04-01-2026, 01:22 PM
<<<
భరత్ బ్యాడ్మింటన్ టోర్నమెంట్ నడుస్తున్నప్పుడు, మ్యాచ్ కి రమ్మన్న రోజు, ఉదయం గౌతమ్ గీతకి కాల్ చేసి శివ కరీంనగర్ లో కొత్తగా కడుతున్న ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ బిల్డింగ్ కి వెళ్లిరమ్మని, ఒకవేళ నచ్చితే వచ్చే సంవత్సరం నుండి గీత అక్కడ టీచర్ గా చెయ్యొచ్చని చెప్పాడు. దానికి ముందు శివ పేరు వినగానే వద్దనుకున్నాగాని గౌతమ్ నచ్చచెప్పడంతో తప్పక కరీంనగర్ వెళ్లింది.
హైదరాబాద్ టు కరీంనగర్ రహదారిలో, మూడు ఎకరాల స్థలానికి చుట్టూరా గోడ. అక్కడికి చేరుకునే ముందు ఒక sign board ఉంది, “Turn left to EEI” అని. sign బోర్డు చూపించిన CC రోడ్డులోకి మలిపి గోడ పక్కనే ప్రయాణిస్తూ ఉంది. అలా ప్రయాణించాక, ఒక banner “Elite Education Institution - college is a playground of thoughts.” అని.
కానీ అక్కడ గేట్ లేదు. రోడ్డు కుడికి మలిగింది. అలాగే గీత కార్ తిప్పి ఇంకొంత ముందుకు పోతే అప్పుడొచ్చింది ఇన్స్టిట్యూషన్ గేటు.
![[Image: bhvRG.png]](https://s12.gifyu.com/images/bhvRG.png)
గేటు ముందు కార్ ఆపి హార్న్ కొట్టగా, అక్కడ నిల్చున్న వాచ్మాన్ దగ్గరికొచ్చి, “ పర్సనల్ వెహికల్ లోపలికి నాట్ అలౌడ్ మేడమ్” అని చెప్పాడు.
తల బయట పెట్టి చూస్తే క్యాంపస్ బిల్డింగ్ అక్కడెక్కడో కనుచూపుమేర కానవస్తుంది.
గీత: అంత దూరం ఉంది, ఇక్కడే పార్క్ చేయడం ఏంటి?
“ కన్స్ట్రక్షన్ మెషిన్, మెటీరియల్ లోడింగ్ తప్పితే మిగతా పర్సనల్ వెహికల్ ఏదైనా గేటు బయటే పార్క్ చెయ్యాలి అండి. శివ సార్ రూల్ అది. “
చిరాకుగా, గీత: ఓహో ఆయన మాత్రం అక్కడిదాకా వెళ్తాడా?
“ లేదు లేదు… ఆయన వేరే వాళ్ళ కార్లో వచ్చారు. ఆ కార్ కూడా ఇక్కడే పార్క్ చేసారు….” అంటూ అక్కడ ఎడమ సిగ్గు షెడ్డు కింద టొయోటా ఫార్చ్యూనర్ చూపించాడు.
మౌనంగా నేరుగా కార్ అదే షెడ్ కింద ఆపి దిగి, చీరకొంగు నిండుగా సర్దుకుని కార్ దిగి లాక్ చేసి నడిచింది.
“ దీనికోసం అక్కడి నుంచి కరీంనగర్ రావడం. చ…” అని గులుక్కుంటూ పదకొండు గంటలా ఎండలో నడుస్తూ బిల్డింగ్ దాకా వెళ్ళింది.
అక్కడ శివ ఒక సూట్ ఏసుకున్న పెద్దమనిషితో మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు. నల్లరంగు పోలో టిషర్టు, హాఫ్ హ్యాండ్స్ అతడి బైసెప్స్ ని అతుక్కుంటూ, క్యాజువల్ గా ఉండి, డిగ్రీ కాలేజ్ కుర్రాడిలా కనిపించాడు గీతకి.
అటు పక్క బిల్డింగ్ గోడలకు అల్యూమినియం కిటికీలు ఫిక్స్ చేస్తూ పనిముట్ల చప్పుడు. బిల్డింగ్ వెనక నుంచి సలాకలు కటింగ్ చేస్తున్నట్టు కూడా వినిపిస్తుంది.
అటు చూడకుండా చేతి గడియారం చూసుకొని బిల్డింగ్ ఎంట్రన్స్ లోపల సోఫాలో కూర్చుంది.
గీత ఎక్కువగా ద్వేషించే నిజం, శివ చాలా అందంగా ఉండడం.
అందంగా అంటే అన్ని విధాలుగా. అతనొక శాస్త్రవేత్త, రోబోటిక్స్ మరియూ మానవశాస్త్రం (ఆంథ్రపోలజీ), రెండింటిలో మాస్టర్స్ చేసి, మానవశాస్త్రంలో Ph.D చేసి ఒక ఫిలాసఫర్గా నిలిచిన వ్యక్తి. ముఖ్యంగా పురాజీవన మానవశాస్త్రానికి సంబంధించి ఒక పుస్తకం రచన చేసి తద్వారా అవార్డు కూడా పొందాడు.
లోకం దృష్టిలో ఒక మంచి నైపుణ్యమైన శాస్త్రవేత్తగా ఉన్నా, మరో కోణం, తానొక డ్రగ్స్ స్కామ్ చేసిన మోస్ట్ వాంటెడ్ ఫ్రాడ్ క్రిమినల్. దాదాపు 250 కోట్లు వెనకేసాడు. దీనిలో భాగస్వామ్యంగా ఉన్నవాళ్లలో ప్రస్తుతం నలుగురు మాత్రమే బ్రతికున్నారు. జిల్లా కలెక్టర్ సాయినాథ్, ఒక మినిస్టర్, గంగా అనే స్నేహితురాలు మరియు గౌతమ్.
(దీని గురించి తెలుసుకోవాలంటే ప్రేమ గాట్లు కథ చదవండి.)
ఆ ఫ్రాడ్ డబ్బులో తనకొచ్చిన వాటాతో నకిలీ ఫండింగ్ ఆర్గనైజేషన్స్ పెట్టి చారిటీ ఫండింగ్ గా హవాలా చేసి ఇప్పుడు అదే డబ్బుతో ఈ అత్యాధునికమైన సౌకర్యాలతో ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ స్థాపిస్తున్నాడు.
గుర్తించాల్సిన విషయం ఏంటంటే, ఇవేవీ సింధూకి, గీతకి తెలీవు.
శివ అతనితో మాట్లాడడం అయిపోయాక, అతను నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
కాస్త దూరం వెళ్ళేదాకా చూసి, “ అన్నా ఇవాళ ఆ సెక్షన్ అయిపోవాలి…” అని అక్కడ వర్కర్స్ తో చెప్పి గీతని సూటిగా చూస్తూ ఇటుగా వచ్చాడు.
శివ: హే గీత, ఎలా ఉన్నావు? పెళ్ళిలో కలిసాము మళ్లీ ఇప్పుడే.
లేచి నిల్చుని, ముక్కుసూటిగా, గీత: మీ దగ్గర టీచర్ గా చేయడం నాకు ఇంట్రెస్ట్ లేదు అని ఆరోజే చెప్పాను. మళ్లీ మా ఆయనకేం మాయ మాటలు చెప్పి ఒప్పించారు. ఏదైనా సరే నేను వెళ్తున్నా, ఆయనకి నేను వచ్చి వెళ్లాను అని చెప్పుకోండి.
అరక్షణం వ్యవధిలో గీత రెండు చేతులు అందులోని ఎదురు నిలబడి ఆపాడు.
శివ: పచ్చడి ఎర్రగా ఉన్నంత మాత్రాన కారంగా ఉందంటే ఎలా, రుచి చూస్తేనే కదా పులుపు తెలిసేది. ఒకసారి నువు ఇక్కడ చూసి నిర్ణయించుకుంటావని రమ్మని అడిగాను.
గీత: చూడాల్సిన అవసరం లేదు. చూసిన నాకు నచ్చినా సరే మీరు ఉన్నారు కాబట్టి నేను ఇక్కడ చేయను. వదలండి వెళ్ళాలి. మాటలతో మాయ చెయ్యాలని చూడకండి.
శివ: సరే నేను గౌతమ్ అన్నకి నువు చూడకుండానే వెళ్ళిపోయావని చెప్తాను.
గీత: వద్దు.
కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, శివ: మరి ఉండు. నేను సీరియస్ గా చెప్తున్న, నాకు హైకాలేజ్ మ్యాథ్స్ టీచర్ కావాలి. నువు బాగా చెప్తావనే నమ్మకం ఉంది కాబట్టే ఒకసారి రమ్మన్నాను. నిజంగా నాకు వేరే ఉద్దేశం లేదు.
శివ కళ్ళు నిజం చేస్తున్నట్టు అనిపించాయి.
గీత: శివ గారు….
శివ: బావ అను మర్దలా.
ముక్కుసూటిగా, గీత: అస్సలు అనను.
శివ: హ్మ్ సరే నీ ఇష్టం.
గీత: అయినా మేముండేది హైదరాబాదులో ఇక్కడికి ఎలా రాగాలను.
శివ: మీరిక్కడికి షిఫ్ట్ అవుతున్నారని గౌతమ్ అన్న చెప్పాడు.
గీత: నాకు చెప్పలేదు.
శివ: ఏమో మరి నాతో చెప్పాడు.
గీత: ఏదైనా సరే…. నాకు మాత్రం ఇష్టం లేదు.
శివ: ఇష్టం లేకున్నా సరే, ఒకసారి చూసి వెళ్ళు, గౌతమ్ అన్నకి కూడా దీనిలో షేర్ ఉంది. యు ఆర్ వన్ ఆఫ్ ది ఓనర్. ఇక్కడ పనులు ఎలా సాగుతున్నాయో చూడడానికి వచ్చాను అనుకో.
