04-01-2026, 01:34 PM
அத்தியாயம் 101:
சிவா தனது முழங்கால்களை அவளது தோள்களுக்கு அடியில் கொடுத்து அவளை இன்னும் உயரமாகத் தூக்கினான். இப்போது மந்தாகினியின் ஆழமானப் புண்டை வாசல், இதுவரை கண்டிராத ஒரு அகலமானக் கோணத்தில் சிவாவிற்குத் தன்னைத் தாரை வார்த்திருந்தது. சிவா தனது இடுப்பை வன்மையாக முன்னோக்கி உந்தினான். அந்த வழவழப்பானப் பாதையில் அவனது ஆண்மை ஒரு இரும்புத் தடியைப் போல ஆழமாக ஊடுருவியது. ரத்தமும், ஆறு முறை வெளியேறிய திரவங்களும் கலந்து அந்தப் பாதையை ஒரு ஈரமானப் பள்ளமாக மாற்றியிருக்க, சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவரை ஒரு ஈட்டியைப் போலத் தாக்கியது. மந்தாகினி அந்த விசித்திரமான நிலையில் மூச்சிரைத்தாள்; அவளது உடல் எவ்விதத் தற்காப்புமின்றிச் சிவாவின் வீரியத்திற்கு முன்னால் திறந்துகிடந்தது.
சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடுத் தொடர்ந்தது. அவன் தனது கைகளால் அவளது பாதங்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு, தனது இடுப்பை ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல இயக்கினான். ஒவ்வொரு முறை அவனது ஆண்மை முழுமையாக உள்ளே புகும் போதும், மந்தாகினியின் இடுப்பு எலும்புகள் சிவாவின் அடிவயிற்றோடு மோதி ஒரு பலமான ஒலியை எழுப்பின. அந்த ஒலி, ஏற்கனவே பலமுறை சிதைக்கப்பட்ட அவளது புனிதத்தின் இறுதிச் சாட்சியமாக அந்த அறையின் சுவர்களில் எதிரொலித்தது. நிலவொளி அந்த வளைந்த மேனியை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் அவனது ஆண்மையை இன்னும் தடிமனாக மாற்றியிருந்தது. அவன் தனது விந்தை அடக்கி வைத்திருந்த அந்தப் பாரம், அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலையும் ஒரு மாபெரும் மோதலாக மாற்றியது.
மந்தாகினி இப்போது ஒரு முழுமையானப் பரவசத்தில் இருந்தாள். அவளது கால்கள் தலைக்கு மேலே மடிக்கப்பட்டிருந்த அந்த நிலையில், சிவாவின் ஆண்மையின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் அவளது அந்தரங்கம் அணு அணுவாக உணர்ந்தது. அந்தப் பிரவேசம் அவளது கருவறையின் இதுவரை தீண்டப்படாதப் பகுதிகளைத் தீண்டிச் சென்றது. சிவா தனது வேகத்தைக் கூட்டினான். அவனது முரட்டுத்தனமான மார்பு அவளது அடிவயிற்றில் மோதித் தெறித்தது. மந்தாகினி இன்பத்தின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது இதழ்கள் ஒரு பெயரற்ற முனகலை வெளியிட்டன. அக்ரஹாரத்தின் ஆச்சாரமானப் பெண்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ஒரு விசித்திரமானக் கோலத்தில் சிதைக்கப்பட்டு, ஒரு புதியப் பிறவியை எடுத்துக் கொண்டிருந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது மேனியில் ஒரு புதிய அடிமைச் சாசனத்தை எழுதியது.
