[Peterparker69]

அத்தியாயம் 112:

சிவாவின் விறைத்த சுன்னி இப்போது மந்தாகினியின் ரத்தம் மற்றும் எண்ணற்ற முறை வெளியேறியத் திரவங்களின் சங்கமத்தில் ஒரு மின்னலைப் போலச் செயல்பட்டது. அவளது அந்தரங்கப் பாதை இப்போது சிவாவின் வீரியத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் ஆழமாக ஊடுருவும் போதும், மந்தாகினியின் உடல் மெத்தையில் இருந்துச் சில அங்குலங்கள் மேலேத் தூக்கி எறியப்பட்டது. அந்தத் தாளகதி மாறாதத் தாக்குதலில், ஏற்கனவேச் சிதைந்திருந்த அவளது கருவறையின் வாசல் சிவாவின் ஆதிக்கத்திற்கு முழுமையாக வழிவிட்டது. ரத்தமும் காமத் திரவமும் கலந்து எழுப்பிய அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி, மந்தாகினியின் கெஞ்சலோடுச் சேர்ந்து ஒரு விசித்திரமானக் காம இசையை அறை முழுவதும் நிரப்பியது.

சிவா அவளது கால்களைத் தனது தோள்களில் இன்னும் ஆழமாகப் பூட்டிக்கொண்டான். இந்த நிலையில், புவிஈர்ப்பு விசையும் சிவாவின் தசை வலிமையும் இணைந்து மந்தாகினியின் ஆழமானச் சதைகளைச் செதுக்கின. "சிவா... தயவுசெய்து..." என்று அவள் மீண்டும் முணுமுணுத்த போது, சிவா தனது முகத்தை அவளது முகத்தோடு அழுத்தி, அவளது மூச்சைத் தனது சுவாசத்தால் திருடினான். அவளது கெஞ்சல் அவனது நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தது. அவன் தனது இடுப்பை ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல முன்னும் பின்னும் உந்தித் தள்ளினான். நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது ஒரு வெடிக்கக் காத்திருக்கும் எரிமலையைப் போல அவனது ஆண்மையை ஒரு இரும்புத் தடியாக மாற்றியிருந்தது.

மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் அதீத எல்லையில் நின்று தள்ளாடினாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தன. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து புதியச் சிவந்தத் தடங்களை உண்டாக்கின. அந்தத் தடங்கள் ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குப் பலியானதன் அழியாத முத்திரைகள். சிவாவின் வேகம் இப்போது ஒரு புயலைப் போல மாறியிருந்தது. அவன் தனது முழு உடல் பலத்தையும் பயன்படுத்தி அவளது ஆழத்தைத் தகர்த்தான். மந்தாகினிக்குத் தனது ஆத்மா உடலை விட்டுப் பிரிவது போன்ற ஒரு பரவசம் ஏற்பட்டது. அவளது கெஞ்சல் இப்போது மெல்ல மெல்ல ஒரு நீண்ட முனகலாக மாறியது.