[Kaamapithan]

திரிஷா தொலைபேசியை வைத்தாள். அவள் மேல் உடல் முழுவதும் நிர்வாணமாக இருந்தது, அவளது பருத்த மொலைகள் காற்றில் தொங்கி, அவளது  பிராமண அழகை வெளிப்படுத்தின. அதில் மிக அழகானது அவள் கழுத்தில் தொங்கிய நீளமான மஞ்சள் தாலி, அது அவள் அடி மொலைகள் வரை தொங்கியது. கிருஷ்ணனின் குரலில் அவசரம் தெரிந்தது. “இரண்டு மூன்று நாள் டிரிப்புக்கு  டிரஸ பேக் பண்ணு,” என்று சொல்லி, காரணம் கேட்கும் முன்னரே போனை கட் செய்தார். திரிஷா போனை டேபிளில் வைக்கும் முன், பின்னால் இருந்து அப்துலின் சூடான  உடல் அவளை இறுக்கமாக அணைத்தது, அவன் கடினமான பூல் அவள் குண்டியை வலுவாக அழுத்தியது. அவன் அவளை இழுத்து இறுக்கி அணைத்து, பூலை அவள் பாவாடை மேல் தேய்த்தான். அவன் முஸ்லிம் பூல் அவள் மென்மையான பிராமண குண்டியை உணர்ந்தது.


திரிஷாவுக்கு பயம் எட்டி பார்த்தது..கிருஷ்ணன் வீட்டுக்கு வரும் நேரத்தில் இந்த முரட்டு பூலன் அவளை ஓக்க பூல தூக்கிட்டு வந்துட்டான்.. “கிருஷ்ணன் இப்ப வீட்டுக்கு வரார்! உடனே வீட்ட விட்டு கிளம்பு!” என்று கத்தினாள். அப்துல் அவள் கத்துனத கேட்டு அதிர்ந்து, பயத்தில் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தான். அவன் பூல் விறைப்பை இழந்து தொங்கியது. “இப்ப என்ன பண்ண?” என்று கேட்டான். திரிஷா, “உடனே கிளம்பு அப்துல்!” என்று உத்தரவிட்டாள். அப்துல் அறைக்குள் சென்று உடைகளை எடுத்துகிட்டு ஹாலுக்கு வந்தான், திரிஷா நிர்வாண மேல் உடலுடன் காத்திருந்தாள். அவன் ஹாலில் திரிஷாவுக்கு முன்னாலேயே லுங்கியை அணிந்தான். திரிஷா அவன் உடை அணிவதை பார்த்தாள். கிருஷ்ணன் வருவதை கேட்டதும் அப்துல் பயந்து ஓடுவதை நினைத்து, தலை குனிந்து மெல்ல சிரித்தாள்.

அவள் சிரிப்பை கவனித்த அப்துல், தன் மனதை திரட்டி, “ஏண்டி சிரிக்கிற?” என்று கேட்டான். திரிஷா அவள் நினைத்ததை சொன்னாள். அது அப்துலை உசுப்பேத்தியது. அவன் அவள் அருகே வந்து, அவள் இரண்டு காம்புகளையும் கிள்ளினான். திரிஷா வலியும் இன்பமும் கலந்து கத்தினாள், “விடுடா என்ன..பொருக்கி!” என்று கெஞ்சினாள். அப்போதுதான் அவன் அவள் தாலியை கவனித்தான்—அது அவள் மொலைகளுக்கு நடுவே ஆடிக்கொண்டிருந்தது. “தாலிய கழட்டுடி,” என்று உத்தரவிட்டான். இது திரிஷாவின் உணர்வுகளை தொட்டது. “இல்ல… கழட்ட மாட்டேன்,” என்று மறுத்தாள். அவன் காம்புகளை இன்னும் வலுவாக கிள்ளி, “இப்ப குடுத்தா திருப்பி தந்துடுவேன், இல்லனா வீட்டை விட்டு போக மாட்டேன். கிருஷ்ணன் வந்து உன்ன அம்மணமா என்கூட பார்த்தா என்ன ஆகும்னு கொஞ்சம் யோசிச்சுப்பாருடி!” என்று மிரட்டினான். திரிஷா பேரம் பேசும் நிலையில் இல்லை..வேறு வழியின்றி  தாலியை கழற்றி அவனிடம் கொடுத்தாள். அவன் தாலியை வாங்கிக்கொண்டு அவளது கருத்த காம்புகளை விட்டான். திரிஷா ஒரு கையை கொண்டு காம்புகளை தேய்த்து விட்டுக்கொண்டே அவனை பார்த்து முறைத்தாள். இன்னொரு கையை அவனிடம் ஏந்தி என் தாலிய திருப்பி கொடு என்று சொன்னாள். அப்துல் அவள் தாலியை அவன் லுங்கியில் சொருகிக்கொண்டான். திரிஷா அவனிடம் கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள். "ப்ளீஸ் அப்துல்..கிருஷ்ணன் என்கிட்ட தாலி இல்லங்குறத கண்டுபுடிச்சுட்டா பெரிய பிரச்னை ஆய்டும்" என்று அலுக்காத குறையாக கெஞ்சினாள். ஆனால் அவன் கொடுக்கும் மனநிலையில் இல்லை. "உன்ன பத்தி தெரியும்டி எனக்கு.. கிருஷ்ணன்  சார் வந்துட்டு போகட்டும். என் ரூம்க்கு வந்து வாங்கிக்கோ..அது வர என் லுங்கிலேயே தொங்கிட்டு இருக்கட்டும்" என்று கூறி கொண்டே கதவை நோக்கி நடந்தான்.

