05-01-2026, 04:22 PM
தொடர்ச்சியாக...
வினோத்தும் அவன் மனைவி லதாவும் கிளம்பி அவர்களது அலுவலகம் சென்று விட்டனர்.
லதாவின் கார் வேகமாக சென்று அவள் ஆபீஸ் வாசலில் நின்றது, அங்கு இருந்த காவலாளி ஓடி சென்று கார் கதவை திறந்து சல்யூட் அடித்து ஒதுங்கி நின்றான். லதா ஒரு தேவதை போல காரை விட்டு இறங்கி உள்ளே சென்றாள், வெள்ளை நிற புடவையும் அதற்கு ஏற்ற விதமாக முதுகையும், மொத்தத்தையும் மறைக்கும் முழுக்கை ஜாக்கெட்டும் அணிந்து, அலை அலையாய் பறக்கும் அவள் கூந்தலை ஒரு கையில் தள்ளி விட்டு கொண்டு மறு கையால் அவள் காந்த கண்களை மறைத்து வைத்து இருந்த கருப்பு கண்ணாடியை கழட்டிக்கொண்டு அவள் அறையை நோக்கி நடக்க, அங்கு பணியில் இருந்த அத்தனை பேரும் குட் மார்னிங் மேடம் என்பதை, சற்று ஸ்டைலாக தலையை ஆட்டி மார்னிங் என்று சொல்லி அவள் அறையில் நுழைந்து சேரில் அமர்ந்தாள்.
லதா அன்று முழுவதும் வேலையில் பிசி, மதியம் சாப்பிடும் போது கூட அலுவல் சார்ந்த மீட்டிங், ஐரோப்பாவில் உள்ள சில நாடுகளில் இருக்கும் அவள் ஏஜெண்டுகள் அவளை அங்கே வருமானம் பெற அங்கு ஒரு ஆபீஸ் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தனர். அவளுக்கும் அது தொழிலை விரிவுபடுத்த பயன் தரும் என்று தெரியும். ஆனால் அங்கே தன்னால் சமாளிக்கமுடியுமா என்று தயக்கம், அந்த கலாச்சாரத்தில் சென்று வெற்றி பெற என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசனை,
இப்படி பல்வேறு நடவடிக்கைகள் அன்று இரவு 8 மணி வரை அவளை ஆபீசில் இருக்க வைத்தது.
அப்போது அவள் கைபேசி அலற, லதா அதை எடுத்து, ஹலோ... சொல்லுங்க....
மறுமுனையில் அவள் கணவன் வினோத், ஹே லதா எங்க இருக்க, நான் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்.
லதா, நான் இன்னமும் ஆபிசில் தான் இருக்கிறேன்... இதோ இப்போ தான் கிளம்பறேன்
வினோத், சரி நீ சீக்கிரம் வந்து பாரு... இங்க ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு என்று சொல்லி போனை வைத்தான்
லதா உடனே கிளம்பி காரை எடுத்து வீட்டை நோக்கி செல்ல, அவள் மனது வினோத் என்ன சர்ப்ரைஸ் கொடுக்க போறான் என்று ஆர்வமாக யோசித்துக்கொண்டு சென்றது, அன்று பார்த்து வழக்கத்தை விட அதிக டிராஃபிக் இருந்தது, அவள் சலித்து கொண்டு வண்டியை ஓட்டி வீடு வந்து சேர இரவு 10 மணி ஆகிவிட்டது.