గీత కాస్త ఆలోచనలో పడింది.
శివ తన చేయి పట్టుకొని కారిడార్ లో నడిపించాడు.
వెనక నడుస్తూ, గీత: చేయ్ వదిలితే మంచిది.
వదిలాడు, శివని ఫాలో అయ్యింది. అడగాలనుకున్న అనుమానం అడగకుండా ఆపుకోలేక అడిగింది.
గీత: అవునూ… పార్కింగ్ ఎందుకు బయట పిల్లల కాలేజ్ వాన్ కూడా అక్కడే ఆపితే కష్టం అవదా?
శివ: ఒక్క నిమిషం చెప్తాను.
ఎంట్రన్స్ కారిడార్ దాటితే, ఇంకో ఇంకో గ్లాస్ డోర్స్ ఉన్న ఎంట్రన్స్ వచ్చింది. డోర్స్ పైన ఒక మ్యాప్ ఉంది.
![[Image: bhmMc.jpg]](https://s12.gifyu.com/images/bhmMc.jpg)
అక్కడ నిల్చుని, శివ: ఆ మ్యాప్ చూడు. ఇది మెయిన్ గెట్ దగ్గర కూడా నువు చూడలేదేమో.
గీత: ఊ.
శివ: మెయిన్ గేట్ దాటి వెహికల్ రాకూడదని ఎందుకన్నాను అంటే, ఇక్కడికి వచ్చే ప్రతీ ఒక్క స్టూడెంట్ కి ప్రొద్దున్నే దాదాపు ఒక కిలోమీటర్ నడక అవుతుంది. 9:30 AM లోపు లోపలికి వస్తే, మళ్లీ 4:45 PM కే వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్ళేది. సాయంత్రం ఇంకో కిలోమీటర్ నడక. దీని ప్రకారం ఒక మనిషికి ఒక రోజుకి కావాల్సిన మినిమం బాడీ మూవ్మెంట్ అవుతుంది. స్టూడెంట్స్, టీచర్స్, మినిస్టర్, ప్రధానమంత్రి వచ్చిన సరే నడక తప్పదు. ఆరోగ్యపరంగా ఇది ఫస్ట్ ప్లాన్ చేసాను.
మీకొచ్చిన అనుమానమే గీతకి కూడా వచ్చింది.
గీత: ఒకవేళ ఏదైనా ఎమర్జెన్సీ ఉంటే?
మ్యాప్ వేలు పెట్టి చూపిస్తూ, శివ: అందుకే కదా హైవేకి back exit connect చేసాము. పైగా ఇది అంత తూర్పు ముఖం ఉంది వాస్తు చూసుకుంటే.
శివ ప్లానింగ్ ని మెచ్చుకోవాలనుకున్నా, వాస్తు అనేసరికి నవ్వింది.
గీత: మీలాంటి సైంటిస్ట్ వాస్తు నమ్మడమా?
శివ: వాస్తుని గుడ్డిగా నమ్మడం వేరు, సైన్స్ తోనే నమ్మడం వేరు. Back exit highway కి connect అవుతే, అంబులెన్స్, సెక్యూరిటీ అధికారి, ఫైర్ ఇంజన్స్, ఏవైనా త్వరగా లోపలికి వస్తాయి. మిగతా బిల్డింగ్స్ తూర్పు దిక్కు ఉండడం వలన మ్యాగ్జిమమ్ సన్లైట్ ఉంటుంది. ఒక మనిషి ఎనమిది వందల మీటర్లు నడవడానికి కనీసం తక్కువలో తక్కువ ఎనమిది నిమిషాలు వేసుకున్న ఆ ఎనమిది నిమిషాలు విటమిన్ D3 కదా. అంతేకాదు, క్లాస్రూమ్స్ కి నాచురల్ లైటింగ్ ఉండేలా ఎక్కువశాతం ట్రాన్స్పరెంట్ గ్లాస్సెస్ వాడాము.
గీత మ్యాప్ చూస్తూ ఉంది ఇంకా ఏమున్నాయా అని.
శివ: సరే ఇక్కడే కాదు. పదా అన్ని తిరిగి చూస్తే నీకే తెలుస్తుంది.
శివతో నడుస్తూ క్యాంపస్ లోనికి వెళ్తున్నా కొద్ది అసలక్కడ మనుషులే లేరు. గీతకి అనుమానం, శివ మీద నమ్మకం లేదు.
రెండు క్లాసురూములు దాటి, ఒక గది తలుపు తెరిచాడు. లోపలికెళ్ళి గీతని రమ్మని సైగ చేస్తే లోపల అడుగు పెట్టింది.
బ్లూ యెల్లో కలర్ పాలెట్ తో మూడు కాలమ్స్ లో ఉన్న బెంచీలతో విశాలంగా ఉంది తరగతి గది. గోడలు యెల్లో పింక్ కలర్స్ తో ఉన్నాయి. బ్లాక్ బోర్డు మరియూ డిజిటల్ బోర్డు ఉంది. పైన ప్రొజెక్టర్, ఫ్యాన్స్ ఉన్నాయి. గోడలకు కొన్ని భౌతిక శాస్త్ర మ్యాపులు, కొన్ని సైన్స్ బొమ్మల పెయింటింగ్స్ ఉన్నాయి. గది తలుపు ఎదురు మూలకు నాలుగు వరుసల లాకరులు ఉన్నాయి. ఐదు అడుగుల గోడ, ఆపై అద్దాల పెద్ద కిటికీలు.
![[Image: bhmKz.png]](https://s12.gifyu.com/images/bhmKz.png)
శివ: క్లాసులు ఇలా ఉంటాయి. లాకర్స్ లో వాళ్ళ సబ్జెక్ట్ బుక్స్ పెట్టుకోవచ్చు. అవి ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్.
ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్ అనగానే గీత ఆశ్చర్యపోయి శివను టక్కున మెడ తిప్పి చూసింది.
శివ: అవును. ఒకరి వస్తువు ఒకరు దొంగిలించారు అనే సమస్య ఉండదు. అండ్ ఫుల్లీ cctv footage.
గీత: బాగుంది.
ఇద్దరూ నడక కొనసాగించి ఇంకాస్త ముందుకు నడుస్తుంటే, అంతా చాలా రిచ్ గా అనిపిస్తుంది గీతకి. ఇటు చూసినా మోడరన్ మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ఉంది. కాలేజ్ బిల్డింగ్ ఇంటీరియర్ అంతా గ్రీన్ అండ్ కారమెల్ కాంబినేషన్ కలర్ పాలెట్ ఉంది.
![[Image: bhmKx.png]](https://s12.gifyu.com/images/bhmKx.png)
శివ వెనక నడుస్తుంటే అన్నీ చూస్తూ ఉంది. అక్కడ చిన్న చిన్న మొక్కలు, నోటీస్ బోర్డులూ, బయట, దుస్తుబిన్నులూ, ఒక ర్యాక్ దగ్గర కొన్ని చీపురులూ, బకెట్లు, క్లీనింగ్ లిక్విడ్ బాటిల్స్, ఫైర్ ఎస్టింగ్విషర్స్, అతి ముఖ్యంగా ఏ క్లాస్ తలుపు పక్కన ఆ క్లాసూకి సంబంచినవి ఏదైనా రాసిపెట్టుకోవడానికి చిన్న వైట్ బోర్డు విత్ మార్కర్.
అప్పుడే డైనింగ్ హాలుకి వెళ్ళే తోవ వచ్చింది.
శివ: ముందు డైనింగ్ హాల్ చూసి వద్దామా?
గీత: మీ ఇష్టం.
అలాగే అనుకోని ఆ తోవలో నడుస్తున్నారు.
అంతా ఓపెన్ గా, గుడి మండపంలో నడుస్తున్నట్టుంది.
![[Image: bhmNX.png]](https://s12.gifyu.com/images/bhmNX.png)
శివ: ఇది ఇలా ఓపెన్ గా ఎందుకు పెట్టాము అంటే, పిల్లలకి ఫ్రీ మూవ్మెంట్ ఉంటుందని. close గా ఉంటే తీసుకోవడం లాంటివి అవుతాయి. ఎవరైనా బయట కూర్చుని తినాలనుకుంటే వాళ్ళకోసం కూడా బెంచెస్ ఉన్నాయి.
గీతకి తోచడం లేదు, ఇంత మంచి ఐడియాలు, ఒక కాలేజ్ కోసం ఇంతగా ప్లానింగ్ చేయడమేంటి అని.
ఆ దారి దాటి డైనింగ్ హాల్ కి చేరుకున్నాక అక్కడ, ఒక్కో వరసకు ఒక్కో classroom number అమర్చి ఉంది. number అమర్చిన ఒక్కో వరుసలో కనీసం ఇరవై మంది కూర్చోవచ్చు.
శివ: అటు దిక్కు కిచెన్ అండ్ ఆ కిచెన్ కి కనెక్ట్ ఉన్న సామన్ల స్టోరేజ్ రూమ్. ఇప్పుడు నువు అడగొచ్చు, ఇది కాలేజ్ బిల్డింగ్ తో అటాచ్మెంట్ ఎందుకు చేయలేదు, వంద అడుగుల దూరంలో ఎందుకు అని.
గీత ఎం అడగకున్నా మీరే చెప్పాలని ఫిక్స్ అయినట్టున్నారు చెప్పండి.
శివ: ఒకవేళ ఇక్కడేదైనా ప్రమాదం జరిగితే, లైక్ గ్యాస్ బ్లాస్ట్, ఎలక్ట్రిక్ సర్క్యూట్ బ్లాస్ట్ లాంటివి అయినప్పుడు డామేజ్ అనేది కాలేజ్ బిల్డింగ్ దాకా రాదు.
