Fantasy వాంఛ - Beyond Boundaries

[vivastra]

***********ఫ్లాష్ బ్యాక్**********

"పెళ్ళై ఇన్ని సంవత్సరాలు అవుతున్నా ఇంకెప్పుడు పిల్లల్ని కంటారు" అంది పద్మ

దానికి అనిత ఎలాంటి సమాధానం చెప్పలేదు. సైలెంట్ గా కిచెన్ లో తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంది. 

"మా కాలంలో పెళ్ళైన నెలకే నెల తప్పేవాళ్ళం. కానీ ఇప్పుడు అసలు పిల్లలు అంటే ఇష్టమే లేనట్టు తయారయింది ప్రపంచం అంతా" అంది పద్మ వెటకారంగా

అనిత అవన్నీ వింటూ సైలెంట్ గానే ఉంది. 

"అప్పటికి వాడికి చెప్పాను ఈ పాడు ఉద్యోగాలకి పంపించకురా అని, నా మాట విన్నాడా అసలు. ఉద్యోగం ఉద్యోగం అంటూ తిరుగుతూ అచ్చట ముచ్చట లేకుండా చేసారు" అంది మూతి తిప్పుతూ పద్మ

"అత్తయ్య ఏమన్నా ఉంటే మీ అబ్బాయి ముందు మాట్లాడండి" అంది అనిత చిరాకుగా

అప్పటి వరకు ఎన్ని అన్నా కూడా సైలెంట్ గానే ఉంది కానీ ఇప్పుడు మాట్లాడకపోతే ఇంకెన్ని మాటలు పడాలో అని ఇక మాట్లాడింది.

"నేనేమన్నాను అంత చిరాకు పడుతున్నావ్" అంది పద్మ

ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది. దాంతో అనిత ఆమె వైపు విసురుగా చూసి అక్కడ నుండి డోర్ దగ్గరికి వెళ్లి డోర్ ఓపెన్ చేసింది. ఎదురుగా తన భర్త శరత్ నిలబడి ఉన్నాడు. అతను లోపలికి వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నాడు. పద్మ మెల్లగా అక్కడ నుండి తన గదిలోకి వెళ్ళింది. అనిత కిచెన్ లోకి వెళ్లి డిన్నర్ కోసం వంట చేయటం మొదలుపెట్టింది. 

కాసేపటికి అందరూ తినేశారు. కిచెన్ లో అంట్లు తోముతూ తన జీవితం గురించి ఆలోచించింది అనిత. 

శరత్ కి మంచి ఉద్యోగం, మంచి ఇళ్ళు, కారు ఉన్నాయి. అప్పటికే తను కూడా ఉద్యోగం చేస్తూ ఉంది. ఇద్దరిదీ ఇంట్లో కుదిర్చిన పెళ్లి. కొన్ని నెలల వరకు అంతా బాగానే ఉంది కానీ ఆ తర్వాత నుండి తన అత్తయ్య పద్మ నుండి సూటి పోటీ మాటలు రావటం మొదలైంది. తన ఉద్యోగం, వేసుకునే బట్టలు, పిల్లలు ఇలా అంటూ రోజు ఏదోకటి అనంది ఆమెకి తృప్తి ఉండేది కాదు. అనిత ఎన్నోసార్లు శరత్ కి చెప్పి చూసింది కానీ అతను చెప్పే ఒకటే మాట 'పెద్దోళ్ళు కదా కొంచెం చాదస్తం ఎక్కువ, పట్టించుకోకు' అని. కాకపోతే ఆ మాటలు పడే వాళ్ళకి తెలుస్తుంది ఎంత కష్టమో అనుకుంది అనిత. చుట్టుపక్కల ఉండే పిల్లలని చూసినప్పుడు అనుకుంటూ ఉంటుంది తనకి కూడా పిల్లలు కావాలి అని, గత రెండు సంవత్సరాలనుండి ఇద్దరు ట్రై చేస్తూనే ఉన్నారు కానీ ఎలాంటి ప్రయోజనం కనపడలేదు. అలా ఆలోచిస్తూ మొత్తం క్లీన్ చేసి తన గదిలోకి వెళ్ళింది.

