படுக்கை கீதம்: கருவுற்ற பேரரசி

[Peterparker69]

கிருபா அவளது கையைத் தடவிக்கொண்டே, தனது முகத்தை அவளது கழுத்து வளைவில் புதைத்தான். அவளது வாசனை அவனை வெறியேற்றியது. அவன் அவளது தோலில் தனது பற்களால் லேசாகக் கடித்தான். வலிக்காத கடி, ஆனால் தடம் பதியக்கூடிய கடி.

"உன் திமிர் எல்லாம் எங்க போச்சு சௌமியா?" என்று கேட்பது போல இருந்தது அவனது செயல். அவனது கை இப்போது அவளது முழங்கையைத் தாண்டி, அவளது முன்னங்கைக்கு வந்தது. அவன் அவளது கையைத் தனது கைக்குள் சிறைபிடித்தான். அவனது பெரிய கை, அவளது மெல்லிய கையை முழுமையாக மூடியது.

சௌமியா முழுமையாகச் சரணடைந்த நிலையில் இருந்தாள். வெளியே பெய்யும் மழையை விட, அவளுக்குள் பெய்யும் காம மழை அவளை நனைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது புண்டை இப்போது ஒரு சிறிய அருவி போல ஒழுகத் தொடங்கியிருந்தது. அவளது தொடைகளுக்கு இடையில் பிசுபிசுப்பு அதிகமாகி, அவளது கால்களை ஒன்றுடன் ஒன்று உரச வைத்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் அவளது காதுக்குப் பின்னால் நாவால் தீண்டும்போதும், அவளது புண்டையில் ஒரு சுருக் என்ற இழுப்பு ஏற்பட்டது.

அவள் ஜன்னல் கம்பியைப் பிடித்திருந்த பிடி தளர்ந்தது. அவளது விரல்கள் விரிந்தன. அவளது உடல் முழு பாரத்தையும் ஜன்னலில் சாய்த்தது. அவள் நின்றுகொண்டிருக்கக் காரணம் அவளது கால்கள் அல்ல; பின்னால் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்திருக்கும் கிருபாவின் உடலும், அவனது போதைப் சுவாசமும் தான்.

கிருபா தனது கையை அவளது கையிலிருந்து எடுத்து, அவளது இடுப்புப் பக்கமாக நகர்த்தினான். ஆனால் இன்னும் இடுப்பைத் தொடவில்லை. காற்றில் மிதந்தபடி அவனது கை, அவளது உடலின் வளைவுகளை ரசித்தது.

சௌமியா கண்களைத் திறக்கவில்லை. திறக்க விரும்பவும் இல்லை. இந்தக் கனவு கலையக்கூடாது என்று அவள் வேண்டிக்கொண்டாள். அவளது அகந்தை, அவளது அந்தஸ்து, அவளது லண்டன் வாழ்க்கை, எல்லாம் கரைந்து போய், இப்போது அவள் ஒரு ஆணின் தீண்டலுக்கு ஏங்கும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக, ஒரு வேட்டைப்பொருளாக மாறி நின்றாள்.

அவனது இதழ்கள் அவளது காது மடலைக் கவ்வி இழுத்தன.

"நீ ரெடி சௌமியா, நீ ரொம்ப நேரமாவே இதுக்குத் தான் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்க," என்று அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது காதுக்குள் கிசுகிசுத்தது.

சௌமியா அதற்குப் பதிலாக மீண்டும் ஒரு முறை முனகினாள். அந்த முனகல், அவனது வேட்டைக்குக் கிடைத்த முதல் வெற்றி.

ஜன்னல் கம்பியைப் பிடித்திருந்த சௌமியாவின் கைகள் வெளுத்துப் போயிருந்தன. வெளியே மழை இன்னும் ஆக்ரோஷமாகப் பெய்து கொண்டிருந்தது, ஆனால் அவளது கவனம் முழுக்க இப்போது ஜன்னல் கண்ணாடியில் தெரிந்த பிம்பத்தின் மீதுதான் இருந்தது.

அந்தக் கண்ணாடியில், அவளது மார்பு அழுந்தி இருக்கும் காட்சி அவளுக்கே ஒரு போதையைத் தந்தது.

அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலைகள், ஜாக்கெட்டின் இறுக்கத்தையும் மீறி, ஜன்னல் கண்ணாடியில் பலமாக மோதி நின்றன. அந்தக் குளிர்ந்த கண்ணாடிக்கும், அவளது சூடான மார்புக்கும் இடையே நடக்கும் யுத்தம் அது. அவளது முலைகளின்மென்மை, அந்தக் கடினமான கண்ணாடியில் பட்டு நசுங்கி, தட்டையாகப் பரவியிருந்தது. அந்த அழுத்தத்தில் அவளது ஜாக்கெட்டின் கழுத்து வெட்டு இன்னும் விரிந்து, அவளது மார்பின் பிளவை ஆழமாகக் காட்டியது.

கிருபா அவளுக்குப் பின்னால் நின்று, அந்தக் காட்சியை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் அந்த -ல் தெரியும் அவளது நசுங்கிய முலைகளைமேய்ந்தன.