గీత: హ్మ్…అంది నిట్టూర్చుతూ.
శివ: అటు దిక్కు ఇంటర్మీడియట్ సెక్షన్ కూడా సేమ్ ఉంటుంది.
శివకి స్పందించకుండా వెనుతిరిగి కాలేజ్ వైపు నడిచింది.
శివ: లాబొరేటరీకి వెళ్దాం.
గీత: మ్యాథ్స్ టీచర్ కి ల్యాబ్ తో పనేముంటుందిలే.
శివ: హ్మ్ అవును. నువు సైన్స్ ఐతే చాలా డిస్కస్ చేసేవాళ్ళం. అయినా మ్యాథ్స్ కూడా చెయ్యొచ్చు.
గీత: నేను ఇక్కడ టీచర్ చేస్తాను అని ఇంకా చెప్పలేదు. చేసే ఉద్దేశం కూడా నాకిప్పుడు లేదు. అవునూ సింధూ అక్క ఇక్కడేమీ చెప్పదా?
శివ: తను యూనివర్సిటీలో ప్రొఫెసర్ గా చేయబోతుంది.
గీత: ఓహో…. అక్క లేకుండా ఇక్కడ ఎవరైనా లేడీ టీచర్ ఉంటే బొంగరం తిప్పే పనిలో ఉంటారన్నమాట.
శివ వెనక నుంచి గీత నడుము చూస్తున్నాడు.
శివ: నువు ఉంటే అది అవ్వొచ్చు, కానీ నువ్వేమో చేయను అంటున్నావు కదా…. అన్నాడు పొగరుగా.
ముక్కు విరుస్తూ, గీత: సరే ఇక నేను వెళ్తాను. అన్నీ చూసేసాను కదా.
“ ఆగు…” అంటూ చేతు పట్టి ఆపాడు.
గీత కోపంగా వెనక్కి చూడగా విడిచాడు.
శివ: నేనడిగిందాని గురించేమైనా ఆలోచించావా?
గీత: నేను ఆరోజే సమాధానం చెప్పాను. విసిగించకండి.
శివ: ఒకే…. లీవ్ ఇట్. పదా నీకు టీచర్ డైనింగ్, స్టాఫ్ రూమ్, లైబ్రరీ చూపిస్తాను.
గీత: ఏవీ చూపించాల్సిన అవసరం లేదు. మీరున్న చోట పనిచేసే ఉద్దేశం నాకస్సలు లేదు. అండ్ ఇంకోసారి నాకు కాల్ చేయడం గాని, గౌతమ్ గారిని ఇలాంటి వాటికి ఒప్పించడం గానీ చేయడానికి ట్రై చెయ్యకండి. గుడ్ బై…..
కోపంగా తేల్చి చెప్పి కాలేజ్ కారిడారులో నడుస్తూ వెళ్ళిపోతుంటే, “ కోకిలా…..ఆగు….” అని పిలిచాడు.
ఆ పిలుపు గీత అడుగుని ఆపేసింది. ఒక్కసారిగా చుట్టూ నిశ్శబ్ధం నిండుకున్నట్టు, అక్కడ వాళ్ళిద్దరూ మాత్రమే ఉండి, శివ దగ్గరవుతున్న అడుగు అలికిడి మాత్రమే వినిపించింది.
శివ నీడ ఆమె నీడతో కలిసాక, గీత కళ్లు ఎర్రబడి, గతం దిగమింగుకొని వెనక్కి తిరిగి శివని కొట్టబోతూ చెయ్యెత్తి ఆగింది.
గీత: అక్క మొగుడువి కాబట్టి ఇప్పటి దాకా ఇలా ఉంటున్న, ఇంకోసారి నన్నలా పిలిస్తే మర్యాద దక్కదు.
ఇంకో అడుగు ముందుకేస్తూ, శివ: నేను చెప్పాలనుకున్నది….!
గీత: నీతో టైంపాస్ చేసాను, నాకు నువ్వంటే ఎలాంటి ప్రేమ లేదు, నువ్వే అన్ని ఊహించుకున్నావు అని మొహం మీద చెప్పే ధైర్యం లేదు కానీ, ఇప్పుడు నువు అందంగా ఉన్నావు, నీ మొగుడు నీతో లేడు, ఒక రాత్రికి వస్తావా అంటున్నావు, మళ్లీ అలా పిలిచే మొహం ఎక్కడిది నీకు. ఇంకేం చెప్పదలచుకున్నావ్.
కోపంగా కళ్ళలో దుఃఖంతో తిరిగి బయటకు వెళ్లబోతుంటే, గీత చేయి పట్టుకొని లాగి పక్కనే ఒక తరగతిలోకి తీసుకెళ్లి గోడకి అదిమేశాడు.
కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి సూటిగా చూస్తూ, గీతకి రెండు దిక్కులా చేతులు అనిచ్చి బంధించాడు.
మొహం కిందికేసుకొని చీదరించుకుంటూ, గీత: వదులు హరా…. ఇప్పుడు నువ్వేం చేసినా విషయం పో.లీ.స్ వరకు వెళ్తుంది. నన్ను బాగా విసిగిస్తున్నావు. నేను అన్నీ మర్చిపోయి ప్రశాంతంగా ఉంటున్నాను.
శివ: నిన్ను చూసినప్పుడే క్షమాపణ చెప్పాలనిపించింది, కానీ నీ మీద ఆశ పెరిగింది. అంతా మర్చిపోయి ఉంటావు, నువ్వెలాగో నా మొహం కూడా చూడలేదు కదా, ఇంకో దారిలో నిన్ను దక్కించుకుందాం అనుకున్న.
గీత: తప్పుకో నేను వెళ్ళాలి. నువ్వెన్ని చేసినా నాకు నచ్చవు. అన్నీ ఉన్నాయన్న పొగరు తప్ప నిజం లేదు నీదగ్గర. చివరకు గతం గుర్తు చేసేదాకా వెళ్ళావ్.
శివ మౌనంగా కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ అలాగే అడ్డు నిల్చున్నాడు. గీత వద్దనుకుంటూనే అతడి కళ్ళలోకి చూసింది.
లోపల తనకింకా హరణ్ మీద ప్రేమ చావలేదు. ఆనవాలు తెలియని హరణ్ తో ఎన్నో ఊహించుకున్న తనకి ఇప్పుడు పరిచయం అయ్యిన హరణ్ ఆమె ఊహలకి మించి ఇంత ఆకర్షితంగా ఉండడం నచ్చలేదు, బహుషా నచ్చినా తానొప్పుకోవట్లేదు.
శివ చేరువలో ఆమె గుండె చప్పుడు వేగం అయ్యింది. శివ చూపులకు ఎక్కడ లొంగిపోతుందో అని చూపు దించుకుంది.
గీత: నువ్వే ఫోను చేస్తావు, నన్ను విసిగించకని తిట్టినా మాట్లాడావు, ఎందుకొచ్చావ్ నా లైఫ్ లోకి. మా ఇంట్లో నన్ను ఆడపిల్లనని బయట ఎక్కువ తిప్పకుండా పెంచారు. ఏ మగవాళ్ళతో మాట్లాడేదాన్ని కాదు. మాట్లాడాలి అంటే కూడా భయమేసేది ఎవ్వరిని నమ్మేదాన్ని కాదు. నిన్ను తప్ప. నువు నాతో మాట్లాడే ప్రతీరోజు ఎంత బాగుండేదో. (గీత కంట నీరు పెట్టుకుంటూ) కబుర్లు చెప్పేవాడివి, చదువులో డౌట్ చెప్పేవాడివి, నిన్ను మా నాన్న కూడా మెచ్చుకునేవాడు. కానీ నీకు నేను ఇక టైంపాస్ అని తెలీక నీ మీద పిచ్చిదానిలా ఫీలింగ్స్ పెంచుకున్న. నువ్వెప్పుడూ, రోజూ నన్ను పొగడాలి, కబుర్లు చెప్పాలి అనుకున్న. నీవన్నీ మాయమాటలని అప్పుడు నాకు తెలీదు. నువ్వెవరో కూడా తెలీకుండా నిన్ను నమ్మాను చూడు నిజంగా పిచ్చిదాన్ని నేను. ఇక చాలు ప్లీస్ తప్పుకో నేను వెళ్ళాలి….
శివ: కోకొలా ఐ లవ్డ్ యు…
గీత: అడ్డు తప్పుకో….. అని గట్టిగా విరుచుకుపడింది.
గీత నోరు మూసి ఆపాడు.
శివ: నేను చెప్పేది ఒకసారి విను. లోకంలో సగం సమస్యలు ఎదుటివారు చెప్పేది వినడంతో పరిష్కారం అవుతాయి తెలుసా.
దుఃఖంగా, గీత: తెలీదు, నాకేమీ తెలీదు. అప్పుడు నిన్ను అడిగి తెలుసుకున్నాను, ఇప్పుడు నాకు తెలుసుకోవాలని లేదు. జస్ట్ లీవ్ మీ….
సూటిగా చూస్తూ, గీత నడుము మీద చెయ్యేసి ఇంకా దగ్గరికి జరిగాడు. మొహం దించి ముక్కు మీద ముక్కు ఆపాడు.
శివ: వదలను…. ఇప్పుడంటే ఇప్పుడు బలవంతం చెయ్యొచ్చు కానీ నీ అమాయకత్వం మీద నాకున్న ఇష్టం వల్ల ఆగుతున్న. నిన్ను ఒప్పించి అనుభవించడంలోనే సుఖం ఉంటుంది.
చెంప మీద కొట్టింది.
గీత: రాక్షసుడా. వదులు నన్ను.
నడుము నొక్కేసాడు.
గీత: ఆ….