శరత్ పడుకుని బుక్ చదువుతూ ఉన్నాడు. తన అత్తయ్య నోరు మూతపడాలి అంటే ఉన్న దారి పిల్లలు. వెంటనే మెల్లగా బెడ్ మీదకి చేరి తన చేతిని శరత్ మీద వేసింది. ఆమెకి ఏం కావాలో శరత్ కి అర్ధం బుక్ పక్కన పెట్టి ఆమె మీదకి చేరిపోయాడు. అనిత వేసుకున్న నైట్ గౌన్ మీద నుండే ఆమె సళ్ళని పిసుకుతూ మెల్లగా ఆమె పెదాలని అందుకున్నాడు. ఇద్దరు మెల్లగా ఒకరి పెదాలని మరొకరు జుర్రుకోవటం మొదలుపెట్టారు. శరత్ తన చేతులు కిందకి తీసుకొని వెళ్లి అనిత నైట్ గౌన్ ని ఆమె నడుము పైకి లాగాడు. ఆ మరుక్షణమే ఆమె పెదాలని వదిలి ఆమె పువ్వు కి అడ్డుగా ఉన్న పాంటీ ని ఒక్కసారిగా కిందకి లాగి, తన షార్ట్ కూడా తీసి పక్కన పడేసి ఆమె రెండు తొడల మధ్యలో చేరిపోయాడు. వేగంగా ఆమె మీద ఊగుతూ తన మొడ్డని ఆమె మానంలో పొడుస్తూ ఉన్నాడు. అలా కాసేపు ఊగి మెల్లగా అనిత మీద వాలిపోయాడు. 

అనిత కి ఇది అలవాటు అయిపొయింది. పెళ్లికి ముందు కూడా ఎలాంటి అఫైర్స్ లేకపోవడంతో సెక్స్ అంటే ఇదే అన్నట్టు అనుకుంది అనిత. శరత్ కూడా మహా అయితే రెండు, మూడు నిమిషాల్లో పని కానిచ్చేసి పడుకుంటాడు. అతను చూడాలి అందాలు, లోతులు అనిత లో చాలానే ఉన్నాయి. 

మెల్లగా రోజులు గడుస్తూ వస్తున్నాయి. అనిత కి డేట్ టైం వచ్చింది. బాత్ రూమ్ లోని కమోడ్ మీద కూర్చుని ఆశగా ప్రెగ్నెన్సీ కిట్ వైపు చూస్తూ ఉంది. మనసులో ఈ సారి ఎలాగైనా ప్రెగ్నెంట్ అవ్వాలి, ఇది ఫెయిల్ అవ్వకూడదు అనుకుంటూ దేవుడికి దణ్ణం పెట్టుకుంది. కానీ ఆమె మనసులో ఏదో మూలన చిన్న అనుమానం అసలు అవుతానా లేదా అని. ఆమె అనుమానమే నిజం అయింది ఈ సారి కూడా అవ్వలేదు. చిరాకుగా, ఏడుపు మొహం పెట్టి బయటకు వచ్చింది. ఆమె మొహాన్ని చూసిన శరత్

"ఏమైంది" అన్నాడు

"ఈ సారి కూడా అవ్వలేదు?" అంది అనిత

"ఏం కాదు, అలా డల్ అవ్వకూడదు. మన ప్రయత్నం మనం చేస్తూనే ఉండాలి" అన్నాడు శరత్

"ఇలా ఎన్ని సంవత్సరాలు చేయాలి? మాటలు పడుతుంది నేను" అంది అనిత కోపం, చిరాకు, బాధ కలిసిన గొంతుతో

"అబ్బా మనం అనుకున్న వెంటనే ఏది అవ్వదు కదా?" అన్నాడు శరత్

"శరత్ మనం ఒకసారి టెస్ట్ చేయించుకుంటే మంచిది అనిపిస్తుంది" అంది అనిత

"ఎందుకు అవసరమా, ఆ డాక్టర్స్ లేని పోనీ భయాలు పెడతారు. యే టైం కి ఏం ఇవ్వాలో ఆ దేవుడికి తెలుసు, మన చేతుల్లో ఏం లేదు" అన్నాడు శరత్

ఇలాంటి మాటలు విన్నప్పుడు ఇక శరత్ తో మాట్లాడటం వృధా అనిపిస్తుంది అనిత కి. టెస్ట్ అంటేనే ఎప్పుడు ఇలానే మాట్లాడతాడు. అదేదో అతని మగతనానికి పరీక్ష అన్నట్టుగా. ఇంకేం మాట్లాడకుండా బెడ్ మీద వాలింది అనిత.

