Adultery ಹಳ್ಳಿಯ ಕಂಡಿರದ ಜೀವನ : part 1

[Suman49]

ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಸರು ಹಸಿರುಹಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣ   ಯಾವಾಗಲೂ ಹರ್ಸಿರಾಗಿ ಆಹ್ಲಾದಕರ  ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ 39 ವರ್ಷದ ಸಾವಿತ್ರಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವಿಧವೆ. ಆಕೆಯ ಜೀವನ ಬಹಳ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು  ಆಕೆಯ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ 23 ವರ್ಷದ ಚುರುಕು ಹುಡುಗಿ ಕಾವ್ಯ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಳು. ಕಾವ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದ, ಕಾಲೇಜು ಮೇಟಿಲ್ಲಲ ಇನ್ನು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುತು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಚುರುಕಿರದಿದ್ದರು ಉಳಿದ ವಿಶಗಲ್ಲಿ ತುಂಬಾನೇ ಮುಂದಿಡಲು   ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿ.

ವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದರೂ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಗಾಢವಾದ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಸಮನ್ಯ್ವಗಿತು 

ಒಂದು ದಿನ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಸಮಯ. ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಶೌಚಾಲಯಗಳು  ಇಲ್ಲ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಇಬ್ಬರು  ಚೊಂಬನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು 

ಇಬ್ಬರೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ ದೂರದ ಕಬ್ಬಿಣ ಗದ್ದೆಯ  ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ಕತ್ತಲೆ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು, ದೂರದಲ್ಲಿ ನರಿಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾವ್ಯ ಹೆದರಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯವರ ಕೈಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.

ಸಾವಿತ್ರಿ: ಹೆದರಬೇಡ ಕಾವ್ಯ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದೀನಲ್ಲ. ಈ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು nanage ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ರೂಢಿ.

 ಕಾವ್ಯ: ಅಲ್ಲಕ್ಕ, ಈ ಹಾವಿನ ಭಯ ಜಾಸ್ತಿ. ಈ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತೋ ಏನೋ.

  ಸಾವಿತ್ರಿ: ಅದಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳೋದು, ಒಬ್ಬರೇ ಹೋಗಬೇಡಿ ಅಂತ. 

ಇಬ್ಬರೂ  ಗದ್ದೆಯ ವಂದು ಜಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಂತರು 

ಇತರ ಕೆಲವು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

 ಕಾವ್ಯ  ಸಾವಿತ್ರಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಹೊಟ್ಟೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತಿದ್ದರು 

ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತೇ ಇಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಆತಂಕವನ್ನು ಸಾವಿತ್ರಿಯವರ ಬಳಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಳು. ಅಕ್ಕ, ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ತೊಂದರೆ ಇರಬಾರದು ಅಲ್ವಾ? ಎಂದಳು. ಸಾವಿತ್ರಿ ನಕ್ಕು, ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಕಾವ್ಯ, ಈಗೆಲ್ಲ ಬಹಳಷ್ಟು  ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಶಾಉಚದ ವೆವಸ್ಥೆ  ಬರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಹಿಸಿಕೋ ಎಂದಳು 

ಹೊಟ್ಟೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಕತ್ತಲ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆಯತ್ತ ಹೊರಟರು

ಕಾವ್ಯ:  ಅಕ್ಕ ಒಂದು ವಿಷಯ ಕೇಳಲೇ? ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ವಾ?

ಸಾವಿತ್ರಿ : ಕೇಳಮ್ಮ  ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಏನಿದೆ?

ಕಾವ್ಯ: ಅಲ್ಲಕ್ಕಾ ನಿಮಗೆ ಈಗ 39 ವರ್ಷ. ಅಣ್ಣ ತೀರಿಹೋಗಿ ಎಂಟು ವರ್ಷ ಆಯ್ತು. ನೀವು ಮತ್ತೆ ಮದುವೆ ಕೂಡ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ  ದೈಹಿಕ ಬಯಕೆಗಳು  ಆಗಲ್ವಾ? ಕಷ್ಟ ಆಗಲ್ವಾ? ಎಂದು ಮುಜುಗರದಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದಳು.

ಸಾವಿತ್ರಿ: ವಂದು  ಕ್ಷಣ ಮೌನವಾದಳು . ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು  ನೋಡು ಕಾವ್ಯ, ನಾನೂ ಮನುಷ್ಯನೇ ಅಲ್ವಾ? ದೇಹ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಇರೋದು ಸಹಜ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸು ಹತೋಟಿ ತಪ್ಪುವುದುಂಟು, ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುವುದುಂಟು. ಆದರೆ ಈ ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಜನರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹೂತುಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯ: ಅಂದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಆ ತರಹದ ಫೀಲಿಂಗ್ಸ್ ಬಂದಾಗ ಏನು ಮಾಡ್ತಿಯಾ ?

ಸಾವಿತ್ರಿ: ಆಗ ನಾನು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಇರಬೇಕು ಕಾವ್ಯ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಬದುಕುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸುವವರು ಇದ್ದರೆ ಆ ಒಂಟಿತನ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾವಿತ್ರಿ: ತುಂಟತನದಿಂದ ಇಷ್ಟು ಕಾಳಜಿ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಕಾವ್ಯ 

ಕಾವ್ಯ: ಸಾರಿ  ಅಕ್ಕ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕೇಳಿದೆ

ಸಾವಿತ್ರಿ: ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಕಾವ್ಯ, ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಯಾರ ಹತ್ತಿರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಗುರವಾಯಿತು, 

ಹೊಲದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಬುಲೆಟ್ ಬೈಕ್ ಬಂದು ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತು. ಅದು ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಮೀನ್ದಾರರ ಮಗ ಅರುಣ್ 

ಅರುಣ್ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿ ನಕ್ಕನು. ಏನಕ್ಕಾ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ರಿ? ಎಂದು ಸಾವಿತ್ರಿಯವರನ್ನು ಕೇಳಿದವನೇ, ಕಾವ್ಯಳ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದನು 

ಸಾವಿತ್ರಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅರುಣ್ ಕಾವ್ಯಳ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಏನು ಕಾವ್ಯ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಚಳಿ ಇದೆಯಲ್ಲ? ಏನಾದರೂ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ ಹೇಗೆ? ಎಂದು ದ್ವಂದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದನು 

ಕಾವ್ಯ ನಾಚಿದಳು 

ಕಾವ್ಯಳ  ಕೈಯನ್ನು ಸವರುತ್ತಾಹುಷಾರಾಗಿ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬೈಕ್ ಏರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟು ಹೋದನು.

ಅವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ  ನೋಡಿದಳು

ಸಾವಿತ್ರಿ:  ಅವನ ಜೊತೆ ನಿನಗೇನು ಸಂಬಂಧ? ಅವನು ನಿನನ್ನು  ಮದುವೆಯಾಗ್ತಾನಾ   ಬರಿ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಆಸ್ಥೆ ನೀನು ಅವನಿಗೆ  ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ನುಡಿದಳು 

ಕಾವ್ಯ : ಆ ಯೋ ಅಕ್ಕ ಅವನೆಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗ್ತಾನೆ? ನನಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯೇನಿಲ್ಲ, ಇದು ನಂಗು ಬರಿ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಅಷ್ಟೇ.

ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಆಕೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೇಳಿದರು, ಹಾಗಾದರೆನೀನು ಅವನ ಜೊತೆ ಮಲಗಿದ್ದೀಯಾ

ಕಾವ್ಯ: ಹೌದು ಅಕ್ಕ, ಅವನ ಫಾರ್ಮ್‌ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲಿ (ತೋಟದ ಮನೆ) ನಾವು ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಜೊತೆಗಿದ್ವಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ? ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಕಾಮನ್. 

ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ಅಕ್ಕ, ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಎಷ್ಟೋ ಹುಡುಗಿಯರು ಅವನ ಜೊತೆ ಇದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಂಗಸರು ಕೂಡ ಅವನ ಜೊತೆ ಅಫೇರ್ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಗೊತ್ತಾ?

ಸಾವಿತ್ರಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಂಗಾಗಿ   ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು. ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಹಿಂದೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ವಿಷಯಗಳಿವೆಯೇ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು.

ಕಾವ್ಯ: ಹೌದು ಅಕ್ಕ, ಸುಮ್ಮನೆ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಪತಿವ್ರತೆಯರಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಳಗಡೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಸೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಜೀವನ ಇರೋದೇ ಅನುಭವಿಸೋಕೆ ಅಲ್ವಾ?

ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು

ಸಾವಿತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಇಡೀ ಮನೆ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಕಾವ್ಯ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅರುಣ್‌ನ ಚೇಷ್ಟೆಯ ನೋಟ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು ಇಂದು ಕಾವ್ಯಳ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜಾಗೃತಗೊಂಡಿದ್ದವು.

ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದ ಸಾವಿತ್ರಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.

ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಆಕರ್ಷಣೆ ಆಯಿತು 

 39  ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾದರೂ, ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನ ಶುದ್ಧ ವಾತಾವರ ಡಿಂಡಿಗಿ ಅವಳ  ದೇಹ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು 

ತನ್ನ ಬಿಗಿಯಾದ ಮೊಲೆ ಮತ್ತು  ಆಕಾಶಕ ಸೊಂಟವನ್ನು ನೋಡಿ ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡಳು 

ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ  ಗಂಡನ ನೆನಪಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂದವು.

ಛೀ, ನಾನೇನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ಗಂಡ ತೀರಿಹೋಗಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಈ ಬಯಕೆಗಳೇ? ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಹೀಯಾಳಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾವ್ಯಳ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದವು.ವಿಧವೆಯಾಗಿ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಅನಿಸಿತು ಒಂದು ಕಡೆ ದೈಹಿಕ ಹಸಿವು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು. ಈ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಅವಳಿಗೆ ಹಸಿವಿನ ಅರಿವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಇದ್ದರು , ಅವಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ದೀಪವನ್ನು ಆರಿಸಿ, ತನ್ನ  ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು. ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು 

ಪರಿಸ್ಥಿತಿ  ನೆನೆದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ, ಊಟ ಮಾಡದೆಯೇ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಬಯಕೆಗಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ  ಗಂಡನ ನೆನಪುಗಳ ನಡುವೆ ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು 

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ ಸಮಯ 6:30. ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಬಗೆಯ ತಳಮಳವಿತ್ತು. 

ಚೊಂಬು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಕಾವ್ಯಗೆ ಕರೆದಳು

ಕಾವ್ಯಳ ಅಮ್ಮ ಬಂದು : ಸಾವಿತ್ರಿ. ಕಾವ್ಯ ಆಗಲೇ ಎದ್ದು ಹೋದಳು. ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಆಗಿತ್ತಂತೆ, ಹೊಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು. ನೀನು ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿದ್ದೀಯಾ ಅಂತ ನಿನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬಳೇ ಹೊರಟು ಹೋದಳು, ಎಂದರು.

ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋದಳಾ? ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಅರುಣ್ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕನ ಅಂತ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತ ತಾನು ಹೊರಟಳು 

ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾವ್ಯಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆಯೋ ಅಥವಾ ಅರುಣ್ ಜೊತೆ ಏನಾದರೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೋ?ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಆ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು 

ಮುಂದು ವರೆಯುತ್ತೆ ...