శివ: చెప్పేది విను. నిన్ను చూసేముందే పార్వతిని ప్రేమించాను. ఎంత ప్రేమించానంటే చెప్పలేను. కానీ అది వేరే చోటుకు వెళ్ళిపోయింది. ఎక్కడికెళ్లిందో తెలీదు, ఏమైందో తెలీదు, నేను చదువు కోసం యూరప్ వెళ్ళిపోయాను. ఇక అంతే అనుకోని ఆశ వదులుకున్న. అప్పుడు నువు మీ గర్రేపల్లి వచ్చినప్పుడు కనిపించావు, కొంచెం అటూ ఇటుగా పార్వతిలాగే ఉన్నావు. అనుకోకుండా మీ నాన్నతో పరిచయం అయ్యింది. పార్వతిని మర్చిపోయి నీ మీద ఇష్టం పెంచుకున్న. రోజూ నీతో మాట్లాడి లవ్ చేశాను. ఐ లవ్ యు…. చెప్పాలి అనుకున్న…..
గీత: సింధూ దొరికింది నన్ను వదిలేసావు అంతే కదా?
శివ: నిన్ను ప్రేమించాను గీత….. అంటే ప్రేమ అనుకున్నాను. పార్వతి సింధూ అని పేరు మార్చుకుంది. నేను చదువుతున్న యూనివర్సిటీలోనే నా జూనియర్ గా వస్తుంది అని తెలిసి….
గీత: నన్ను గాలికొదిలేశావు. సిగ్గులేదు ఇలా చెప్పడానికి. కనీసం ఇదే విషయం నాకు ముక్కుసూటిగా చెప్పి వెళ్లిపోవాల్సిందిగా.
శివ: అర్థం చేస్కో గీత నా వల్ల కాలేదు. గిల్టీ ఫీల్ అయ్యాను. నాకు తెలుసు నిన్ను మోసం చేస్తున్నానని. ఎలా మొహం చూపింవుకోవాలో తెలీకే అలా వెళ్ళిపోయాను. నువు నన్ను చూడకుండా ఉంటే ఎప్పటికైనా నన్ను మర్చిపోతావులే అనుకున్న.
గీత: మర్చిపోయిన నాకు మళ్లీ ఇప్పుడెందుకు గుర్తు చేస్తున్నావ్… అని అరిచింది.
శివ: ఎందుకంటే నువు నాకు కావాలి.
గీత: నన్ను వద్దనుకొని దాని కావాలనుకున్నావ్…. అంత ప్రేమ ఉందిగా దాని మీద. నన్ను వదులు.
గీత నడుముని రెండు పక్కలా చేజిక్కించుకొని మొహంలో మొహం పెట్టాడు. శివ స్పర్శ, ముక్కుసూటితనం, తెగింపు గీతని బలహీనం చేసేస్తున్నాయి.
శివ: అవన్నీ మర్చిపోదాం. నువు నాకు కావాలి. ఎందరో అమ్మాయిలని దక్కించుకున్న, నువు మొండి చేస్తుంటే నా ఈగో హర్ట్ అవుతుందే పొట్టిదాన.
గీత: వదులు ప్లీస్…. మనిద్దరికీ పెళ్లైంది.
శివ: అవును…. అయినా సరే నామీద ఇష్టం లేదా నీకు… కళ్ళలోకి చూసి చెప్పు?
చూడలేక మొహం తిప్పుకుంది.
కుడి చెంప ముద్దు పెట్టాడు.
గీత: ఊహు వొద్దు.
ఆమె కంఠం పక్కన ముద్దిచ్చాడు.
భర్తకు దూరంగా ఉండడం, భరత్ తో రొమాన్స్ వారం రోజులుగా లేకపోవడం, తనలో తాపం రేపింది. హరణ్ అంటే ఇష్టం పూర్తిగా మారకపోవడమే శివకి అలుసు అయ్యింది.
శివ: సింధూకి తెలీదు, గౌతమ్ కి అస్సలు తెలీదు. నేను ఇలా చేశానంటే వాళ్ళస్సలు నమ్మరు.
గీతని అటు తిప్పి గోడకు అణచి పెట్టి వీపులో ముద్దులు పెడుతూ భుజాలకు వెళ్లి మెత్తగా కసిగా పళ్ళతో ఆమె మృదువైన చర్మాన్ని లాగాడు.
గీత: ఆహ్….. అంటూ కుడి చేతు వెనక్కి పెట్టి ఆపేప్రయత్నం చేసింది.
శివ: ఇందులో తప్పులేదు, ఒక్కసారి, నువు మళ్లీ కావాలంటే కంటిన్యూ చెయ్యొచ్చు.
శివ పట్టుని విడిపించుకునేంత బలం గీతకి లేదు. పొత్తికడుపులో పిసుకుతూ మెడ భుజాలు ముద్దులాడుతుంటే మనసుకు నచ్చకున్నా, సుఖం కోరుకుంటున్నా శరీరం లొంగిపోతోంది.
శివ మతి లేకుండా గీత పరిమళాలు పీలుస్తూ ఆమె వెన్న వీపులో ముద్దులు కురిపిస్తుంటే, అతడిని ఆపలేక చేతులు గోడకు నొక్కి ముద్దుల వేడిని ఆస్వాదించడం మొదలైంది.
పైకొచ్చి చెవి వెనక ముద్దు పెట్టాడు.
వెచ్చని ఊపిరితో మత్తుగా, శివ: సింధూతో చేయలేనివి కొన్నున్నాయి. అవి నీతో కావాలి నాకు.
గీత: బలవంతం చేయకు ఆపు.
శివ: నువు ఒప్పుకుంటున్నావు.
కుడి దిక్కు చెయ్యి పైకి సరిగ్గా ఆమె కుడి చన్ను కింద నుంచి పైకి అందుకొని మెత్తగా నొక్కాడు.
శివ పెద్ద చేతులు ఆమె స్థానాన్ని నిండుగా పిసకడంతో కైపుగా చనుమొనలు నిక్కపొడుచుకుని కోరిక మొదలైంది.
భుజం చాటుగా వెనక్కి మెడ తిప్పి చూసింది. తను అలా చూడడం గమనించి శివ ఆమెని అతడి వైపు తిప్పుకుని హత్తుకొని పెదవులు ముద్దుపెట్టుకోబోయాడు.
గీత: మ్….. అని మూలుగుతూ తల అడ్డంగా ఊపుతూ పెదవులు మింగింది.
భయంగా కళ్లు మూసుకుంది.
గీతను విడిచి, చేతులు గోడకు నొక్కి అలాగే ఆమెని చూస్తూ మౌనంగా నిల్చున్నాడు.
కొన్ని క్షణాలు శివ ఉనికి శరీరం మీద లేకపోవడంతో మెల్లిగా కనురెప్పలెత్తితే. అతడి అందమైన నీలి కన్నులు, ఒక కంటిలో పుట్టుమచ్చ అందం, ఆమెను ఏదో మాయ చేసింది.
మౌనంగా గాఢంగా ఊపిరి పీల్చుకుని కుదుటపడినట్టే అయ్యి, తట్టుకోలేక శివ చెంపలు అందుకుని పెదవులు ముందుకు పొడిచి అతడి పెదవులు ముద్దు పెట్టేసింది.
నడుము నొక్కుతూ హత్తుకొని ఒళ్ళోకి తీసుకొని గాఢంగా ఇద్దరూ ముద్దులో మునిగిపోయారు.
తన భర్త కాకుండా రెండో మొగాడుతో ఎంగిలి పంచుకోవడం గీతలో కొత్త ఉత్సాహం రేపినా అది తనని మబ్బిపెట్టేస్తుందని తేలుకొని నెట్టేసింది.
శివ: నువు ఇది కోల్పోతున్నావ్, నేను ఇది కోరుకుంటున్న. మనిద్దరికీ తేడా లేదు.
ముందడుగు వేసి మరలా ముద్దు కలిపాడు.
శివ బలవంతానికి సగం అంగీకరిస్తూ, సగం ఆందోళన చెందుతూ ఆ ముద్దు తీపిని ఆస్వాదించండం మాత్రమే వీడలేకపోయింది.
అయినా సరే గౌతమ్ గుర్తొచ్చాడు, భరత్ గుర్తొచ్చాడు. శివ మీద కోపం అలాగే ఉంది. శివకి లొంగిపోవడం తన మనస్సాక్షి ఒప్పుకోలేకపోయింది.
ఈసారి ఇంకాస్త బలం కూడుకొని గట్టిగా నెట్టేసి గది బయటికి పరిగెత్తింది. మూతి తుడుచుకుని వర్కర్స్ ఉన్న చోటుకు వెళ్లి నిల్చుంది, అక్కడ పనులు గమనిస్తున్నట్టు నటిస్తూ.
మెల్లిగా శివ వచ్చాడు, అక్కడ మనుషుల ముందు తానేమీ చేయలేడు.
శివ: నువు కారులోనే వచ్చావు కదా, ఇద్దరం కలిసి వెళ్దాం హైదరాబాద్.
గీత: లేదు…. నేను ఇక్కడ మా అత్తమ్మ వాళ్ళని కలిసి రేపు వెళ్తాను.
అబద్ధం చెప్పింది.
శివ: ఐతే నన్ను బస్టాండ్ లో డ్రాప్ చేయ్.
మొహమాటంగా, “ ఒకే “ చెప్పింది.
బస్టాండ్ వరకు వెళ్ళేలోపే హైవే మీద ఉండగా శివ కారులో మళ్లీ ముద్దులు పెట్టే ప్రయత్నం చేసాడు. ఇక కోపంతో నడిరోడ్డు మీద దింపేసి భరత్ టోర్నమెంట్ కి వెళ్ళిపోయింది.
