పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 31

   లోపలికి వెళుతున్న సత్యవతి గారిని ఆపి నీకు ఎందుకు అంత అనుమానం వచ్చిందమ్మా అని అడుగుతాడు. నీకు రాలేదా ధనుంజయ్ అని సూటిగా అడిగితే ఏం సమాధానం చెప్పాలో తెలియక నీళ్లునములుతు ఉంటాడు.

విరక్తిగా ఒక నవ్వు నవ్వి గదిలోకి వెళ్ళిపోతారు. ధనుంజయ్ సైలెంట్ గా తన ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంటాడు.

అక్కడ నిలువెత్తు రూపంలో ఉన్న రజిత ఫోటో ని చూస్తూ ఉంటాడు. నవ్వుతూ మహాలక్ష్మి లాగా ఉన్న భార్య రూపాన్ని చూస్తూ ఉంటాడు.

నీది అనుకోని ప్రమాదమా...  అనుకుని జరిగిన ప్రమాదమా రజిత అని ఫోటో వంక తీక్షణంక చూస్తూ ఉంటాడు.

నీ విషయంలో అవిని విషయంలో నేను చాలా నిర్లక్ష్యం వహించాను. నీ మీద నాకు ప్రేమ ఉంది అనుకున్నాను కానీ నేను చాలా స్వార్థపరుడుని అని ఈ రోజే తెలిసింది.

నన్ను క్షమిస్తావ రజిత అని ఫోటోని తడుముతు బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు. ఎంతసేపు అలాగా నిలబడి ఉన్నాడో తనకే తెలియదు.

మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి నిజంగా నీది గనక హత్య అయితే కనుక అది ఎవరైనా సరే వాళ్ళని ప్రాణాలతో ఉంచను. మన కంపెనీ ఫంక్షన్ రోజున అవని ని  నా పెద్ద కూతురుగా అందరికీ పరిచయం చేసి కంపెనీ బాధ్యతలు కూడా అప్పచెబుతాను అని చెబుతాడు.

  కాసేపు అక్కడే గడిపి బయటికి వస్తాడు. కిందకి రాగానే తల్లి తండ్రి అక్కడ హాల్ లోనే కనిపిస్తారు కానీ వాళ్ళ వంక చూడలేకపోతున్నాడు.

ధనుంజయ్ వచ్చి అంతసేపు  అయినా సరే సత్యవతి శేషగిరి ఏమీ మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా కూర్చుంటారు.. ఎంతసేపైనా తల్లిదండ్రులు ఇద్దరూ మాట్లాడకపోవడంతో అమ్మ అని పిలుస్తాడు.

ఏంటి అన్నట్టుగా చూస్తారు.మీరు ఇద్దరు ఎందుకు అంత సైలెంట్ గా ఉన్నారు అంటే... ఇన్నాళ్లు అలాగే నోరు మూసుకుని ఉన్నాం కదా ఇప్పుడు అదే పని చేస్తున్నాము అని చెబుతారు.

ఎందుకమ్మా అలా మాట్లాడుతున్నారు అని బాధగా అంటాడు. మేము నోరు ఒకటే మూసుకున్నాము. నువ్వు నోటితో పాటు కళ్ళు కూడా మూసుకున్నావు కదా...


ఇంకేముంటాయి మన మధ్యన మాటలు అని చెప్పి సైలెంట్ అవుతారు. ఏం మాట్లాడాలో తెలియక ధనుంజయ కూడా మౌనాన్ని ఆశ్రయిస్తాడు.

  సర్వెంట్ వచ్చి సార్ డిన్నర్ రెడీ అని చెబుతోంది. బోంజనం చేద్దురు  రండి అమ్మ అని పిలుస్తాడు.మాకు ఆకలిగా లేదురా ధనుంజయ్.

