[Peterparker69]

அத்தியாயம் 124:

சிவாவின் விந்துத் திரவம் அவளது கருவறைச் சுவர்களில் ஒரு பிசுபிசுப்பானத் திரையாகப் படர்ந்திருந்தது. அந்தச் சூடான வீரியம் மந்தாகினியின் அடிவயிற்றுக்குள் ஒரு விசித்திரமான வெப்பத்தை உண்டாக்கியது. உணர்வற்ற நிலையில் இருந்தாலும், அவளது உடல் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தை ஒரு வரமாக ஏற்றுக்கொண்டது. சிவாவின் ஒவ்வொரு விந்து அணுவும் ஒரு மாபெரும் ஆக்கிரமிப்பின் அடையாளமாக அவளது கருப்பையைச் செதுக்கியது. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறியத் திரவங்களும் கலந்து மெத்தையைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்திருக்க, சிவாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான விந்துப் பிரவாகம் இப்போது தனது பணியை உறுதி செய்திருந்தது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது ஒரு அந்நியனின் கருவைச் சுமப்பதன் மூலம் சிவாவிற்கு நிரந்தரமாக அடிமையானது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

மந்தாகினியின் கருவறை இப்போது ஒரு போர்க்களத்தின் எஞ்சியச் சிதைவுகளைப் போலத் தெரிந்தது, ஆனால் அங்கே ஒரு புதிய ஆதிக்கம் நிலைபெற்றிருந்தது. சிவாவின் விந்து அவளது அந்தரங்கத்தின் ஆழமான மடிப்புகளுக்குள் புகுந்து, அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதிய சங்கமத்தை உருவாக்கியது. அந்த அசுத்தமான வீரியம் அவளது புனிதமானச் சதைகளை உரசிச் சென்ற போது ஏற்பட்ட அந்த வெப்பம், மந்தாகினியின் ஆத்மாவிலேயே ஒரு கறையாகப் பதிந்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் தந்த அந்த அழுத்தம் இப்போது ஒரு மாபெரும் கருவுறுதலுக்கானத் திறவுகோலாக மாறியது. அவன் தனது ஆண்மையை வெளியே எடுத்த பின்பும், அவளது கருவறை அந்த வீரியத்தை வெளியே விடாமல் வன்மையாக இறுக்கிக்கொண்டது. இது ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பிற்குச் சமர்ப்பிக்கும் உச்சகட்ட உயிரியல் அடிமைத்தனம்.

சிவாவின் கைகள் மீண்டும் ஒருமுறை அவளது இடையைப் பற்றின. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது மென்மையானச் சதையில் ஆழமாக அழுந்தின. மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. அவளது நிர்வாணத் தொடைகள் சிவாவின் கைகளை நோக்கித் தங்களை இன்னும் அகலமாக விரித்தன. இது ஒரு பெண்ணின் முழுமையானச் சமர்ப்பணம்; தனது அந்தரங்கம் ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆண்மையால் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதை அவளது உடல் அணு அணுவாக ரசித்தது. சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பின் சூடு இப்போது உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது. மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து, சிவாவின் முழுமையான உடல் அடிமைத்தனத்தில் கிடந்தாள். விந்தின் அந்தச் சூடானச் சரணாகதி, அவளது ஆத்மாவின் இறுதிச் சமர்ப்பணமாக அமைந்தது. கருவுறுதல் நிகழ்ந்த அந்தத் தருணம், அக்ரஹாரத்து வரலாற்றில் ஒரு அழியாதக் கறையாக மாறியது.