"உன் இதயம் எவ்வளவு வேகமா துடிக்குதுன்னு என்னால கேக்க முடியுது சௌமியா," என்று கிசுகிசுத்தபடியே, அவனது கை அவளது கழுத்திலிருந்து கீழே இறங்கியது. அவனது உள்ளங்கை இப்போது அவளது ஜாக்கெட்டின் பின்பக்க இடைவெளியைத் தாண்டி, பட்டுப் புடவை போர்த்திய அவளது முதுகின் மையப்பகுதிக்கு வந்தது.

அவன் அவளது முதுகெலும்பை குறிவைத்தான். அந்தப் பட்டுப் புடவைக்கு மேலாகவே, அவனது நடுவிரல் அவளது முதுகெலும்பின் ஒவ்வொரு கணுவையும்எண்ணுவது போல மெதுவாகக் கீழே இறங்கியது. துணிக்கு மேலே அவன் தொட்டாலும், அது அவளது நிர்வாண முதுகைத் தொடுவது போன்ற ஒரு உணர்வைத் தந்தது.

அவன் விரல் இறங்கும் வேகம், ஒரு பியானோ கலைஞன் மிக மிக மெதுவாக, ஒரு சோகமான ராகத்தை வாசிப்பது போல இருந்தது. அவளது கழுத்துக்குக் கீழே தொடங்கி, முதுகின் நடுப்பகுதி வரை அவன் விரல் வரைந்த அந்த நேர்க்கோடு, அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் ரேகையை உருவாக்கியது.

"வேண்டாம் கிருபா, ப்ளீஸ்," சௌமியாவுக்குள் இருந்த அந்த திமிர் பெண் விழித்துக் கொண்டாள். இது தவறு, இவன் என்னைத் தொடக்கூடாது என்ற கோபம் அவளுக்குள் எழுந்தது.

அவள் சட்டென்று தனது ஒரு கையை ஜன்னல் கம்பியிலிருந்து எடுத்து, பின்னால் கொண்டு வந்து அவனது கையைத் தட்டிவிட முயன்றாள்.

"என்னைத் தொடாதீங்க," என்று அவள் சொல்ல முயன்றாள். ஆனால் அவளது குரலில் அதிகாரத்திற்குப் பதிலாக ஒரு கெஞ்சல் இருந்தது.

அவள் அவனது கையைப் பிடித்து விலக்க முயன்ற அந்த நொடி, கிருபாவின் ஆண்மை வெளிப்பட்டது.

அவன் தனது கையை விலக்கிக் கொள்ளவில்லை. மாறாக, அவளது முதுகில் தனது அழுத்தத்தை அதிகப்படுத்தினான். அது ஒரு ஆணித்தரமான ஸ்பரிசம்.

"நீ என்னை விலக்க முடியாது சௌமியா, நீயே அதை விரும்பல" என்று சொல்லாமல் சொல்லும் அழுத்தம் அது.

அவள் அவனது மணிக்கட்டைப் பிடித்துத் தள்ளினாள். ஆனால் அவனது கையை அசைக்கக் கூட முடியவில்லை. அவனது பலம் அவளைத் திணறடித்தது. அவளது எதிர்ப்பு, அவனுக்கு இன்னும் ஒரு கிளர்ச்சியைத் தான் தந்தது.

"உனக்குக் கோபம் வருதா சௌமியா? இல்ல, ஆசை வருதா?" கிருபா அவளது காதின் ஓரம் கேட்டான்.

அவனது கை, அவளது எதிர்ப்பையும் மீறி, முதுகெலும்பு வழியாக இன்னும் கீழே இறங்கியது. இப்போது அவனது விரல்கள் அவளது இடுப்புக்கு மேலே இருக்கும் அந்த வளைவைநெருங்கின.

சௌமியா அவனது கையைத் தள்ள முயன்ற அவளது விரல்கள், இப்போது அவனது கையை இருக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டன. அவளது நோக்கம் அவனைத் தள்ளுவதாக இருந்தாலும், அவளது உடல் அவனைத் தன் பக்கம் இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஆசைக்கும் கோபத்திற்கும் இடைவெளி வெறும் ஒரு நூல் அளவு தான் என்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.

அவள் அவனைத் தள்ளுவதை நிறுத்திவிட்டு, அவனது கையைத் தன் முதுகோடு சேர்த்து அழுத்தினாள். அவளது கோபம் காற்றில் கரைந்து, காமமாக மாறியது.

ஜன்னல் கண்ணாடியில் அவளது முலைகள்இன்னும் பலமாக நசுங்கின. அவளது காம்புகள் ஜாக்கெட்டைக் கிழித்துக்கொண்டு கண்ணாடியைத் தொடுவது போல விறைத்தன. அவளது மூச்சுக்காற்று கண்ணாடியில் பட்டு, அந்தப் பிம்பத்தையே மறைக்கும் அளவுக்கு வெப்பமாக இருந்தது.