ఈరోజు మీ భార్య, భర్తలు చేసిన దానికి అక్కడే కడుపు నిండిపోయింది. నువ్వు వెళ్లి తృప్తిగా భోజనం చెయ్ అని చెప్పి భర్తను తీసుకొని లోపలికి వెళ్ళిపోతుంది.

ధనుంజయ్ కూడా మౌనంగా తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకొని పడుకున్నాడు.  భార్గవి వచ్చింద లేదా అని కూడా పట్టించుకోలేదు.

భార్గవి ఆ రోడ్లు పట్టుకుని నడుచుకుంటూ ఎప్పటికో అర్ధరాత్రికి ఇంటికి చేరుకుంటుంది. నడక అలవాటు తప్పి చాలా సంవత్సరాలు అవ్వడం వలన నడిచి నడిచి కాళ్లు పీకుతూ ఉంటాయి .

ఒళ్లంతా చెమటలు కారిపోతూ ఉంటాయి.చాలా చిరాగ్గా అనిపిస్తుంది. గదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి పడుకోవాలి అనుకుంటూ డోర్ నాకు చేస్తుంది.

ఏంతకీ తలుపు తెరుచుకోదు. ఇంక ధనుంజయ్ తలుపు తీయడని అర్థమయ్యి శిల్ప రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అవుతుంది. అలసిపోయిన శరీరంతో అలాగే మంచం మీద పడిపోతుంది.

ఎప్పుడో మర్నాడు మధ్యాహ్నం కి మేలుకువ వస్తుంది. మగతగా లెగిసి చూస్తుంది. ఒళ్లంతా నొప్పులు పట్టేసి ఉంటాయి.

టైమెంతయింది అని గడియారం వంక చూస్తే మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట చూపిస్తుంది.  ఏంటి నేను ఇంత సేపు పడుకున్నాను.

అయినా నన్ను ఎవరూ లేపలేదు ఏంటి... ఈయన ఆఫీస్ కి వెళ్లే ముందు అయినా నాకు చెబుతారు కదా అని రాత్రి సిచువేషన్ మర్చిపోయా కంగారుగా లెగుస్తోంది.

తను వంటిపైన ఉన్న శిల్పా నైట్ వేరు చూసుకుని ఇలా బయటికి వెళితే అంతే సంగతులు.  నా చీరలన్నీ ఆ రూమ్ లో ఉన్నాయి కదా అని మెల్లిగా డోర్ తీసుకొని వాళ్ళ గది వైపుకు వెళుతుంది.

గది తలుపు తెరుస్తూ ఉంటే ఎంతకీ తెరుచుకోదు. ఇదేంటి మా రూము తలుపు తెరుచుకోవడం లేదు.  ఎవరు లాక్ చేసి ఉంటారు అని కోపంగా సర్వెంట్ ని పిలుస్తుంది .

సర్వెంట్ అక్కడకు వచ్చి చెప్పండి మేడం అనగానే... మా రూమ్ డోర్ ఎవరు లాక్ చేశారు అని గట్టిగా అరుస్తుంది. దానికా సర్వెంట్ భయపడుతూ సార్ లాక్ చేసుకుని వెళ్లారు.

అలాగే మీ సారీస్ అండ్ థింగ్స్ అన్నీ కూడా ఆ రూమ్ లో పెట్టించారు అని ఒక రూమ్ వైపు భయంగా చూపిస్తుంది. ఏ రూమ్ అని కోపంగా అడుగుతుంది.

వేలు పెట్టి ఒక రూమ్ చూపిస్తుంది.  సరే అని చెప్పి ముందు ఫ్రెష్ అవ్వాలి తర్వాత ఆయనతో మాట్లాడతాను అని చెప్పి ఆ రూమ్ లోకి వెళ్లి చూస్తుంది.

అంతే ఆ రూమ్ చూడగానే నోటి మాట రాకుండా అయిపోతుంది. అది అచ్చు అవని రూము ఎలాగైతే ఉండేదో అలాగే ఉంటుంది.