మరునాడు ఎప్పటిలానే లేచి ఆఫీస్ కి వెళ్ళింది. అసలు తన మూడ్ ఏం బాలేదు. అటు పక్కన తన అత్తయ్య పోరు, ఇటు శరత్ ఏమో ఏం పట్టనట్టు శాంతి వాక్యాలు చెప్పటం. ఇద్దరి మధ్యలో మనశాంతి లేదు అనిపించింది. మెల్లగా కేఫ్టీరియా లో కాఫి సిప్ చేస్తూ ఉంది.

"ఏదో తెగ ఆలోచిస్తున్నావు?" అన్నాడు కిరణ్ ఆమెకి ఎదురుగా కూర్చుని

కిరణ్ ని చూసి వెంటనే ఈ లోకంలోకి వచ్చింది అనిత. 

"అయ్యో అదేం లేదు కిరణ్, నార్మల్ గానే" అంది మెల్లగా పెదాల మీదకి లేని నవ్వుని తెచ్చుకుంటూ

"నీ నవ్వు అబద్దం చెప్తున్నా కళ్ళు మాత్రం నిజమే చెప్తున్నాయి, సరే పర్సనల్ అయితే చెప్పొద్దు లే.. కానీ ఇలాంటి అందమైన కళ్ళలో ప్రేమ, సంతోషం ఉండాలి కానీ బాధ ఉండకూడదు, అసలు సెట్ కాదు" అన్నాడు నవ్వుతూ ఆమెకి కన్ను కొట్టి

అతని మాటలకి అనిత మెల్లగా నవ్వింది.

"అది ఇప్పుడు నవ్వావు చూడు ఇది నిజమైన నవ్వు" అన్నాడు కిరణ్.

అనిత మరోసారి నవ్వి కిరణ్ ని చూసింది. కొత్తగా వచ్చిన CFO అయినా కూడా ఎప్పుడు అసలు గర్వంగా ఉండడు. అతని మాటలు, చేతలు నవ్వు తెప్పిస్తాయి. ఇంకా అతను చేసే ఫ్లర్టింగ్ గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే. చాలా ఎనర్జీటిక్ గా ఉంటాడు అలానే తన పక్కన వాళ్ళని అలానే ఉంచుతాడు. తనకి పెళ్లి అవ్వలేదు అనుకుని ముందు ఎంతగానే ఫ్లర్ట్ చేసేవాడు అది చూసి అనిత నవ్వుకుని ఒకరోజు పెళ్లి అయింది అని చెప్పేసింది. ఆపుతాడు అనుకుంటే ఆ రోజు నుండి ఇంకా ఫ్లర్ట్ చేస్తూ ఉన్నాడు. అతను చేసే ఫ్లర్టింగ్ బాగా అనిపిస్తుంది, ఇంట్లో లేని ప్రశాంతత కిరణ్ వల్ల ఆఫీస్ లో వస్తుంది అనుకుంది అనిత.

ఆ మరుసటి రోజు ఆఫీస్ కి లీవ్ పెట్టి తన ఫ్రెండ్ తో పాటు హాస్పిటల్ కి వెళ్ళింది అనిత. అక్కడ టెస్ట్స్ అన్ని చేయించుకుని రిపోర్ట్స్ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంది. కాసేపటికి రిపోర్ట్స్ వచ్చాయి. అనిత, తన ఫ్రెండ్ ఇద్దరు డాక్టర్ రూమ్ లోకి వెళ్లారు.

