25-12-2025, 10:57 PM
அத்தியாயம் 16:
முந்தானையின் முதல் நழுவல் 16:
அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள் நிலவிய அபின் கலந்த காற்றின் மணம், மந்தாகினியின் உணர்வுகளை ஒரு மாயக் கனவுலகிற்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தது. அவள் படுக்கையில் அரை மயக்க நிலையில் சாய்ந்திருக்க, அவளது கண்கள் அறையின் கூரையை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. சிவாவின் வஞ்சகமான அந்த அபின் அல்வா அவளது இரத்தத்தில் கலந்து, அவளது நரம்புகளைத் தளர்வடையச் செய்திருந்தது. இதுவரை அவளை ஒரு புனிதமானக் கவசமாகப் பாதுகாத்து வந்த அவளது 'மடி' மற்றும் 'ஆச்சாரம்' என்ற எண்ணங்கள், இப்போது அந்தப் போதையில் கரைந்து போயின. அவளது உடல் லேசாகத் தகிப்பதைப் போல உணர்ந்தாள்; அந்தத் தகிப்பைத் தணிக்க வந்த ஒரு குளிர்ச்சியானத் தென்றலாகச் சிவாவின் தீண்டலை அவள் தவறாகப் புரிந்து கொண்டாள்.
சிவா அவளது அருகில் மிகவும் நெருக்கமாக அமர்ந்திருந்தான். அவனது தொழிலதிபர் கண்கள் இப்போது ஒரு தேர்ந்த வேட்டைக்காரனின் கூர்மையைப் பெற்றிருந்தன. மந்தாகினி அணிந்திருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப் பருத்திச் சேலை, அவளது மேனிக்கு ஒரு மங்கலமானத் தேஜஸைத் தந்திருந்தது. அந்தச் சேலையின் முந்தானை, அவளது இடது தோளில் மிகவும் நேர்த்தியாகவும் ஆச்சாரமாகவும் பின் செய்யப்பட்டு இருந்தது. அது வெறும் ஒரு துணி அல்ல; அது அந்த அக்கிரகாரத்தின் கௌரவத்தையும், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் அடக்கத்தையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றும் ஒரு புனிதமானத் திரை. சிவா அந்தத் திரையைத் தனது அதிகாரத்தால் விலக்கத் தீர்மானித்தான்.
அவன் தனது வன்மையான விரல்களை மெல்ல அவளது தோள்பட்டையை நோக்கி நகர்த்தினான். அவனது விரல்கள் படுவதற்கு முன்பே, மந்தாகினியின் உடல் ஒருமுறை சிலிர்த்தது. "மந்தாகினி... இந்த அறைக்குள் இனி எதற்கும் கட்டுப்பாடு இல்லை. நீயும் நானும் ஒருவராகப் போகிறோம். உன்னைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கும் இந்தத் துணிகள் இனி உனக்குத் தேவையில்லை," என்று அவன் தனது வசீகரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான். அவனது கை விரல்கள் அந்தச் சேலையின் முந்தானையைப் பற்றி இருந்த அந்தச் சிறிய ஊசியைத் தொட்டன. அந்த உலோகத்தின் குளிர்ச்சி மந்தாகினிக்கு ஒரு விசித்திரமான நடுக்கத்தைத் தந்தது, ஆனால் அபின் போதை அவளை எதிர்க்க விடாமல் தடுத்தது.
சிவா மிகவும் நிதானமாக, ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணரைப் போல அந்த ஊசியை மெல்லக் கழற்றினான். அந்தச் சிறு சத்தம் கூட அந்த நள்ளிரவின் நிசப்தத்தில் அவனது காதுகளுக்கு ஒரு வெற்றிக் குரலாகக் கேட்டது. ஊசி கழற்றப்பட்டதும், அந்த இறுக்கமான முந்தானை அதன் பிடியை இழந்தது. சிவா தனது விரல்களால் அந்தப் பருத்தித் துணியை மெல்லத் தள்ளிவிட்டான். அந்த முந்தானை அவளது தோளிலிருந்து மெல்ல நழுவி, அவளது மார்பின் ஒரு பகுதியைத் தழுவியபடி கீழே சரிந்தது. அந்த ஒரு சிறு அசைவில், மந்தாகினியின் வலது தோள் மற்றும் கழுத்தின் ஒரு பகுதி வெளியுலகிற்கு அதாவது சிவாவிற்கு முதன்முதலாகத் திறக்கப்பட்டது.