அந்த நள்ளிரவு மழை இன்னும் பலமாகப் பெய்யத் தொடங்கியது, சிவாவின் வேட்டையை மறைக்க அது ஒரு திரையாக அமைந்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது ஒரு தவத்தைப் போல இருந்தது; தனது விந்தை வெளியேற்றாமல் அவன் காமத்தின் உச்சத்தைப் பருகினான். மந்தாகினி தனது பலத்தை இழந்து சிவாவின் கைகளில் சாய்ந்து கொண்டாள். அவளது முழுமையான நிர்வாணம் இப்போது சிவாவின் காமப் பசிக்குத் தீனியாக மாறியிருந்தது. அந்த இரவு, அவர்களின் காமப் புராணத்தின் ஒரு முக்கியமான அத்தியாயமாக எழுதப்பட்டது. சிவாவின் வன்மையானக் கைகள் அவளது கால்களின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும், ஒவ்வொரு வளைவையும் அணு அணுவாகத் துய்த்து முடித்தது. இனி எஞ்சியிருப்பது அந்த விறைத்தச் சுன்னியின் இறுதித் தகர்ப்பும், அவளது ஆழத்தில் அந்தப் பெரும் வீரியத்தை விந்து மழையாகக் கொட்டித் தீர்ப்பது மட்டுமே.
சிவா மெல்லத் தனது முகத்தை அவளது முகத்திலிருந்து விலக்கினான். அவனது இதழ்கள் அவளது ரத்தத்தாலும் எச்சிலாலும் நனைந்து சிவப்பாகத் தெரிந்தன. அவன் அவளது செருகியக் கண்களைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வையில் "நீ இப்போது என்னுடையவள்" என்ற மமதை இருந்தது. மந்தாகினி மெல்லத் தனது கரங்களால் சிவாவின் முகத்தை ஏந்தி, அவனது ஆக்கிரமிப்பைத் தனது ஆத்மாவால் ஆசீர்வதித்தாள். அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் விந்துவிலும், அவளது கன்னிமையின் ரத்தத்திலும் நனைந்து, ஒரு புதியக் காமப் பிறவியாக உருவெடுத்தது. கால்களைத் தூக்கித் தலைக்கு மேல் வைத்த அந்தத் தருணம், அவளது அடிமைத்தனத்தின் அதிகாரப்பூர்வமானத் தொடக்கமாக அமைந்தது.
சிவா தனது முழங்கால்களை அவளது தோள்களுக்கு அடியில் கொடுத்து அவளை இன்னும் உயரமாகத் தூக்கினான். இப்போது மந்தாகினியின் ஆழமானப் புண்டை வாசல், இதுவரை கண்டிராத ஒரு அகலமானக் கோணத்தில் சிவாவிற்குத் தன்னைத் தாரை வார்த்திருந்தது. சிவா தனது இடுப்பை வன்மையாக முன்னோக்கி உந்தினான். அந்த வழவழப்பானப் பாதையில் அவனது ஆண்மை ஒரு இரும்புத் தடியைப் போல ஆழமாக ஊடுருவியது. ரத்தமும், ஆறு முறை வெளியேறிய திரவங்களும் கலந்து அந்தப் பாதையை ஒரு ஈரமானப் பள்ளமாக மாற்றியிருக்க, சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவரை ஒரு ஈட்டியைப் போலத் தாக்கியது. மந்தாகினி அந்த விசித்திரமான நிலையில் மூச்சிரைத்தாள்; அவளது உடல் எவ்விதத் தற்காப்புமின்றிச் சிவாவின் வீரியத்திற்கு முன்னால் திறந்துகிடந்தது.
சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடுத் தொடர்ந்தது. அவன் தனது கைகளால் அவளது பாதங்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு, தனது இடுப்பை ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல இயக்கினான். ஒவ்வொரு முறை அவனது ஆண்மை முழுமையாக உள்ளே புகும் போதும், மந்தாகினியின் இடுப்பு எலும்புகள் சிவாவின் அடிவயிற்றோடு மோதி ஒரு பலமான ஒலியை எழுப்பின. அந்த ஒலி, ஏற்கனவே பலமுறை சிதைக்கப்பட்ட அவளது புனிதத்தின் இறுதிச் சாட்சியமாக அந்த அறையின் சுவர்களில் எதிரொலித்தது. நிலவொளி அந்த வளைந்த மேனியை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் அவனது ஆண்மையை இன்னும் தடிமனாக மாற்றியிருந்தது. அவன் தனது விந்தை அடக்கி வைத்திருந்த அந்தப் பாரம், அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலையும் ஒரு மாபெரும் மோதலாக மாற்றியது.