"రిపోర్ట్స్ అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి, మీ సైడ్ నుండి ఎలాంటి ప్రాబ్లెమ్ లేదు. ఒకసారి మీ హస్బెండ్ ని తీసుకొని రండి" అంది డాక్టర్

అది విని సంతోషపడాలా లేక బాధ పడాలో అనిత కి అర్ధం కాలేదు. ఆ రిపోర్ట్స్ తీసుకొని మెల్లగా అక్కడ నుండి ఇద్దరు బయటకు వచ్చారు. 

"ఒకసారి శరత్ తో ఈ విషయం మాట్లాడవే" అంది అనిత ఫ్రెండ్ మౌనిక

"ఏమని మాట్లాడాలి, నాలో ఏం ప్రాబ్లెమ్ లేదు నీ దగ్గరే మగతనం లేదు అనా?" అంది అనిత బాధ నిండిన గొంతుతో

"అది కాదే" అంది మౌనిక

"శరత్ గురించి నీకు తెలియదే, నేను హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాను అని తెలిస్తేనే పెద్ద గొడవ చేస్తాడు. అలాంటిది ఇప్పుడు సమస్య నాలో కాదు అతనిలో అంటే ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో కూడా తెలియదు" అంది అనిత

"మరి ఏం చేద్దాం అనుకుంటున్నావు?" అంది మౌనిక

"ఈ విషయం శరత్ కి తెలియకూడదు" అంది అనిత

"అది సరే మరి పిల్లల సంగతి ఏంటి?" అంది మౌనిక

దానికి అనిత దగ్గర సమాధానం లేదు.

"మీ అత్త చేతిలో అలా మాటలు పడుతూనే ఉంటావా? ఇప్పుడు ఆమె అంటుంది రేపు శరత్ కూడా అనటం మొదలుపెడితే" అంది మౌనిక

దానికి కూడా అనిత సమాధానం చెప్పలేకపోయింది.

"ఏం అనుకోను అంటే దీనికి ఒక సొల్యూషన్ ఉంది" అంది మౌనిక

అది విని అప్పటి వరకు నిరాశలో ఉన్న అనిత ఆశగా మౌనిక వైపు చూసింది.

"బేసిక్ గా ఫర్టిలిటి సెంటర్ కి వెళ్తే అక్కడ ఎవరొకరి స్పెర్మ్ ని నీలో ఇంజెక్ట్ చేసి ప్రెగ్నెన్సీ వచ్చేలా చేస్తారు. కాకపోతే అతను ఎవరు ఏంటి అని మనకి అసలు డీటెయిల్స్ తెలియవు. అది కాక ఇప్పుడు అదొక పెద్ద మాఫియా బిజినెస్ అయిపొయింది. రోడ్ల మీద ఉండే బెగ్గర్స్ ని కూడా వదలకుండా వాళ్ళ దగ్గర నుండి కూడా స్పెర్మ్ తీసుకుంటున్నారు. సో అది వద్దు. దాని కన్నా తెలిసిన వాళ్ళ హెల్ప్ తీసుకోవటం బెటర్" అంది మౌనిక

"అంటే?" అంది అనిత

"నీకు తెలిసిన వాళ్లలో మంచి వాళ్ళు, ఎలాంటి ప్రాబ్లెమ్ రాదు, మెడికల్ రిపోర్ట్స్ కూడా బాగున్నాయి అన్న వాళ్ళతో డైరెక్ట్ గా" అంది మౌనిక

"ఆపు...... ఛీ" అంది అనిత

"ఇంతకుమించి దీనికి సొల్యూషన్ లేదు. నువ్వే అంటున్నావు నిజం చెప్తే శరత్ తీసుకోలేడు అని, ఇలా చేస్తే తనకి నిజం తెలియదు, పిల్లలు ఉంటారు. మీ అత్తయ్య నుండి బాధ కూడా తప్పుతుంది. అయినా ఈ రోజుల్లో ఎంతోమంది సరదా కోసం అఫైర్స్ పెట్టుకుంటున్నారు. నువ్వు చేసేది నీ మంచికోసం, నీ ఫ్యామిలీ మంచికోసం. ఇది తప్పేమి కాదు" అంది మౌనిక

ఆమె అన్న మాటల్లో నిజం లేకుండా పోలేదు. కానీ అనిత కి ఆ తప్పు చేయాలి అంటేనే ఇష్టం లేదు. 