கிருபாவின் விரல் இப்போது அவளது முதுகின் மையத்தைத் தாண்டி, இடுப்புச் சரிவை நோக்கிப் பயணம் செய்தது. அந்தப் பட்டுப் புடவையின் வழவழப்பு, அவனது விரலின் சூடு, அவளது முதுகெலும்பின் நடுக்கம், எல்லாம் சேர்ந்து அவளை ஒரு சிலையாக மாற்றின.

"உன் முதுகு ஒரு வில் மாதிரி வளையுது சௌமியா, நான் எய்யப்போற அம்புக்காக,” கிருபாவின் இந்த வார்த்தைகள் அவளது காதுக்குள் நுழைந்து, அவளது புண்டையில் ஒரு பேரலையை உருவாக்கின. அவளது எதிர்ப்பு நாடகம் முடிவுக்கு வந்தது. இனி சரணாகதி மட்டுமே. இனி மறைந்து விளையாட முடியாது என்று கிருபா முடிவு செய்தான்.

அவன் தனது கையை அவளது முதுகிலிருந்து விலக்கி, அவளது இடது தோள்பட்டையை உறுதியாகப் பற்றினான். அது வலிக்காத பிடி, ஆனால் "திரும்பு" என்று கட்டளையிடும் பிடி.

சௌமியா எதிர்க்கவில்லை. அவளது உடலில் இருந்த அந்தப் பழைய முரட்டுத்தனம் எப்போதோ கரைந்து போயிருந்தது. ஒரு பொம்மையைப் போல, அவன் சுழற்றிய திசையில் அவள் மெதுவாகத் திரும்பினாள்.

வெளியே இடித்த இடியின் வெளிச்சம், அந்த அறையை ஒரு வினாடி பகல் போல மாற்றியது. அந்த வெளிச்சத்தில், கிருபா முதன்முதலாகச் சௌமியாவின் முகத்தை இவ்வளவு அருகில், இவ்வளவு உணர்ச்சிகரமான நிலையில் பார்த்தான்.

அந்தப் பார்வை, அது கிருபாவை ஒரு கணம் ஸ்தம்பிக்க வைத்தது.

லண்டனில் படித்து, கோடீஸ்வரத் தந்தையின் செல்ல மகளாக வளர்ந்த அந்த 'திமிர் பிடித்த'சௌமியா அங்கே இல்லை. அவளது கண்களில் எப்போதும் இருக்கும் அந்த அதிகாரத் தோரணை, அந்த அலட்சியம், அந்த 'நான் தான் ராணி' என்ற கர்வம், எல்லாமே காணாமல் போயிருந்தன.

அதற்குப் பதிலாக, அவளது கண்களில் இப்போது தெரிந்தது ஒன்றே ஒன்றுதான்- தாகம்.

ஒரு பாலைவனத்தில் பல நாட்கள் அலைந்தவன் தண்ணீரைக் கண்டால் எப்படிப் பார்ப்பானோ, அப்படி ஒரு வெறித்தனமான, ஆழமான காமத் தாகம் அவளது கண்களில் தேங்கி நின்றது. அவளது இமைகள் லேசாகச் சரிந்திருந்தன. அவளது கண்கள் ஈரத்தில் மின்னின. அது கண்ணீர் அல்ல; காமத்தின் திரவம்.

அவளது உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட வெப்பம்கிருபாவைத் தாக்கியது. ஏசியின் குளிரையும் மீறி, அவளது உடல் ஒரு நெருப்பு உலை போலத் தகித்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது தோல் சிவந்திருந்தது. ரத்த ஓட்டம் அவளது முகம், கழுத்து, மார்பு என அனைத்து இடங்களிலும் பாய்ந்து, அவளை ஒரு சிவந்த ரோஜாவைப் போல மாற்றியிருந்தது.

"சௌமியா," கிருபா அவளை அழைத்த விதம், அவளை இன்னும் நிலைகுலைய வைத்தது. அவன் அவளைப் பார்த்த அந்தப் பார்வை, அது அவளது ஆடையை ஊடுருவவில்லை; அவளது ஆன்மாவையே நிர்வாணமாக்கியது.

"உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்று அந்தப் பார்வை சொன்னது.

சௌமியாவால் அந்தத் தீர்க்கமான பார்வையைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. அவனது கண்களில் இருந்த அந்த ஈர்ப்பு விசைஅவளை முழுமையாக இழுத்தது. அந்தப் பார்வையில் இருந்து தப்பிக்க நினைத்தவள், தன்னிச்சையாகப் பின்னால் நகர்ந்தாள்.

ஆனால் அவளுக்குப் பின்னால் போவதற்கு இடமில்லை. அவள் ஜன்னல் ஓரத்தில் மாட்டிக் கொண்டாள். ஒரு பக்கம் ஜன்னல் கண்ணாடி, மறுபக்கம் சுவர், முன்னால் கிருபா. அவள் அந்த மூலைக்குள் ஒடுங்கினாள்.

அவள் ஜன்னல் கம்பியைமீண்டும் பற்றிக் கொண்டாள். ஆனால் இம்முறை, அவளது பிடி வேறு மாதிரி இருந்தது. முன்பு கோபத்தில் பிடித்திருந்தாள். இப்போது, நடுக்கத்தில் பிடித்திருந்தாள்.