ஜன்னல் வழியாக வந்த அந்த மந்தமான நிலவொளி, அவளது வெண்மையானத் தோள்களில் பட்டுத் தெறித்தது. மந்தாகினியின் மேனி ஒரு பளிங்குச் சிலையைப் போல மின்னியது. அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது ஆடை நழுவுவது தெரிந்தாலும், அதைச் சரிசெய்யும் வலிமை அவளது கைகளில் இல்லை. அவளது முந்தானை இப்போது அவளது இடையோரம் ஒரு கசங்கிய மேகத்தைப் போலத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. சிவா அவளது அந்தத் தோற்றத்தைக் கண்டு ஒரு கணம் மூச்சடைத்து நின்றான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எத்தனையோ அழகிகளைக் கண்டிருக்கிறான், ஆனால் இந்தப் புனிதமானக் கன்னிமையின் முதல் திறப்பு அவனுக்கு ஒரு பேரானந்தத்தைத் தந்தது.
"பார் மந்தாகினி... உனது அழகு இந்தத் துணிகளுக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்தது எவ்வளவு பெரிய பாவம். இதோ, உனது புனிதத்தின் முதல் திரை விலகிவிட்டது," என்று அவன் அவளது வெற்றுத் தோளில் தனது கைகளை வைத்தான். அவனது கரடுமுரடானத் தீண்டல், அவளது மென்மையானத் தோலில் ஒரு சிவப்பு நிறத் தழும்பை உண்டாக்கியது. அந்தப் பருத்திச் சேலையின் முந்தானை இப்போது அவளது காலடியில் ஒரு வீழ்ந்தக் கொடியைப் போலக் கிடந்தது. மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அது வலியா அல்லது அந்தப் போதையில் ஏற்பட்ட இன்பமா என்று அவளுக்கேத் தெரியவில்லை.
சிவாவின் பார்வை இப்போது அவளது மார்புக் கச்சையை நோக்கித் திரும்பியது. முந்தானை விலகியதால், அவளது உடலின் வளைவுகள் அந்தச் சிறு ஆடைக்குள் ஒரு கவிதையைப் போலத் தத்தளித்தன. அந்தச் சேலை நழுவியத் தருணம், அக்கிரகாரத்தின் பல தலைமுறைத் தார்மீகச் சட்டங்கள் அந்தப் படுக்கையில் சரிந்து விழுந்தன. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது இரையைத் தோல் உரிப்பதைப் போல, அவன் அடுத்தக் கட்டத்திற்குத் தயாரானான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை அவனது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவனது மேனியைத் தீண்டியது, அது அவனுக்கு ஒரு குரூரமான வேகத்தைக் கொடுத்தது.
"இன்னும்... இன்னும் நிறையத் திரைகள் விலக வேண்டியிருக்கிறது மந்தாகினி. நீ எனக்கு முழுமையாகச் சமர்ப்பிக்கப்படும் வரை நான் ஓய்வெடுக்கப் போவதில்லை," என்று அவன் அவளது முதுகோரம் தனது கைகளைக் கொண்டு சென்றான். மந்தாகினி ஜன்னல் வழியாக வரும் குளிர்ந்தக் காற்றைத் தனது வெற்றுத் தோளில் உணர்ந்தாள். அந்த ஒரு சிறு குளிர்ச்சி அவளது போதையைச் சற்றேக் கலைக்க முயன்றது, ஆனால் சிவாவின் வன்மையான அணைப்பு அவளை மீண்டும் அந்த இன்பக் குழியில் தள்ளியது. சேலையின் முந்தானை முழுமையாக நழுவி, அவளது இடையின் ஒரு பகுதியை வெளிப்படுத்தியிருந்தது.