லதா காரை பார்க் செய்து விட்டு வீட்டு கதவை திறந்ததும், ஒரு மெல்லிய திடகாத்திரமான கருப்பு உருவம் ஈரம் சொட்ட வெள்ளை டவலை மட்டும் அணிந்து கொண்டு வேகமா ஓடி வந்து அவளை கட்டிபிடித்து இரு கைகளாலும் அப்படியே தூக்கி... ஹே...ஹ... ஹே... ஆண்டி.... ஆண்டி... என்று அவளை தூக்கி சுற்றி... சுற்றி... நடந்து உள்ளே வர
லதாவுக்கு ஒரு நொடி அதிர்ச்சி, சற்று நேரத்தில் அது தனது மாமா பையன் அருண் தான் என்று அவன் தன்னை அழைத்த குரலால் அறிந்து, டேய் விடுடா... சுத்தாத... எனக்கு மயக்கம் வர மாதிரி இருக்கு.. டேய் விடுடா... என்று கத்த... அந்த நேரம் அருண் ஊரில் இருந்து அவன் கூடவே கூட்டி வந்த வளர்ப்பு நாய் ஒன்று ஓடி வந்து அவர்கள் மேல் தாவியது.
அவளுக்கு நாய் என்றால் மிகுந்த அச்சம், லதா அவளுடைய இரு கரங்களையும் அருணின் கழுத்தை சுற்றி பிடித்து அவள் கால்களை பயத்தில் தூக்கி உதற... அருண் அவன் நாயை... ஏய் டாமி... ஆண்டி பாவம் பயப்படாராங்க.... நீ வெளியே போ... அது ஒரே தாவு தாவி அருணின் முகத்தில் அருகே லதாவுக்கு மேலே சென்று கொஞ்சி விட்டு வெளியே ஓடியது...
லதா ஓ... என கத்தி துள்ளி கையை உதறி, இடுப்பை தூக்கி நாயை தள்ள, அவள் வழுக்கி கொண்டு கீழே விழும் வேகத்தில் அருணின் இடுப்பை பிடிக்க முயலவும் அவள் கை தவறுதலாக அவன் கட்டியிருந்த டவலை பிடித்து இழுத்து அவனை முழு அம்மணமாக்கியது
அதற்கு ஒரு நொடி முன் அருண் லதாவை கீழே விழாமல் பிடிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் அவளின் தோளில் ஒரு கையை நீட்டி மறு கையை அவளின் இடுப்பை பிடிக்க நீட்ட, ஆனால் அவள் வழுக்கிய வேகத்தில் அவனின் ஒரு கையில் லதாவின் முந்தானை மறு கையில் புடவையின் கொசுவம் மட்டும் சிக்கி லதாவின் புடவை முழுவதும் கழண்டு விட்டது.
அருண் தனது எட்டு இன்ச் கருப்பு சுன்னி தொங்க தொங்க அதிர்ச்சியாக லதாவின் முன்னாடி அம்மணமாய் நின்றான்... (மனதுக்குள், எப்பா என்ன ஒரு மொலை... இன்னமும் பால் வருமா)
லதா தன் இரு கைகளையும் பின்னால் ஊன்றி நெஞ்சை நிமிர்த்தி புடவை இல்லாமல் தன் வனப்பான மொலை ஜாக்கெட்டில் தெரிய, கால்களை மடக்கி பாவடை அவள் முட்டிக்கு சற்று மேல ஏறி கால்வாசி தொடை தெரிய அருணுக்கு ஒரு அடி முன் ஆ... என வாயை திறந்து மூச்சி விட்டு கொண்டு ஆச்சரியமாய் பார்த்தாள்
... (மனதிற்குள், எப்பா என்ன இவனுக்கு மூன்று கால்களா)
ஒரு சில வினாடி இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொண்டு இருந்தார்கள்.
லதாவின் புருஷன் வினோத் ஒரு பத்து அடி தூரத்தில் ஷோபாவில் அமர்ந்து இதை பார்த்து கொண்டு இருந்தான். அவனுக்கு ஓடி சென்று லதாவை தூக்கிவிட தோன்றாமல்.... எதோ ஒரு ஊறல் அவன் பூலின் நுனியை துடிக்க வைத்தது.
இவர்கள் மூவருக்குள்ளும் வெவ்வேறு வகையில் வேதியியல் மாற்றங்கள் நிகழுது....
அடுத்தது என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்தவர்கள் கமெண்ட் செய்து சொல்லவும்...