"ఆ రోజు మనల్ని కాఫీ షాప్ లో కలిసాడు చూడు, మీ ఆఫీస్ అతను కిరణ్ అని, చాలా మంచోడు అని కూడా చెప్పావ్. అతనితో ఎమన్నా ట్రై చెయ్" అంది మౌనిక

కిరణ్ పేరు తీయగానే అనిత ఇక చాలు అన్నట్టుగా మౌనిక వైపు చూసి అక్కడ నుండి లేచి ఇంటికి వచ్చింది.

ఆ రోజు రాత్రి శరత్ యే అనిత మీదకి వచ్చాడు. అంత ఇంటరెస్ట్ లేకపోయినా సైలెంట్ గా అలానే ఉంది అనిత. శరత్ మెల్లగా ఆమె మీద ఊగుతూ ఉన్నాడు. ఇంతలో అనిత మనసులోకి మౌనిక చెప్పిన మాటలు గుర్తు వచ్చాయి. ఆ మరుక్షణమే ఒకవేళ తన మీద ఇప్పుడు శరత్ కాకుండా కిరణ్ ఉండి ఉంటే అన్న ఆలోచన వచ్చింది. ఆ మరుక్షణమే తన ఒళ్ళంతా వణికిపోయింది. కళ్ళు మూసుకుని వద్దు వద్దు ఈ ఆలోచన వద్దు అని అనుకుంటున్నా కూడా ఆమె మనసులో కిరణ్ ఆలోచన వస్తూనే ఉంది. ఆగలేక తన రెండు చేతులని శరత్ మెడ చుట్టూ వేసి మీదకి లాక్కుంది. తన రెండు కాళ్ళని అతని నడుముకి గట్టిగా బిగించింది. అనితలో ఇలాంటి రియాక్షన్ శరత్ ఎప్పుడు చూడలేదు. అతనికి కూడా కొత్తగా, కసిగా అనిపించింది. మెల్లగా తన ఊపుడు లో వేగం పెంచాడు. మొదటిసారి అనిత మూలగటం మొదలుపెట్టింది. అతన్ని గట్టిగా వాటేసుకుని భల్లుమని రసాలని కార్చుకుంది తన జీవితంలో మొదటిసారి. దాంతో శరత్ కూడా తన రసాలని ఆమెలో నింపేసాడు.

జీవితంలో మొదటిసారి భావప్రాప్తి అంటే ఏంటో అనితకి అర్ధం అయింది. అది కూడా కిరణ్ ఆలోచన వల్ల వచ్చింది అనగానే సిగ్గు, కోపం అన్ని కలిసి వచ్చాయి. తల తిప్పి పక్కకి చూస్తే శరత్ నిద్రపోతూ ఉన్నాడు. తన మనసులో మాత్రం మౌనిక చెప్పిన మాటలు పెద్ద ముద్రనే వేసాయి.

అలా మెల్లగా రోజులు గడుస్తూ ఉన్నాయి. ఆఫీస్ లో కిరణ్ ని చూసినప్పుడల్లా అవే ఆలోచనలు తనని చుట్టు ముడుతూ ఉన్నాయి. శరత్ తనలో దిగుతున్నా కూడా కిరణ్ దిగినట్టే ఊహించుకోవటం అనిత కి ఒక అలవాటుగా మారింది. ఎందుకో ఒకసారి అతని మెడికల్ రిపోర్ట్స్ చెక్ చేద్దాం అనిపించింది. వెంటనే వాటిని తీసి చూసింది. వాటిల్లో ఎలాంటి ప్రాబ్లెమ్ కనపడలేదు. ఈ మధ్యలో ఒకసారి మౌనిక మరోసారి కిరణ్ గురించి ఊసెత్తింది.

