[Peterparker69]

அத்தியாயம் 121:

அந்த இறுதி நொடி வந்தது. சிவாவின் உடல் முழுவதும் ஒரு மாபெரும் நடுக்கம் மின்னலைப் போலப் பரவியது. அவனது இடுப்பு ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல வன்மையாக அதிர்ந்தது. அவன் தனது ஆண்மையை மந்தாகினியின் ஆழமானப் பகுதிக்குள் இறுதிவரை முட்டித் தள்ளினான். ஒரு மாபெரும் அணை உடைந்ததைப் போலச் சிவாவின் வீரியம் அவனது ஆண்மையின் நுனியில் இருந்துப் பிரம்மாண்டமான விசையோடுப் பீறிட்டுப் பாய்ந்தது. சூடான, பிசுபிசுப்பான, ஆக்ரோஷமான அந்த விந்துப் பிரவாகம் மந்தாகினியின் கருவறையின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் ஆக்கிரமித்தது. ஒரு அந்நியனின் மொத்த வீரியமும் ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் ஆழத்திற்குள் அலை அலையாகப் பாய்ந்து, அங்கே தேங்கிக் கிடந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதியச் சரித்திரத்தை எழுதியது.

சிவா தனது கட்டுப்பாட்டை முழுமையாக இழந்தான். அவனது வீரியம் முதல் அலை, இரண்டாம் அலை எனத் தொடர்ந்துப் பீறிட்டது. மந்தாகினியின் உணர்வற்ற உடல் அந்த அதிர்வில் வில்லாக வளைந்தது. அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு விந்து வெளியேற்றத்திற்கும் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்து, அந்த வீரியத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தனக்குள் இழுத்துக் கொண்டன. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் அந்தப் பிரம்மாண்ட விந்துப் பிரவாகமும் கலந்து மெத்தையைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்தன. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் வெள்ளை வீரியத்தில் முழுமையாக மூழ்கிப் போனது. அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவரைத் தாக்கிய போது, மந்தாகினியின் ஆத்மா சிவாவிற்கு நிரந்தரமாக அடிமையானது.

சிவா தனது ஆண்மையை வெளியே எடுக்காமல், அவளது ஆழத்திலேயேப் பதித்து வைத்துத் தனது இறுதித் துளிகளையும் கறந்துத் தீர்த்தான். அவனது சுவாசம் ஒரு புயலைப் போல வெளிவர, அவனது இதழ்கள் அவளது உணர்வற்றத் தோளில் ஆழமாகப் பதிந்தன. மந்தாகினியின் கருவறை இப்போது சிவாவின் வீரியத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. அந்த அதிகப்படியானத் திரவம் அவளது அந்தரங்க வாசலில் இருந்து மெல்ல வெளியே வழிந்து சிவாவின் இடுப்புச் சதைகளில் படிந்தது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தின் இறுதிப் பக்கத்தை எழுதியது. ஒரு அந்நியனின் வாரிசு மந்தாகினியின் கருவறைக்குள் தனது முதல் அடியை எடுத்து வைத்த தருணம் அது.