வினோத்தும் அவன் மனைவி லதாவும் கிளம்பி அவர்களது அலுவலகம் சென்று விட்டனர்.
லதாவின் கார் வேகமாக சென்று அவள் ஆபீஸ் வாசலில் நின்றது, அங்கு இருந்த காவலாளி ஓடி சென்று கார் கதவை திறந்து சல்யூட் அடித்து ஒதுங்கி நின்றான். லதா ஒரு தேவதை போல காரை விட்டு இறங்கி உள்ளே சென்றாள், வெள்ளை நிற புடவையும் அதற்கு ஏற்ற விதமாக முதுகையும், மொத்தத்தையும் மறைக்கும் முழுக்கை ஜாக்கெட்டும் அணிந்து, அலை அலையாய் பறக்கும் அவள் கூந்தலை ஒரு கையில் தள்ளி விட்டு கொண்டு மறு கையால் அவள் காந்த கண்களை மறைத்து வைத்து இருந்த கருப்பு கண்ணாடியை கழட்டிக்கொண்டு அவள் அறையை நோக்கி நடக்க, அங்கு பணியில் இருந்த அத்தனை பேரும் குட் மார்னிங் மேடம் என்பதை, சற்று ஸ்டைலாக தலையை ஆட்டி மார்னிங் என்று சொல்லி அவள் அறையில் நுழைந்து சேரில் அமர்ந்தாள்.
லதா அன்று முழுவதும் வேலையில் பிசி, மதியம் சாப்பிடும் போது கூட அலுவல் சார்ந்த மீட்டிங், ஐரோப்பாவில் உள்ள சில நாடுகளில் இருக்கும் அவள் ஏஜெண்டுகள் அவளை அங்கே வருமானம் பெற அங்கு ஒரு ஆபீஸ் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தனர். அவளுக்கும் அது தொழிலை விரிவுபடுத்த பயன் தரும் என்று தெரியும். ஆனால் அங்கே தன்னால் சமாளிக்கமுடியுமா என்று தயக்கம், அந்த கலாச்சாரத்தில் சென்று வெற்றி பெற என்ன செய்ய வேண்டும் என்று யோசனை,
இப்படி பல்வேறு நடவடிக்கைகள் அன்று இரவு 8 மணி வரை அவளை ஆபீசில் இருக்க வைத்தது.
அப்போது அவள் கைபேசி அலற, லதா அதை எடுத்து, ஹலோ... சொல்லுங்க....
மறுமுனையில் அவள் கணவன் வினோத், ஹே லதா எங்க இருக்க, நான் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்.
லதா, நான் இன்னமும் ஆபிசில் தான் இருக்கிறேன்... இதோ இப்போ தான் கிளம்பறேன்
வினோத், சரி நீ சீக்கிரம் வந்து பாரு... இங்க ஒரு சர்ப்ரைஸ் இருக்கு என்று சொல்லி போனை வைத்தான்
லதா உடனே கிளம்பி காரை எடுத்து வீட்டை நோக்கி செல்ல, அவள் மனது வினோத் என்ன சர்ப்ரைஸ் கொடுக்க போறான் என்று ஆர்வமாக யோசித்துக்கொண்டு சென்றது, அன்று பார்த்து வழக்கத்தை விட அதிக டிராஃபிக் இருந்தது, அவள் சலித்து கொண்டு வண்டியை ஓட்டி வீடு வந்து சேர இரவு 10 மணி ஆகிவிட்டது.
