[sreejachandranhot]

ஜாக் அவள் முகத்தைத் தொடப் போகும் போதுதான் விளக்கு எரிந்தது. 10 மணி ஆக 5 நிமிடங்கள் இருந்தது, அதுதான் பார்ட்டியின் முடிவு. டிஜே பார்ட்டியை முடிக்க கடைசி இசையை வாசித்தார்.

ஜாக்கும் அம்மாவும் சுயநினைவுக்கு வந்து சோபாவிலிருந்து எழுந்தார்கள். விருந்தினர்கள் ஒருவருக்கொருவர் குட் நைட் சொல்லிக் கொண்டு வெளியேறத் தொடங்கினர். நான் பின்புறத்திலிருந்து எழுந்து அம்மாவை அணுகினேன்.

"வீட்டுக்குப் போக வேண்டிய நேரம் ஆச்சு , அம்மா." நான் சொன்னேன்.

"நான் உங்களுக்கு ஒரு டாக்ஸி கூப்பிறேன். ராஜேஷ் எங்கே?" ஜாக் கேட்டார்.

"அப்பா மேலே இருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்". நான் பதிலளித்தேன்.

ஜாக், அம்மாவும் நானும் மேல் தளத்திற்கு நடந்தோம், அங்கு அப்பாவைக் கண்டோம். அவர் முற்றிலும் குடிபோதையில் இருந்தார், மேலும் சில இளைய தோற்றமுடைய சக ஊழியர்களுடன் நகைச்சுவைகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

விருந்து முடிந்துவிட்டது, நாங்கள் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று அப்பாவிடம் சொன்னோம். அவருக்கு நேரம் மற்றும் இடம் பற்றி முற்றிலும் தெரியாது, அவர் ஒரு மகிழ்ச்சியான நேரத்தை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தார். அவரால் நேராக நிற்கக்கூட முடியவில்லை.

ஜாக் அப்பாவை படகில் இருந்து இறங்க உதவினார், அருகிலுள்ள டாக்ஸி ரேங்கில் காத்திருந்த ஒரு டாக்ஸியை அழைத்தார்.

ஜாக்கும் நானும் அப்பாவை டாக்ஸியில் ஏற உதவினோம். அம்மா உள்ளே செல்வதற்கு முன், ஜாக் அவளை ஒரு நட்புடன் கட்டிப்பிடித்து குட் நைட் சொன்னோம். ஒருவேளை அவரது கைகள் வழக்கத்தை விட அவள் கழுத்தில் சிறிது நேரம் இருந்திருக்கலாம்.

நாங்கள் 11 மணியளவில் வீட்டிற்கு வந்தோம். அந்த நேரத்தில் அப்பாவுக்கு அடிபட்டுவிட்டது, நான் டாக்ஸியில் இருந்து படுக்கைக்கு செல்ல அவருக்கு உதவ வேண்டியிருந்தது.

அம்மாவும் கொஞ்சம் குடிபோதையில் இருந்தார், ஆனால் குறைந்தபட்சம் அவள் சரியாக நடந்து கொண்டாள். அவள் படுக்கைக்குச் செல்வதற்கு முன்பு தனது இரவு உடையை மாற்றினாள்.