"నా మాట విని చెప్పింది చెయ్, నాలుగు గోడల మధ్య ఉంటుంది ఈ విషయం. నువ్వే అన్నావ్ కదా శరత్ కి టెస్ట్ లు అవి నచ్చవు అని, నిజంగా ప్రాబ్లెమ్ తనలో ఉంటే ఆ గిల్టీ ఫీలింగ్ తనలో అలానే ఉంటుంది" అంది మౌనిక

"కానీ నాకు ఇది తప్పు అనిపిస్తుంది" అంది అనిత

"పక్కవాళ్ళని నాశనం చేస్తే తప్పు కానీ, నువ్వు చేసే పని వల్ల నీకు, నీ ఫ్యామిలీ కి మంచే జరుగుతుంది. పిల్లలు పుడితే మీ అత్త నోరు కూడా మెదపదు" అంది మౌనిక

"కానీ....." అంటూ అనిత నసిగింది

"నీ ఇష్టం అనిత, నేను చెప్పాల్సింది చెప్పాను. దీనికన్నా మంచి ఆప్షన్ నీ దగ్గర ఉంటే అదే చెయ్" అంది మౌనిక

మౌనిక చెప్పినట్టు ఇంతకుమించి ఆప్షన్ అనిత దగ్గర లేదు.

"ఒకవేళ ఇది శరత్ కి తెలిస్తే?" అంది అనిత మొదటిసారి ఓపెన్ అయ్యి

"హాహా, అసలు తెలియదు. ప్రెగ్నెంట్ అయ్యాక ఎటు తిరిగి కొన్ని నెలలు మెడికల్ లీవ్ లోనే ఉంటావ్ ఆ తర్వాత వేరే ఆఫీస్ చూసుకుని వెళ్లిపోవచ్చు అది పెద్ద సమస్య కాదు. కానీ కిరణ్ ఎలాంటి వాడో పూర్తిగా తెలుసుకో ముందు" అంది మౌనిక

"మొత్తం చెక్ చేసాను, మంచోడే" అంది అనిత

"పిల్లల కోసం అని చెప్పకుండా, నార్మల్ గా అతనంటే ఇంటరెస్ట్ ఉన్నట్టు ఉండు, అతని రియాక్షన్ బట్టి అర్ధం అయిపోతుంది అతనికి ఇంటరెస్ట్ ఉందా లేదా అని" అంది మౌనిక

"అతను ఎప్పటి నుండో ఫ్లర్ట్ చేస్తూనే ఉన్నాడే" అంది అనిత

"అలా అయితే ఇక ముందుకి వెళ్లొచ్చు, ఒకసారి డిన్నర్ కి వెళ్దాం అని అడుగు, అక్కడే ఎమన్నా ఛాన్స్ దొరికితే ప్రొసీడ్ అవ్వు" అంది మౌనిక

"హ్మ్" అంది అనిత. ఆమె మనసులో కొంచెం భయం భయంగానే ఉంది. అంతలో శరత్ కాల్ చేసాడు. అతని పేరు స్క్రీన్ మీద చూడగానే అన్నీ కళ్ళ ముందు మెదిలాయి. అతనితో మాట్లాడి కాల్ కట్ చేసింది. ఇప్పుడు ఉన్న దారి ఇదొక్కటే, శరత్ కి పిల్లలు పుట్టరు అని తెలిస్తే తట్టుకోలేడు. నేనే ధైర్యం చేసి ఈ నిర్ణయం తీసుకుంటున్నాను నన్ను క్షమించు దేవుడా అనుకుని గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.