லதா காரை பார்க் செய்து விட்டு வீட்டு கதவை திறந்ததும், ஒரு மெல்லிய திடகாத்திரமான கருப்பு உருவம் ஈரம் சொட்ட வெள்ளை டவலை மட்டும் அணிந்து கொண்டு வேகமா ஓடி வந்து அவளை கட்டிபிடித்து இரு கைகளாலும் அப்படியே தூக்கி... ஹே...ஹ... ஹே... ஆண்டி.... ஆண்டி... என்று அவளை தூக்கி சுற்றி... சுற்றி... நடந்து உள்ளே வர
லதாவுக்கு ஒரு நொடி அதிர்ச்சி, சற்று நேரத்தில் அது தனது மாமா பையன் அருண் தான் என்று அவன் தன்னை அழைத்த குரலால் அறிந்து, டேய் விடுடா... சுத்தாத... எனக்கு மயக்கம் வர மாதிரி இருக்கு.. டேய் விடுடா... என்று கத்த... அந்த நேரம் அருண் ஊரில் இருந்து அவன் கூடவே கூட்டி வந்த வளர்ப்பு நாய் ஒன்று ஓடி வந்து அவர்கள் மேல் தாவியது.
அவளுக்கு நாய் என்றால் மிகுந்த அச்சம், லதா அவளுடைய இரு கரங்களையும் அருணின் கழுத்தை சுற்றி பிடித்து அவள் கால்களை பயத்தில் தூக்கி உதற... அருண் அவன் நாயை... ஏய் டாமி... ஆண்டி பாவம் பயப்படாராங்க.... நீ வெளியே போ... அது ஒரே தாவு தாவி அருணின் முகத்தில் அருகே லதாவுக்கு மேலே சென்று கொஞ்சி விட்டு வெளியே ஓடியது...
லதா ஓ... என கத்தி துள்ளி கையை உதறி, இடுப்பை தூக்கி நாயை தள்ள, அவள் வழுக்கி கொண்டு கீழே விழும் வேகத்தில் அருணின் இடுப்பை பிடிக்க முயலவும் அவள் கை தவறுதலாக அவன் கட்டியிருந்த டவலை பிடித்து இழுத்து அவனை முழு அம்மணமாக்கியது
அதற்கு ஒரு நொடி முன் அருண் லதாவை கீழே விழாமல் பிடிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் அவளின் தோளில் ஒரு கையை நீட்டி மறு கையை அவளின் இடுப்பை பிடிக்க நீட்ட, ஆனால் அவள் வழுக்கிய வேகத்தில் அவனின் ஒரு கையில் லதாவின் முந்தானை மறு கையில் புடவையின் கொசுவம் மட்டும் சிக்கி லதாவின் புடவை முழுவதும் கழண்டு விட்டது.
அருண் தனது எட்டு இன்ச் கருப்பு சுன்னி தொங்க தொங்க அதிர்ச்சியாக லதாவின் முன்னாடி அம்மணமாய் நின்றான்... (மனதுக்குள், எப்பா என்ன ஒரு மொலை... இன்னமும் பால் வருமா)
லதா தன் இரு கைகளையும் பின்னால் ஊன்றி நெஞ்சை நிமிர்த்தி புடவை இல்லாமல் தன் வனப்பான மொலை ஜாக்கெட்டில் தெரிய, கால்களை மடக்கி பாவடை அவள் முட்டிக்கு சற்று மேல ஏறி கால்வாசி தொடை தெரிய அருணுக்கு ஒரு அடி முன் ஆ... என வாயை திறந்து மூச்சி விட்டு கொண்டு ஆச்சரியமாய் பார்த்தாள்
... (மனதிற்குள், எப்பா என்ன இவனுக்கு மூன்று கால்களா)
ஒரு சில வினாடி இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொண்டு இருந்தார்கள்.
லதாவின் புருஷன் வினோத் ஒரு பத்து அடி தூரத்தில் ஷோபாவில் அமர்ந்து இதை பார்த்து கொண்டு இருந்தான். அவனுக்கு ஓடி சென்று லதாவை தூக்கிவிட தோன்றாமல்.... எதோ ஒரு ஊறல் அவன் பூலின் நுனியை துடிக்க வைத்தது.
இவர்கள் மூவருக்குள்ளும் வெவ்வேறு வகையில் வேதியியல் மாற்றங்கள் நிகழுது....
அடுத்தது என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்தவர்கள் கமெண்ட் செய்து சொல்லவும்...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)