Adultery "సంతానం కోసం"

[anaamika]

CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు

తయారీ

బట్టలు

Update – 12

మూర్ఛ చికిత్స - దుర్వాసన గల వస్తువు


..........................................కొన్ని క్షణాల తర్వాత గోపాల్ నా రొమ్ములని పట్టుకుని వాటిని పిండడం మొదలుపెట్టాడు. అతను వాటిని పిసుకుతున్న పద్దతిని చూస్తే ఈసారి నా బ్లౌజ్ హుక్స్ తప్పకుండా తెగిపోతాయని నాకు అనిపించింది. నా పెదాలని ముద్దు పెట్టుకుంటూ అతను నా పెద్ద రొమ్ములని ఇష్టం వచ్చినట్లుగా నొక్కుతున్నాడు, వాటి మధ్య నిటారుగా ఉన్న నిపుల్స్ ని తన బొటనవేలితో నిమురుతున్నాడు.....................................................

ఇప్పుడు విషయాలు హద్దులు దాటి నా కంట్రోల్ లో లేకుండా పోయాయి. నా శరీరం అంతా కామంతో కాలిపోతోంది, నా ఊపిరి ఆగిపోయింది. నేను నటిస్తున్నానని అతనికి అనుమానం వచ్చిందేమో అని నా మనసులో అనుకున్నాను, అలా జరిగుంటే అతను ఏదైనా చెప్పి ఉండేవాడు కదా. గోపాల్ నా మొహం మీద వదులుతున్న భారీ శ్వాసలు, నా మృదువైన పెదాలని అతని దంతాలు కొరకడం, నా నోట్లో తిరుగుతున్న అతని నాలుక నన్ను చాలా కామోద్రిక్తురాలిని చేస్తున్నాయి. నేను దిండు మీద తల పెట్టి మంచం మీద కేవలం నా బ్లౌజ్, పెట్టికోట్తో కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నాను, నా భర్తతో కామక్రీడ జరుపుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది.

దీపు : "సార్, మేడం లో ఏదైనా మార్పు వచ్చిందా ?"

గోపాల్ : "అవును, దీపు. తాను కొద్దిగా స్పందిస్తోంది."

దీపు : "తన కాళ్లు కూడా కదులుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది."

గోపాల్ : "కానీ తాను ఇంకా పూర్తిగా స్పృహలోకి రాలేదు."

గోపాల్ మాట్లాడుతున్నప్పుడు అతని పెదాలు నా పెదాలని తాకుతున్నాయి, దాంతో నాకు విపరీతమైన సెక్సీ ఫీలింగ్ వస్తోంది, అది ఎలాంటిదో నేను చెప్పలేను. ఇప్పుడు గోపాల్ తన మొహాన్ని నా మొహం మీది నుంచి, తన చేతులని నా రొమ్ముల మీది నుంచి తీసేశాడు. బ్రా, బ్లౌజ్ మీది నుంచి గోపాల్ నా రొమ్ములని బాగా పిసికాడు, దాంతో అవి ఇప్పుడు నొప్పిగా అనిపిస్తున్నాయి.

దీపు : "సార్, ఇంకో ఉపాయం ఉంది, అది నేను మా ఊరిలో చూశాను, ఏదైనా దుర్వాసన వచ్చే వస్తువు వాసన చూపించేవాళ్లు."

దుర్వాసన వచ్చే వస్తువా, ఏమిటది అని నేను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను అయితే ఆ తెలివైన ముసలోడి మనసులో ఏం ఉందో నేను ఊహించలేకపోయాను.

గోపాల్ : "అహా ! ఇది చాలా మంచి ఉపాయం. ఇది నాకు ఇంతకు ముందు ఎందుకు తట్టలేదు ?"

ఇప్పుడు నా కాళ్ల దగ్గర కూర్చున్న దీపు లేచి నిలబడ్డాడని నాకు అనిపించింది.

దీపు : "సార్, మా అత్త కొద్ది కొద్దిగా స్పృహలోకి రావడం మొదలుపెట్టినప్పుడు ఏదైనా వాసన చూపించేవాళ్లు."

గోపాల్ : "ఏం వాసన చూపించేవాళ్లు ?"

దీపు : "ఏదైనా వాసన వచ్చే వస్తువు. మామూలుగా అయితే చెప్పుల వాసన చూపించేవాళ్లు."

గోపాల్ : "నీ చెప్పులు ఇవ్వు."

ఛీ ! ఇప్పుడు నేను అతని చెప్పులు వాసన చూడాలా ? ఇక నేను ఈ నాటకాన్ని ఆపేసి లేచి నిలబడదామని అనుకున్నాను, అలా చేస్తే అతని చెప్పుల వాసన చూడాల్సిన పని ఉండదు, అయితే గోపాల్ నేను లేవాలన్న సైగ ఇవ్వకపోవడంతో నేను అలాగే పడుకున్నాను.