ఆ రోజు ఎప్పటిలానే కిరణ్, అనిత దగ్గరికి వచ్చాడు. అనితతో ఫ్లర్ట్ చేస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె తదేకంగా అతన్ని చూస్తూ ఉంది. మనసులో కొంచెం భయం అసలు ఎలా మాట్లాడాలా అని

"ఓయ్ ఏంటి అలా చూస్తున్నావ్ అంత నచ్చానా?" అన్నాడు కిరణ్ కన్ను కొడుతూ

"ఆహ్. మ్మ్... అదేం లేదు" అంది అనిత మెల్లగా

"నచ్చాను అని చెప్పొచ్చు కదా ఈ పాటికి పడిపోయేవాణ్ణి" అన్నాడు కిరణ్ నవ్వి

"హాహా, అయినా నాకు పెళ్లి అయింది కిరణ్, అదేదో వేరే అమ్మాయిని ట్రై చేయొచ్చు కదా ఈ పాటికి వాళ్ళు నీకు పడేవాళ్ళు" అంది అనిత

"నీ అంత అందంగా ఆఫీస్ లో ఎవరు ఉన్నారో చూపించు" అన్నాడు కిరణ్

కిరణ్ తనని అలా పొగుడుతుంటే గర్వంగా అనిపించింది.

"ఎందుకు లేరు చాలామందే ఉన్నారు కదా? ఆ అమ్మాయిని చూడు" అంది అనిత పక్కన చూపిస్తూ

"అబ్బే ముక్కు బాలేదు, అదే నీ ముక్కు చూడు ఎంత ముద్దుగా ఉందో" అన్నాడడ్

దానికి అనిత బుగ్గలు ఎర్రగా మారాయి. ముందుకు పడిన కురులని మెల్లగా చెవి వెనక్కి సర్దుతూ ఉంటే

"ఇలా చేస్తున్నా కూడా చాలా అందంగా ఉన్నావ్ అనిత, మీ హస్బెండ్ మీద చాలా జలసీ గా ఉంది" అన్నాడు కిరణ్

"ఎందుకు?" అంది అనిత

"ఎందుకు అంటే ఏం చెప్తాం" అన్నాడు కిరణ్

"పర్లేదు చెప్పు" అంది అనిత

"వద్దులే బాగోదు" అన్నాడు కిరణ్ మెల్లగా టీస్ చేస్తూ

"అబ్బా చెప్పు కిరణ్" అంది అనిత

"ఇంత అందం అతని సొంతం కదా అందుకు" అన్నాడు

దానికి అనిత చిన్నగా నవ్వింది. కిరణ్ తనని అలా పొగుడుతుంటే నచ్చుతుంది.

"ఈవెనింగ్ ఏంటి ప్లాన్స్ మరి?" అంది

"ఏముంది ఖాళీ యే" అన్నాడు కిరణ్

"డిన్నర్ కి వెళ్దాం వస్తావా?" అంది అనిత

"మీ ఫ్యామిలీ తోనా?" అన్నాడు కిరణ్

"లేదు నువ్వు, నేను" అంది అనిత

ఆమె మాటని బట్టి ఎక్కడో అదృష్టం కలిసి వచ్చింది అనుకున్నాడు. ఈ అవకాశం వదలకూడదు అని 

"సరే వెళ్దాం, బయట ఎవరైనా నాకు తెలిసిన వాళ్ళు కనపడితే, నిన్ను చూసి ఎవరు అని అడిగితే ఏమని చెప్పాలి" అన్నాడు కిరణ్

"మ్..... ఏమని చెప్తావ్?" అంది అనిత

"నా గర్ల్ఫ్రెండ్ అని చెప్తా" అన్నాడు కిరణ్ నవ్వుతూ

"నిన్ను......" అంటూ చిలిపిగా అతని చేతి మీద కొట్టింది అనిత

కిరణ్ కూడా మెల్లగా తన ఇంకొక చేతిని ఆమె చేతి మీద వేసాడు. దాంతో అనిత గుండె జల్లుమంది. ఇద్దరు ఒకరి మొహాన్ని మరొకరు చూసుకున్నారు. అనిత తన చేతిని వెనక్కి తీసుకోకుండా అలానే ఉంచేసరికి కిరణ్ లో ధైర్యం పెరిగిపోయింది. మెల్లగా తన చేత్తో ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. దాంతో అనిత వెన్నులో నుండి కరెంట్ పాస్ అయినట్టు అనిపించింది. 

