04-01-2026, 12:42 PM
அத்தியாயம் 95:
சிவா மந்தாகினியின் கால்களைத் தனது தோள்களில் இன்னும் இறுக்கமாகப் பிணைத்துக் கொண்டான். அவன் தனது இடுப்பை மிக மெதுவாக, ஒரு நாகப்பாம்பின் அசைவைப் போல முன்னும் பின்னும் நகர்த்தினான். அந்த வழவழுப்பானப் பாதையில் சிவாவின் ஆண்மை எவ்விதத் தடையுமின்றி வழுக்கிக் கொண்டுச் சென்றது. ரத்தமும், எச்சிலும், ஐந்து முறை வெளியேறிய ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் இணைந்து ஒரு உயவுப் பொருளைப் போலச் செயல்பட்டன. ஒவ்வொரு முறை அவன் தனது ஆண்மையை உள்ளே செலுத்தி வெளியே எடுக்கும் போதும், ஒரு விசித்திரமான, ஈரமான 'சலக்-சலக்' என்ற ஒலி அந்த அறையின் நிசப்தத்தைக் கிழித்தது. அந்த ஒலி சிவாவின் ஆண்மைக்கு ஒரு புதிய வெறியைத் தந்தது. அவன் தனது விந்தை அடக்கி வைத்திருந்த அந்த அழுத்தம், அவனது சுன்னியின் நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தது.
மந்தாகினி இப்போது ஒரு முழுமையானப் போதையில் இருந்தாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் அந்த அதீத வழவழுப்பில் சிவாவின் ஆண்மையை இறுக்க முடியாமல் வழுக்கின. இது அவளுக்கு ஒரு புதிய இன்ப வேதனையைத் தந்தது. சிவா தனது இடுப்பைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, அவளது கருவறையின் வாசலில் தனது ஆண்மையின் நுனியை வைத்துத் தேய்த்து விளையாடினான். அந்தத் திரவங்களின் கதகதப்பும், சிவாவின் ஆண்மையின் அனலும் இணைந்து மந்தாகினியின் ஆத்மாவை உருக்கியது. நிலவொளி அந்த ஈரமானப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் வியர்வைச் சொட்டுகள் அவளது வயிற்றில் விழுந்து, ஏற்கனவே அங்கே படிந்திருந்தத் திரவங்களுடன் சங்கமித்தன.
சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் அந்தத் தருணத்தை ஒரு நீண்டக் காமக் கவிதையாக மாற்றியது. அவன் அவசரப்படவில்லை; மாறாக, அந்த வழவழுப்பைத் தனது உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் உணரத் துடித்தான். அவனது கைகள் மந்தாகினியின் இடையை வன்மையாகப் பற்றி, அவளைத் தனது இடுப்போடு ஆழமாக அழுத்திக் கொண்டன. அந்தத் தோல் உரசல் ஒரு பெரும் வெப்பத்தை உருவாக்கியது. மந்தாகினி உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது இதழ்கள் சிவாவின் இதழ்களோடுப் பிணைந்து, அவளது கதறலை அவனது வாய்க்குள் கடத்தின. சிவா தனது விறைத்த ஆண்மையால் அவளது ஆழமான மடிப்புகளை விரித்துச் செதுக்கினான். அந்த ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது கௌரவத்தின் வேரை அறுத்தெறிந்தது.
சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து, அங்கே புதியச் சிவந்தத் தழும்புகளை உண்டாக்கின. அந்தத் தழும்புகள் மந்தாகினியின் அடிமைத்தனத்தின் அழியாத முத்திரைகள். அவன் தனது பற்களால் அவளது தோள்பட்டையில் ஒரு ஆழமான அடையாளத்தை உருவாக்கினான். மந்தாகினி வலியால் துடித்தாலும், அவளது உடல் சிவாவின் ஆண்மையை இன்னும் ஆழமாகத் தேடியது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி எல்லையைத் தொட்டது. அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு நடுக்கம் பரவத் தொடங்கியது, ஆனால் அவன் தனது மன வலிமையால் அந்த வெளியேற்றத்தைத் தடுத்து நிறுத்தினான். அவனது சுன்னி அந்தத் திரவங்களின் வழவழுப்பில் ஒரு மின்சார வேகத்தோடு இயங்கியது.