అంటే ఈయన అవని రూమ్ చూశారా అని టెన్షన్ పడుతుంది. టెన్షన్ గా వెళ్లి అక్కడ మంచం మీద కూర్చుంటుంది.

ఆ మంచం చాలా అన్ కంఫర్ట్ గా ఉంటుంది.  ఏంటి ఇలాగుంది చిరాగ్గా... అస్సలు మెత్తగానే లేదు.

ఎలా పడుకుంటాను అనుకుంటూ ముందు ఫ్రెష్ అవ్వాలి అని చెప్పి గబగబ స్నానం చేసి చీరలు ఉన్న సెల్ఫ్ డోర్ తీస్తుంది.

అందులో నాలుగే నాలుగు చీరలు కనిపిస్తాయి.అదేంటి చీరలు నాలుగే ఉన్నాయి.  ఈయన అలిగారు కదా... నాలుగు రోజుల మించి నాకు దూరంగా ఎక్కడ ఉండగలుగుతారు లే  అందుకే మిగిలినవి అక్కడ నుంచి నాలుగు చీరలు ఇక్కడ పెట్టించారని అని గర్వంగా అనుకుంటుంది.

ఒక చీర తీసుకొని కట్టుకుంటుంది. అక్కడ రెడీ అవ్వడానికి కూడా మేకప్ కి సంబంధించిన ఏమీ కనిపించవు.

తిలకం, కాటుక, దువ్వెన మాత్రమే ఉంటాయి. ప్రస్తుతానికి ఏమీ చేయలేను కాబట్టి బొట్టు పెట్టుకుని బయటకు వస్తుంది.

కిందకి రాగానే కాంతం అని  గట్టిగా పిలుస్తుంది. చెప్పండి అమ్మ అని ఒక సర్వెంట్ వస్తుంది. నాకు భోజనం వడ్డించు అని డైనింగ్ టేబుల్ మీద కూర్చుంటుంది.

అమ్మగారు అని నసగుతుంది. ఏమైంది అని కోపంగా అడుగుతుంది.  అది అది అని అంటూ ఉంటే...అబ్బ తొందరగా చెప్పవే బాగా ఆకలేస్తుంది.

రాత్రి నుంచి ఫుడ్డు లేదు అని అరుస్తుంది. ఇదంతా హాల్ లో కూర్చున్న సత్యవతి గారు వింటూ ఉంటారు. కానీ ఏమీ మాట్లాడరు.

అవని పాపకు ఎలాగైతే ఫుడ్ పెట్టారో అలాగే మీకు కూడా పెట్టమని  సార్ ఆర్డర్ అమ్మ అని చెబుతుంది.ఏంటి అని ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దగా చేసి అడుగుతుంది.

మీరు పని చేస్తేనే  అవని అమ్మకి ఒక పూట పెట్టినట్టుగా మీకు పెట్టమన్నారు పని చేయని రోజున మీకు ఏమి పెట్టొద్దు అని చెప్పారు అని చెబుతోంది.

వెంటనే కోపంగా అత్తగారి  వంక చూస్తూ చూశారా అత్తయ్య మీ అబ్బాయి ఏం చేస్తున్నారు అన్నది.

కొద్దిగా తిని ఎలా ఉంటానో కొంచెం మీరైనా చెప్పాలి కదా అని అడుగుతుంది. దానికి సత్యవతి గారు భార్గవి వంక చూస్తూ ఆ రోజున అవిని కి అలా పెడుతూ ఉంటే నువ్వైనా నేనైనా ధనుంజయ్ ని ఆపగలుగమా ... ఈరోజు నేను చెప్పడానికి అని చురక అంటిస్తారు.

ఇంకా ఏమీ మాట్లాడలేక ప్రస్తుతానికి నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది ముందు భోజనం చేసిన తర్వాత అప్పుడప్పుడు పని గురించి ఆలోచిస్తాను అని వెళ్లి కూర్చుంటుంది.