அவளது விரல்கள் கம்பியை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தன. அவளது கை நரம்புகள் புடைத்துத் தெரிந்தன. அவளது உடல் லேசாக நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது. அது குளிரால் வந்த நடுக்கம் அல்ல; அவளது கட்டுப்பாட்டை மீறிப் பொங்கும் உணர்ச்சிகளால் வந்த நடுக்கம்.

அவளது மனம் ஒரு பயங்கரமான போராட்டத்தைச் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தது.

'வேண்டாம் சௌமியா, இவன் உன்னை ஆள விடாதே, நீ ஒரு குயின், இவன் உனக்குக் கீழே,' என்று அவளது பழைய புத்தி சொன்னது.

'அவனைப் பார், அவனது கண்கள், அவனது உதடு, அவன் உன்னைத் தொட வேண்டும், அவன் உன்னை உடைக்க வேண்டும்,' என்று அவளது பெண்மை அலறியது.

இந்த இரண்டுக்கும் நடுவே அவள் சிக்கித் தவித்தாள்.

அவள் அந்த மூலையில் ஒடுங்கி நின்ற விதம், ஒரு வேட்டைக்காரனிடம் சிக்கிய மான் குட்டியைப் போல இருந்தது. அவளது மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலைகள், ஜாக்கெட்டின் சிறைக்குள் அடைபட முடியாமல் திணறின. அவள் மூச்சு விடும் வேகத்தில், அவளது மார்பகங்கள் குலுங்கின. அந்த அசைவு, கிருபாவின் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அவனது பார்வை அவளது கண்களிலிருந்து இறங்கி, அவளது கழுத்து, அவளது மார்பின் பிளவு, அவளது இடுப்பு என்று ஒரு ஸ்கேன்செய்வது போல இறங்கியது.

சௌமியா தனது உடலை மறைக்க நினைக்கவில்லை. மாறாக, அவன் பார்ப்பதற்காகவே அவள் நிற்பது போல இருந்தது. அவளது கால்கள் மெல்ல அகன்றன. அவளது பட்டுப் பாவாடைக்குள், அவளது புண்டை ஏற்கனவே அழுது கொண்டிருந்தது. அந்த ஈரம் அவளது தொடைகளை வழுக்கச் செய்தது.

"நீ என்கிட்ட இருந்து தப்பிக்க பாக்குறியா? இல்ல, நான் உன்னை நெருங்கணும்னு ஆசைப்படுறியா?" கிருபா கேட்டான். அவன் குரல் மிகத் தாழ்வாக, ஒரு கர்ஜனை போல ஒலித்தது.

சௌமியா பதில் சொல்லவில்லை. அவளது உதடுகள் வறண்டு போயிருந்தன. அவள் தனது நாவால் உதட்டை ஈரப்படுத்தினாள். அந்தச் செய்கை கிருபாவை இன்னும் உசுப்பேற்றியது.

அவள் ஜன்னல் கம்பியைப் பிடித்திருந்த கையை விடவே இல்லை. அதுதான் அவளுக்கு இப்போது இருக்கும் ஒரே பிடிப்பு. அந்தக் கம்பியை விட்டுவிட்டால், தான் தரையில் விழுந்துவிடுவோம் என்ற பயம் அவளுக்கு இருந்தது. அவளது கால்கள் அவ்வளவு தளர்ந்து போயிருந்தன.

கிருபா இப்போது அவளுக்கு மிக அருகில் வந்து நின்றான். அவனது சட்டை அவளது ஜாக்கெட்டில் உரசும் தூரம். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது முகத்தில் பட்டது.

சௌமியா கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவளால் அவனது அந்த நெருக்கத்தை, அந்த ஆணின் வாசனையை, அந்த வெப்பத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. அவளது தலை பின்னால் சாய்ந்து, ஜன்னல் சுவரில் முட்டியது. அது சரணாகதியின் அடையாளம்.

"உன் நடுக்கம் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு சௌமியா," கிருபா அவளது நடுக்கத்தை ரசித்தான். அவளது அகந்தை உடைந்து, அந்த இடத்தில் ஆசை முளைத்துவிட்டதை அவன் உறுதி செய்து கொண்டான். இனி அவன் எதைத் தொட்டாலும், அது அவளுக்கு இன்பத்தைத் தான் தரும்.

அவன் நின்ற விதம், அது ஒரு நிழல் போல இருந்தது. சத்தம் இல்லை. அசைவு இல்லை. ஆனால் அவனது இருப்பு அந்த அறையின் ஆக்சிஜனை மொத்தமாக உறிஞ்சியது போல இருந்தது.

வெளியே மழை "ஓ"வென அழுது கொண்டிருந்தது. இடி இடிக்கும் சத்தம் ஜன்னல் கண்ணாடியை அதிர வைத்தது. ஆனால் சௌமியாவைப் பொறுத்தவரை, அந்த இடியோசையோ, மழையின் இரைச்சலோ அவளது காதுகளில் விழவில்லை. அவளுக்குக் கேட்டதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

அவனது மூச்சுக்காற்று. கிருபா அவளுக்கு மிக மிக அருகில் நின்றான். ஆனால் அவனது உடல் அவளது உடலின் மீது படவில்லை. அவர்கள் இரண்டு பேருக்கும் நடுவே இருந்த இடைவெளி, ஒரு நூல் அளவு தான்.