சிவா மந்தாகினியின் கால்களைத் தனது தோள்களில் இன்னும் இறுக்கமாகப் பிணைத்துக் கொண்டான். அவன் தனது இடுப்பை மிக மெதுவாக, ஒரு நாகப்பாம்பின் அசைவைப் போல முன்னும் பின்னும் நகர்த்தினான். அந்த வழவழுப்பானப் பாதையில் சிவாவின் ஆண்மை எவ்விதத் தடையுமின்றி வழுக்கிக் கொண்டுச் சென்றது. ரத்தமும், எச்சிலும், ஐந்து முறை வெளியேறிய ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் இணைந்து ஒரு உயவுப் பொருளைப் போலச் செயல்பட்டன. ஒவ்வொரு முறை அவன் தனது ஆண்மையை உள்ளே செலுத்தி வெளியே எடுக்கும் போதும், ஒரு விசித்திரமான, ஈரமான 'சலக்-சலக்' என்ற ஒலி அந்த அறையின் நிசப்தத்தைக் கிழித்தது. அந்த ஒலி சிவாவின் ஆண்மைக்கு ஒரு புதிய வெறியைத் தந்தது. அவன் தனது விந்தை அடக்கி வைத்திருந்த அந்த அழுத்தம், அவனது சுன்னியின் நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தது.
மந்தாகினி இப்போது ஒரு முழுமையானப் போதையில் இருந்தாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் அந்த அதீத வழவழுப்பில் சிவாவின் ஆண்மையை இறுக்க முடியாமல் வழுக்கின. இது அவளுக்கு ஒரு புதிய இன்ப வேதனையைத் தந்தது. சிவா தனது இடுப்பைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, அவளது கருவறையின் வாசலில் தனது ஆண்மையின் நுனியை வைத்துத் தேய்த்து விளையாடினான். அந்தத் திரவங்களின் கதகதப்பும், சிவாவின் ஆண்மையின் அனலும் இணைந்து மந்தாகினியின் ஆத்மாவை உருக்கியது. நிலவொளி அந்த ஈரமானப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் வியர்வைச் சொட்டுகள் அவளது வயிற்றில் விழுந்து, ஏற்கனவே அங்கே படிந்திருந்தத் திரவங்களுடன் சங்கமித்தன.
சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் அந்தத் தருணத்தை ஒரு நீண்டக் காமக் கவிதையாக மாற்றியது. அவன் அவசரப்படவில்லை; மாறாக, அந்த வழவழுப்பைத் தனது உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் உணரத் துடித்தான். அவனது கைகள் மந்தாகினியின் இடையை வன்மையாகப் பற்றி, அவளைத் தனது இடுப்போடு ஆழமாக அழுத்திக் கொண்டன. அந்தத் தோல் உரசல் ஒரு பெரும் வெப்பத்தை உருவாக்கியது. மந்தாகினி உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது இதழ்கள் சிவாவின் இதழ்களோடுப் பிணைந்து, அவளது கதறலை அவனது வாய்க்குள் கடத்தின. சிவா தனது விறைத்த ஆண்மையால் அவளது ஆழமான மடிப்புகளை விரித்துச் செதுக்கினான். அந்த ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது கௌரவத்தின் வேரை அறுத்தெறிந்தது.
சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து, அங்கே புதியச் சிவந்தத் தழும்புகளை உண்டாக்கின. அந்தத் தழும்புகள் மந்தாகினியின் அடிமைத்தனத்தின் அழியாத முத்திரைகள். அவன் தனது பற்களால் அவளது தோள்பட்டையில் ஒரு ஆழமான அடையாளத்தை உருவாக்கினான். மந்தாகினி வலியால் துடித்தாலும், அவளது உடல் சிவாவின் ஆண்மையை இன்னும் ஆழமாகத் தேடியது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி எல்லையைத் தொட்டது. அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு நடுக்கம் பரவத் தொடங்கியது, ஆனால் அவன் தனது மன வலிமையால் அந்த வெளியேற்றத்தைத் தடுத்து நிறுத்தினான். அவனது சுன்னி அந்தத் திரவங்களின் வழவழுப்பில் ஒரு மின்சார வேகத்தோடு இயங்கியது.