மந்தாகினி இப்போது ஒரு முழுமையானப் பரவசத்தில் இருந்தாள். அவளது கால்கள் தலைக்கு மேலே மடிக்கப்பட்டிருந்த அந்த நிலையில், சிவாவின் ஆண்மையின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் அவளது அந்தரங்கம் அணு அணுவாக உணர்ந்தது. அந்தப் பிரவேசம் அவளது கருவறையின் இதுவரை தீண்டப்படாதப் பகுதிகளைத் தீண்டிச் சென்றது. சிவா தனது வேகத்தைக் கூட்டினான். அவனது முரட்டுத்தனமான மார்பு அவளது அடிவயிற்றில் மோதித் தெறித்தது. மந்தாகினி இன்பத்தின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது இதழ்கள் ஒரு பெயரற்ற முனகலை வெளியிட்டன. அக்ரஹாரத்தின் ஆச்சாரமானப் பெண்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ஒரு விசித்திரமானக் கோலத்தில் சிதைக்கப்பட்டு, ஒரு புதியப் பிறவியை எடுத்துக் கொண்டிருந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது மேனியில் ஒரு புதிய அடிமைச் சாசனத்தை எழுதியது.
அந்த நள்ளிரவு மழை இன்னும் பலமாகப் பெய்யத் தொடங்கியது, சிவாவின் வேட்டையை மறைக்க அது ஒரு திரையாக அமைந்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது ஒரு தவத்தைப் போல இருந்தது; தனது விந்தை வெளியேற்றாமல் அவன் காமத்தின் உச்சத்தைப் பருகினான். மந்தாகினி தனது பலத்தை இழந்து சிவாவின் கைகளில் சாய்ந்து கொண்டாள். அவளது முழுமையான நிர்வாணம் இப்போது சிவாவின் காமப் பசிக்குத் தீனியாக மாறியிருந்தது. அந்த இரவு, அவர்களின் காமப் புராணத்தின் ஒரு முக்கியமான அத்தியாயமாக எழுதப்பட்டது. சிவாவின் வன்மையானக் கைகள் அவளது கால்களின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும், ஒவ்வொரு வளைவையும் அணு அணுவாகத் துய்த்து முடித்தது. இனி எஞ்சியிருப்பது அந்த விறைத்தச் சுன்னியின் இறுதித் தகர்ப்பும், அவளது ஆழத்தில் அந்தப் பெரும் வீரியத்தை விந்து மழையாகக் கொட்டித் தீர்ப்பது மட்டுமே.
சிவா மெல்லத் தனது முகத்தை அவளது முகத்திலிருந்து விலக்கினான். அவனது இதழ்கள் அவளது ரத்தத்தாலும் எச்சிலாலும் நனைந்து சிவப்பாகத் தெரிந்தன. அவன் அவளது செருகியக் கண்களைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வையில் "நீ இப்போது என்னுடையவள்" என்ற மமதை இருந்தது. மந்தாகினி மெல்லத் தனது கரங்களால் சிவாவின் முகத்தை ஏந்தி, அவனது ஆக்கிரமிப்பைத் தனது ஆத்மாவால் ஆசீர்வதித்தாள். அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் விந்துவிலும், அவளது கன்னிமையின் ரத்தத்திலும் நனைந்து, ஒரு புதியக் காமப் பிறவியாக உருவெடுத்தது. கால்களைத் தூக்கித் தலைக்கு மேல் வைத்த அந்தத் தருணம், அவளது அடிமைத்தனத்தின் அதிகாரப்பூர்வமானத் தொடக்கமாக அமைந்தது.