அந்தச் சிறிய இடைவெளி தான் இப்போது உலகத்திலேயே மிக வெப்பமான இடமாக இருந்தது.

அவன் வேண்டுமென்றே தொடாமல் நிற்கிறான் என்பது சௌமியாவுக்குப் புரிந்தது. அது அவளைச் சித்திரவதை செய்யும் ஒரு யுக்தி. அவனது மார்பு அவளது முதுகில் பட்டும் படாமலும் இருந்தது. அவன் மூச்சு விடும் ஒவ்வொரு முறையும், அவனது மார்பு விரிந்து, அந்த இடைவெளியை இன்னும் குறைத்தது. அந்தச் சமயத்தில் அவனது சட்டையின் வெப்பம் அவளது ஜாக்கெட்டின் மீது அனல் காற்றாக வீசியது.

"ஸ்ஸ்ஸ்," சௌமியா அறியாமலே காற்றை உள்ளிழுத்தாள்.

அவனது மூச்சுக்காற்று சீராக, ஆழமாக, ஒரு ரிதத்துடன் வெளிவந்தது. அது ஒரு மிருகத்தின் மூச்சு போலக் கனமாக இருந்தது. அவன் மூச்சு விடும் சத்தம், அவளது பிடரி ரோமங்களை ஆட வைத்தது. அந்தச் சத்தம் அவளுக்குள் ஒரு பயங்கரமான பயத்தை உண்டாக்கியது. அது சாதாரண பயம் அல்ல; தான் முழுமையாக வேட்டையாடப்படப் போகிறோம் என்ற பயம். அதே சமயம், அந்தப் பயத்திற்கு இணையான ஒரு கிளர்ச்சிஅவளது அடிவயிற்றில் பற்றிக்கொண்டது.

அந்த நூல் அளவு இடைவெளியில், ஒருஉருவானது. அவன் தொடாமலே, அவனது உடலின் வடிவம் அவளது முதுகில் பதிவது போல அவள் உணர்ந்தாள். அவனது அகலமான மார்பு, அவனது தட்டையான வயிறு, அதற்குக்கீழே, அவனது அந்த ஆண்மை.

அவனது சுன்னி இப்போது முழுமையாக விழித்துக் கொண்டது. அது அவனது பேண்ட் துணிக்குள் புடைத்துக்கொண்டு நிற்பது, அந்த இடைவெளியையும் மீறி அவளுக்கு ஒரு அழுத்தமான உணர்வைத் தந்தது. அவன் இன்னும் கொஞ்சம் முன்னால் நகர்ந்தால், அந்த விறைத்த பாகம் அவளது பிட்டங்களின்நடுவே அழுத்தமாகப் பதியும். அந்த நினைப்பே சௌமியாவின் கால்களை நடுங்க வைத்தது.

அவளது புண்டை இப்போது கட்டுப்பாடே இல்லாமல் ஒழுகிக் கொண்டிருந்தது. அவனது அந்த கனமான மூச்சுச் சத்தம் கேட்கும் ஒவ்வொரு வினாடியும், அவளது புண்டை இதழ்கள்துடித்து விரிந்தன. உள்ளாடைக்குள் ஏற்பட்ட அந்த ஈரம், அவளது தொடைகளை வழுக்கச் செய்தது.

சௌமியா மனதிற்குள் கதறினாள். 'தொடு கிருபா, ப்ளீஸ், அந்த இடைவெளியை மூடு, என்னைத் தொடு,'

ஆனால் கிருபா அவசரப்படவில்லை. அவன் அந்தத் தருணத்தை ரசித்தான். அவளது நடுக்கம், அவளது கழுத்து வியர்வை, அவளது முலைகள்மூச்சு வாங்கும் வேகம், எல்லாவற்றையும் அவன் குடித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அவன் தனது முகத்தை அவளது காதுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான். அவனது மூச்சுக்காற்று இப்போது அவளது காது மடலைச் சுட்டெரித்தது.

"மழை சத்தம் உனக்குக் கேக்குதா சௌமியா? இல்ல, என் மூச்சுச் சத்தம் மட்டும் தான் கேக்குதா?” அவன் கேட்ட அந்தக் கேள்வி, அவளை நிர்வாணமாக்கியது. அவனது குரல் அவளது காதுக்குள் நுழைந்து, நரம்புகள் வழியாகப் பாய்ந்து, அவளது புண்டையைச் சென்று தாக்கியது.

அவள் பதில் சொல்லவில்லை. அவளால் பேச முடியவில்லை. அவளது தலை பின்னால் சரிந்தது. அவளது பிடரி அவனது தோளில் பட்டும் படாமலும் இருந்தது.

அந்த நூல் அளவு இடைவெளி இப்போது ஒரு காந்தப் புலமாக மாறியிருந்தது. அவளது உடல் தானாகவே பின்னால் நகர்ந்து அவனோடு ஒட்டிக்கொள்ளத் துடித்தது. ஆனால் கிருபா ஒரு அடி கூட நகரவில்லை. அவன் அவளை வரவழைக்கிறான். அவளது திமிரை உடைத்து, அவளே வந்து தன்னிடம் ஒட்ட வேண்டும் என்று காத்திருக்கிறான்.