గీత శివకి లొంగదు, ఎందుకంటే తానెప్పుడో భరత్ ప్రేమలో పడిపోయింది, భరత్ తో శారీరక సుఖానికి మనస్పూర్తిగా ఒప్పుకుంది. హరణ్ తనకి తొలిప్రేమ మాత్రమే.
>>>
భరత్ బ్యాడ్మింటన్ టోర్నమెంట్ నడుస్తున్నప్పుడు, మ్యాచ్ కి రమ్మన్న రోజు, ఉదయం గౌతమ్ గీతకి కాల్ చేసి శివ కరీంనగర్ లో కొత్తగా కడుతున్న ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ బిల్డింగ్ కి వెళ్లిరమ్మని, ఒకవేళ నచ్చితే వచ్చే సంవత్సరం నుండి గీత అక్కడ టీచర్ గా చెయ్యొచ్చని చెప్పాడు. దానికి ముందు శివ పేరు వినగానే వద్దనుకున్నాగాని గౌతమ్ నచ్చచెప్పడంతో తప్పక కరీంనగర్ వెళ్లింది.
హైదరాబాద్ టు కరీంనగర్ రహదారిలో, మూడు ఎకరాల స్థలానికి చుట్టూరా గోడ. అక్కడికి చేరుకునే ముందు ఒక sign board ఉంది, “Turn left to EEI” అని. sign బోర్డు చూపించిన CC రోడ్డులోకి మలిపి గోడ పక్కనే ప్రయాణిస్తూ ఉంది. అలా ప్రయాణించాక, ఒక banner “Elite Education Institution - college is a playground of thoughts.” అని.
కానీ అక్కడ గేట్ లేదు. రోడ్డు కుడికి మలిగింది. అలాగే గీత కార్ తిప్పి ఇంకొంత ముందుకు పోతే అప్పుడొచ్చింది ఇన్స్టిట్యూషన్ గేటు.
గేటు ముందు కార్ ఆపి హార్న్ కొట్టగా, అక్కడ నిల్చున్న వాచ్మాన్ దగ్గరికొచ్చి, “ పర్సనల్ వెహికల్ లోపలికి నాట్ అలౌడ్ మేడమ్” అని చెప్పాడు.
తల బయట పెట్టి చూస్తే క్యాంపస్ బిల్డింగ్ అక్కడెక్కడో కనుచూపుమేర కానవస్తుంది.
గీత: అంత దూరం ఉంది, ఇక్కడే పార్క్ చేయడం ఏంటి?
“ కన్స్ట్రక్షన్ మెషిన్, మెటీరియల్ లోడింగ్ తప్పితే మిగతా పర్సనల్ వెహికల్ ఏదైనా గేటు బయటే పార్క్ చెయ్యాలి అండి. శివ సార్ రూల్ అది. “
చిరాకుగా, గీత: ఓహో ఆయన మాత్రం అక్కడిదాకా వెళ్తాడా?
“ లేదు లేదు… ఆయన వేరే వాళ్ళ కార్లో వచ్చారు. ఆ కార్ కూడా ఇక్కడే పార్క్ చేసారు….” అంటూ అక్కడ ఎడమ సిగ్గు షెడ్డు కింద టొయోటా ఫార్చ్యూనర్ చూపించాడు.
మౌనంగా నేరుగా కార్ అదే షెడ్ కింద ఆపి దిగి, చీరకొంగు నిండుగా సర్దుకుని కార్ దిగి లాక్ చేసి నడిచింది.
“ దీనికోసం అక్కడి నుంచి కరీంనగర్ రావడం. చ…” అని గులుక్కుంటూ పదకొండు గంటలా ఎండలో నడుస్తూ బిల్డింగ్ దాకా వెళ్ళింది.
అక్కడ శివ ఒక సూట్ ఏసుకున్న పెద్దమనిషితో మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు. నల్లరంగు పోలో టిషర్టు, హాఫ్ హ్యాండ్స్ అతడి బైసెప్స్ ని అతుక్కుంటూ, క్యాజువల్ గా ఉండి, డిగ్రీ కాలేజ్ కుర్రాడిలా కనిపించాడు గీతకి.
అటు పక్క బిల్డింగ్ గోడలకు అల్యూమినియం కిటికీలు ఫిక్స్ చేస్తూ పనిముట్ల చప్పుడు. బిల్డింగ్ వెనక నుంచి సలాకలు కటింగ్ చేస్తున్నట్టు కూడా వినిపిస్తుంది.
అటు చూడకుండా చేతి గడియారం చూసుకొని బిల్డింగ్ ఎంట్రన్స్ లోపల సోఫాలో కూర్చుంది.
గీత ఎక్కువగా ద్వేషించే నిజం, శివ చాలా అందంగా ఉండడం.
అందంగా అంటే అన్ని విధాలుగా. అతనొక శాస్త్రవేత్త, రోబోటిక్స్ మరియూ మానవశాస్త్రం (ఆంథ్రపోలజీ), రెండింటిలో మాస్టర్స్ చేసి, మానవశాస్త్రంలో Ph.D చేసి ఒక ఫిలాసఫర్గా నిలిచిన వ్యక్తి. ముఖ్యంగా పురాజీవన మానవశాస్త్రానికి సంబంధించి ఒక పుస్తకం రచన చేసి తద్వారా అవార్డు కూడా పొందాడు.
లోకం దృష్టిలో ఒక మంచి నైపుణ్యమైన శాస్త్రవేత్తగా ఉన్నా, మరో కోణం, తానొక డ్రగ్స్ స్కామ్ చేసిన మోస్ట్ వాంటెడ్ ఫ్రాడ్ క్రిమినల్. దాదాపు 250 కోట్లు వెనకేసాడు. దీనిలో భాగస్వామ్యంగా ఉన్నవాళ్లలో ప్రస్తుతం నలుగురు మాత్రమే బ్రతికున్నారు. జిల్లా కలెక్టర్ సాయినాథ్, ఒక మినిస్టర్, గంగా అనే స్నేహితురాలు మరియు గౌతమ్.
(దీని గురించి తెలుసుకోవాలంటే ప్రేమ గాట్లు కథ చదవండి.)
ఆ ఫ్రాడ్ డబ్బులో తనకొచ్చిన వాటాతో నకిలీ ఫండింగ్ ఆర్గనైజేషన్స్ పెట్టి చారిటీ ఫండింగ్ గా హవాలా చేసి ఇప్పుడు అదే డబ్బుతో ఈ అత్యాధునికమైన సౌకర్యాలతో ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ స్థాపిస్తున్నాడు.
గుర్తించాల్సిన విషయం ఏంటంటే, ఇవేవీ సింధూకి, గీతకి తెలీవు.
శివ అతనితో మాట్లాడడం అయిపోయాక, అతను నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
కాస్త దూరం వెళ్ళేదాకా చూసి, “ అన్నా ఇవాళ ఆ సెక్షన్ అయిపోవాలి…” అని అక్కడ వర్కర్స్ తో చెప్పి గీతని సూటిగా చూస్తూ ఇటుగా వచ్చాడు.
శివ: హే గీత, ఎలా ఉన్నావు? పెళ్ళిలో కలిసాము మళ్లీ ఇప్పుడే.
లేచి నిల్చుని, ముక్కుసూటిగా, గీత: మీ దగ్గర టీచర్ గా చేయడం నాకు ఇంట్రెస్ట్ లేదు అని ఆరోజే చెప్పాను. మళ్లీ మా ఆయనకేం మాయ మాటలు చెప్పి ఒప్పించారు. ఏదైనా సరే నేను వెళ్తున్నా, ఆయనకి నేను వచ్చి వెళ్లాను అని చెప్పుకోండి.
అరక్షణం వ్యవధిలో గీత రెండు చేతులు అందులోని ఎదురు నిలబడి ఆపాడు.
శివ: పచ్చడి ఎర్రగా ఉన్నంత మాత్రాన కారంగా ఉందంటే ఎలా, రుచి చూస్తేనే కదా పులుపు తెలిసేది. ఒకసారి నువు ఇక్కడ చూసి నిర్ణయించుకుంటావని రమ్మని అడిగాను.
గీత: చూడాల్సిన అవసరం లేదు. చూసిన నాకు నచ్చినా సరే మీరు ఉన్నారు కాబట్టి నేను ఇక్కడ చేయను. వదలండి వెళ్ళాలి. మాటలతో మాయ చెయ్యాలని చూడకండి.
శివ: సరే నేను గౌతమ్ అన్నకి నువు చూడకుండానే వెళ్ళిపోయావని చెప్తాను.
గీత: వద్దు.
కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, శివ: మరి ఉండు. నేను సీరియస్ గా చెప్తున్న, నాకు హైకాలేజ్ మ్యాథ్స్ టీచర్ కావాలి. నువు బాగా చెప్తావనే నమ్మకం ఉంది కాబట్టే ఒకసారి రమ్మన్నాను. నిజంగా నాకు వేరే ఉద్దేశం లేదు.
శివ కళ్ళు నిజం చేస్తున్నట్టు అనిపించాయి.
గీత: శివ గారు….
శివ: బావ అను మర్దలా.
ముక్కుసూటిగా, గీత: అస్సలు అనను.
శివ: హ్మ్ సరే నీ ఇష్టం.
గీత: అయినా మేముండేది హైదరాబాదులో ఇక్కడికి ఎలా రాగాలను.
శివ: మీరిక్కడికి షిఫ్ట్ అవుతున్నారని గౌతమ్ అన్న చెప్పాడు.
గీత: నాకు చెప్పలేదు.
శివ: ఏమో మరి నాతో చెప్పాడు.
గీత: ఏదైనా సరే…. నాకు మాత్రం ఇష్టం లేదు.