அந்த நள்ளிரவில், மழையின் சத்தத்திற்கு இணையாக மந்தாகினியின் இதயத் துடிப்பு அதிகரித்தது. முந்தானையின் முதல் நழுவல், ஒரு பெண்ணின் கௌரவத்தின் முதல் சரிவு. சிவாவின் தொழிலதிபர் மூளை இப்போது ஒரு முழுநேரக் காமக் குற்றவாளியாக மாறியிருந்தது. அவன் அவளது அழகை ரசிப்பதை விட, அதைச் சிதைப்பதிலேயே அதிகக் குறியாக இருந்தான். அந்த அறைக்குள் இருந்த மல்லிகை மணம் இப்போது மந்தாகினியின் வியர்வை மணத்துடன் கலந்து ஒரு புதியப் போதையை உருவாக்கியது. முந்தானை நழுவிய அந்தத் தருணம், ஒரு பெரும் பேரழிவின் தொடக்கமாக அமைந்தது
முந்தானையின் முதல் நழுவல் 16:
அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள் நிலவிய அபின் கலந்த காற்றின் மணம், மந்தாகினியின் உணர்வுகளை ஒரு மாயக் கனவுலகிற்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தது. அவள் படுக்கையில் அரை மயக்க நிலையில் சாய்ந்திருக்க, அவளது கண்கள் அறையின் கூரையை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. சிவாவின் வஞ்சகமான அந்த அபின் அல்வா அவளது இரத்தத்தில் கலந்து, அவளது நரம்புகளைத் தளர்வடையச் செய்திருந்தது. இதுவரை அவளை ஒரு புனிதமானக் கவசமாகப் பாதுகாத்து வந்த அவளது 'மடி' மற்றும் 'ஆச்சாரம்' என்ற எண்ணங்கள், இப்போது அந்தப் போதையில் கரைந்து போயின. அவளது உடல் லேசாகத் தகிப்பதைப் போல உணர்ந்தாள்; அந்தத் தகிப்பைத் தணிக்க வந்த ஒரு குளிர்ச்சியானத் தென்றலாகச் சிவாவின் தீண்டலை அவள் தவறாகப் புரிந்து கொண்டாள்.
சிவா அவளது அருகில் மிகவும் நெருக்கமாக அமர்ந்திருந்தான். அவனது தொழிலதிபர் கண்கள் இப்போது ஒரு தேர்ந்த வேட்டைக்காரனின் கூர்மையைப் பெற்றிருந்தன. மந்தாகினி அணிந்திருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப் பருத்திச் சேலை, அவளது மேனிக்கு ஒரு மங்கலமானத் தேஜஸைத் தந்திருந்தது. அந்தச் சேலையின் முந்தானை, அவளது இடது தோளில் மிகவும் நேர்த்தியாகவும் ஆச்சாரமாகவும் பின் செய்யப்பட்டு இருந்தது. அது வெறும் ஒரு துணி அல்ல; அது அந்த அக்கிரகாரத்தின் கௌரவத்தையும், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் அடக்கத்தையும் உலகிற்குப் பறைசாற்றும் ஒரு புனிதமானத் திரை. சிவா அந்தத் திரையைத் தனது அதிகாரத்தால் விலக்கத் தீர்மானித்தான்.
அவன் தனது வன்மையான விரல்களை மெல்ல அவளது தோள்பட்டையை நோக்கி நகர்த்தினான். அவனது விரல்கள் படுவதற்கு முன்பே, மந்தாகினியின் உடல் ஒருமுறை சிலிர்த்தது. "மந்தாகினி... இந்த அறைக்குள் இனி எதற்கும் கட்டுப்பாடு இல்லை. நீயும் நானும் ஒருவராகப் போகிறோம். உன்னைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கும் இந்தத் துணிகள் இனி உனக்குத் தேவையில்லை," என்று அவன் தனது வசீகரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான். அவனது கை விரல்கள் அந்தச் சேலையின் முந்தானையைப் பற்றி இருந்த அந்தச் சிறிய ஊசியைத் தொட்டன. அந்த உலோகத்தின் குளிர்ச்சி மந்தாகினிக்கு ஒரு விசித்திரமான நடுக்கத்தைத் தந்தது, ஆனால் அபின் போதை அவளை எதிர்க்க விடாமல் தடுத்தது.
சிவா மிகவும் நிதானமாக, ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணரைப் போல அந்த ஊசியை மெல்லக் கழற்றினான். அந்தச் சிறு சத்தம் கூட அந்த நள்ளிரவின் நிசப்தத்தில் அவனது காதுகளுக்கு ஒரு வெற்றிக் குரலாகக் கேட்டது. ஊசி கழற்றப்பட்டதும், அந்த இறுக்கமான முந்தானை அதன் பிடியை இழந்தது. சிவா தனது விரல்களால் அந்தப் பருத்தித் துணியை மெல்லத் தள்ளிவிட்டான். அந்த முந்தானை அவளது தோளிலிருந்து மெல்ல நழுவி, அவளது மார்பின் ஒரு பகுதியைத் தழுவியபடி கீழே சரிந்தது. அந்த ஒரு சிறு அசைவில், மந்தாகினியின் வலது தோள் மற்றும் கழுத்தின் ஒரு பகுதி வெளியுலகிற்கு அதாவது சிவாவிற்கு முதன்முதலாகத் திறக்கப்பட்டது.
