[Peterparker69]

அத்தியாயம் 9:

மதியத் திருமணப் பேச்சு

சிவா மிகவும் நிதானமாக, ஒரு அதிகாரத் தோரணையுடன் கூடத்திற்கு வந்தான். அவன் முகத்தில் ஒரு கவலை தோய்ந்தது போன்ற ஒரு பாவனையைச் செயற்கையாகத் தத்தெடுத்திருந்தான். மந்தாகினி அவனது முகம் வாடி இருப்பதைப் பார்த்துத் பதறிப்போனாள். "சிவ... என்ன ஆனது? ஏன் உங்கள் முகம் இவ்வளவு கவலையாக இருக்கிறது? ஏதாவது தொழிலில் நஷ்டமா?" என்று அவள் அருகில் வந்து அவனது கைகளைப் பற்றிக் கேட்டாள். சிவா அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்து, ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை வெளியிட்டான். "இல்லை மந்தாகினி... தொழில் நஷ்டங்களை நான் ஒரு நொடியில் சரி செய்து விடுவேன். ஆனால், உன்னைப் பிரிந்து இருப்பதை என்னால் ஒரு நொடி கூடத் தாங்க முடியவில்லை. உனது தந்தை வந்த பிறகு நம்முடைய இந்தத் தொடர்பைப் பற்றி எப்படிச் சொல்வது என்றுதான் யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்," என்று அவன் தனது நடிப்புத் திறமையின் உச்சத்தைச் காட்டினான்.

மந்தாகினி அவனது கைகளைத் தனது கன்னத்தோடு அணைத்துக் கொண்டாள். "எனது தந்தை உங்கள் மேல் மிகுந்த மரியாதை வைத்திருக்கிறார் சிவ. நீங்கள் கேட்டால் அவர் மறுக்க மாட்டார்," என்று அவள் தனது பேதமையால் சொன்னாள். சிவா அவளை மெல்லத் தனது மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான். "ஆனால் மந்தாகினி, சாதி மற்றும் ஆச்சாரப் பிடியில் ஊறிய அவர், ஒரு தொழிலதிபராக என்னை ஏற்றுக் கொண்டாலும், தனது மருமகனாக ஏற்றுக்கொள்வார் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகம் இருக்கிறது. ஒருவேளை அவர் மறுத்துவிட்டால், உன்னைப் பிரிந்து நான் எப்படி வாழ்வேன்?" என்று அவன் அவளது மனதில் ஒரு பயத்தை விதைத்தான். அந்தப் பயம் அவளைச் சிவாவின் பக்கம் இன்னும் நெருக்கமாகத் தள்ளியது.

சிவா அவளை ஊஞ்சலில் அமர வைத்தான். தானும் அவளது மிக அருகில், அவளது மேனி தரும் நறுமணம் தனது நாசியைத் துளைக்கும்படி அமர்ந்து கொண்டான். "மந்தாகினி, எனக்கு ஒரு யோசனை இருக்கிறது. உனது தந்தை வருவதற்கு முன்பே, நாம் ஒருவருக்கொருவர் மனதாரத் திருமணமானவர்கள் என்ற ஒரு ரகசிய ஒப்பந்தத்தைச் செய்து கொண்டால் என்ன? அதாவது, உனது ஆத்மாவையும் உடலையும் நீ எனக்கு இப்போதே சமர்ப்பித்துவிட்டால், பிறகு யாராலும் நம்மைப் பிரிக்க முடியாது. நீ என் மனைவி என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்றுவிடுவாய்," என்று அவன் திருமணத்தைப் பற்றிய அந்தப் புனிதமான பேச்சை, ஒரு வஞ்சகத் தந்திரமாக மாற்றினான்.