శివ: ఇష్టం లేకున్నా సరే, ఒకసారి చూసి వెళ్ళు, గౌతమ్ అన్నకి కూడా దీనిలో షేర్ ఉంది. యు ఆర్ వన్ ఆఫ్ ది ఓనర్. ఇక్కడ పనులు ఎలా సాగుతున్నాయో చూడడానికి వచ్చాను అనుకో.
గీత కాస్త ఆలోచనలో పడింది.
శివ తన చేయి పట్టుకొని కారిడార్ లో నడిపించాడు.
వెనక నడుస్తూ, గీత: చేయ్ వదిలితే మంచిది.
వదిలాడు, శివని ఫాలో అయ్యింది. అడగాలనుకున్న అనుమానం అడగకుండా ఆపుకోలేక అడిగింది.
గీత: అవునూ… పార్కింగ్ ఎందుకు బయట పిల్లల కాలేజ్ వాన్ కూడా అక్కడే ఆపితే కష్టం అవదా?
శివ: ఒక్క నిమిషం చెప్తాను.
ఎంట్రన్స్ కారిడార్ దాటితే, ఇంకో ఇంకో గ్లాస్ డోర్స్ ఉన్న ఎంట్రన్స్ వచ్చింది. డోర్స్ పైన ఒక మ్యాప్ ఉంది.
అక్కడ నిల్చుని, శివ: ఆ మ్యాప్ చూడు. ఇది మెయిన్ గెట్ దగ్గర కూడా నువు చూడలేదేమో.
గీత: ఊ.
శివ: మెయిన్ గేట్ దాటి వెహికల్ రాకూడదని ఎందుకన్నాను అంటే, ఇక్కడికి వచ్చే ప్రతీ ఒక్క స్టూడెంట్ కి ప్రొద్దున్నే దాదాపు ఒక కిలోమీటర్ నడక అవుతుంది. 9:30 AM లోపు లోపలికి వస్తే, మళ్లీ 4:45 PM కే వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్ళేది. సాయంత్రం ఇంకో కిలోమీటర్ నడక. దీని ప్రకారం ఒక మనిషికి ఒక రోజుకి కావాల్సిన మినిమం బాడీ మూవ్మెంట్ అవుతుంది. స్టూడెంట్స్, టీచర్స్, మినిస్టర్, ప్రధానమంత్రి వచ్చిన సరే నడక తప్పదు. ఆరోగ్యపరంగా ఇది ఫస్ట్ ప్లాన్ చేసాను.
మీకొచ్చిన అనుమానమే గీతకి కూడా వచ్చింది.
గీత: ఒకవేళ ఏదైనా ఎమర్జెన్సీ ఉంటే?
మ్యాప్ వేలు పెట్టి చూపిస్తూ, శివ: అందుకే కదా హైవేకి back exit connect చేసాము. పైగా ఇది అంత తూర్పు ముఖం ఉంది వాస్తు చూసుకుంటే.
శివ ప్లానింగ్ ని మెచ్చుకోవాలనుకున్నా, వాస్తు అనేసరికి నవ్వింది.
గీత: మీలాంటి సైంటిస్ట్ వాస్తు నమ్మడమా?
శివ: వాస్తుని గుడ్డిగా నమ్మడం వేరు, సైన్స్ తోనే నమ్మడం వేరు. Back exit highway కి connect అవుతే, అంబులెన్స్, సెక్యూరిటీ అధికారి, ఫైర్ ఇంజన్స్, ఏవైనా త్వరగా లోపలికి వస్తాయి. మిగతా బిల్డింగ్స్ తూర్పు దిక్కు ఉండడం వలన మ్యాగ్జిమమ్ సన్లైట్ ఉంటుంది. ఒక మనిషి ఎనమిది వందల మీటర్లు నడవడానికి కనీసం తక్కువలో తక్కువ ఎనమిది నిమిషాలు వేసుకున్న ఆ ఎనమిది నిమిషాలు విటమిన్ D3 కదా. అంతేకాదు, క్లాస్రూమ్స్ కి నాచురల్ లైటింగ్ ఉండేలా ఎక్కువశాతం ట్రాన్స్పరెంట్ గ్లాస్సెస్ వాడాము.
గీత మ్యాప్ చూస్తూ ఉంది ఇంకా ఏమున్నాయా అని.
శివ: సరే ఇక్కడే కాదు. పదా అన్ని తిరిగి చూస్తే నీకే తెలుస్తుంది.
శివతో నడుస్తూ క్యాంపస్ లోనికి వెళ్తున్నా కొద్ది అసలక్కడ మనుషులే లేరు. గీతకి అనుమానం, శివ మీద నమ్మకం లేదు.
రెండు క్లాసురూములు దాటి, ఒక గది తలుపు తెరిచాడు. లోపలికెళ్ళి గీతని రమ్మని సైగ చేస్తే లోపల అడుగు పెట్టింది.
బ్లూ యెల్లో కలర్ పాలెట్ తో మూడు కాలమ్స్ లో ఉన్న బెంచీలతో విశాలంగా ఉంది తరగతి గది. గోడలు యెల్లో పింక్ కలర్స్ తో ఉన్నాయి. బ్లాక్ బోర్డు మరియూ డిజిటల్ బోర్డు ఉంది. పైన ప్రొజెక్టర్, ఫ్యాన్స్ ఉన్నాయి. గోడలకు కొన్ని భౌతిక శాస్త్ర మ్యాపులు, కొన్ని సైన్స్ బొమ్మల పెయింటింగ్స్ ఉన్నాయి. గది తలుపు ఎదురు మూలకు నాలుగు వరుసల లాకరులు ఉన్నాయి. ఐదు అడుగుల గోడ, ఆపై అద్దాల పెద్ద కిటికీలు.
శివ: క్లాసులు ఇలా ఉంటాయి. లాకర్స్ లో వాళ్ళ సబ్జెక్ట్ బుక్స్ పెట్టుకోవచ్చు. అవి ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్.
ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్ అనగానే గీత ఆశ్చర్యపోయి శివను టక్కున మెడ తిప్పి చూసింది.
శివ: అవును. ఒకరి వస్తువు ఒకరు దొంగిలించారు అనే సమస్య ఉండదు. అండ్ ఫుల్లీ cctv footage.
గీత: బాగుంది.
ఇద్దరూ నడక కొనసాగించి ఇంకాస్త ముందుకు నడుస్తుంటే, అంతా చాలా రిచ్ గా అనిపిస్తుంది గీతకి. ఇటు చూసినా మోడరన్ మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ఉంది. కాలేజ్ బిల్డింగ్ ఇంటీరియర్ అంతా గ్రీన్ అండ్ కారమెల్ కాంబినేషన్ కలర్ పాలెట్ ఉంది.
శివ వెనక నడుస్తుంటే అన్నీ చూస్తూ ఉంది. అక్కడ చిన్న చిన్న మొక్కలు, నోటీస్ బోర్డులూ, బయట, దుస్తుబిన్నులూ, ఒక ర్యాక్ దగ్గర కొన్ని చీపురులూ, బకెట్లు, క్లీనింగ్ లిక్విడ్ బాటిల్స్, ఫైర్ ఎస్టింగ్విషర్స్, అతి ముఖ్యంగా ఏ క్లాస్ తలుపు పక్కన ఆ క్లాసూకి సంబంచినవి ఏదైనా రాసిపెట్టుకోవడానికి చిన్న వైట్ బోర్డు విత్ మార్కర్.
అప్పుడే డైనింగ్ హాలుకి వెళ్ళే తోవ వచ్చింది.
శివ: ముందు డైనింగ్ హాల్ చూసి వద్దామా?
గీత: మీ ఇష్టం.
అలాగే అనుకోని ఆ తోవలో నడుస్తున్నారు.
అంతా ఓపెన్ గా, గుడి మండపంలో నడుస్తున్నట్టుంది.
శివ: ఇది ఇలా ఓపెన్ గా ఎందుకు పెట్టాము అంటే, పిల్లలకి ఫ్రీ మూవ్మెంట్ ఉంటుందని. close గా ఉంటే తీసుకోవడం లాంటివి అవుతాయి. ఎవరైనా బయట కూర్చుని తినాలనుకుంటే వాళ్ళకోసం కూడా బెంచెస్ ఉన్నాయి.
గీతకి తోచడం లేదు, ఇంత మంచి ఐడియాలు, ఒక కాలేజ్ కోసం ఇంతగా ప్లానింగ్ చేయడమేంటి అని.
ఆ దారి దాటి డైనింగ్ హాల్ కి చేరుకున్నాక అక్కడ, ఒక్కో వరసకు ఒక్కో classroom number అమర్చి ఉంది. number అమర్చిన ఒక్కో వరుసలో కనీసం ఇరవై మంది కూర్చోవచ్చు.
శివ: అటు దిక్కు కిచెన్ అండ్ ఆ కిచెన్ కి కనెక్ట్ ఉన్న సామన్ల స్టోరేజ్ రూమ్. ఇప్పుడు నువు అడగొచ్చు, ఇది కాలేజ్ బిల్డింగ్ తో అటాచ్మెంట్ ఎందుకు చేయలేదు, వంద అడుగుల దూరంలో ఎందుకు అని.
గీత ఎం అడగకున్నా మీరే చెప్పాలని ఫిక్స్ అయినట్టున్నారు చెప్పండి.
శివ: ఒకవేళ ఇక్కడేదైనా ప్రమాదం జరిగితే, లైక్ గ్యాస్ బ్లాస్ట్, ఎలక్ట్రిక్ సర్క్యూట్ బ్లాస్ట్ లాంటివి అయినప్పుడు డామేజ్ అనేది కాలేజ్ బిల్డింగ్ దాకా రాదు.
గీత: హ్మ్…అంది నిట్టూర్చుతూ.
శివ: అటు దిక్కు ఇంటర్మీడియట్ సెక్షన్ కూడా సేమ్ ఉంటుంది.
