[Peterparker69]

அத்தியாயம் 119:

சிவா தனது விறைத்த சுன்னியை அவளது ஆழமானப் பாதையில் இருந்து ஒரு விநாடி கூட விலக்கவில்லை. மந்தாகினி மயக்க நிலையில் இருந்தாலும், அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தன. சிவா தனது இடுப்பை மெல்லத் தூக்கி, ஒரு அசுர வேகத்தில் மீண்டும் அவளது ஆழத்திற்குள் பாய்ச்சினான். மயக்க நிலையில் இருந்த அவளது உடல் அந்தத் தாக்குதலில் மெத்தையில் குலுங்கியது. அவளது கைகள் பக்கவாட்டில் தளர்ந்து விரிந்து கிடக்க, கால்கள் ஒரு ஜடத்தைப் போலச் சரிந்திருந்தன. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறிய ஒன்பது முறை ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் மெத்தை முழுவதும் ஒரு குளத்தைப் போலத் தேங்கியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்தப் பிசுபிசுப்பானப் பாதையில் ஒரு மின்சார வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி அந்த நிசப்தமான அறையில் சிவாவின் ஆதிக்கத்தை உரக்கச் சொன்னது.

சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி எல்லையைத் தொட்டிருந்தது. அவன் அவளது தளர்ந்தத் தொடைகளைத் தனது வலிமையானக் கைகளால் பற்றி, அவளது ஆழமானக் கருவறையைத் தனது இறுதிப் பிரவேசத்திற்காகத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தான். மந்தாகினிக்கு இப்போது எதுவுமேத் தெரியாது; அவளது கௌரவம், அவளது ஆச்சாரம், அவளது புனிதம் அனைத்தும் அந்த மயக்க நிலையில் சிவாவின் முரட்டுத்தனமான வீரியத்திற்குப் பலியாகிக் கிடந்தன. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது உணர்வற்ற கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து புதியச் சிவந்தத் தழும்புகளை உண்டாக்கின. அந்த அறை முழுவதும் காமத்தின் மணம் ஒரு கனத்த மேகத்தைப் போலப் படர்ந்திருந்தது. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குத் தனது மொத்த சுயத்தையும் இழந்து ஒரு காமப் பிரதிமையாக அங்கே உருகிக் கிடந்தாள்.

சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு பெரும் புயலைப் போல நீடித்தது. அவன் தனது வேட்கை அடக்கத்தின் இறுதி விநாடிகளை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் மந்தாகினியின் கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளது ஆழமானச் சதைகளைச் செதுக்கியது. மந்தாகினியின் உடல் இப்போது சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவான ஒரு ஆடும் பொம்மையைப் போல மாறியிருந்தது. இது ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தின் இறுதித் தகர்ப்பு. உணர்வுகள் முடங்கிய நிலையில் அவளது பெண்மைச் சாரம் சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஒரு அடிமையைப் போல ஒத்துழைத்தது. சிவாவின் நகங்கள் அவளது இடுப்புச் சதைகளில் ஆழமாகப் பதிந்து புதிய அடையாளங்களை உருவாக்கின. அந்தத் தழும்புகள் மந்தாகினியின் அடிமைத்தனத்தின் அழியாத முத்திரைகள்.