతుకు. నేను ట్రయల్ కోసం ఒక చోలీ, స్కర్ట్ లని తీసుకొచ్చాను."

దీపు గోపాల్ బాగ్ లో వెతకడం మొదలుపెట్టాడు.

గోపాల్ : "మేడమ్, నేను చోలీ ట్రయల్ కోసం తేలేదు, ఎందుకంటే దాని సైజు 30 అంగుళాలు మాత్రమే, అది మీకు సరిపోదు. నిజానికి, ఈ మహా యజ్ఞం బట్టలని నేను గురుజీకి చూపించడానికి రెండు సంవత్సరాల క్రితం కుట్టాను."

నేను : "సరే !"

దీపు బ్యాగ్ లో నుంచి స్కర్ట్ తీసి తీసుకొచ్చాడు. అది నిజంగా మినీ స్కర్ట్, ముఖ్యంగా నా భారీ తొడలు, పెద్ద గుండ్రని పిర్రలకి ఇది ఏ మాత్రం సరిపోదు.

***