[Peterparker69]

அத்தியாயம் 19:

தோள் பட்டையில் பற்களின் தடம் 19:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், காலம் ஒரு கொடிய வேட்டைக்காரனின் வசதிக்கு ஏற்ப உறைந்து நின்றது. முந்தானை முழுமையாக நீக்கப்பட்டு, மந்தாகினி இப்போது ஒரு பாதுகாப்பற்ற நிலையில், சிவாவின் கரங்களில் ஒரு ஜடமாகக் கிடந்தாள். அபின் போதையின் வீரியம் அவளது இரத்தத்தில் ஒரு வெப்பப் புயலை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது. அவளது கண்கள் அரைவாசி மூடிய நிலையில், அறையின் விளக்கொளியில் சிவாவின் உருவம் ஒரு பிரம்மாண்டமான அரக்கனைப் போல அவளுக்குத் தெரிந்தது. இதுவரை அவளது மேனி சந்தனத்தாலும், புனிதமான தீர்த்தத்தாலும் மட்டுமே தீண்டப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இன்று, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகப் பசி அவளது உடலை ஒரு போர்க்களமாக மாற்றிக்கொண்டிருந்தது.

சிவா அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தனது மார்போடு அணைத்துக்கொண்டான். அவனது முரட்டுத்தனமானக் கைகள் அவளது வெற்றுத் தோள்களை வருடின. அந்தத் தீண்டலில் காதல் இல்லை; ஒரு பொருளின் உரிமையாளன் அதைப் பரிசோதிப்பதைப் போன்ற ஒரு அதிகாரமே இருந்தது. அவளது தோள்கள் பனிக்கட்டி போலக் குளிர்ந்திருந்தாலும், சிவாவின் உள்ளங்கைகளின் வெப்பம் அவளது மேனியில் ஒரு எரிச்சலை உண்டாக்கியது. அவன் அவளது வலது தோள் பட்டையைத் தனது விரல்களால் மெல்லத் தடவினான். அந்த இடத்தில்தான் அவளது பிராமணக் குலத்தின் மென்மை குடி கொண்டிருந்தது. சிவா தனது முகத்தை அந்தத் தோள் பட்டைக்கு மிக அருகில் கொண்டு சென்றான்.

அவன் ஒரு கணம் அந்த இடத்தின் வாசனையை ஆழமாகச் சுவாசித்தான். அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினிக்குத் தனது உடலில் ஏதோ ஒரு விபரீதம் நடக்கப்போகிறது என்று புரிந்தது, ஆனால் அவளது நரம்புகள் செயல்பட மறுத்தன. சிவா தனது இதழ்களை அவளது தோள் பட்டையின் மேல் மெல்ல வைத்தான். முதலில் ஒரு மென்மையான முத்தத்தைப் போலத் தொடங்கிய அந்தத் தீண்டல், அடுத்த நொடியே ஒரு மிருகத்தனமான ஆக்கிரமிப்பாக மாறியது. அவன் தனது வன்மையானப் பற்களை அவளது மென்மையானத் தோள் பட்டையில் ஆழமாகப் பதித்தான்.

மந்தாகினி ஒரு கூர்மையான ஓலத்தை வெளியிட்டாள். அந்த வலி அவளது அபின் போதையை ஒரு நொடி சிதறடித்தது. அவளது கண்கள் அகலத் திறந்தன, ஆனால் சிவாவின் வலிமையானப் பிடி அவளை நகர விடவில்லை. அவனது பற்கள் அவளது சதையை அழுத்தி, அவளது வெண்மையானத் தோலில் தனது அடையாளத்தைப் பதித்தன. அது ஒரு சாதாரணக் காயம் அல்ல; அது ஒரு தொழிலதிபரின் அதிகார முத்திரை. "மந்தாகினி... இனி நீ யாருக்கும் சொந்தமானவள் அல்ல. இந்தத் தழும்பு இருக்கும் வரை, நீ எனது அடிமை என்பதை இந்த உலகம் அறியும்," என்று அவன் தனது பற்களுக்கு இடையிலேயே ஒரு வக்கிரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவன் தனது பற்களை விடுவித்தபோது, அந்த இடத்தில் நான்கு பிறை நிலவுகளைப் போன்றச் சிவந்தத் தழும்புகள் பளிச்சென்று தெரிந்தன. அவளது மென்மையானத் தோலில் இருந்து ஒரு சிறு துளி இரத்தம் கசிந்து, அவளது தோள் பட்டையில் ஒரு குங்குமப் பொட்டைப் போலப் படர்ந்தது. அந்த ரத்தத்தின் மணம் சிவாவிற்கு இன்னும் அதிக வெறியைத் தந்தது. அவன் அந்தத் தழும்பைத் தனது நாவால் மெல்லத் தடவினான். அந்த வக்கிரமானச் செயல் மந்தாகினியை ஒருவிதமான நடுக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அவளது ஆத்மா அலறியது, ஆனால் அவளது உடல் சிவாவின் பிடியில் ஒரு காகிதத்தைப் போலச் சுருண்டு கிடந்தது.