క్షమించండి అమ్మ అని కాంతం అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోతుంది. అంటే ఇప్పుడు నేను ఏదైనా పని చేస్తే గాని భోజనం ఉండదా అని రుసరుసలాడుతూ ఉంటుంది.

ఆయన ఎవరి నుండి సమాధానం రాదు.రాత్రికి ఆయనతో గట్టిగా మాట్లాడాలి అని ఇప్పుడు నేను ఏం పని చేయాలి అని కిచెన్లోకి వెళుతుంది.

కాంతం భయంగా పక్కకు తప్పుకొని సాయంత్రం టైం అవుతుంది కదా స్నాక్స్ ఏమైనా రెడీ చేస్తారా  అమ్మ  అని భయంగా అడుగుతుంది.

తప్పుతుందా అని కోపంగా అంటూ ఏమి ప్రిపేర్ చేయాలో అని ఆలోచిస్తుంది. దానికి కాంతం పెద్దమ్మ గారు కట్లెట్స్ చేయమన్నారు అమ్మ అని చెబుతుంది.

ఇప్పుడు ఈవిడ చెప్పినవన్నీ నేను చెయ్యాలా అనుకుంటూ కట్లెట్స్ కి  కావలసిన ఐటమ్స్ అన్నీ తీసుకుని ప్రిపేర్ చేస్తుంది.

బాగా ఆకలి మీద ఉండడం లేదా ఫాస్ట్ గా ప్రిపేర్ చేసి అత్తగారికి, మామ గారికి ఇచ్చి గబగబా ప్లేట్లో  పెట్టుకుంటూ ఉంటుంది.

వెంటనే కాంతం అమ్మగారు అని పిలుస్తుంది.  మళ్ళీ ఏమైంది అని అరిస్తే...మీకు కొలత ప్రకారం పెట్టమన్నారు అమ్మ అని చెబుతుంది.

ఏంటి ఇది కూడా ఆయనే చెప్పారా..అయినా ఇక్కడ ఎవరూ చూడడం లేదు కదా అంటే  పైకి వేలు పెట్టి చూపిస్తుంది.

అక్కడ కెమెరా ఫిక్స్ అయి ఉంటుంది. అంటే  నా మీద చాలా కోపంగా ఉన్నారా అనుకుని సరే ఎన్ని పెట్టమన్నారు చెప్పు అని నిలబడుతుంది.

వెంటనే కాంతం అవిని కి పెట్టిన బౌల్ తీసుకువచ్చి అందులో కొలత ప్రకారం పెడుతుంది. అది చూడగానే భార్గవి కి చాలా భయం వేస్తుంది.

ఏంటి ఇలా జరుగుతుంది ఈయనకు అన్ని నిజాలు తెలిసిపోయినయా ఏంటి అనుకుని టెన్షన్ పడుతూ ఆకలి అన్న సంగతి మర్చిపోతుంది.

కాంతం అమ్మగారు అని కదుపుతుంది. ఏమైందే అంత గట్టిగా అరుస్తున్నావు అని విసుక్కుంటుంది. అప్పటినుంచి  పిలుస్తున్నాను మీరే పలకడం లేదు ఆకలిగా ఉందన్నారు కదా తినండి అమ్మ అంటే...

హ హ అనుకుంటూ తింటూ ఉంటుంది. స్నాక్స్ తిన్నాక హమ్మయ్య అనుకుంటుంది. అది పొట్ట నిండకపోయినా కొద్దిగా శక్తి మాత్రం వస్తుంది.

బుర్రకు పదును పెడుతూ ఉంటుంది. ఏం చేసి ధనుంజయ్ ని  మళ్లీ లైన్ లో పెట్టుకోవాలి అని. భార్గవి ఆలోచనల పసిగట్టిన సత్యవతి గారు ఒక నవ్వు నవ్వుతారు.

ఎందుకు అత్తయ్యనవ్వుతున్నారు అని అడుగుతుంది.