ஜன்னல் வழியாக வந்த அந்த மந்தமான நிலவொளி, அவளது வெண்மையானத் தோள்களில் பட்டுத் தெறித்தது. மந்தாகினியின் மேனி ஒரு பளிங்குச் சிலையைப் போல மின்னியது. அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது ஆடை நழுவுவது தெரிந்தாலும், அதைச் சரிசெய்யும் வலிமை அவளது கைகளில் இல்லை. அவளது முந்தானை இப்போது அவளது இடையோரம் ஒரு கசங்கிய மேகத்தைப் போலத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. சிவா அவளது அந்தத் தோற்றத்தைக் கண்டு ஒரு கணம் மூச்சடைத்து நின்றான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எத்தனையோ அழகிகளைக் கண்டிருக்கிறான், ஆனால் இந்தப் புனிதமானக் கன்னிமையின் முதல் திறப்பு அவனுக்கு ஒரு பேரானந்தத்தைத் தந்தது.
"பார் மந்தாகினி... உனது அழகு இந்தத் துணிகளுக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்தது எவ்வளவு பெரிய பாவம். இதோ, உனது புனிதத்தின் முதல் திரை விலகிவிட்டது," என்று அவன் அவளது வெற்றுத் தோளில் தனது கைகளை வைத்தான். அவனது கரடுமுரடானத் தீண்டல், அவளது மென்மையானத் தோலில் ஒரு சிவப்பு நிறத் தழும்பை உண்டாக்கியது. அந்தப் பருத்திச் சேலையின் முந்தானை இப்போது அவளது காலடியில் ஒரு வீழ்ந்தக் கொடியைப் போலக் கிடந்தது. மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அது வலியா அல்லது அந்தப் போதையில் ஏற்பட்ட இன்பமா என்று அவளுக்கேத் தெரியவில்லை.
சிவாவின் பார்வை இப்போது அவளது மார்புக் கச்சையை நோக்கித் திரும்பியது. முந்தானை விலகியதால், அவளது உடலின் வளைவுகள் அந்தச் சிறு ஆடைக்குள் ஒரு கவிதையைப் போலத் தத்தளித்தன. அந்தச் சேலை நழுவியத் தருணம், அக்கிரகாரத்தின் பல தலைமுறைத் தார்மீகச் சட்டங்கள் அந்தப் படுக்கையில் சரிந்து விழுந்தன. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது இரையைத் தோல் உரிப்பதைப் போல, அவன் அடுத்தக் கட்டத்திற்குத் தயாரானான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை அவனது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவனது மேனியைத் தீண்டியது, அது அவனுக்கு ஒரு குரூரமான வேகத்தைக் கொடுத்தது.
"இன்னும்... இன்னும் நிறையத் திரைகள் விலக வேண்டியிருக்கிறது மந்தாகினி. நீ எனக்கு முழுமையாகச் சமர்ப்பிக்கப்படும் வரை நான் ஓய்வெடுக்கப் போவதில்லை," என்று அவன் அவளது முதுகோரம் தனது கைகளைக் கொண்டு சென்றான். மந்தாகினி ஜன்னல் வழியாக வரும் குளிர்ந்தக் காற்றைத் தனது வெற்றுத் தோளில் உணர்ந்தாள். அந்த ஒரு சிறு குளிர்ச்சி அவளது போதையைச் சற்றேக் கலைக்க முயன்றது, ஆனால் சிவாவின் வன்மையான அணைப்பு அவளை மீண்டும் அந்த இன்பக் குழியில் தள்ளியது. சேலையின் முந்தானை முழுமையாக நழுவி, அவளது இடையின் ஒரு பகுதியை வெளிப்படுத்தியிருந்தது.
அந்த நள்ளிரவில், மழையின் சத்தத்திற்கு இணையாக மந்தாகினியின் இதயத் துடிப்பு அதிகரித்தது. முந்தானையின் முதல் நழுவல், ஒரு பெண்ணின் கௌரவத்தின் முதல் சரிவு. சிவாவின் தொழிலதிபர் மூளை இப்போது ஒரு முழுநேரக் காமக் குற்றவாளியாக மாறியிருந்தது. அவன் அவளது அழகை ரசிப்பதை விட, அதைச் சிதைப்பதிலேயே அதிகக் குறியாக இருந்தான். அந்த அறைக்குள் இருந்த மல்லிகை மணம் இப்போது மந்தாகினியின் வியர்வை மணத்துடன் கலந்து ஒரு புதியப் போதையை உருவாக்கியது. முந்தானை நழுவிய அந்தத் தருணம், ஒரு பெரும் பேரழிவின் தொடக்கமாக அமைந்தது
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)