పౌరాణిక (జానపద) కథలు - సుషేణుడు

[k3vv3]

"వంట.." అంటూ నలుడు గొణుగు చుండెను. 



"బాహుకుడి గా మీ పాక నైపుణ్యం ఋతుపర్ణుని రాజ్యమున చూపలేదా? "



"అవును"



"జూదమే గదా మనల్ని దు:ఖ లోయ లోకి తోసినది" 



"అవును"



నలుడు రెండు వరములు ఇవ్వగానే దమయంతి లేచి అతని పాదములకు నమస్కరించినది. 



నలుడు సంతసించి దమయంతిని బిగియార కౌగలించుకొనెను. అకస్మాత్తుగా అతని దృష్టి అంత:పుర మున మూలనున్న వస్త్రము పై పడినది. 



"అది"



" మీరు నన్ను అడవినందు వదలి, కొంత భాగం చింపుకుని వెళ్లిన చీర"



"ఎందులకు దాచావు?" 



"మనకు దిక్సూచి గా ఉపయోగపడుతుందని" 



దమయంతి ఎప్పుడూ ఆతనికి ఆశ్చర్యం గొలుపుతూ ఉంటుంది. 
"నీకు వరములు దక్కినవి. మదన కదన రంగమున 
శక్తి పరీక్షించుకుందునా" 



"చూద్దాం" అని అతనికి దొరకకుండా పరుగెత్తినది. నలుని బలమునకు ఓడి అతనికి చిక్కినది. 



అతని పెదవులు ఆమె అధరామృతం ను తనివితీరా గ్రోలినవి. 
అతని మోము ఆమె కుచకుంభములతో క్రీడించి, సైకత శ్రేణిని తలపించు ఉదరభాగమును చేరినది. 



మన్మధుని సతి ఆమెను ఆవహించి రతి కి ప్రేరేపించుచున్నది. చంద్రుడు వారి సమాగమమును చూచి సిగ్గుపడి మేఘ సుందరి పరదాలలో తలదాచుకున్నాడు.
నాభి అతనికి శృంగార ఊబి ని చూపించగా, మునక వేసి, 
అద్భతమై డెందాలకు ఆనందమై, అనఘమై, అద్వైతమై
విల్లు లా ఒంగిన దేహాలు ఖజరహో శిల్పాలై... 
ఆనందానికి అంచులు చేరి ఇద్దరూ విజేతలయిన 
రస వితర్ధిక పై సైనికులై.. 



ఆ క్షణం
అమృత క్షణం.. 
రస జ్వలన అను క్షణికం.... 



సమాప్తం