மந்தாகினியின் இதயம் படபடக்கத் தொடங்கியது. "ஆனால் சிவ... திருமணத்திற்கு முன்னால் இப்படிச் செய்வது நமது முறை அல்லவே? அது பாவமில்லையா?" என்று அவள் சற்றே தயக்கத்துடன் கேட்டாள். சிவா அவளது இதழ்களைத் தனது கைவிரலால் மெல்லத் தொட்டான். அவனது அந்த முரட்டுத் தீண்டல் அவளது எதிர்ப்பைக் கரைத்தது. "காதலில் எதுவுமே பாவம் இல்லை மந்தாகினி. ஒரு தொழிலதிபராக நான் எதையும் முறைப்படி செய்ய விரும்புபவன். ஆனால், உன் தந்தையின் பிடிவாதத்திற்கு முன்னால் நமது காதல் தோற்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் நான் இதைக் கேட்கிறேன். உன் மீது எனக்கு இருக்கும் அந்த அதீதக் காதலின் அடையாளமாக, உனது கன்னிமையைத் திருமணப் பரிசாக எனக்கு இப்போதே தரமாட்டாயா?" என்று அவன் ஒரு கவிஞனைப் போலப் பேசி அவளது கௌரவத்தைச் சிதைக்கத் தூண்டினான்.

சிவா அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது கைகளை வளைத்தான். அவனது கட்டான கைகளின் வலிமை மந்தாகினிக்கு ஒரு புதிய பாதுகாப்பை உணர்த்தியது. "மந்தாகினி, நீ எனக்கு உன் உடலைத் தந்தால், அது வெறும் காமம் அல்ல; அது உனது தந்தை முன்னால் நான் தைரியமாக நின்று, 'மந்தாகினி ஏற்கனவே எனது மனைவி' என்று சொல்ல உதவும் ஒரு ஆதாரமாக இருக்கும். நாம் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் உண்மையாவோம். உனது கன்னிமை என்பது உனது தூய்மை மட்டுமல்ல, அது எனது அதிகாரத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறும்," என்று அவன் அவளது ஆச்சாரமான சிந்தனைகளைத் தனது வஞ்சக வாதங்களால் மாற்றியமைத்தான்.

மந்தாகினி சிவாவின் கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தீவிரமான காதலை உண்மையில் அது அவனது வேட்டை வெறி பார்த்துத் தனது முடிவை மாற்றிக் கொண்டாள். அவளுக்குச் சிவா ஒரு கடவுளைப் போலத் தெரிந்தான். அவனது அந்தஸ்து, அவனது வசீகரம், அவனது முரட்டுத் தனமான அழகு என அனைத்தும் அவளைக் கட்டிப்போட்டிருந்தன. "சிவ... உங்களை நான் முழுமையாக நம்புகிறேன். நீங்கள் தான் என் உலகம். நீங்கள் சொல்வது போலச் செய்ய நான் தயார். என்னை நீங்களே முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு விடுங்கள்," என்று அவள் தனது கன்னிமை சிதைக்கப்படப்போவதை ஒரு வரமாகக் கருதிச் சொன்னாள்.

சிவா அவளது நெற்றியில் ஒரு ஆழமான முத்தமிட்டான். அவனது இதழ்களின் சூடு அவளது நரம்புகளைத் தளர்வடையச் செய்தது. "நல்ல முடிவு மந்தாகினி. இன்று இரவு, இந்தப் பிரபஞ்சமே சாட்சியாக நாம் இணைவோம். அதன் பிறகு இந்த உலகமே உனது காலடியில் இருக்கும். ஒரு தொழிலதிபரின் மனைவியாக நீ அரியணையில் அமர்வாய்," என்று அவன் தனது வெற்றியை உறுதி செய்து கொண்டான். அவனது மனதில் இப்போது ஒரு வக்கிரமான கொண்டாட்டம் தொடங்கியது. வேட்டைக்காரன் தனது இரையைச் சம்மதிக்க வைத்துவிட்டான்; இனி அது அவனது அதிகாரப் பசிக்கு இரையாவது மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.