திடீரென நின்று, “மாமி..உன் கருப்பு பேன்டிய கொண்டு வாடி,” என்றான். திரிஷா உள்ளே ஓடி, கப்போர்டு கீழே தேடி, அதை எடுத்து வந்து கொடுத்தாள். அவன் அதை மூக்கில் வைத்து மோந்து, அவளை இழுத்து ஏதோ தாலி கட்டிய கணவன் போல அணைத்தான். அவள் மேல் உடல் நிர்வாணமாக, கீழே பாவாடை மட்டும். அவன் அவள் உதடுகளை முத்தமிட்டு, “வாய தொறந்து நாக்க காட்டுடி,” என்றான். அவள் நாக்கை நீட்ட, அவன் உறிஞ்சி, கடைசியாக முத்தம் கொடுத்து, பேன்டியை மூக்கில் வைத்தபடி வீட்டை விட்டு சென்றான்.

அவன் போனதும், திரிஷா குளியலறைக்கு சென்று, பாவாடையை கழற்றி, ஷவரை திறந்து குளித்தாள். ஐந்து நிமிடங்களில் வெளியே வந்து, கிருஷ்ணனின் பையை பேக் செய்ய ஆரம்பித்தாள், “என்ன அவசரமா இருக்கும்?” என்று யோசித்தபடி.

அப்துல் நேராக செக்யூரிட்டி ரூமுக்கு சென்று, காலை 10 மணி முதல் நடந்ததை நினைத்து கொண்டே தன் லுங்கியை தடவி கொண்டிருந்தான். சில நிமிடங்களில், கிருஷ்ணனின் ஸ்கூட்டர் அப்பார்ட்மென்ட்டில் நுழைவதை கேட்டான். வெளியே சென்று, “என்ன சார்.. இவ்வளவு சீக்கிரமே லஞ்சுக்கு வந்துடீங்க?” என்று கேட்டான். கிருஷ்ணன், “சொந்த ஊர்ல கொஞ்சம் வேல இருக்கு.. 2-3 நாள் ஊருக்கு போகணும்,” என்றார். அப்துல் உடனே, “மாமியும் ஊருக்கு போறீங்களா சார், இல்ல இங்கயே இருப்பாங்களா?” என்று கேட்டான். கிருஷ்ணன் யோசித்து, “அவங்க இங்கதான் இருப்பாங்க..எல்லாரும் ஊருக்கு போய்ட்டா கடைய யாரு பாத்துகிறது?? நான் இல்லாதப்போ அவங்களையும் மிர்னாலினியையும் பார்த்துக்கோ,” என்றார். அப்துல் மீண்டும் கிருஷ்ணனிடம் "என்ன சார்..நீங்க பேசுரத பாத்தா எதோ பெரிய பிரச்னை போல இருக்கே.." என்று சொல்ல, கிருஷ்ணன், “அண்ணனுக்கு ஹார்ட் அட்டாக், ஹாஸ்பிட்டலில் அட்மிட் பண்ணி இருக்காங்க.. போய் பார்க்கணும்,” என்றார். அப்துல் சூழலை புரிந்து, “குடும்பத்தை பார்த்துக்கோங்க, திரிஷா மாமியையும் மிர்னாலினியையும் நான் நல்லா பார்த்துக்கிறேன்,” என்று ஒரு சொன்னான்..