శివకి స్పందించకుండా వెనుతిరిగి కాలేజ్ వైపు నడిచింది.
శివ: లాబొరేటరీకి వెళ్దాం.
గీత: మ్యాథ్స్ టీచర్ కి ల్యాబ్ తో పనేముంటుందిలే.
శివ: హ్మ్ అవును. నువు సైన్స్ ఐతే చాలా డిస్కస్ చేసేవాళ్ళం. అయినా మ్యాథ్స్ కూడా చెయ్యొచ్చు.
గీత: నేను ఇక్కడ టీచర్ చేస్తాను అని ఇంకా చెప్పలేదు. చేసే ఉద్దేశం కూడా నాకిప్పుడు లేదు. అవునూ సింధూ అక్క ఇక్కడేమీ చెప్పదా?
శివ: తను యూనివర్సిటీలో ప్రొఫెసర్ గా చేయబోతుంది.
గీత: ఓహో…. అక్క లేకుండా ఇక్కడ ఎవరైనా లేడీ టీచర్ ఉంటే బొంగరం తిప్పే పనిలో ఉంటారన్నమాట.
శివ వెనక నుంచి గీత నడుము చూస్తున్నాడు.
శివ: నువు ఉంటే అది అవ్వొచ్చు, కానీ నువ్వేమో చేయను అంటున్నావు కదా…. అన్నాడు పొగరుగా.
ముక్కు విరుస్తూ, గీత: సరే ఇక నేను వెళ్తాను. అన్నీ చూసేసాను కదా.
“ ఆగు…” అంటూ చేతు పట్టి ఆపాడు.
గీత కోపంగా వెనక్కి చూడగా విడిచాడు.
శివ: నేనడిగిందాని గురించేమైనా ఆలోచించావా?
గీత: నేను ఆరోజే సమాధానం చెప్పాను. విసిగించకండి.
శివ: ఒకే…. లీవ్ ఇట్. పదా నీకు టీచర్ డైనింగ్, స్టాఫ్ రూమ్, లైబ్రరీ చూపిస్తాను.
గీత: ఏవీ చూపించాల్సిన అవసరం లేదు. మీరున్న చోట పనిచేసే ఉద్దేశం నాకస్సలు లేదు. అండ్ ఇంకోసారి నాకు కాల్ చేయడం గాని, గౌతమ్ గారిని ఇలాంటి వాటికి ఒప్పించడం గానీ చేయడానికి ట్రై చెయ్యకండి. గుడ్ బై…..
కోపంగా తేల్చి చెప్పి కాలేజ్ కారిడారులో నడుస్తూ వెళ్ళిపోతుంటే, “ కోకిలా…..ఆగు….” అని పిలిచాడు.
ఆ పిలుపు గీత అడుగుని ఆపేసింది. ఒక్కసారిగా చుట్టూ నిశ్శబ్ధం నిండుకున్నట్టు, అక్కడ వాళ్ళిద్దరూ మాత్రమే ఉండి, శివ దగ్గరవుతున్న అడుగు అలికిడి మాత్రమే వినిపించింది.
శివ నీడ ఆమె నీడతో కలిసాక, గీత కళ్లు ఎర్రబడి, గతం దిగమింగుకొని వెనక్కి తిరిగి శివని కొట్టబోతూ చెయ్యెత్తి ఆగింది.
గీత: అక్క మొగుడువి కాబట్టి ఇప్పటి దాకా ఇలా ఉంటున్న, ఇంకోసారి నన్నలా పిలిస్తే మర్యాద దక్కదు.
ఇంకో అడుగు ముందుకేస్తూ, శివ: నేను చెప్పాలనుకున్నది….!
గీత: నీతో టైంపాస్ చేసాను, నాకు నువ్వంటే ఎలాంటి ప్రేమ లేదు, నువ్వే అన్ని ఊహించుకున్నావు అని మొహం మీద చెప్పే ధైర్యం లేదు కానీ, ఇప్పుడు నువు అందంగా ఉన్నావు, నీ మొగుడు నీతో లేడు, ఒక రాత్రికి వస్తావా అంటున్నావు, మళ్లీ అలా పిలిచే మొహం ఎక్కడిది నీకు. ఇంకేం చెప్పదలచుకున్నావ్.
కోపంగా కళ్ళలో దుఃఖంతో తిరిగి బయటకు వెళ్లబోతుంటే, గీత చేయి పట్టుకొని లాగి పక్కనే ఒక తరగతిలోకి తీసుకెళ్లి గోడకి అదిమేశాడు.
కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి సూటిగా చూస్తూ, గీతకి రెండు దిక్కులా చేతులు అనిచ్చి బంధించాడు.
మొహం కిందికేసుకొని చీదరించుకుంటూ, గీత: వదులు హరా…. ఇప్పుడు నువ్వేం చేసినా విషయం పో.లీ.స్ వరకు వెళ్తుంది. నన్ను బాగా విసిగిస్తున్నావు. నేను అన్నీ మర్చిపోయి ప్రశాంతంగా ఉంటున్నాను.
శివ: నిన్ను చూసినప్పుడే క్షమాపణ చెప్పాలనిపించింది, కానీ నీ మీద ఆశ పెరిగింది. అంతా మర్చిపోయి ఉంటావు, నువ్వెలాగో నా మొహం కూడా చూడలేదు కదా, ఇంకో దారిలో నిన్ను దక్కించుకుందాం అనుకున్న.
గీత: తప్పుకో నేను వెళ్ళాలి. నువ్వెన్ని చేసినా నాకు నచ్చవు. అన్నీ ఉన్నాయన్న పొగరు తప్ప నిజం లేదు నీదగ్గర. చివరకు గతం గుర్తు చేసేదాకా వెళ్ళావ్.
శివ మౌనంగా కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ అలాగే అడ్డు నిల్చున్నాడు. గీత వద్దనుకుంటూనే అతడి కళ్ళలోకి చూసింది.
లోపల తనకింకా హరణ్ మీద ప్రేమ చావలేదు. ఆనవాలు తెలియని హరణ్ తో ఎన్నో ఊహించుకున్న తనకి ఇప్పుడు పరిచయం అయ్యిన హరణ్ ఆమె ఊహలకి మించి ఇంత ఆకర్షితంగా ఉండడం నచ్చలేదు, బహుషా నచ్చినా తానొప్పుకోవట్లేదు.
శివ చేరువలో ఆమె గుండె చప్పుడు వేగం అయ్యింది. శివ చూపులకు ఎక్కడ లొంగిపోతుందో అని చూపు దించుకుంది.
గీత: నువ్వే ఫోను చేస్తావు, నన్ను విసిగించకని తిట్టినా మాట్లాడావు, ఎందుకొచ్చావ్ నా లైఫ్ లోకి. మా ఇంట్లో నన్ను ఆడపిల్లనని బయట ఎక్కువ తిప్పకుండా పెంచారు. ఏ మగవాళ్ళతో మాట్లాడేదాన్ని కాదు. మాట్లాడాలి అంటే కూడా భయమేసేది ఎవ్వరిని నమ్మేదాన్ని కాదు. నిన్ను తప్ప. నువు నాతో మాట్లాడే ప్రతీరోజు ఎంత బాగుండేదో. (గీత కంట నీరు పెట్టుకుంటూ) కబుర్లు చెప్పేవాడివి, చదువులో డౌట్ చెప్పేవాడివి, నిన్ను మా నాన్న కూడా మెచ్చుకునేవాడు. కానీ నీకు నేను ఇక టైంపాస్ అని తెలీక నీ మీద పిచ్చిదానిలా ఫీలింగ్స్ పెంచుకున్న. నువ్వెప్పుడూ, రోజూ నన్ను పొగడాలి, కబుర్లు చెప్పాలి అనుకున్న. నీవన్నీ మాయమాటలని అప్పుడు నాకు తెలీదు. నువ్వెవరో కూడా తెలీకుండా నిన్ను నమ్మాను చూడు నిజంగా పిచ్చిదాన్ని నేను. ఇక చాలు ప్లీస్ తప్పుకో నేను వెళ్ళాలి….
శివ: కోకొలా ఐ లవ్డ్ యు…
గీత: అడ్డు తప్పుకో….. అని గట్టిగా విరుచుకుపడింది.
గీత నోరు మూసి ఆపాడు.
శివ: నేను చెప్పేది ఒకసారి విను. లోకంలో సగం సమస్యలు ఎదుటివారు చెప్పేది వినడంతో పరిష్కారం అవుతాయి తెలుసా.
దుఃఖంగా, గీత: తెలీదు, నాకేమీ తెలీదు. అప్పుడు నిన్ను అడిగి తెలుసుకున్నాను, ఇప్పుడు నాకు తెలుసుకోవాలని లేదు. జస్ట్ లీవ్ మీ….
సూటిగా చూస్తూ, గీత నడుము మీద చెయ్యేసి ఇంకా దగ్గరికి జరిగాడు. మొహం దించి ముక్కు మీద ముక్కు ఆపాడు.
శివ: వదలను…. ఇప్పుడంటే ఇప్పుడు బలవంతం చెయ్యొచ్చు కానీ నీ అమాయకత్వం మీద నాకున్న ఇష్టం వల్ల ఆగుతున్న. నిన్ను ఒప్పించి అనుభవించడంలోనే సుఖం ఉంటుంది.
చెంప మీద కొట్టింది.
గీత: రాక్షసుడా. వదులు నన్ను.
నడుము నొక్కేసాడు.
గీత: ఆ….