அந்தத் தருணம், ஒரு புயலுக்கு முன் வரும் அமைதியைப் போன்றது அல்ல. இது புயலின் மையப்பகுதி. சுற்றி அழிவு நடந்து கொண்டிருந்தாலும், அந்த மையம் மிகத் தீவிரமான அழுத்தத்துடன் இருந்தது.

சௌமியாவின் விரல்கள் ஜன்னல் கம்பியை விட்டு விலகத் துடித்தன. அவளது கைகள் பின்னால் சென்று அவனை வளைத்துப் பிடிக்கத் துடித்தன. அந்த 'நூல் அளவு' இடைவெளியை உடைத்து, அவனது வெப்பத்தில் கரைய அவள் தயாராகிவிட்டாள்.

அந்த ஒரு நூல் அளவு இடைவெளி உடைந்தது. கிருபா இனி காத்திருக்கத் தயாராக இல்லை. அவனது பொறுமை எல்லை மீறிவிட்டது. அவளது நடுக்கம், அவளது வாசனை, அவளது உடல் அவனுக்காகக் காத்திருக்கும் விதம், எல்லாம் அவனை மிருகத்தனமாக மாற்றியிருந்தன. அவன் ஒரு அடி முன்னால் வைத்தான். அவனது மார்பு அவளது முதுகில் மெதுவாக, ஆனால் உறுதியாகப் பதிந்தது.

சௌமியா விக்கித்து நின்றாள். அந்தத் தொடுதல், ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சல் போல அவளைத் தாக்கியது. அவனது உடல் சூடு, அவளது பட்டுப் புடவையை ஊடுருவி, அவளது முதுகெலும்பைத் தாக்கியது.

கிருபாவின் கண்கள் இப்போது அவளது கழுத்தின் பின்பகுதியை வெறித்தன. அவளது அடர்த்தியான, கருமையான கூந்தல்ஒரு திரைச்சீலை போல அவளது பிடரியை மறைத்திருந்தது. அது அவளது மானத்தைக் காக்கும் கடைசித் திரை. கிருபா அந்தத் திரையை விலக்க முடிவு செய்தான்.

அவன் தனது இரண்டு கைகளையும் உயர்த்தினான். மிக நளினமாக, ஒரு இசைக்கலைஞன் வாத்தியத்தைத் தொடுவது போல, அவளது கூந்தலை அள்ளி எடுத்தான். அவனது விரல்கள் அவளது தலைமுடியில் புதைந்தன. அந்தத் தொடுதலின் சுகத்தில் சௌமியா கண்களை மூடினாள்.

அவன் அந்தக் கூந்தல் கற்றைகளை மெதுவாகத் திரட்டி, அவளது இடது தோள்பட்டைக்கு முன்னால் சரித்தான்.

இப்போது, அவளது பிடரிமுழுமையாகத் திறக்கப்பட்டது. அது ஒரு வெண்மையான பனிக்கட்டிப் பிரதேசம் போலத் தெரிந்தது. சுற்றிலும் கருமையான முடி இருக்க, நடுவில் மட்டும் அந்தப் பிடரி அத்தனை வெண்மையாகவும், மென்மையாகவும் காட்சியளித்தது. அங்கே சின்னஞ்சிறிய ரோமங்கள் காற்றில் லேசாக அசைந்து கொண்டிருந்தன. ஒரு மெல்லிய வியர்வை முத்துப் போல அங்கே பளபளத்தது.

அந்த இடம், ஒரு பெண்ணின் உடலில் இருக்கும் மிகமிக உணர்ச்சிகரமான, அதே சமயம் மிகவும் பாதுகாப்பற்றஇடம். அதை ஒரு ஆணிடம் காட்டுவது என்பது முழுமையான சரணாகதிக்குச் சமம். கிருபா சற்றே குனிந்தான். அவனது முகம் அவளது பிடரிக்கு மிக அருகில் வந்தது.

அவன் ஒரு ஆழமான மூச்சை வெளியிட்டான். அவனது சூடான மூச்சுக்காற்று அவளது அந்தத் திறந்த பிடரியில் நேரடியாகப் பட்டது. அது ஒரு நெருப்பு ஜுவாலை அவளைத் தீண்டியது போல இருந்தது. வெளியே பெய்யும் மழையின் குளிர்ச்சியை அந்த ஒரு மூச்சுக்காற்று தவிடுபொடியாக்கியது.

அந்தக் காற்று பட்ட மாத்திரத்தில், சௌமியாவின் உடல் ஒரு வில்லாக வளைந்தது. அவளது தோள்கள்தானாகவே மேலே உயர்ந்தன. அவளது கைகள் ஜன்னல் கம்பியைப் போட்டு உடைப்பது போல இறுக்கின. அவளது முதுகுத்தண்டு வழியாக ஒரு மின்னல் வெட்டி, நேராக அவளது புண்டையை போய்த் தாக்கியது.