"చెప్పు గర్ల్ఫ్రెండ్ అని చెప్పనా?" అన్నాడు కిరణ్ ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ

అది విని అనిత పెదాల మీద చిన్న నవ్వు వచ్చింది. కిరణ్ కి కూడా ఇష్టం ఉందని ఇప్పుడు ఆమెకి పూర్తిగా అర్ధం అయింది. సరే అన్నట్టుగా మెల్లగా తలని ఆడించింది.

"మరి గర్ల్ఫ్రెండ్ అంటే అడిగింది ఇవ్వాలి" అన్నాడు కిరణ్

"ఏం ఇవ్వాలి?" అంది అనిత సిగ్గు నిండిన గొంతుతో

"అదిగో ఆ ఎర్రని పెదాలు ఉన్నాయి కదా వాటితో ఒక వెచ్చని ముద్దు" అన్నాడు కిరణ్

ఆ మాటలు అనితకి పిచ్చేక్కిస్తున్నాయి. మాటలతోనేను కిరణ్ మాయ చేస్తున్నాడు అనుకుంది. 

"చూద్దాం" అంది మెల్లగా

"అయినా ఇప్పుడు ఇద్దరం బాయ్ఫ్రెండ్, గర్ల్ఫ్రెండ్ కదా" అన్నాడు కిరణ్

"హాహా హా అవును" అంది అనిత మెల్లగా

"మరి డిన్నర్ అంటూ ఆ రెస్టారెంట్ లకి ఎందుకు అలా పబ్ కి వెళ్దాం" అన్నాడు కిరణ్

"పబ్.. ఆహ్..... మ్మ్....." అంటూ ఆలోచిస్తూ ఉంది అనిత

"ఎందుకు అంత ఆలోచిస్తున్నావు నిన్నేమీ తినేయనులే" అన్నాడు కిరణ్ మరోసారి ఆమె చేతిని ఒత్తుతూ

దాంతో అనిత ఈ లోకంలోకి వచ్చింది, "సరే" అంది మెల్లగా

కాసేపటికి కిరణ్ అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు. జరిగింది మొత్తం కాల్ చేసి మౌనికకి చెప్పింది అనిత. అంతా అనుకున్నట్టు జరిగితే బాగుండు అనుకున్నారు ఇద్దరు. 

ఆఫీస్ అయ్యాక ఇంటికి వెల్లింది అనిత, బయట బర్త్డే పార్టీ ఉందని శరత్ కి కాల్ చేసి చెప్పింది. కొంచెం మోడర్న్ గా ఉన్న డ్రెస్ వేసుకొని, నడుము పైకి ఉన్న తన కురులని లూస్ గా వదిలేసి, లైట్ గా మేకప్ వేసి ఇంట్లో నుండి బయటకు వచ్చింది. అప్పటికే కిరణ్ కి అడ్రెస్స్ పెట్టటం వల్ల తన ఫ్లాట్ కింద అతను ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాడు. అతన్ని చూడగానే మెల్లగా కంగారు కలిగింది. గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని కార్ ఎక్కింది. కిరణ్ ఒక రోస్ ఫ్లవర్ తీసి అనిత కి ఇస్తూ

"రోస్ లాంటి అందానికి ఇంకొక రోస్" అన్నాడు నవ్వుతూ

"థాంక్స్ కిరణ్" అంది సిగ్గు పడుతూ ఆ రోస్ అందుకుని

కిరణ్ మెల్లగా డ్రైవింగ్ చేయటం మొదలుపెట్టాడు. తన చేతిని పక్కకి పోనిచ్చి అనిత చేయి పట్టుకున్నాడు. దాంతో అనిత ఒళ్ళు చిన్నగా వణికింది. నిదానంగా తన చేతి వేళ్ళని ఆమె చేతి వేళ్ళలోకి పోనిచ్చి బిగించాడు. అనిత గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని కిరణ్ వైపు చూసింది.

"గర్ల్ఫ్రెండ్ అని ఒప్పుకున్నావ్ కదా, నా గర్ల్ఫ్రెండ్ నా ఇష్టం" అన్నాడు కిరణ్.

అనిత సిగ్గు పడుతూ మెల్లగా నవ్వింది.

కొంతసేపటికి కార్ ఒక పబ్ ముందు ఆగింది.