గోపాల్ : "సరే, ఇది కూడా చేసి చూద్దాం."

అతను దీపు చెప్పుల్ని నా ముక్కు దగ్గరికి తీసుకొచ్చాడు. అదృష్టవశాత్తు అతను నా ముక్కుకి తాకించలేదు. నేను ఆ గబ్బుని భరించాను, అయినా కళ్ళు తెరవలేదు.

దీపు : "సార్, ఇంకేదైనా దుర్వాసన వచ్చే వస్తువు కావాలి."

గోపాల్ : "నా దగ్గర ఒక ఉపాయం ఉంది, కానీ.......... అది కరెక్ట్ కాదేమో........... ."

దీపు : "ఏం ఉపాయం ?"

గోపాల్ : "వద్దులే."

దీపు : "సార్, ఇప్పుడు కరెక్టా తప్పా అని ఆలోచించే టైం లేదు. మేడం కి ఎలాగైనా తొందరగా స్పృహ తీసుకురావాలి."

గోపాల్ : "అయితే ఆగు."

తర్వాత నాకు ఎలాంటి శబ్దం వినిపించలేదు, ఏం జరుగుతోందని నేను ఆసక్తిగా ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాను. కానీ కళ్ళు మూసుకుని ఉండేసరికి ఏమి జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు. గోపాల్ నాకు ఏం వాసన చూపించబోతున్నాడు ?

అకస్మాత్తుగా నాకు దీపు నవ్వుతున్న శబ్దం వినిపించింది.

దీపు : "హాహాహా ! ఇది మంచి ఆలోచన."

గోపాల్ : "నేను ఈ బనియన్ ని నాలుగు రోజుల నుంచి వేసుకున్నాను, అందుకే ఇందులో...!"

వాక్. గోపాల్ తన బనియన్ ని నా ముక్కు దగ్గరికి తీసుకొచ్చిన వెంటనే దాని దుర్వాసన వల్ల నాకు ఊపిరి తీసుకోవడం కష్టమైంది. దాని నుంచి చెమట దుర్వాసన వస్తోంది అయినా నేను కళ్ళు తెరవలేదు. ఇక ఈ నాటకం చాలు అనిపించింది, ఇప్పుడు వీళ్ళిద్దరూ నాకు దేని వాసన చూపించినా తిరిగి స్పృహలోకి వచ్చినట్లు చెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

దీపు : "లేదు. దీనితో కూడా ఏమీ జరగలేదు."

గోపాల్ : "తలుపుకి గడియ పెట్టావా, ఒకసారి చూడు ?"

దీపు : "సార్ ఎందుకు ?"

గోపాల్ : "నేను చెప్పినట్లు చెయ్యి."

దీపు లాగే నా మనసులో కూడా గోపాల్ ఎందుకు అలా చెబుతున్నాడన్న ప్రశ్న వచ్చింది కానీ తలుపు మూసి ఉంటే అది నాకు కూడా మంచిదే అని అనుకున్నాను, లేకపోతే ఎవరైనా లోపలి వస్తే, నేను కేవలం బ్లౌజ్, పెట్టికోట్తో ఇద్దరు మగాళ్ల ముందు ఇలా కళ్ళు మూసుకుని పడుకుని ఉండటం చూసి నా గురించి ఏం అనుకుంటారు. ఇది నాకు అవమానకరమైన విషయం అవుతుంది.

దీపు : "అవును, తలుపుకి గడియ పెట్టాను."

గోపాల్ : "సరే అయితే. ఇప్పుడు చివరి ఉపాయం పని చేస్తుందో లేదో చూద్దాం. అయితే దీని వాసన చూసిన వెంటనే మేడం కి స్పృహ తప్పకుండా వస్తుందని అనుకుంటున్నాను."

అతను నెమ్మదిగా నవ్వాడు, నా కళ్ళు మూసుకుని ఉండటం వల్ల అతను ఎందుకు నవ్వాడో నేను ఊహించలేకపోయాను. తర్వాత నాకు దీపు నవ్వుతున్న శబ్దం కూడా వినిపించింది. ఇప్పుడు ఆ కామపూరితమైన ముసలోడు ఏం చేయబోతున్నాడా అని నేను చాలా ఆసక్తిగా ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాను.

దీపు : "అవును, ఇది మేడం కి తప్పకుండా స్పృహ తీసుకువస్తుంది.

నాకు ఏదో విచిత్రమైన వాసన వచ్చింది కానీ అది ఏమిటో తెలియలేదు అయితే ఆ వాసన కొద్దిగా తెలిసినట్లుగా అనిపిస్తోంది.

***