శివ: చెప్పేది విను. నిన్ను చూసేముందే పార్వతిని ప్రేమించాను. ఎంత ప్రేమించానంటే చెప్పలేను. కానీ అది వేరే చోటుకు వెళ్ళిపోయింది. ఎక్కడికెళ్లిందో తెలీదు, ఏమైందో తెలీదు, నేను చదువు కోసం యూరప్ వెళ్ళిపోయాను. ఇక అంతే అనుకోని ఆశ వదులుకున్న. అప్పుడు నువు మీ గర్రేపల్లి వచ్చినప్పుడు కనిపించావు, కొంచెం అటూ ఇటుగా పార్వతిలాగే ఉన్నావు. అనుకోకుండా మీ నాన్నతో పరిచయం అయ్యింది. పార్వతిని మర్చిపోయి నీ మీద ఇష్టం పెంచుకున్న. రోజూ నీతో మాట్లాడి లవ్ చేశాను. ఐ లవ్ యు…. చెప్పాలి అనుకున్న…..
గీత: సింధూ దొరికింది నన్ను వదిలేసావు అంతే కదా?
శివ: నిన్ను ప్రేమించాను గీత….. అంటే ప్రేమ అనుకున్నాను. పార్వతి సింధూ అని పేరు మార్చుకుంది. నేను చదువుతున్న యూనివర్సిటీలోనే నా జూనియర్ గా వస్తుంది అని తెలిసి….
గీత: నన్ను గాలికొదిలేశావు. సిగ్గులేదు ఇలా చెప్పడానికి. కనీసం ఇదే విషయం నాకు ముక్కుసూటిగా చెప్పి వెళ్లిపోవాల్సిందిగా.
శివ: అర్థం చేస్కో గీత నా వల్ల కాలేదు. గిల్టీ ఫీల్ అయ్యాను. నాకు తెలుసు నిన్ను మోసం చేస్తున్నానని. ఎలా మొహం చూపింవుకోవాలో తెలీకే అలా వెళ్ళిపోయాను. నువు నన్ను చూడకుండా ఉంటే ఎప్పటికైనా నన్ను మర్చిపోతావులే అనుకున్న.
గీత: మర్చిపోయిన నాకు మళ్లీ ఇప్పుడెందుకు గుర్తు చేస్తున్నావ్… అని అరిచింది.
శివ: ఎందుకంటే నువు నాకు కావాలి.
గీత: నన్ను వద్దనుకొని దాని కావాలనుకున్నావ్…. అంత ప్రేమ ఉందిగా దాని మీద. నన్ను వదులు.
గీత నడుముని రెండు పక్కలా చేజిక్కించుకొని మొహంలో మొహం పెట్టాడు. శివ స్పర్శ, ముక్కుసూటితనం, తెగింపు గీతని బలహీనం చేసేస్తున్నాయి.
శివ: అవన్నీ మర్చిపోదాం. నువు నాకు కావాలి. ఎందరో అమ్మాయిలని దక్కించుకున్న, నువు మొండి చేస్తుంటే నా ఈగో హర్ట్ అవుతుందే పొట్టిదాన.
గీత: వదులు ప్లీస్…. మనిద్దరికీ పెళ్లైంది.
శివ: అవును…. అయినా సరే నామీద ఇష్టం లేదా నీకు… కళ్ళలోకి చూసి చెప్పు?
చూడలేక మొహం తిప్పుకుంది.
కుడి చెంప ముద్దు పెట్టాడు.
గీత: ఊహు వొద్దు.
ఆమె కంఠం పక్కన ముద్దిచ్చాడు.
భర్తకు దూరంగా ఉండడం, భరత్ తో రొమాన్స్ వారం రోజులుగా లేకపోవడం, తనలో తాపం రేపింది. హరణ్ అంటే ఇష్టం పూర్తిగా మారకపోవడమే శివకి అలుసు అయ్యింది.
శివ: సింధూకి తెలీదు, గౌతమ్ కి అస్సలు తెలీదు. నేను ఇలా చేశానంటే వాళ్ళస్సలు నమ్మరు.
గీతని అటు తిప్పి గోడకు అణచి పెట్టి వీపులో ముద్దులు పెడుతూ భుజాలకు వెళ్లి మెత్తగా కసిగా పళ్ళతో ఆమె మృదువైన చర్మాన్ని లాగాడు.
గీత: ఆహ్….. అంటూ కుడి చేతు వెనక్కి పెట్టి ఆపేప్రయత్నం చేసింది.
శివ: ఇందులో తప్పులేదు, ఒక్కసారి, నువు మళ్లీ కావాలంటే కంటిన్యూ చెయ్యొచ్చు.
శివ పట్టుని విడిపించుకునేంత బలం గీతకి లేదు. పొత్తికడుపులో పిసుకుతూ మెడ భుజాలు ముద్దులాడుతుంటే మనసుకు నచ్చకున్నా, సుఖం కోరుకుంటున్నా శరీరం లొంగిపోతోంది.
శివ మతి లేకుండా గీత పరిమళాలు పీలుస్తూ ఆమె వెన్న వీపులో ముద్దులు కురిపిస్తుంటే, అతడిని ఆపలేక చేతులు గోడకు నొక్కి ముద్దుల వేడిని ఆస్వాదించడం మొదలైంది.
పైకొచ్చి చెవి వెనక ముద్దు పెట్టాడు.
వెచ్చని ఊపిరితో మత్తుగా, శివ: సింధూతో చేయలేనివి కొన్నున్నాయి. అవి నీతో కావాలి నాకు.
గీత: బలవంతం చేయకు ఆపు.
శివ: నువు ఒప్పుకుంటున్నావు.
కుడి దిక్కు చెయ్యి పైకి సరిగ్గా ఆమె కుడి చన్ను కింద నుంచి పైకి అందుకొని మెత్తగా నొక్కాడు.
శివ పెద్ద చేతులు ఆమె స్థానాన్ని నిండుగా పిసకడంతో కైపుగా చనుమొనలు నిక్కపొడుచుకుని కోరిక మొదలైంది.
భుజం చాటుగా వెనక్కి మెడ తిప్పి చూసింది. తను అలా చూడడం గమనించి శివ ఆమెని అతడి వైపు తిప్పుకుని హత్తుకొని పెదవులు ముద్దుపెట్టుకోబోయాడు.
గీత: మ్….. అని మూలుగుతూ తల అడ్డంగా ఊపుతూ పెదవులు మింగింది.
భయంగా కళ్లు మూసుకుంది.
గీతను విడిచి, చేతులు గోడకు నొక్కి అలాగే ఆమెని చూస్తూ మౌనంగా నిల్చున్నాడు.
కొన్ని క్షణాలు శివ ఉనికి శరీరం మీద లేకపోవడంతో మెల్లిగా కనురెప్పలెత్తితే. అతడి అందమైన నీలి కన్నులు, ఒక కంటిలో పుట్టుమచ్చ అందం, ఆమెను ఏదో మాయ చేసింది.
మౌనంగా గాఢంగా ఊపిరి పీల్చుకుని కుదుటపడినట్టే అయ్యి, తట్టుకోలేక శివ చెంపలు అందుకుని పెదవులు ముందుకు పొడిచి అతడి పెదవులు ముద్దు పెట్టేసింది.
నడుము నొక్కుతూ హత్తుకొని ఒళ్ళోకి తీసుకొని గాఢంగా ఇద్దరూ ముద్దులో మునిగిపోయారు.
తన భర్త కాకుండా రెండో మొగాడుతో ఎంగిలి పంచుకోవడం గీతలో కొత్త ఉత్సాహం రేపినా అది తనని మబ్బిపెట్టేస్తుందని తేలుకొని నెట్టేసింది.
శివ: నువు ఇది కోల్పోతున్నావ్, నేను ఇది కోరుకుంటున్న. మనిద్దరికీ తేడా లేదు.
ముందడుగు వేసి మరలా ముద్దు కలిపాడు.
శివ బలవంతానికి సగం అంగీకరిస్తూ, సగం ఆందోళన చెందుతూ ఆ ముద్దు తీపిని ఆస్వాదించండం మాత్రమే వీడలేకపోయింది.
అయినా సరే గౌతమ్ గుర్తొచ్చాడు, భరత్ గుర్తొచ్చాడు. శివ మీద కోపం అలాగే ఉంది. శివకి లొంగిపోవడం తన మనస్సాక్షి ఒప్పుకోలేకపోయింది.
ఈసారి ఇంకాస్త బలం కూడుకొని గట్టిగా నెట్టేసి గది బయటికి పరిగెత్తింది. మూతి తుడుచుకుని వర్కర్స్ ఉన్న చోటుకు వెళ్లి నిల్చుంది, అక్కడ పనులు గమనిస్తున్నట్టు నటిస్తూ.
మెల్లిగా శివ వచ్చాడు, అక్కడ మనుషుల ముందు తానేమీ చేయలేడు.
శివ: నువు కారులోనే వచ్చావు కదా, ఇద్దరం కలిసి వెళ్దాం హైదరాబాద్.
గీత: లేదు…. నేను ఇక్కడ మా అత్తమ్మ వాళ్ళని కలిసి రేపు వెళ్తాను.
అబద్ధం చెప్పింది.
శివ: ఐతే నన్ను బస్టాండ్ లో డ్రాప్ చేయ్.
మొహమాటంగా, “ ఒకే “ చెప్పింది.
బస్టాండ్ వరకు వెళ్ళేలోపే హైవే మీద ఉండగా శివ కారులో మళ్లీ ముద్దులు పెట్టే ప్రయత్నం చేసాడు. ఇక కోపంతో నడిరోడ్డు మీద దింపేసి భరత్ టోర్నమెంట్ కి వెళ్ళిపోయింది.
గీత శివకి లొంగదు, ఎందుకంటే తానెప్పుడో భరత్ ప్రేమలో పడిపోయింది, భరత్ తో శారీరక సుఖానికి మనస్పూర్తిగా ఒప్పుకుంది. హరణ్ తనకి తొలిప్రేమ మాత్రమే.
>>>
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)