தோள் பட்டையில் பதிந்த அந்தப் பற்களின் தடம், மந்தாகினியின் கௌரவத்தின் மீது விழுந்த முதல் அடி. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் உடல் இவ்வளவு குரூரமாகச் சிதைக்கப்படுவது அந்த அக்கிரகாரத்தின் வரலாற்றிலேயே இதுதான் முதல்முறை. சிவா தனது வெற்றியை ரசித்தான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது கைக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அவன் அவளது இடது தோள் பட்டையிலும் தனது அடையாளத்தைப் பதிக்கத் தயாரானான். மந்தாகினி தனது தலையைச் சிவாவின் தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு கண்ணீர் வடித்தாள். அவளது கண்ணீர்த்துளிகள் சிவாவின் மார்பில் விழுந்து தெறித்தன, ஆனால் அவை அவனது கல் போன்ற இதயத்தை உருக்கவில்லை.

சிவா இப்போது அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது கைகளை வளைத்து, அவளை மீண்டும் படுக்கையில் சாய்த்தான். அவளது தோள் பட்டையில் இருந்த அந்தச் சிவப்புத் தழும்பு, மின்னல் வெளிச்சத்தில் ஒரு சாபத்தைப் போல மின்னியது. "உனது இந்தத் தேஜஸ், உனது இந்தப் புனிதமை எல்லாம் இன்று இரவு என்னால் சூறையாடப்படப் போகின்றன. நீ ஒரு ராணியைப் போல வாழப் போகிறாய் என்று நினைத்தாயா? இல்லை மந்தாகினி, நீ ஒரு தொழிலதிபரின் அந்தப்புரத்துச் சிறுமி மட்டுமே," என்று அவன் அவளது முகத்தில் அறைவது போலச் சொன்னான். அவனது சொற்கள் அவளது காதுகளில் நஞ்சாகப் பாய்ந்தன.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழை மந்தாகினியின் அழுகைச் சத்தத்தை முழுமையாக அடக்கியது. தோள் பட்டையில் பற்களின் தடம் பதிந்த அந்தத் தருணம், அவளது சுதந்திரத்தின் இறுதி நிமிடம். சிவா தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தீவிரப்படுத்தினான். அவனது கைகள் இப்போது அவளது ரவிக்கையின் பொத்தான்களை நோக்கி நகர்ந்தன. அபின் போதை மீண்டும் அவளைத் தனது இருண்ட உலகிற்குள் இழுத்துச் சென்றது. மந்தாகினி ஒரு ஜடமாக மாறத் தொடங்கினாள். அவளது உணர்வுகள் மரத்துப் போயின, ஆனால் அவளது தோள் பட்டையில் இருந்த அந்த வலி மட்டும் அவளுக்குத் தான் ஒரு நரகத்தில் இருப்பதை நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருந்தது.

சிவா அவளது தோளில் மீண்டும் ஒருமுறை முத்தமிட்டான், ஆனால் இந்த முறை அதில் ஒரு ஏளனம் கலந்திருந்தது. வேட்டைக்காரன் தனது இரையை முழுமையாக முடக்கிவிட்டான். இனி அவளது கௌரவத்தைச் சூறையாடுவதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து ஒரு தொழிலதிபரின் பற்களுக்கு இடையில் சிக்கிச் சிதைந்து போனது. மந்தாகினியின் வெற்றுத் தோள், சிவாவின் வக்கிரமானப் பசிக்குச் சாட்சியாக மாறியிருந்தது. அந்த இரவு, ஒரு பெண்ணின் புனிதமை அதிகாரத்தால் மிதிக்கப்பட்ட ஒரு கறுப்பு இரவாக வரலாற்றில் பதிவானது.