[Peterparker69]

அத்தியாயம் 125:

சிவா தூங்கவில்லை. அவன் விடியற்காலை வரை அவளது நிர்வாண அழகை ரசித்துக் கொண்டே, தனது அடுத்தத் தாக்குதலுக்காகக் காத்திருந்தான். மந்தாகினி கண்விழித்துத் தவிப்பதைக் கண்டதும், அவனது காம வெறி மீண்டும் விழித்துக் கொண்டது. அவள் "சிவா... என்ன இது..." என்று பலவீனமாகக் கேட்க முயன்றாள், ஆனால் அவளது குரல் வெளிவரவில்லை. சிவா அவளது வாய் திறக்கும் முன்பே தனது விறைத்த சுன்னி யால் அவளது ஈரமானப் புண்டையை மீண்டும் ஒருமுறை வன்மையாகத் தாக்கினான். நேற்றிரவு கொட்டிய விந்தும், ரத்தமும் இன்னும் அங்கே காய்ந்துப் போகாத ஈரப்பக்கத்தோடு இருந்ததால், சிவாவின் ஆண்மை மிக எளிதாக அவளது ஆழமானக் கருவறை வரை ஊடுருவியது. அந்தத் தலைவலியையும் மீறி, ஒரு மின்னல் போன்ற காம வலி அவளது முதுகெலும்பில் ஏறியது.

அந்த அசுத்தமான விடியலில், மந்தாகினியின் புனிதமானப் பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலாக சிவாவின் முரட்டுத்தனமான இடுப்பு அசைவுகளின் ஒலி மட்டுமே அறையில் எதிரொலித்தது. சிவா அவளது உணர்ச்சிகளை மதிக்கவில்லை; அவளது தலைவலியைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. அவன் அவளது தளர்ந்த மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறைத் தனது வன்மையானக் கைகளால் பிசைந்துச் சிதைத்தான். மந்தாகினி வலியிலும், திகைப்பிலும் மெத்தையில் துடித்தாள். அவளது உடல் இன்னும் மயக்க மருந்தின் பிடியில் இருந்ததால், அவளால் முழுமையாகப் போராட முடியவில்லை. சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறைக்குள் நேற்றிரவு விதைக்கப்பட்ட விந்தை இன்னும் ஆழமாகத் தள்ளியது. இது ஒரு பெண்ணின் சிதைந்த விடியல். அவள் புனிதமாகக் கருதிய அந்த அறை இப்போது ஒரு அசுத்தமானக் காமக் கூடாரமாக மாறியிருந்தது.

சிவாவின் வேகம் விடியற்காலையின் குளிரையும் மீறி அனலாகத் தகித்தது. அவன் தனது இடுப்பை ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடு இயக்கி, மந்தாகினியின் ஆழமானச் சதைகளை மீண்டும் ஒருமுறைச் செதுக்கினான். மந்தாகினி தப்பிக்க வழி இன்றி, அந்தப் படுக்கையிலேயே மீண்டும் ஒருமுறைச் சிவாவிற்கு அடிமையானாள். அவளது தலைவலி இப்போது ஒரு விதக் காமப் போதையாக மாறத் தொடங்கியது. சிவாவின் அசுரத்தனமான ஊடுருவல் அவளது நரம்புகளைத் தூண்டி, அவளை அறியாமலேயே அவளது இடுப்பைச் சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவாக்கச் செய்தது. ஒரு பிராமணப் பெண், விடியற்காலையில் தனது குல வழக்கப்படி நீராடிப் பூசை செய்ய வேண்டிய நேரத்தில், ஒரு அந்நியனின் விந்து படிந்த மேனியோடு அவனது தாகத்திற்குத் தீனியாகிக் கிடந்தாள். நிலவொளி மறைந்து சூரியனின் முதல் கதிர் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தின் மேல் விழுந்தது.