பிடரிக்கும் பெண்ணுறுப்புக்கும் ஒரு நேரடித் தொடர்பு இருப்பதை அவள் அன்றுதான் உணர்ந்தாள். அவனது மூச்சுக்காற்று பிடரியில் பட்டதும், அவளது புண்டை இதழ்கள்துடித்து விரிந்தன. அவளது 'கிளிட்டோரிஸ்'ஒரு துடிப்புடன் விழித்துக்கொண்டது. உள்ளாடைக்குள் ஏற்கனவே தேங்கியிருந்த ஈரம், இப்போது ஒரு சிறிய ஊற்று போலச் சுரக்கத் தொடங்கியது. கிருபா அவளைத் தொடவில்லை. வெறும் மூச்சுக்காற்றால் மட்டுமே அவளை ஆளுகிறான்.

அவன் மீண்டும் ஒரு முறை மூச்சுவிட்டான். இம்முறை இன்னும் நெருக்கமாக. அவனது மூக்கு நுனி அவளது தோலில் லேசாக உரசும் தூரம். அவன் மூச்சை உள்ளிழுக்கும்போது, அவளது வியர்வை வாசனையையும், அவளது இயற்கையான பெண்ணின வாசனையையும்சேர்த்து உறிஞ்சினான். அது அவனுக்கு ஒரு போதைப் பொருளைப் போல ஏறியது. அவன் அந்தப் பிடரியின் மிக அருகில், அவளது தோலில் வாய் வைத்து முணுமுணுத்தான். அந்த ஒலி அலைகள் அவளது கழுத்து எலும்புகளில் அதிர்வை உண்டாக்கின.

சௌமியாவால் தாங்க முடியவில்லை. அவளது தலை பின்னால் சரிந்தது. அவளது பிடரி இப்போது அவனது முகத்தில் இடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் தன்னை அவனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டாள். கிருபா தனது இதழ்களைக் குவித்தான். ஈரம் படிந்த அவனது இதழ்கள், அவளது பிடரியின் மையப்பகுதியில் மெதுவாகப் பதிந்தன.

அது ஒரு முத்தம். ஆனால் சாதாரண முத்தம் அல்ல. ஒரு முத்திரை. அவன் அந்த மென்மையான சதையைத் தனது இதழ்களால் கவ்வி, லேசாக உறிஞ்சினான். அந்தகொடுக்கும் சுகம் அவளைப் பைத்தியம் பிடிக்க வைத்தது. அவனது நாக்குமெதுவாக வெளியே வந்து, அவளது பிடரியில் இருந்த அந்தச் சின்னஞ்சிறு ரோமங்களை வருடியது.

"ஆஹ், ம்மா," சௌமியா ஒரு முனகலை வெளியிட்டாள். அது வலி கலந்த இன்ப முனகல். அவளது முலைகள்ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட முடியாமல் திணறின. அந்த முத்தத்தின் வெப்பம் அவளது நரம்புகளை உருக்கியது. அவளது கால்கள் தளர்ந்தன. அவள் விழப்போவது போலத் தோன்றியது. ஆனால் கிருபா விடவில்லை. அவனது இடது கை அவளது இடுப்பைவளைத்துப் பிடித்தது. அவனது வலது கை அவளது கழுத்தைமுன்பக்கமாகப் பிடித்து, அவளை அசைய விடாமல் நிறுத்தியது.

அவன் அவளது பிடரியை ஒரு ஐஸ்க்ரீமைச் சுவைப்பது போல நக்கினான். அவனது சொரசொரப்பான நாக்கு, அவளது வழவழப்பான தோலில் ஊர்ந்து சென்றது. கழுத்தின் அடிப்பகுதியிலிருந்து மேல் நோக்கி, அவளது தலைமுடி தொடங்கும் இடம் வரைஅவன் நாவால் கோடு கிழித்தான். அந்த ஈரம் காற்றில் பட்டுச் சிலிர்த்தபோது, சௌமியா தனது புண்டையை இறுக்கிக் கொண்டாள். அவளது தொடை இடுக்குகளில் ஒரு திரவம் வழிவதை அவள் உணர்ந்தாள். அது அவளது கட்டுப்பாட்டை மீறிய சுரப்பு.

கிருபாவின் ஆண்மை, அவளது பிட்டங்களுக்குநடுவே இப்போது அழுத்தமாக இடித்தது. அவனது மூச்சுக்காற்று, அவனது நாவின் ஈரம், அவனது விரைப்பின் அழுத்தம், எல்லாம் சேர்ந்து சௌமியாவை ஒரு போர்க்களத்தின் நடுவே நிறுத்தியிருந்தன. அவளது அகந்தை, அந்தப் பிடரியில் அவன் விட்ட மூச்சுக்காற்றில் கரைந்து ஆவியாகிவிட்டது. இப்போது அங்கே மிச்சம் இருப்பது, அவனது பசிக்குக் காத்திருக்கும் ஒரு பெண் மட்டுமே.

கிருபாவின் இதழ்கள் சௌமியாவின் பிடரியிலிருந்து மெதுவாக விலகின. ஆனால் அந்த விலகல் ஒரு இடைவேளைக்காக அல்ல; இன்னும் ஆழமான ஒரு தாக்குதலுக்காக. அவன் தனது முகத்தை அவளது கழுத்தின் பக்கவாட்டில் உரசிக் கொண்டே மேலே ஏறினான். அவனது தாடிஅவளது மென்மையான தோலில் உரசியது. அந்தச் சொரசொரப்பான உணர்வு, அவளது தோலில் ஒருவிதமான கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது. அது வலிக்கும் சுகம்.

அவனது இலக்கு இப்போது அவளது காது மடல்மற்றும் அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் அந்த மிகச் சிறிய, மிக மென்மையான பள்ளம். இதுவரை சௌமியா எத்தனையோ பார்ட்டிகளுக்குச் சென்றிருக்கிறாள், எத்தனையோ இசையைக் கேட்டிருக்கிறாள். ஆனால் அவளது காதுகள் இன்று சந்திக்கப் போகும் அனுபவம், எந்த இசையையும் விடப் போதையானது.

கிருபா அவளது காதுக்கு மிக அருகில் வந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று முதலில் அவளது காது மடலைத் தாக்கியது. அந்த வெப்பத்தில் அவளது காது மடல் சிவந்தது. அவன் தனது நாவின் நுனியை கூர்மையாக்கினான். ஒரு ஊசியின் முனையைப் போல, ஆனால் ஈரம் படிந்த ஊசியாக அது மாறியது. அவன் அவளது காது மடலின் பின்புறம், அந்தச் சதை மடிப்பில்தனது நாவை வைத்து அழுத்தினான்.

"ஸ்ஸ்ஸ், ஆஆஆ," சௌமியாவின் வாயிலிருந்து காற்று ஒரு சீறலாக வெளியேறியது. அவளது கண்கள் சொருகின. அவளது தலை தானாகவே ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்து, அவனுக்கு இன்னும் இடம் கொடுத்தது.

அவன் அவளது காதுக்குப் பின்னால், கீழிருந்து மேலாகதனது நாவால் ஒரு கோடு வரைந்தான். அந்த ஈரம் அவளது தோலில் பட்ட மாத்திரத்தில், அவளது மூளையில் இருந்த நரம்புகள் எல்லாம் அறுந்து விழுவது போல ஒரு உணர்வு. அந்த இடம் அவளது உடலின் ஒருபோலச் செயல்பட்டது. அவன் அங்கே தொட்டதும், அவளது உடல் முழுவதும் விளக்கு எரிந்தது.

சௌமியா ஜன்னல் கம்பியைஇப்போது ஒரு வெறித்தனத்துடன் பிடித்திருந்தாள்.

அவளது விரல்கள் அந்த இரும்புக்கம்பியைச் சுற்றி வளைத்து இறுக்கின. அவளது விரல் மூட்டுகள்ரத்தம் இல்லாமல் வெளுத்துப் போயிருந்தன. அந்தக் கம்பியைப் பிடித்து அவள் இழுத்த இழுப்புக்கு, அந்த ஜன்னலே பெயர்ந்து வந்துவிடும் போல இருந்தது. அது அவளது உயிர்நாடி. அந்தக் கம்பி மட்டும் இல்லையென்றால், அவள் எப்போதோ உருகித் தரையில் வழிந்திருப்பாள்.

கிருபா அதை ரசித்தான். அவளது கை நரம்புகள் புடைப்பதையும், அவளது உடல் அந்த சுகத்தைத் தாங்க முடியாமல் முறுக்குவதையும் அவன் பார்த்தான்.

அவன் தனது இதழ்களை விரித்து, அவளது காது மடலின் பின்புறத்தை முழுமையாகக் கவ்வினான். ஒரு மிட்டாயைச் சப்புவது போல, சத்தம் வரும் அளவுக்கு அவன் அந்த மென்மையான சதையை உறிஞ்சினான்.

அந்த 'சளக்' என்ற சத்தம் அவளது காதுக்குள் இடியாக இறங்கியது.

அந்த உறிஞ்சுதலின் விசை, அவளது கழுத்து நரம்புகளை இழுத்துப் பிடித்தது. அதே சமயம், அவளது உடலின் கீழ் பகுதியில் ஒரு பெரிய பூகம்பமே வெடித்தது.

அவளது முலைகள், அவை இப்போது அவளது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அவனது ஒவ்வொரு நாவசைவுக்கும் அவை ஏறி இறங்கித் துடித்தன. ஜாக்கெட்டுக்குள் அவை படும் பாடு சொல்லி மாளாது. அவளது காம்புகள், அவளது ஜாக்கெட்டின் லைனிங் துணியைத் துளைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போல விறைத்து நின்றன. காதுக்குப் பின்னால் அவன் கொடுக்கும் அந்த ஈரம், அவளது காம்புகளுக்கும் பரவியது போல ஒரு மாயத் தோற்றம். ஒவ்வொரு முறை அவன் உறிஞ்சும் போதும், அவளது காம்புகளில் ஒரு சுருக் என்ற இழுப்புஏற்பட்டது.

ஆனால் அதைவிட மோசம் அவளது புண்டையின் நிலைமை.